Λυκόφως

Καθώς επεπρατούσα σήμερα με τη Σύσσι μες το ηλιούι ( τι ειρωνία ) άρκεψε να παίζει το τραγούδι των Eagles , " Hotel California ". Που τη μια εσκέφτουμουν το πόσο αγανατκησμένη είμαι με την εξέλιξη των γεγονότων, που την άλλη επροσπαθούσα να μεν είμαι πεσσιμίστρια.  Μέσα στον θυμό μου, την αδικία που νιώθω σαν κόμπο στο λαιμό μου τζιαι την ξινίλα στο στομάhι μου ( λες τζιαι έφαα που τα Μακντόλαντς ), εξέσπασα. Δεν ξέρω αν εν αδίκως ή όι, αλλά εξάσπασα μπλογκικά. Ίσως ναι, λάθος μου εκ των υστέρων, αλλά όπως είπα τζιαι στο παρελθόν, δεν βλέπω τίποτε κομματικά μες τούντον τόπο. Ο θυμός μου δεν ήταν ούτε κομματικός ούτε πολιτικοποιημένος. Δεν ήμουν, και δεν είμαι, με ΚΑΝΕΝΑΝ πολιτικό, αλλά απεχθάνομαι, ναι, πλέον, τολμώ να πω πως αηδίασα ανθρώπους που αφήσαν να μας κυβερνήσει ένας άνθρωπος ο οποίος με τη πρώτη ευκαιρία, όχι μόνο δεν αντιστάθηκε στα αιτήματα της Ε.Ε. για την οικονομική κατάρρευση της χώρας του, αλλά ο ίδιος όχι μόνο τα αποδέχθηκε, τα πρότεινε και τώρα κρύβε...

"What's it like, flying? I can't imagine how beautiful everything must look from up there. The very thought of being above the clouds, above the clouds in all that light; it's beyond me...makes me want to cry, just thinking about it. ( Pause. ) I get these attacks, Gabriel, where I start gong mad inside 'cause I can't get away. Feels like I can't breathe. Sometimes, when I'm in the fields all alone and the sky's pressing down, or in the lane where the white weeds grow, it gets on top of me so much, all the green and the clouds and the smell, that I shut my eyes and with all the force of my person: Give me wings so I could rise up off my feet, so I could strive away and see this place fading in the distance...Give me wings so I could see the sea stretching out beneath me, all blue, all dazzling, and I think, that feeling, that feeling I want, of freedom, of floating, that feeling...that'd be worth dying for, wouldn't it? ( She is crying ...

Πριν 150 χρόνια (περίπου) ο Βίκτωρ Ουγκό έγραψε μια ιστορική νουβέλα, τους "Άθλιους".  Αλλά επειδή εν είμαι καλή στο να εξηγώ περί τίνος πρόκειτε η ιστορία και όλα τα σχετικά θα κάμω κόπι-πέιστ που το φιλικό μας γουέπσαϊτ γουικιπίντια. Έτσι πολλά συνοπτικά η υπόθεση α σχολείται με τις ζωές αρκετών Γάλλων χαρακτήρων, οι οποίες αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, για μια περίοδο άνω των είκοσι ετών στις αρχές του δεκάτου ενάτου αιώνα. Η περίοδος αυτή περιλαμβάνει τους   ναπολεόντειους πολέμους   και τις δεκαετίες που ακολούθησαν. Το έργο εστιάζει στις προσπάθειες του πρωταγωνιστή Γιάννη Αγιάννη, ενός πρώην καταδίκου, ο οποίος προσπαθεί να επανεντάξει τον εαυτό του στην κοινωνία, και επιπλέον μελετά την επίδραση των πράξεων του ήρωα για χάρη της κοινωνικής αναγνώρισης. Στο μυθιστόρημα εξετάζεται η φύση του καλού και του κακού και ο νόμος σε μία εκτεταμένη ιστορία, που περιλαμβάνει θέματα όπως την ιστορία της   Γαλλίας , την αρχιτεκτονική του   Παρισιού , την ...

"Man is born free, and everywhere he is in chains. Those who think themselves the masters of others are indeed greater slaves than they." "...nothing is so gentle as a man in his prime state, when placed by nature at an equal distance from the stupidity of brutes and the fatal enlightenment of civil man." "[...] you are undone if you once forget that the fruits of the earth belong to us all, and the earth itself to nobody." ~Jean Jacques Rousseau~ Thomas Tallis - Spem In Alium