Λυκόφως

“Φαντάσου μια φυλακή, όπου οι κρατούμενοι τρώνε κάθε μέρα διαφορετικό φαγητό, μακαρόνια τη Δευτέρα, τυρόπιτα την Τρίτη, φασόλια την Τετάρτη και ούτω καθεξής. Επιπλέον, κάθε Κυριακή, τους φέρνουνε μπουζούκια και γίνεται στο προαύλιο της φυλακής γλέντι μέχρι πρωίας. Μέχρι που μια μέρα, η διοίκηση της φυλακής συνειδητοποιεί ότι δεν υπάρχει σάλιο, τα λεφτά έχουν τελειώσει, και ο μόνος τρόπος για να συνεχίσει να υπάρχει η φυλακή είναι να ταΐζουν τους κρατούμενους βραστά καρότα κάθε μέρα, πρωί-μεσημέρι-βράδυ. «Μα θα γίνει εξέγερση, κύριε διευθυντά, θα μας λιντσάρουν οι τρόφιμοι, και με το δίκιο τους», λέει ένα τσιράκι στο διευθυντή. Οπότε τι κάνει ο τελευταίος; Φωνάζει στο γραφείο του δέκα τσάτσους κρατούμενους και τους λέει να αρχίσουν να διαδίδουν ότι η κατάσταση είναι τόσο τραγική, που από την άλλη βδομάδα όλοι οι κρατούμενοι θα τρώνε σκατά, κυριολεκτικά όμως. Και ότι δεν είναι απλά φήμη, αλλά αναπόφευκτο και δεδομένο, θα ακουμπάς το δίσκο σου στον πάγκο και ο μάγειρας θα σο...

Καλά αλλά ας μεν σhαιρούμαστε ακόμα. Εμπήκα εψές στο τουίτερ τζιαι ούλοι εγράφαν "συγχαρητήρια" τζιαι "μπράβο". Μα γιατί σ hαίρουντε τόσο; Εν ενικήσαμε τίποτε.  Η μάδερ επαρομοίασε την κυβέρνηση Μέρκελ με το Δ' Ράιχ. Ίσως, αλλά το ότι είπαμε 'ΟΧΙ' ( το αθάντο τούντο ΟΧΙ, που 9 χρόνια μετά το Δημοψήφισμα εξαναείπαμε το στην Ε.Ε ) εν άλλαξε ή έλυσε τίποτε. Ακόμα καθούμαστε σε αναμένα κάρβουνα ( εεεεε μάστρε τράβα μια ζιβάνα μάνα μου ).  Μπορεί ναι, να είναι προς τιμήν μας το καθοριστικό αυτό 'ΟΧΙ' αλλά αυτό δε παύει να σημαίνει ότι η οικονομία μας είναι ακόμα ένα μάτσο χάλια. Τωρά βουρούμε τους Ρώσους που τα πισών ( απ' ότι είδα έφυε τζιαι για Μόσχα ο Νικολάκης δις μόρνινγκ ) για να σώσουμε αυτά που δεν σώζονται. Τώρα να δούμε τι θα γίνει. Στο γραφείο πάντως έπεσε η απόλυτη " άκρα του τάφου σιωπή  στο γραφείο βασιλεύει " τζιαι οι Ρώσοι με εσυμβούλεψαν το εξής σας παρακαλώ ( πάρτε νόουτς ):  " Θα πάεις σούπερ-μάρκετ, θ...

Καθώς επεπρατούσα σήμερα με τη Σύσσι μες το ηλιούι ( τι ειρωνία ) άρκεψε να παίζει το τραγούδι των Eagles , " Hotel California ". Που τη μια εσκέφτουμουν το πόσο αγανατκησμένη είμαι με την εξέλιξη των γεγονότων, που την άλλη επροσπαθούσα να μεν είμαι πεσσιμίστρια.  Μέσα στον θυμό μου, την αδικία που νιώθω σαν κόμπο στο λαιμό μου τζιαι την ξινίλα στο στομάhι μου ( λες τζιαι έφαα που τα Μακντόλαντς ), εξέσπασα. Δεν ξέρω αν εν αδίκως ή όι, αλλά εξάσπασα μπλογκικά. Ίσως ναι, λάθος μου εκ των υστέρων, αλλά όπως είπα τζιαι στο παρελθόν, δεν βλέπω τίποτε κομματικά μες τούντον τόπο. Ο θυμός μου δεν ήταν ούτε κομματικός ούτε πολιτικοποιημένος. Δεν ήμουν, και δεν είμαι, με ΚΑΝΕΝΑΝ πολιτικό, αλλά απεχθάνομαι, ναι, πλέον, τολμώ να πω πως αηδίασα ανθρώπους που αφήσαν να μας κυβερνήσει ένας άνθρωπος ο οποίος με τη πρώτη ευκαιρία, όχι μόνο δεν αντιστάθηκε στα αιτήματα της Ε.Ε. για την οικονομική κατάρρευση της χώρας του, αλλά ο ίδιος όχι μόνο τα αποδέχθηκε, τα πρότεινε και τώρα κρύβε...

Μιας τζιαι δεν  με εμπνεύσαν οι εχτεσινές εκλογές, είπα να το ρίξω εις την ζαχαροπλαστική. Σοκολάτες πλέον δεν τρώω ( άστε πικρή ιστορία, θα την αναλύσω σε άλλο ποστ ), τις αποφεύγω σαν αρρώστια, σόου για να μου φύει ο καημός του γλυκού, εστράφηκα προς κάτι λίγο πιο αγγλικό... buttercream cupcakes .  Ενώ ο Καρεκλάς επροσπάθαν να με πείσει ότι ο Νικολάκης θα έφκαινε πρώτος που τα χτες, εγώ εχτύπουν αυγά, φαρίνες τζιαι ζάχαρη για τα κάπ-κέικς μου. Τη συνταγή τη βρήκα δαμέ , για όσους ενδιαφέρονται να δοκιμάσουν τζιαι τα αποτελέσματα ιδού πιο κάτω. ( να σημειώσω ότι εν η πρώτη φορά που κάμνω οτιδήποτε έχει σχέση με ζαχαροπλαστική τζιαι γλυκά. αναλόγως νομίζω επίε καλά) .  Βουαλά! Επήραν λίγο φούξια χρώμα γιατί έβαλα λίγο παραπάνω χρώστική ουσία. εν εν ξεπίτηδες που εγίναν κάπ-κέικς της Μπάρμπι. άι πρόμις! Θα ήθελα να πω ότι τα αποτελέσματα με εξέπληξαν λίγο, όχι προς το Νικολάκη βέβαια, ακτάγνωτα γιέ μου, τζίνος άρκεψε τζιαι επανυγήριζε με ουίσκια που τες 3 τ...