Λυκόφως

Μα δε αράχνες, δε αράχνες μες το βλογκ. Εστοισιόσαμε δαμέσα. Αγαπητοί βλόγκερς...έκαμα μιαν ανάπαυλα εν η αλήθκεια. Νοερά ήμουν δαμέ όμως. Έκαμνα κάνενα σχολιούδι ποτζί κανένα μορφασμό ποδά. Τέσπα επαρακολουθούσα τες μπλογκικές εξελίξεις. Τι Κονσίτες, τι παρελάσεις, τι εκλογές, τι κάτι θανάτοι εξαίρετων ανθρώπων ( βλέπε Maya Angelou  φορ μορ ίνφο). Τέσπα επέρασα τα ούλα μέσα που τα ποστς σας.  Δε μπορώ να πω ακριβώς ότι είμαι χαμένη περ σε.  Απλά, περνώ ακόμη μια μεταβατική περίοδο (πάλε) της ενήλικης ζωής μου - let's face it, our whole adult life is a transitional period anyways .  Anyhoo...αδρά αδρά άρκεψε τζιαι το Βραζιλιάνικο World Cup. Εβιάζουνταν εψές τόσο πολλά να αρχίσει το παιχνίδι οι Βραζιλιάνοι που εβάλαν ούλα τα γκολ, μαζί τζιαι της αντίπαλης ομάδας. Doing!!! Τόσο ανυπόμονοι ήταν. Άσσιο ηλέ.  Τζίνο όμως που με κάμνει να ανυπομονώ εμένα είναι το ταξίδι... Την κάνω for mama England in less than a week's time....

Άτε, μιας τζιαι εγέννησε τζιαι η Κέιτ, τζιαι τωρά έχουμε τον πραγματικό Half Blood Prince , εν τζιαιρός μας να αρχίσουμε τα πανήυρκα.  Summer Nights Τελευταία περνώ μια φάση  " λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ' αγόρι μου " ένα πράμα.  Το καλό πράμα με το καλοτζαίρι εν η ξεγνοιασιά. Το πόσο λυτρωτικά άνεμελος μπορείς να είσαι. Με φίλους/ες, με λάιτ έρωτες και όμορφες αποδράσεις. Τη περασμένη εφτομάδα, επορέφτηκα στην Πλατεία Ηρώων ( άλλη Λεμεσσιανή Σούτσου -για να καταλάβουσσιν τζιαι οι Λευκωσιάτες φριέντς μας ). Εφκάλαν έξω από το Ριάλτο μια γιγαντοθόνη τζιαι επαρουσιάσαν μουσικά ντοκυμαντέρ. Η 1η νύχτα ήταν αφιερωμένη στη Λισαβόνα τζιαι το λεγόμενο φάδο  -  μουσικό παραδοσιακό στοιχείο που εμπνέει πάθος και σπαραγμό στον τραγουδιστή αλλά και σ' αυτόν που ακούει το τραγούδι . Την επομένη είσhε μουσικό ντοκυμαντέρ για τη Μασσαλία. Μεσογειακή, πολύπλοκη τζιαι εργατική η Μασσαλία. Τη 2η νύχτα, επία συνοδευμένη τζιαι που τις κολλητές μου τζιαι τη μικρή μ...

Ένας από τους σύγχρονους του Shakespeare , o Ben Jonson , πάντα έγραφε ότι το έργο ενός θεατρικού συγγραφέα θα πρέπει να διακσεδάζει και συνάμα να προσφέρει κάποιο όφελος (είτε οικονομικό είτε εκπαιδευτικό).  " are, or should be, to profit and delight "  ~ Volpone ~ & ~ Epicene (The Silent Woman)   Με τον ίδιο τρόπο τζιαι εγώ πέρνω κάπως το φετινό καλοτζαίρι. Τελικά η καινούργια δουλειά αποδυκνείεται πιο τσαλεντζίνγκ αλλά συνάμα πιο δημιουργική τζιαι κερδοφόρα. Οι συνάδελφοι σκίζουν τζιαι δεν υπάρχει το συνεχές άγχος τζιαι ο φασισμός που προκείπτει στις περισσότερες εργασίες.  We are all equal. A few of us, αλλά ούλοι είμαστε ίσοι.  Τζιαι κάπως έτσι, η δουλειά μου, μου επιτρέπει   να ταξιδεύω, αν θέλετε, σε όλη τη νήσο, τζιαι συνάμα να κάμνω τζιαι τις διακοπές μου. Το ωράριο μου είναι αναλόγως με το πως θα το διαλέξω ΕΓΩ να το κάμω. As long as you do the work, then there is no problem.  Τούντο φλεξιμπίλιτι έφαα πολύν τζι...

Το 2012 μπορεί να μου έκαμε ένα απρόσμενο σαπράιζ αλλά γενικά φέτος θα ομολογήσω ότι μέχρι τωρά αυτή η χρονιά είναι η χρονιά της 1ης φοράς. Τζιαι εν εννοώ τίποτε πας το σεξουαλικό/ερωτικό. Γενικά μιλώ.  Θα αρκέψω να υπαριθμώ μερικά που τα 1α μου της φετινής χρονιάς: (1) 1η μου φορά επία τζιαι είδα μιούζικαλ στο West End του Λονδίνου (οκέι τέκνικαλι, εν το 2011 που το είδα, αλλά το Μάιο του 2012 έκαμα το επανάλειψη με άλλα μιούζικαλς) (2) 1η μου φορά που εχώρισα που μιαν μακράς διαρκείας σχέσης (μεν με ρωτήσετε ντίτεϊλς, ακόμα εν φρέσκες οι πληγές σόου απλά εν θα πάρετε απάντηση) (3) 1η μου φορά (μετά που 15 χρόνια) επία Γουότερπαρκ-Γουότερμανια - άλλη φάση στο Φασούρι (4)1η μου φορά επία κολύμπι στον Πρωταρά (5)1η μου φορά επία κολύμπι στη Λάρα τζιαι τον Ακάμα (στο γνωστό Blue Lagoon aka Γαλάζια Λίμνη...γκουχου, γκούχου...εδώ βήχουμε για ευδιάκριτους λόγους - χαλόου έλειπε η Μπρουκ Σhιλντς, ήντα το εφκάλασσιν Μπλου Λαγκούν????) ...

Ημέρα Δευτέρα. Ώρα 11.10 π.μ. 1986. Μια κοπέλα πριν 26 ακριβώς χρόνια, ούρλιαζε που τους πόνους τζιαι εβόγγαν...τζιαι τελικά το αποτέλεσμα της 26χρονης αυτής κοπέλας....ήμουν εγώ. Μια λιονταρίνα, Λουκρέζια... άλλη Λου . Πάντα μου, στα γενέθλια μου σαν έφηβη, έκλαια γιατί ούλλοι οι φίλοι μου ήταν εκτός ή απών, σόου πάντα εμείνισκα μόνη...σαν το λεμόνι. Τα τελευταία 4 χρόνια τα επερνούσα με τα θκιο αγαπημένα μου ξαδέλφια τζιαι τις παρέες τους/μας. Αλλά εν έκλαψα. Πέρσι, τα επέρασα με τον άνθρωπο που ενόμιζα πως με αγάπαν...λιτά τζιαι χωρίς καμιά σύνδεση με τους ανθρώπους που αγαπούσα.  Τζιαι έτσι έκλαια. Φέτος...στερημένη της παρέα τζιαι της πραγματικής φιλικής σύνδεσης, τα περνώ με τους φίλους μου...Το πρωινό εβούρουν με μια Παρθένο φιλενάς να ψωνίσω ένα συλλεκτικό κασκόλ  μες τους ψυχασθενείς ΑΕΛίστες για το μπρο (άλλη πατάτα τζιαι τούτο). Τζιαι πόψε θα τα περάσω σε μια παραλία...με μπυρίτσα, νυχτερινό κολύμπι, μασhμάλοους, πρέτζελς, τσιψς, καλή μουσική τζιαι π...

Είδα σχεδόν ούλους τους χριέντς τούτο ΠΣΚ! Ήμουν τέσσερις μέρες πόξω που το σπίτι. Όι μπέρθ-τέι γκάδερινγκς, όι μιτινγκς σε διάφορα μπαρ-ρεστοράντε-καφές...Γενικά εφκήκε το λάι του πισινού μου τέσσερις μέρες ποτζί τζιαι ποδά. Εγεύτηκα στο Σουσάμι στη Λεμεσό έναν πολλά ωραίο χυμό καρπούζι, μια υπέροχη seafood pizza στο Pizza Express στη Λεμεσό, μια τεράστια σαλάτα του Καίσαρα ( e tu Brute? ) στο Απρόοπτο στη Λεμεσό τζιαι μια απίθανη γευστική πανδαισία σαλάτας Dehli στο Οχτάνα στη Λευκωσία. Μια παρέλαση απο γεύσεις γενικά τούτες λαστ ντέις. Αλλά ήταν ότι έπρεπε γαστρονομικά. Επερπάτησα στους έρημους δρόμους της παλιάς Λευκωσίας που για σπανιότατη φορά ήταν όφτζερη τζιαι απλά τέλεια. Εγύριζα με την Ντράμα Ντότερ μου ( έννα σας πω άλλη φορά για τούτη ) τζιαι ετρώαμε παγωτό που του Ηρακλή τζιαι εγυρίζαμε μες την ερημιά της Φανερωμένης κάμνωντας πρόπερ κάτσινγκ-απ. Εκατάλαβα πόσο πολλά αγαπώ τους χριέντς τζιαι ότι στερούμαι τους τελικά πολλά επειδή είμαστε ούλοι μακριά. Ε...

Καλημέεεερες Ντάιαρι , Νάκκουρι νωχελική τούντέι γι’ αυτό έσhιει μεγάλο τσάνς να σε πρίσω. Είμαι όφις αλόουν σήμερα τζιαι βαρκούυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυμαι! Γιαπ. Ήντα νιούς α?! Ας πούμε ‘πε-μου-κάτι-πον-ηξέρω’ σάννα. Έννιγουέις....ας αρχίσουμε που τον Κατά-κλυσμό! Μα....πόττε ήταν κατακλυσμός τζιαι εν το εκατάλαβα? Λολ. Εν επία πουθενά το τριήμερο, εν έκαμα τίποτε!!! ΑΠΟΛΥΤΩΣ!!! Εν τζίνο που λαλούμαι ‘I was a disgrace to society’?! Εεε κάτι τέθκοιο. Απλά εξάπλωνα τζιαι net τζιαι χριέντς ούλη μέρα. Αααα, όοιιι ρε εν ψέματα που λαλώ...κάτι έκαμα. Επία τζιαι είδα το Χανγκ-Όβερ Παρτ ΙΙ ( Hangover Part II ). Ήταν πόμπα βρε Ντάιαρι. Πολλά δυνατό. Το ένα τούιστ πίσω που το άλλο. Ο Γαλιφιανάκης ούλα τα λεφτά. Εν έχανε ο άνθρωπος. Ο Μπράντλει Κούπερ έπαιζε το ‘γόη’ (μη χε) όπως πάντα, αλλά άμα επικεντρωθείς στο πλοτ εν προσέχεις καν ποιός έννι. Όβερολ – πολλά δυνατή ταινία...εγέλασα τζιαι ευχαριστήθηκα. Θάλασσα πάλι εν επίαμε. Αφούυυ ο τζαιρός εν σκατά τζι απόσκατα. Όι μια εν πυρά, οι την άλ...