Λυκόφως

Αγαπημένοι μου (πλυν ξεχασμένοι μου) συν-μπλόγκερς, Μετά το ΥΠΕΡ-όχο ταξίδι μου στη μάνα Ίνγκλαντ είχα σκοπό να γράψω ένα ΤΕΡΑΣ-τιο ποστ με όλες μου τις περιπέτεις τζιαι τις ΠΑΝΕ-μορφες στιγμές που επέρασα. Αλλά, εν το έκαμα.  Μπορεί τζιαι να το εμαντέψετε, με τα θκιο τελευταία ποστ που ανέβασα ( φουλ καταθλιψάρα μιλάμε ). Επέρασα μιαν...απογοήτευση.  Δεν θα την έλεγα ακριβώς ερωτική. Ούτε ψυχική. Ούτε σωματική. Ούτε πνευματική. Νομίζω θα την αποκαλέσω εγκεφαλική . Ναι, ναι εγκεφαλική εν πιο σωστό. Γιατί όλα αγαπητοί μου, εν μες τον νουν μας!!!  Δε μπορώ να πω ότι σε οποιουδήποτε είδους απογοήτευσης δε παίζει ρόλο και η καρδιά ( ηλίθια τζιαι τζίνη - $%@%$@^%$@^$ ), αλλά στην περίπτωση αυτή επροσπάθησα να την συγκρατήσω, να μεν της δώκω δικαιώματα τζιαι να αφοσιωθώ στην ύλη της όλης κατάστασης.  Φυσικά, για να είμαι ειλικρινής, εκπυσοκρότησε το σχέδιο μου, γιατί ακόμα τζιαι αν εγώ ήθελα να αφοσιωθώ στην ύλη, φένετε στην τελική δεν εδούλ...

Maybe In Another Universe, I Deserve You by Gaby Dunn What if, in another universe, I deserve you? Hear me out. There’s this philosopher from the 1890s named William James, and he coined this theory about “the multiverse” which suggests that a hypothetical set of multiple universes comprises everything that can possibly exist simultaneously. Are you following? The entirety of space, time, matter and energy is all happening at once in different timelines: It’s the idea of parallel universes. Right? So okay, let’s presume the multiverse is real. Well then, maybe somewhere in those infinite universes is one, or several, where I deserve you. Maybe there’s a universe out there — happening now — where we end up together and when I close my eyes at night, I’m not dreaming the way a normal person would. Instead I’m seeing flashes of our lives in the multiverse. They’re not simple dreams because I miss you, right? They’re scientific, anachronistic visions. ...

Σε ξέρω τζιαιρό. Ήρτες μες την παρέα τζιαι ούλοι αγαπήσαν σε. Εγώ παραπάνω όμως. Αλλά τζιαι πάλε νιώθω ότι θέλω να μάθω τζι' άλλα. Να μάθεις τζι' εσύ τζι' άλλα. Ποιός είσαι εσύ, ποιά είμαι εγώ. Κάμνουμε χάζι κάθε φορά. Αστεία τζιαι πελλάρες πολλές. Μπορεί να μαλακιζούμαστε ορισμένες φορές αλλά απολαμβάνω την παρέα σου, τζιαι εσύ το ίδιο (νομίζω - έτσι μου διας να καταλάβω το τελευταίο τζιαιρό). Αρέσκει σου να ατζίζεις τα μαλλιά μου. Όκεϊ, μπορεί απλά να το κάμνεις γιατί έτσι. Τζιαι εγώ κάμνω σου το γιατί τζιαι εμένα αρέσκουν μου τα μαλλιά σου. Ίσσια, μαύρα, ως τους ώμους σου. Πάντα είχα ένα θεματάκι με τους άντρες τζιαι τα μακρυά μαλλιά. Όι πολλά μακρυά όμως α! Όι να είσαι τζιαι σαν την Ραπουνζέλ. Αλλά τα δικά σου αρέσκουν μου. Εν μαλακά τζιαι ωραία. Πάουν σου θέμας. Είσαι τζιαι σπίρτο. Πνευματώδης. Τα αστεία σου εν σαρκαστικά, έχουν εξυπνάδα, καμιά φορά τζιαι λίη δόση χολής. Ακριβώς όπως μου αρέσκει. Τα εγκεφαλικά μας κύμματα επικοινωνούν τέλος πάντων. Λαλεί...