Λυκόφως

Μιας και εμπήκε και επισήμως η Άνοιξη, ας πούμε και μια ιστορία-μύθο για την όμορφη Παπαρούνα... Η Παπαρούνα     Κάποτε ήταν μια όμορφη κόρη που την έλεγαν Μυρτιά. Έκανε όμως κάποιο μεγάλο αμάρτημα, την καταράστηκε ο πατέρας της κι' έγινε ένα φυτό, η γνωστή μας μυρτιά. Από τη φλούδα του δέντρου της μυρτιάς, όπως πίστευαν οι αρχαίοι Έλληνες, βγήκε ένα όμορφο μωρό, ο Άδωνης. Ήταν τόσο ωραίος που η Αφροδίτη, η θεά της ομορφιάς, τον πήρε μαζί της και τον έδωσε στην Περσεφόνη, στην κόρη της θεάς Δήμητρας να τον προσέχει, γιατί εκείνη θα έλειπε λίγο καιρό στον Όλυμπο. Η Περσεφόνη όμως δεν ήθελε να δώσει τον μικρό Άδωνη πίσω στην Αφροδίτη, και έτσι άρχισε ένας άγριος καβγάς ανάμεσα τους, και με τη μεσολάβηση του Δία τον κέρδισε η θεα Αφροδίτη.      Μεγάλωσε ο Άδωνης κι' ήταν τόσο όμορφος, όσο κανένας άλλος άντρας πάνω στη γη. Η Αφροδίτη τον αγαπούσε και τον κρατούσε κοντά της αλλά ο Άρης, ο θεός του πολέμου που αγαπούσε την Αφροδίτη, ζήλευε τόσο πολύ που...

"El Condor Pasa (If I Could)"   I'd rather be a sparrow than a snail Yes I would, if I could, I surely would I'd rather be a hammer than a nail Yes I would, if I only could, I surely would   Away, I'd rather sail away Like a swan that's here and gone A man gets tied up to the ground He gives the world it's saddest sound Its saddest sound   I'd rather be a forest than a street Yes I would, if I could, I surely would I'd rather feel the earth beneath my feet Yes I would, if I only could, I surely would                        Αυτό. Πάντα με έκφραζε τούντο τραγούδι. Περνούμε κάποιες επαγγελματικές και προσωπικές καταταξείς αυτό το διάστημα.  Ας ελπίσουμε να μας έβρει καλά η Σαρακοστή.  Καλήν εβδομάδα σε όλους. 

A Christmas Carol Christmas is a time when you get homesick - even when you're home.   ~Carol Nelson It was the Winter of 2008 and everything was buzzing in the streets. The Christmas decorations had been put up since early October and the shops were selling like crazy, despite the recent economical crash that plummeted the entire country. I can still remember every detail about that cold December day. By that time, it would have been already 2 months I made the decision to move into the world’s capital, London, in the hopes of making it on my own . Of course the results hadn’t proven fruitful, since by each passing day my hopes for landing my first job were falling apart. There’s something magical about the holiday season though. I could never really explain it, but it always felt like, just like the dead spirits roam the streets on Halloween, at Christmas all the angels were floating about. It always felt like Christmas was the Angels...

Κατόπιν απαίτησης του μπλογκερικού κοινού, σας παραδίδω μιαν ιστοριούλα εις την Ελληνικήν γλώσσαν. Για τυχόν ορθογραφικά κλπ, ΕΣΕΙΣ φταίτε. Είπα σας το ότι είμαι ανορθώγραφη!!! Enjoy! :) ************************************************************************** Το φιλί Τον είχε γνωρίσει πριν μερικούς μήνες. Είχαν αρκετά σκαμπανεβάσματα σαν φιλαράκια. Έτσι διάλεξαν να το ονομάσουν. «Τι σου είναι κι’ αυτές οι ταμπέλες;», όλο σκεφτόταν. Τα κάνουν όλα τόσα περίπλοκα, τόσο μικροπεπή. Αλοίμονο αν τολμούσαν να ξεστομίσουν αυτό που ίσως και να ένιωθαν ο ένας για τον άλλον. Λες και κρεμόταν μια πύρηνη μπάλα φωτιάς πάνω απ’ τα κεφάλια τους έτοιμη να σκάσει. Δεν τα βάζαν κάτω. Πεισματάρα αυτή, αγύριστο κεφάλι αυτός. Ήταν όλα μπερδεμένα. Μέσα τους. Έξω τους. Θέλαν να ξεφύγουν και οι δυό. Περπατούσαν με τις ώρες. Μιλούσαν, γελούσαν, τσακωνόντουσαν. Μοιράζονταν στιγμές. Μικρές αθώες στιγμές. Μερικές φορές οι στιγμές αυτές φούσκωναν τόσο πολύ που μετατρέπονταν σε αρρωστημένες...