Λυκόφως

Άχρηστο Recommendation της Ημέρας: Όσοι μπορείτε δείτε το " Homeland ". Εν μια αξιόλογη σειρά με πολλά καλό σενάριο και εξαιρετική ηθοποιία. Αρκετά αμερικανιά δε λέω, αλλά πολλά ωραία σειρά. ( Είδες Μάνα ; Τούτες εν σειρές!!!!!!!! ) Άσχετο. Στο θέμα μας τωρά.  -------------------------------------------------- Να απολογηθώ γιατί θα κρατήσω έναν σοβαρό τόνο και στο σημερινό μου ποστ (δυστυχώς). Οι συνθήκες βλέπετε, με αναγκάζουν.  Δεν ξέρω πόσοι έχετε ακούσει για το άγριο φονικό που εδιαπράχτηκε εχτές στη Λεμεσό ( στον Άι Γιάννη για την ακρίβεια - βρε iΛαμπίονι - εν είσαι που τζίντες μερκές εσύ;;; ). Πατέρας 32χρονος ο οποίος ήταν σε διάσταση (λένε) με τη γυναίκα του (κάπου στα 27 της) έπιασε το G3 όπλο του εσκότωσε τη γυναίκα του - ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΜΩΡΑ ΤΟΥΣ - ετραυμάτισε και ένα που τα 3 τους μωρά ( το 10χρονο αν δεν απατώμεθα ) τζιαι μετά εγύρισε το όπλο τζιαι αυτοκτόνησε τζιαι ο ίδιος.  Αχμ, ναι ναι, ποιός εν τζίνος που είπε ότι το Κυπριστάν εν ασφαλές χώρ...

Σήμερα η ώρα 10.43π.μ. η Σύσσι απεβίωσε... 17.05.2013 "Έννα σε αγαπώ για πάντα. Μωρό μου, τωρά να ξεκουραστείς.  Η Λου σου θα εν πάντα δαμέ. Θα σε θυμούμαι παντοτινά...    Καλό ταξίδι τζιαι αιωνία σου η μνήμη   μικρέ μου άγγελε..."  

Ήθελα να αρκέψω να βρίζω, να ξιτιμάζω τζιαι να καταριέμαι. Ένιωθα θυμωμένη, πληγωμένη τζιαι γεμάτη πικρία. Εν εκατάλαβα το 'γιατί'. Ούτε μου το εξήγησε κανένας. Τζιαι ήταν άδικο, άδικο, τόσο άδικο. Το Σάββατο επία στην κηδεία. Ήταν μια απλή λειτουργία, στα Ρώσικα, που δε διέφερε και πολύ από τις δικές μας. Όλοι ντυμένοι στα μαύρα, με σκυμμένο, σοβαρό πρόσωπο να κρατούν λουλούδια (κρίνους περισσότερο) τζιαι να πιέννουν προς τους γονείς της μικρής Βερόνικας.  Εμπήκα τζιαι εγώ μέσα, με τη πρώην συνάδελφο μου ( έφυε που τη δουλειά μας πριν 2 μήνες τζιαι ήταν το πλάσμα που πραγματικά εδέθηκα πολλά μαζί της ) τζιαι επίαμε τζιαι εκάτσαμε. Η λειτουργία άρκεψε, ο Ρώσος παπάς να μνημονέφκει, ούτε με ενδιέφερε η γλώσσα την συγκεκριμένη στιγμή. Το μόνο που εμπορούσα να σκεφτώ εν το 10 χρονό κοριτσάκι.  Εν την είχα γνωρίσει ποττέ μου. Εν την είχα δει ούτε μια φορά. Τζιαι όμως. Ούλη την ώρα ένιωθα θυμό μέσα μου, τζιαι αδικία. Που ενα μωρό πρέπει να φύει τόσο ξαφνικά που τη ζωή, έτσι απλ...

Αυτό είναι αγάπη... SONNET 116 Let me not to the marriage of true minds Admit impediments. Love is not love Which alters when it alteration finds, Or bends with the remover to remove: O no! it is an ever-fixed mark  That looks on tempests and is never shaken; It is the star to every wandering bark, Whose worth's unknown, although his height be taken. Love's not Time's fool, though rosy lips and cheeks  Within his bending sickle's compass come:  Love alters not with his brief hours and weeks, But bears it out even to the edge of doom.    If this be error and upon me proved,    I never writ, nor no man ever loved.  Ακόμα τζιαι στο σκοτάδι σου, να μεν χάνεις το σημάδι της αγάπης. Να αγαπάς με τα καλά τζιαι τα κακά. Με τα λάθη τζιαι τις αδυναμίες. Με τις χαρές τζιαι τις λύπες. Αυτό το ποστ/σοννέτο το αφιερώνω στο 10χρονο κοριτσάκι ενός συναδέλφου μου, που σήμερα έφυγε από τη ζωή.  Αιωνία της η μνήμη... ...

Έφυε τζιαι ο Μητροπάνος. Ακούα το το τζιαιρό του uni μου. Πάντα εχορέφκαμε το σαν τελευταίο τραγούδι στις Ελληνικές Βραδιές. May he rest in peace... Δημήτρης Μητροπάνος - Ρόζα Στίχοι: Άλκης Αλκαίος Μουσική Θάνος Μικρούτσικος Πρώτη Εκτέλεση Δημήτρης Μητροπάνος Τα χείλη μου ξερά και διψασμένα γυρεύουνε στην άσφαλτο νερό περνάνε δίπλα μου τα τροχοφόρα και συ μου λες μας περιμένει η μπόρα και με τραβάς σε καμπαρέ υγρό Βαδίζουμε μαζί στον ίδιο δρόμο μα τα κελιά μας είναι χωριστά σε πολιτεία μαγική γυρνάμε δε θέλω πια να μάθω τι ζητάμε φτάνει να μου χαρίσεις δυο φιλιά Με παίζεις στη ρουλέτα και με χάνεις σε ένα παραμύθι εφιαλτικό φωνή εντόμου τώρα ειν' η φωνή μου φυτό αναρριχώμενο η ζωή μου με κόβεις και με ρίχνεις στο κενό Πώς η ανάγκη γίνεται ιστορία πώς η ιστορία γίνεται σιωπή τι με κοιτάζεις Ρόζα μουδιασμένο συγχώρα με που δεν καταλαβαίνω τι λένε τα κομπιούτερς κι οι αριθμοί Αγάπη μου από κάρβουνο και θειάφι πώς σ' έχει αλλάξει έτσι ο καιρός περνάνε πάνω μας τα τρ...

Πολύ καλημέρα σε όλους! Νέα εβδομάδα, νέος ήλιος, νέα χαμόγελα, ελπίζω όλα να είναι όμορφα τζιαι ωραία. Εμείς επεράσαμε το γουίκ-εντ σε φουλ-χάουζ μόουντ, είμασταν όλη η φαμίλια πλας οι φριέντς τζιαι εβλέπαμε μούβις ολ αράουντ. Τζιαι λάικ ολ φέρι-τέιλς σήμερα το πρωί επίε ο κάθε κατεργάρης στο πάγκο του με εξαίρεση το ντάντιο που επίε φάιβ-ντέις στην Αθήνα τζιαι σάννα τζιαι εφκέρωσε νάκκουρι το σπίτι ( γιού νόου που τες γιούζουαλ γκρίνιες τζιαι χαζοανεκδοτάκια του ). Nevertheless, μια καινούργια μέρα αρχίζει. In itself, homosexuality is as limiting as heterosexuality:  the ideal should be to be capable of loving a woman or a man; either, a human being, without feeling fear, restraint, or obligation.  ~Simone de Beauvoir 'Εθελα λίο να θείξω ένα θέμα, έσhιει κανένα μήνα τωρά αλλά εν λίο πολλά λεπτό τζιαι δε ξέρω ποιές θα εν οι βλογκικές αντιδράσεις. Απλά θα πω τι είδα. Πριν κανένα μήνα είδα ένα επειδόσδιο της αμερικάνικης σειράς Glee . Teenage series, γεμάτη τραούθκια...

Προχθές επορέφτηκα εις τον κινηματογράφο μετά που κανένα τρίμηνο με τη μάδερ τζιαι την κάζιν (aka Daydreamer ). Επίαμε να δούμε το νέο εγχείρημα του Στίβεν Σπίλμπεργκ : το WARHORSE aka Το Άλογο του Πολέμου. Το WARHORSE είδα το πρώτη φορά φέτη τα Χρίσμας που επία εις την μάδερ Ίνγλαντ στο θέατρο by the National Theatre . Καλά περιττό να μακρυγορήσω πόσο απλά απίθανο ήταν το θέατρο έναντι της κινηματογραφικής ταινίας. Μιλούμε για θκιο πολλά διαφορετικά πράματα: το ένα εν πολλά βίζουαλ ενώ το άλλο εν πολλά πιο κάρακτερ-μπέιστ. Nevertheless, ο Σπιλμπεράγκος έκαμε πάλε το θαύμα του. Τούτος ο άνθρωπος πρέπει να έπαιζε πολύν πόλεμο που ήταν μιτσής εν εξηγείται αλλιώς. Ότι ταινία θα κάμει, είτε διαδραματίζεται στον Πρώτο Παγκόσμιο είτε στο Δεύτερο, οι σκηνές της μάχης θυμίζουν ακριβώς τη λέξη 'no-man's-land'. Εν ιξάξκτλι δατ το σκηνικό του. Τέλεια χάος. Όπως πάντα ο Σπίλμπερκ άφηκε τη κάμερα να κάμει ούλη τη δουλειά. Πολλά μίνιμαλ το παίξιμο των ηθοποιών του, έτσι όπως έπρε...

Εσχεδίαζα να γράψω για ένα από τα πολλά γκρινιάρικα ποστς μου σήμερα. Έχω το ήδη γραμμένο δηλαδή. Αλλά, μιας τζιαι έχουν το οι μέρες, εγίνηκε ανατροπή. Τίποτε σχετικά με ρεύμα κλπ, κάτι απρόσμενο.. Τη τελευταία βδομάδα στο showroom στη δουλειά ε φιλοξενούσαμε ένα γατάκι που ήταν άρρωστο.... τη Λίσα . Έτσι την ονομάτησε η τζέρμαν μάνατζερ. Το γατάκι εν μωρό, περίπου ενός-ανάμισι μηνού. Επήρε το λαστ γουίκ στο βετ η μάνατζερ τζιαι είπε της ότι είσhε ινφέξιον μες το στόμα τζιαι έφκαλε της τέσπα καμπόσο υλικό ( εν θα μπω σε ανακατσιαστικές λεπτομέριες ). Εφέρε την η μάνατζερ στη δουλειά λαστ Θέρσντεϊ να την προσέχουμε. Ε περπάτα τσαλαπατημένα, ε διούσαμε της γαλατούδι για μωρά-γατιά, τζιαι μους φαϊ γιατί που το άλλο εν έ τρωε επειδή εν μωρούι τέλεια. Ως τη Παρασhεφκή ούλα όμορφα τζι ωραία. Περνά το γουίκεντ, ξημερώνει η Δευτέρα ( που να μεν εξημέρωνε ) έρκεται στη δουλειά η μάνατζερ, η Λίσα εν ήταν τζιαι πολλά στα χάι της που το Σάββατο τη νύχτα. Ετζοιμάτουν ούλη μέρα. Καθό...