Λυκόφως

The 85th Annual Academy Awards   Αφού εν αλήθκεια, εν έννι;;;;; Best Motion Picture of the Year WINNER Argo (2012): Grant Heslov, Ben Affleck, George Clooney Other Nominees: Amour (2012): Margaret Ménégoz, Stefan Arndt, Veit Heiduschka, Michael Katz Beasts of the Southern Wild (2012): Dan Janvey, Josh Penn, Michael Gottwald Django Unchained (2012): Stacey Sher, Reginald Hudlin, Pilar Savone Les Misérables (2012): Tim Bevan, Eric Fellner, Debra Hayward, Cameron Mackintosh Life of Pi (2012): Gil Netter, Ang Lee, David Womark Lincoln (2012): Steven Spielberg, Kathleen Kennedy Silver Linings Playbook (2012): Donna Gigliotti, Bruce Cohen, Jonathan Gordon Zero Dark Thirty (2012): Mark Boal, Kathryn Bigelow, Megan Ellison *Γουέλ, αναμενόμενο, τζιαι αρκετά συγκινητικός ο λόγος του ντίαρεστ Μπεν. Μάνα μου τον ρε, ακόμα λίο ήσhε να κλάψει, πουρ θινγκ. Αλλά ντάξει, ότι τζιαι να πούμε, μετά που τόσες άκυρες  ταινίες, ο Μπεν εμεγάλωσε, ωρίμασε, τζιαι άφηκε τι...

Αυτό είναι ένα ποστ το οποίο υποσχέθηκα, όχι μόνο στη μπλογκόσφαιρα αλλά και προς εμένα γιατί το θεωρώ καθήκον να προωθώ (κατά κάποιον τρόπο) κινηματογραφικές ταινίες που (κατά τη δική μου κρίση) αξίζουν. Το " Beasts of the Southern Wild " λέει την ιστορία ενός μικρού κοριτσιού, της Hushpuppy, η οποία κατοικεί με τον πατέρα της, κάπου στο Νότο της Αμερικής, μέσα στους βάλτους της Λουιζιάνας. Η περιοχή είναι αποκομμένη από κάθε τι που θυμίζει δυτικό πολιτισμό, με άνθρωπους που φαίνονται να είναι πιο κοντά στη φύση ζώντας πρωτόγονα, κάπως σαν άγρια ζώα. Καθώς όμως οι κάτοικοι της περιοχής ('Bathtub') ετοιμάζονται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους μιας και πλησιάζει μια απίστευτη καταιγίδα, εμείς βλέπουμε τον αγώνα του μικρού αυτού κοριτσιού που προσπαθεί να επιβιώσει αντίξοες καταστάσεις μένοντας πιστή προς τις αξίες και τα διδάγματα του αδιαλλακτικού πατέρα της. Η Hushpuppy είναι ένα σύμβολο: το σύμβολο της ειρήνης, της φύσης, της πίστης, της αθωότητας, της συνεχής...

ΑΡΚΗΣΑ! ΑΡΚΗΣΑ! ΑΡΚΗΣΑΑΑΑΑΑ!!! Αν τζιαι έσhιει τρεις μέρες που το γράφω τούντο ποστ, άρκησα να ποστάρω γιατί με έπαθα ιγμορύτιδα (?) τζιαι εκαθηλώθηκα λίο. Επίσης έθελα να γράψω ποστ για κάτι εψεσινά ντιμπέιτ τζιαι κάτι "Άθλιους" αλλά τελικά βλέποντας τούντο ποστ που τον Dreamer , εν άντεξα τζιαι υπόκυψα στον πειρασμό να σχολιάσω τζιαι εγώ με το δικό μου τρόπο. Να σημειώσω (για όσους εν το εκαταλάβετε πλέον) ότι είμαι νάκκουρουδι of a movie freak or as my very close friends call me 'the movie whore' στην οποία έκφραση και τους διορθώνω ότι ακόμα δεν είμαι 'whore' γιατί δεν με πληρώνουν ακόμα για τούτο so απλά συμβιβάζομαι με τον όρο 'the movie slut'.  Καταρχάς θεωρώ λάθος εκ μέρους του Hollywood Foreign Press τζιαι του Hollywood γενικά ούλο τούντο charade της υπερφύαλης χλιδής (ατς!), ενώ βλέπεις παντού την οικονομική εξαχρείωση τζιαι την μιζέρια. Τζιαι I bet that Tina Fey's dress costs more than my parents make six months, για να μεν...

Μπορεί η σιωπή να εν χρυσός, όπως εδιακυρήσσαν τζιαι οι 'Τέσσερις Εποχές' κάποτε (κοίτα ' Four Seasons & Frankie Valli ' - ' Silence is Golden ') αλλά σήμερα θα βροντήξω. Ξέρω ότι έχω τζιαι το ειδικό μπλογκ για τούντο πράμα αλλά πρέπει να το αναφέρω τζιαι δαμέ. Νιώθω ότι εν το καθήκον μου ( ποιό; ) να το γνωστοποιήσω τζιαι στο μέιν μπλογκ μου! ΠΙΕΝΝΕΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ' THE ARTIST '. Είναι by far μια που τις καλύτερες ταινίες που είδα τα τελευταία 5 χρόνια. Έχω να ενθουσιαστώ έτσι που ταινία που το καιρό που είδα τον ' Λαβύρινθο του Πάνα ' το 2006. Τόσος ήταν ο ενθουσιασμός μου, που απ'τη χαρά μου ετηλεφωνούσα σε κόσμο να τους πω για την ταινία η ώρα 12 τα μεσάνυχτα. Τζιαι θα σας  πρίσω  πω ακριβώς τωρά γιατί ΠΡΕΠΕΙ να πάτε να το δείτε: Η ταινία ναι είναι βωβός κινηματογράφος. Μεεεεεεεν βουράτε να φίετε σιόρ. Εν εν τζίνο που νομίζετε. Επιάσετε τα βουνά τζιαι τα όρη άντα τζι' ακούσετε ότι εν έσhιει κανονικό διάλογο η ταινία. Έσhιε...