Λυκόφως

"Φύγε Μάρτη. Έλα Απρίλη.     Μόνο μη με πληγώσεις ξανά." Black Rose Immortal In the name of desperation I call your name A lamentation I sigh Again and again Spiritual eclipse The gateways are closed for me to seek The night... A veil of stars, watching My shadow is born from light The light of the eye, in darkness Over troubled waters memories soar Endlessly, searching night and day The moonlight caresses a lonely hill With the calmness of a whisper I wear a naked soul A blank face in the streaming water It is cold in here Frost scar my coat with dust Eyes attach to your mute portrait We spoke only through thoughts Together we gazed, awaited Hours brought thirst and the rising sun Sunbirds leave their dark recesses Shadows glide the archways Do not turn your face towards me Confronting me with my loneliness You are in a forest unknown The secret orchard And your voice is vast ...

                  Northbound Train Breathe....just keep on breathing....just breathe.... Tomorrow is another day...

Θυμούμαι ότι όταν ήμουν μιτσιά εκάθουμουν τζιαι έβλεπα οτιδήποτε ελληνική ταινία υπήρχε στη τηλεόραση. Οι αγαπημένες μου ήταν με τον Κωνσταντάρα, την Αλίκη τζιαι τη Τζένη... Μια ταινία που θυμούμαι να μου έκαμε χαρακτηριστικά εντύπωση για το θλιμμένο τόνο της τζιαι την ρομαντική μελαγχολία της ήταν " Τα Κόκκινα Φανάρια ". Πρόσφατα έπιασε με μια μανία να κάθουμαι να βλέπω ελληνικές ταινίες στον "δικό-σου-σωλήνα" aka You-Tube τζιαι έτυχε τζιαι έπεσα πάνω στα Ρεντ Λάντερνς, όπως με επληροφόρησε τζιαι το www.imdb.com   πως λέγετε στα ίνγλισh. Τούντην ακριβώς την μελαγχολία τζιαι την υποβόσκια αδικία που προσφέρει τόσο απλόχερα μερικές φορές η ζωή, την βρήκα τζιαι δαπάνω. Φέτη στο αρχαίο θεατράκι μας ανεβάζουμε Πέρσες...δύσκολο θέμα. Μέσα στο πόνο τζιαι το σπαραγμό. Στην κυριολεξία . Πριν 2-3 ευδομάδες μας επισκευτόταν ένας προφέσορας εξ Βέλγιου με την γυναίκα του η οποία είναι ειδικευμένη πάνω στην ψυχολογία τζιαι την φιλοσοφία όσων αφορά τα Chakra . Τι εστ...

Οι φλαούνες εν μας εφκήκαν όπως έπρεπε ( κάτι με το φουκό, ήταν πολλά χαμνός ) αλλά που γεύση είναι το κάτι άλλο. Αν τζιαι νάκκουρι απογοητευμένη η μάδερ παρ' όλα αυτά έπιασε τη πανικός να τα' σhει ούλα έτοιμα για τη Κυριακή του Πάσχα ( όι πως θα έχουμε ξένους, τώρα πια πάλε θα είμαστε εγώ τζιαι τζίνη μιας τζιαι ο ντάντιο με την αποχώρηση του the friend  είπε να μεν κάμει τζιαι ιδιαίτερα ψησίματα ). Το γιατί μου το πήρα, αν τζιαι εν ήταν πολλά ξεκάθαρο, τζιαι αν τζιαι βασανίζουμε τζιαι στοιχιώνουμαι κάθε μέρα, ανακαλύπτω ότι τελικά η αγάπη ίσως τζιαι να θέλει μεγάλο κουράγιο τζιαι δύναμη για να τη κρατήσεις. Τζιαι ότι τελικά αγάπη είναι αυτοθυσία τζιαι δίνετε ανευ όρων. Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω όλους ( αν τζιαι εν άφηκα ξεχωριστά μηνύματα στο προηγούμενο ποστ ), ΟΛΟΥΣ για τις ευχές σας, τη συμπαράσταση τζιαι την αγάπη σας. Μπορεί να σας ξέρω μόνο μέσα που έναν υπολογιστή αλλά τα λόγια σας τζιαι η δύναμη που μου διάτε, γεμίζουν με κουράγιο τζιαι θέληση να πιστέφκω α...

"He was despised and rejected by men; a man of sorrows, and acquainted with grief; and as one from whom men hide their faces he was despised, and we esteemed him not. He was oppressed, and he was afflicted, yet he opened not his mouth; like a lamb that is led to the slaughter, and like a sheep that before its shearers is dumb. Surely he has borne our griefs and carried our sorrows; yet we esteemed him stricken, smitten by God, and afflicted. But he was wounded for our transgressions, he was bruised for our iniquities; upon him was the chastisement that made us whole, and with his stripes we are healed, and born again!" "Ησαίας 53:3 Καταπεφρονημενος και απερριμμενος υπο των ανθρωπων· ανθρωπος θλιψεων και δοκιμος ασθενειας· και ως ανθρωπος απο του οποιου αποστρεφει τις το προσωπον, κατεφρονηθη και ως ουδεν ελογισθημεν αυτον. Αυτος τωοντι τας ασθενειας ημων εβαστασε και τας θλιψεις ημων επεφορτισθη· ημεις δε ενομισαμεν αυτον τετραυματισμενον, πεπληγωμενον υπο Θεου και ...

Μια γέννηση 12.04.12 -- Σήμερα εγεννήθηκε ο ανηψιός. Το πρώτο μωράκι στη φαμίλια μεταξύ 6 πρώτων ξαδέλφων κατεύθασε σήμερα το πρωί η ώρα 11:26π.μ. στην Πολυκλινική Υγεία στη Λεμεσό. Βάρος 3,700kg. Ένα ζουμπουρλούδικο βατραχάκι (όπως το λέει και η θεία του η Ονειρεμένη ) και με πολλούς ανθρώπους γύρω του που περίμεναν την άφιξη του πως και πως. Ο μικρός μας Άγγελος (αυτό είναι και το όνομα του) ήρθε, μας φτερνίστηκε, μύρισε το κόσμο μας και μετά έπεσε για ύπνο. Και είμεις χαζο-ενίληκες τον παρατηρούμε από ψηλά... Ένας Χωρισμός Χθες, νωρίς το απόγευμα, ο the friend  μου εξέφρασε την επιθυμία του να χωρίσουν πλέον οι δρόμοι μας. Ο δίκος μου Peter Pan (όπως λέει και η Tinkerbell) δεν άντεξε... Οι λόγοι πολλοί, για τους οποίους δε θέλω να συζητήσω. Το ότι η καρδιά μου πονά, είναι μάταιο να το κρύψω. Είναι λες και όλα έγιναν σε στιγμή flash και ακόμα δεν έχω ξυπνήσει. Όλα πήγαν σε slow motion κίνηση με το που ακούω τις λέξεις "Θέλω να χωρίσουμε" από έναν άνθρωπο που μέχθρ...

Μεγάλη Τεράρτη σήμερα τζιαι οι προετοιμασίες για το Πάσκα των Ελλήνων Πάσκα  αρχίσαν να πέρνουν φωθκιά. Τη Δευτέρα τη νύχτα ετρίψαμε το τυρί με τη μάδερ, ετοιμάσαμε το προζύμι, τα σταφιδάκια τζιαι το βασιλικό. Περιττό να αναφέρω ότι εξέρανε το σhέρι μου τρίφκε τζιαι να τρίφκεις τυρί. Το τελευταίο διάστημα που άρκεψα τζιαι ξεμυτίζω έρκουμαι αρκετά αντιμέτωπη με το παρελθόν μου. Ήβρα μια συμμαθήτρια μου να δουλέφκει στα Στάρμπαξ τζιαι ας πούμε με τζίντην κορούα ήμαστα κάπου στα 12 χρόνια μαζί στο σχολείο. Το μόνο που είπαμε ήταν το πολλά πολάιτ 'Γεια σου, τι κάμνεις, είσαι καλά;' τζιαι έμειναμε ως τζιαμέ. Τζίνο έκαμε με να σκεφτώ πολλά τις επιφανειακές σχέσεις που είχα σχεδόν με ούλους τους συμμαθητές μου το καιρό που ήμουν έφηβη τον καιρό εκείνο .  Μες το σπίτι είχαμε καμπόσες εντάσεις τις τελευταίες μέρες γιατί ήρτε παραφουσκωμένος ο λογιαριασμός της PrimeTel τζιαι της ΑΗΚ, τζιαι ο ντάντιο εγίνηκε πυρ και μανία. Μιας τζιαι οι δουλειές του εν τζιαι τζίνου πεσμένες...

Μετά την ιδιαίτερα απότομη εκκίνηση που είχαμε σήμερα το πρωί στο "υπέροχο" Κυπριστάν μας, ( daaaaaaaamn you ΑΗΚ ), είπα να κάμω ένα ποστ με κούφιες απορίες τζιαι παρατηρήσεις που έχω το τελευταίο διάστημα όσον αφορά ανεξήγητα θέματα ( για τη μεγαλόνησο τζιαι μη ): Αν είναι να μας κάμνει η ΑΗΚ μπλάκ-ουτ για θέματα πειθαρχίας να ξέρω να κόψω εισητήριο για τες Ευρώπες δηλαδή.  Γιατί οι Κύπριοι οδηγοί όταν βλέπουν ένα πεζό να θέλει να διασταυρώσει ( τζιαι που τη διάβαση θέμας ) τον βάλλουν στο στόχαστρο; Εν τζιαι έννα πιάσουν έξτρα πόντους! Ήντα που επάθασιν ούλλοι σιορ τζιαι παίζουν τζίντα "νευριασμένα πουλιά" (' Angry Birds ') συνέχεια τούντες μέρες; Τζιαι γιατί τέλος πάντων εν τόσο νευριασμένα; Μήπως εν τα πουλιά του Χίτσκοκ τζιαι εν το ξέρω; Δηλαδή εγώ που είμαι άνεργη πρέπει να λυπούμαι πολλά τους δημόσιους υπαλλήλους που μεινίσκουν απιέρωτοι τζιαι που τόσος κόσμος ταλαιπωρείται μες τα νοσοκομεία τζιαι τις δημόσιες υπηρεσίες επειδή εν εψηφίσαν τον...

Νομίζω εν εν καλά τα πισωγυρίσματα έννε; Τούντο Σ/Κ ήρταν ούλα τα άγχη, οι ανασφάλειες, οι ζήλιες μαζεμένα. Ετσακώθηκα καμπόσο. Ίσως για πράματα που τα μεγαλοποιώ στην κκελλέ μου. Αλλά εν θέματα που όντως υπάρχουν. Κάποτε είσhε μια εποχή που αγχώνουν μου. Πολλά όμως. Όι μόνο για τα επαγγελματικά. Αλλά για τα προσωπικά μου. Τζιαι εν έτρωα. Εν ετζοιμούμουν. Εν έφκαινα πόξω. Μετά έννοιωσα ασφάλεια. Δύναμη. Στοργή. Αγάπη. Τζιαι ξανά πάλε, έρκεται κάτι που το παρελθόν (αχ τζιαι να ήταν που το δικό θα ήξερα πως να το αντιμετωπίσω αλλά αλί και τρισαλί μου εν έννι) τζιαι αναστατώνει με. Επηρεάζει με. Γιατί εν ξέρω. Εν θα ήθελα να ξέρω. Τζίνο που ξέρω είναι ότι θέλω να φύιει. Να μεν με αναστατώνει. Να μεν φέρνει imbalance σε τούτο που υπάρχει. Φοούμαι. Φοούμαι πολλά. Την απόρριψη. Την απομάκρυνση. Την περιθοριοποίηση. Εν πρέπει ίσως να τα σκέφτουμαι ούλα τόσο πολλά, να τα αναλύω λες τζιαι είμαι κανένας ντετέκτιβ. Γιατί όμως; Γιατί έχω τζίνο το κόμπο δεμένο ξανά στη τζοιλι...

Εν είμαι καλά. Όβερ. Μισώ να τσακώνουμαι για τα κληρονομικά. Όβερ. Μισώ τους διπλοπρόσωπους ανθρώπους. Όβερ. Μισώ την αδιαφορία, την απάθεια τζιαι το ζηθκιανιό. Όβερ. Πληρισάζουν τζιαι τα "περιοδικά" τζιαι είμαι έξτρα-μπίτσι σήμερα.Όβερ. Εθκιαολίστικα πάλε πρωί πρωί. Όβερ. Εν θέλω να μιλήσω σε κανέναν σήμερα. Όβερ. Με διακατέχει μεγάλη μισανθρωπία αυτή τη στιγμή. Όβερ. Ακούω ξεχασμένα 90s τραούθκια για να μου περάσει. Όβερ. Εν είμαι καλά. Όβερ εντ άουτ!                 Jewel - Foolish Games You took your coat off and stood in the rain, You're always crazy like that. And I watched from my window, Always felt I was outside looking in on you. You're always the mysterious one with Dark eyes and careless hair, You were fashionably sensitive But too cool to care. You stood in my doorway, with nothing to say Besides some comment on the weather. Well in case you failed to notice, In case you failed to see...

Ανεργίακό Επίδομα VS Lucrezia: 1-0 Ήρτεν επιτέλους μετά που 4 μήνες το ανεργιακό μου επίδομα. Όχι όσα ήλπιζα βάση του μισθού που έπερνα, αλλά όπως με επληροφόρησε η κοπέλα στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις πληρώνουν 1ον) ακόμα το 2010 και 2ον) με βάση τις ημέρες του μήνα, τζιαι επειδή απολύσαν με εξ υπαιτιότητας μου εβάλαν μου τζιαι ένα μήνα πέναλτι ( τα οποία τζίνα λεφτά θα μου τα δώκουν μετά τους 6 μήνες που την εγγραφή μου και την συμπλήρωση των απαιτούμενων μηνών μου στο ανεργιακό, εάν και εφόσον δεν βρω δουλειά μπάι δεν ). Στην μάνα Ίνγκλαντ που έτυχε ένα διάστημα να είμαι άνεργη, όι μόνο επλήρωνε μου εβδομαδιαία ο Δήμος ένα μπένεφιτ, αλλά επληρώναν μου επίσης τζιαι το χάουζινγκ-μπένεφιτ μου. Ας πούμε δαμέσα, γιατί το καθυστερούν τόσο τζιαι έχουν τόσα ριστρίξιονς εν θα καταλάβω! SKYPE: United World Όπως ανάφερα τζιαι προχτές ο ντάντιο επίε 5 μέρες εις τους συγγενείς στην Αθήνα τούντη γουίκ τζιαι έτσι ε πουτσό γραψε μας στα τρυπημένα του παπούτσια. Εχτές όμως εφιλοτιμίθηκε ο άνκ...

Πολύ καλημέρα σε όλους! Νέα εβδομάδα, νέος ήλιος, νέα χαμόγελα, ελπίζω όλα να είναι όμορφα τζιαι ωραία. Εμείς επεράσαμε το γουίκ-εντ σε φουλ-χάουζ μόουντ, είμασταν όλη η φαμίλια πλας οι φριέντς τζιαι εβλέπαμε μούβις ολ αράουντ. Τζιαι λάικ ολ φέρι-τέιλς σήμερα το πρωί επίε ο κάθε κατεργάρης στο πάγκο του με εξαίρεση το ντάντιο που επίε φάιβ-ντέις στην Αθήνα τζιαι σάννα τζιαι εφκέρωσε νάκκουρι το σπίτι ( γιού νόου που τες γιούζουαλ γκρίνιες τζιαι χαζοανεκδοτάκια του ). Nevertheless, μια καινούργια μέρα αρχίζει. In itself, homosexuality is as limiting as heterosexuality:  the ideal should be to be capable of loving a woman or a man; either, a human being, without feeling fear, restraint, or obligation.  ~Simone de Beauvoir 'Εθελα λίο να θείξω ένα θέμα, έσhιει κανένα μήνα τωρά αλλά εν λίο πολλά λεπτό τζιαι δε ξέρω ποιές θα εν οι βλογκικές αντιδράσεις. Απλά θα πω τι είδα. Πριν κανένα μήνα είδα ένα επειδόσδιο της αμερικάνικης σειράς Glee . Teenage series, γεμάτη τραούθκια...

Τελικά εκαταλάβα ότι οι Άγγλοι εν πολλά ποπ. Τζιαι τούτο όι γιατί όποτε έννα πάσσιν κλάμπινγκ σε κάποια φάση της βραδιάς έννα το γυρίσουν στη ποπ μουσική, αλλά γενικά τζιαι στο τρόπο που αντιμετωπίζουν τα πράματα. Ποπ σημαίνει κάτι ευχάριστο, κάτι λάιτ, κάτι επιφανειακό, ως προς την γενικότητα του όρου. Εεεε οι Άγγλοι επιάσαν τούντο πράμα τζιαι εντάξαν το στην κουλτούρα τους. Ειδικά μετά την επι Θάτσερ εποχή, εξεσαλώσαν. Θυμούμαι ότι κάθε Παρασκευή νύχτα θα εντύνουνταν μασκαράδες, έβρι γουίκ τούτοι- εν εχρειάζετουν να εν Χάλογουιν για τζίνους για να ντυθούσιν, τζιαι επιέναν κλάμπινγκ, με λίγα λόγια να μεθύσουν. Γιατί ποτό είπαμε τι έννι για τους Μπρίτισh = διασκέδαση. Παρ' όλα αυτά σε πολλά οκέιζονς τον καιρό που έζησα τους Άγγλους οτιδήποτε εσυνέβαινε στη ζωή τους αντιμετωπίζαν το με μια ποπ στάση. Π.χ. εψήναν ρόστο τζιαι έπεφτε τους η πιατέλα με το φαΐ τζιαι συνάμα εχτυπούσε το τηλέφωνο τζιαι το κουδούνι τζιαι έπεφτε τους ΤΖΙΑΙ το παντελόνι τζιαι έπριζε τους η κόρη τους ...

Τζιαμέ που ενόμιζα ότι εν υπήρχε τσανς να γίνω πιο ατζαμίνα, τούντο Σ/Κ εξεπέρασα τον εαυτό μου! Θέλω να μου δώκει η Ράνια αυτή τη στιγμή Όσκαρ Καλύτερης Ατσαλωσίνης. Απαιτώ το! Σαν εμένα καμιά. Ηθικόν....παρ-ακμαιώτατον! Μετά που μιαν έντονη συζήτηση περί οικονομικών είπα να πάρω βόλτα το Συσέγκιο τη Παρασκευή το βράδυ δαμέ στο παρκούδι της γειτονιάς. Εκάτσαμε σε μια φάση σε ένα που τα παγκούθκια τζιαι στο διπλανό παγκούδι που το δικό μας έκαμα σποτ ένα τατς-φόουν κινητό. Επία να το πιάσω να δω αν μπορώ να κάμω κλήση στον τελευταίο αριθμό μπας τζιαι έχασε το κανένας τζιαι δεν εκατάφερνα να το ανοίξω. Μπάταρι ντέντ μάλλον. Ηθικό δίλημα - Τι κάμνεις σε τέθκοια περίπτωση; (α)Αφήνεις το τζιαμέ που το ήβρες τζιαι συνεχίζεις την βόλτα σου με το Συσέγκιο. (μπε) Πιάνεις το τζιαι προσπαθείς να το ανοίξεις. (τρουά) Φέρνεις το σπίτι τζιαι βάλεις το να φορτήσει με την ελπίδα ότι θα ανοίξει. (κατρ) Φκάλεις μονομιάς τη ΣΙΜ τζιαι τη Μέμορι Καρτν τζιαι μάσhεσε να το παζαρέψεις είτε σε ένα...

Άφήνω τες αποκαλύψεις τζιαι περνώ σε άλλα. Εχτές μετά που αρκετό τζιαιρό έκαμα την πρώτη μου εξόρμιση να πάω για "καφέ" με τις φιλενάδες της κάζιν. Κάποτε ήμουν πιο άουτ-γκόινγκ τζιαι έφκαινα παραπάνω μαζί τους. Τούντο σhειμώνα εσωρώφτηκα μες τα πετσιά μου τζιαι λόγω οικονομικού αλλά τζιαι λόγω κρύου. Ένιχου. Μετά που τζιαιρό ήβρα κάποιες αντιδράσεις για το πως τζιαι έπαθα το τζιαι εξεμύτισα που τη "φωλιά" μου τζιαι έκαμα το γνωστό τσίτι-τσατ με τα λέιτεστ νέα μου τζιαι τα διάφορα λέιτεστ κουτσομπολιά. Τζίνο που μου έκαμε εντύπωση τούντη φορά όμως ήταν το κουάλιτι των συζητήσεων μας. Πως μέσα σε μια γυναικοπαρέα οι συζητήσεις ξεκινούν κάποτε τον τζιαιρό που ήμασταν Γυμνάσιο τζιαι Λύκειο για το ποιού αρέσκεις τζιαι τι θα μπει στο διαγώνισμα της Τετάρτης, μετά στο Πανεπιστήμιο συζητάς για τις πρώτες σου πνευματικές και σωματικές αναζητήσεις ( σκρου τα μαθήματα, τζιαι τζίνα εν μέρος του Πανεπιστημίου αλλά εν εν χαλφ ας ιμπόρταντ όπως το να μαθαίνεις άλλα μαθήματ...

Μιας τζιαι μας έκαμε πολλά ώραίο ποδαρικό ο Μάρτης ( αν τζιαι εν εν για να τον πολλο-εμπιστέφκεσε γιατί κάμνει τσαλιμάκια ο άτιμος ), τζιαι μιας τζιαι προσπαθώ να αντιπαρέλθω το όλο 'τι θα κάμω με το μέλλον μου' γκρίνιασμα, σήμερα θα βάλω μερικά που τα αγαπημένα μου πράγματα (μουσική, ιστορίες, λουλούδια, φόρεματα, άρωματα κλπ) μπας τζιαι ανανεωθώ, τζιαι μαζί με εμένα τζιαι το αγαπητό μου μπλογκ, το οποίο έτσι εποχή πέρσι εξανάρχισα να του διω σημασία. Οσιομάρτυς Λουκρεζίας Σήμερα εν η ονομαστική μου εορτή, αλλά για λόγους ανωνημίας ας πούμε ότι εν της Οσίας Λουκρεζίας ( λέμε τωρά ). Η αγία Λουκρεζία "καταγόταν από την Ηλιούπολη της Συρίας και έζησε τον 2ο αιώνα μ.Χ. Πέρασε αρκετά χρόνια της ζωής της μέσα στην πορνεία και την ακολασία. Κάποια στιγμή αρρώστησε βαρειά και το γεγονός αυτό αποδείχθηκε γι’ αυτήν μεγάλη ευλογία. Προφανώς συνέβη κατά πραχώρηση Θεού, αφού έγινε η αιτία να κάνη στροφή εκατόν οδόντα μοιρών και να αλλάξη ριζικά τον τρόπο της ζωής της. Όσο διά...