Λυκόφως

Κάποτε επέτρεπα στους ανθρώπους να μου συμπεριφέρονται πολλά άσσιημα. Θέλεις οι ανασφάλειες μου, το τοξικό περιβάλλον στο οποίο εμεγάλωνα που με έκαμναν ούλλοι που γυρώ μπούλινγκ. Στην τελική είχα πείσει τον εαυτό μου, ότι μόνο τόσα μου αξίζουν. Επέτρεπα σε άτομα να με γράφουν όποτε τους καπνίσει, να μπαινοφκένουν μες τη ζωή μου όποτε τους καπνίσει, να μου μιλούν όπως του καπνίσει. Γενικά να κάμνουν ότι τους καπνίσει. Τζι' εγώ απλά ανέχουμουν.  Επήρε μου καμπόσα χρόνια, τζιαι αρκετή απόσταση (σωματική τζιαι ψυχική) για να καταλάβω ότι κάποιοι ανθρώποι εν τόσο τοξικοί, που εν καλύτερα να μείνουν απλά στο παρελθόν, τζιαι αν όχι, τουλάχιστον να μπουν όρια και αποστάσεις, σωματικές, αλλά και ψυχολογικές/ συναισθηματικές.  Εν εν πράμα έφκολο τούτο. Τζιαι επήρε μου καιρό να το καταλάβω, να το κατανοήσω τζιαι να το εφαρμώσω. Όπως μου επήρε καιρό να δω με άλλη οπτική γωνία τζιαι τα άτομα που θκιαλέουμε στη τελική να κρατήσουμε στη ζωή μας.  Μια "πρώην" φίλη - έγινε πρώην - λόγω τ...

Δεν ξέρω απ' οπού να αρχίσω. Νιώθω ότι έχουν περάσει δεκαετίες. Γεμάτες με εμπειρίες και πόνο. Έχουν γίνει τόσα πολλά. Έχουν γίνει τόσα λίγα. Τώρα βλέπω τα τείχη να γκρεμίζονται. Τα τείχη μας. Τα τείχη της αγάπης μας.  Χρόνος, σκληρός φίλος. Ποτέ δε πίστευα ότι το εμείς θα γινόταν εγώ και εσύ. Τώρα έχουν μείνει μονάχα οι στάχτες μας. Οι προσδοκίες μας. Τα άπιαστα όνειρα μας. Τα ταξίδια που δεν κάναμε. Το αυτοκίνητο που δεν αγοράσαμε. Η άδεια μας ντουλάπα που ποτέ δεν κτίσαμε. Τώρα γεμίσαν απο σκόνη. Και λύπη.  Το ξέρεις πως δε θα κοιτάξω άλλονε στα μάτια ποτέ έτσι όπως σε κοίταζα εσένα. Δεν ήσουν πόθος ή πάθος. Ήσουν ρίζα στη καρδιά μου βαλμένη. Είσαι σπόρος που μεγάλωσε, άνθισε, μάρανε.  Με πόνεσες. Σε πόνεσα.  Δεν είναι η εκδίκηση. Είναι η αυτοκαταστροφική μας φύση. Είναι το ακόρεστο εγώ μας. Είναι η απληστία μας ότι όλα είναι δεδομένα.  Πάλεψα(με) πολύ. Δυστυχώς, αυτός ο δειλός, ο χρόνος, μας ξεμπρόστιασε. Μας έκανε να υποκείψουμε στα πάθη μας. ...

Αγαπημένοι μου (πλυν ξεχασμένοι μου) συν-μπλόγκερς, Μετά το ΥΠΕΡ-όχο ταξίδι μου στη μάνα Ίνγκλαντ είχα σκοπό να γράψω ένα ΤΕΡΑΣ-τιο ποστ με όλες μου τις περιπέτεις τζιαι τις ΠΑΝΕ-μορφες στιγμές που επέρασα. Αλλά, εν το έκαμα.  Μπορεί τζιαι να το εμαντέψετε, με τα θκιο τελευταία ποστ που ανέβασα ( φουλ καταθλιψάρα μιλάμε ). Επέρασα μιαν...απογοήτευση.  Δεν θα την έλεγα ακριβώς ερωτική. Ούτε ψυχική. Ούτε σωματική. Ούτε πνευματική. Νομίζω θα την αποκαλέσω εγκεφαλική . Ναι, ναι εγκεφαλική εν πιο σωστό. Γιατί όλα αγαπητοί μου, εν μες τον νουν μας!!!  Δε μπορώ να πω ότι σε οποιουδήποτε είδους απογοήτευσης δε παίζει ρόλο και η καρδιά ( ηλίθια τζιαι τζίνη - $%@%$@^%$@^$ ), αλλά στην περίπτωση αυτή επροσπάθησα να την συγκρατήσω, να μεν της δώκω δικαιώματα τζιαι να αφοσιωθώ στην ύλη της όλης κατάστασης.  Φυσικά, για να είμαι ειλικρινής, εκπυσοκρότησε το σχέδιο μου, γιατί ακόμα τζιαι αν εγώ ήθελα να αφοσιωθώ στην ύλη, φένετε στην τελική δεν εδούλ...

Maybe In Another Universe, I Deserve You by Gaby Dunn What if, in another universe, I deserve you? Hear me out. There’s this philosopher from the 1890s named William James, and he coined this theory about “the multiverse” which suggests that a hypothetical set of multiple universes comprises everything that can possibly exist simultaneously. Are you following? The entirety of space, time, matter and energy is all happening at once in different timelines: It’s the idea of parallel universes. Right? So okay, let’s presume the multiverse is real. Well then, maybe somewhere in those infinite universes is one, or several, where I deserve you. Maybe there’s a universe out there — happening now — where we end up together and when I close my eyes at night, I’m not dreaming the way a normal person would. Instead I’m seeing flashes of our lives in the multiverse. They’re not simple dreams because I miss you, right? They’re scientific, anachronistic visions. ...

Ήρθες καλοκαίρι Μου χαμογέλασες Ήσουν ευγενικός Μικρές ανασφάλειες Αναπνοές Μνήμες Μου μίλησες Σου χαμογέλασα Ήταν όμορφα Ανθρώπινα Οικεία  Αμοιβαία Σκίρτισε κάτι Το αισθάνθηκα Παιχνίδια του μυαλού Ήρθες εκείνο το καλοκαίρι Πάθος Πόθος Λαχτάρα Πειρασμός Επιθυμία Καύλα Όρεξη Αναζήτηση  Προσμονή Ανυπομονησία Παιδιαρίσματα Ανάγκη Λαχτάρα Αμοιβαία Αχρείαστα λόγια Ανούσια λόγια Σκοτάδι Αμφιβολία Σκέψεις Άθλιες σκέψεις Έρωτας Παράνοια Ψύχωση Αχρείαστο Εκωφαντική ησυχία Ήρθες Έφυγες Ηλίθια καρδιά Νοσηρό μυαλό Λαβωμένη ψυχή Δεν πειράζει... Η ζωή συνεχίζεται. Birdy - Wings

Σε ξέρω τζιαιρό. Ήρτες μες την παρέα τζιαι ούλοι αγαπήσαν σε. Εγώ παραπάνω όμως. Αλλά τζιαι πάλε νιώθω ότι θέλω να μάθω τζι' άλλα. Να μάθεις τζι' εσύ τζι' άλλα. Ποιός είσαι εσύ, ποιά είμαι εγώ. Κάμνουμε χάζι κάθε φορά. Αστεία τζιαι πελλάρες πολλές. Μπορεί να μαλακιζούμαστε ορισμένες φορές αλλά απολαμβάνω την παρέα σου, τζιαι εσύ το ίδιο (νομίζω - έτσι μου διας να καταλάβω το τελευταίο τζιαιρό). Αρέσκει σου να ατζίζεις τα μαλλιά μου. Όκεϊ, μπορεί απλά να το κάμνεις γιατί έτσι. Τζιαι εγώ κάμνω σου το γιατί τζιαι εμένα αρέσκουν μου τα μαλλιά σου. Ίσσια, μαύρα, ως τους ώμους σου. Πάντα είχα ένα θεματάκι με τους άντρες τζιαι τα μακρυά μαλλιά. Όι πολλά μακρυά όμως α! Όι να είσαι τζιαι σαν την Ραπουνζέλ. Αλλά τα δικά σου αρέσκουν μου. Εν μαλακά τζιαι ωραία. Πάουν σου θέμας. Είσαι τζιαι σπίρτο. Πνευματώδης. Τα αστεία σου εν σαρκαστικά, έχουν εξυπνάδα, καμιά φορά τζιαι λίη δόση χολής. Ακριβώς όπως μου αρέσκει. Τα εγκεφαλικά μας κύμματα επικοινωνούν τέλος πάντων. Λαλεί...

Την προηγούμενη εβδομάδα έκατσα να δω το ' Before Midnight '. Είναι ρομαντικο-κωμωδιο-δραμα το οποίο ξεκίνησε με τη 1η ταινία το 1995 με το ' Before Sunrise ' και συνέχισε το 2004 με τη 2η ταινία το ' Before Sunset '.  Το 3ο installment της τριλογίας, το οποίο βγήκε μετά από ακόμα 9 χρόνια, το 2013, κατά την άποψη μου είναι και το πιο ρεαλιστικά δοσμένο και αξιόλογο.  Η ιστορία ( για όσους τυγχάνει να μην είδαν καμιά από τις 3 ταινίες ) μας μιλά για την τυγχαία συνάντηση ενός άντρα και μιας γυναίκας σ' ένα τρένο κάπου στην Ευρώπη, οι οποίοι καταλήγουν να περάσουν μια βραδυά μιλώντας/αναλύωντας/and falling in love στην Βιέννη.  Ρομαντική η 1η ταινία. Σε αφήνει φυσικά κάπως σύξυλο by the end of it, αλλά σου αφήνει μια όμορφη γλυκιά γεύση. Άλλοστε, όλο και σε σένα ντίαρ αναγνώστη μου, μπορεί να σου έχει τύγχει να γνωρίσεις έναν άγνωστο να μιλάτε με τις ώρες μέχρι να ρθει το ξημέρωμα λες και τον ήξερες όλη σου τη ζωή και μετά να συνεχίσετε κα...

Couples VS Singles Τούντην τάσην που έχουσιν τα ζευγαράκια να κάμνουν date με άλλα ζεφκαράκια τζιαι να αφήνουν τους σίνγκολς φίλους στη πάντα, ποττέ μου εν το εκατάλαβα. Γιατί δηλαδή, επειδή είμαι σίνγκολ εν θα καταλάβω τα αστεία της παρέας; Οξά θα εμποδίσω άμαν θέλει το ταίρι σου να σου δώκει κανένα φιλί. Τζιαι μιλώ φιλί, όι κανένα φρεντς γλωσόφυλλο όσπου να καταλάβει ο παρτενέρος σου με ακριβής λεπτομέρια τι εμπεριείχε το προηγούμενο σου γεύμα. Εν ξέρω αν εν φαινόμενο της νήσου τούτο, αλλά βλέπω το να γίνετε πολλά συχνά. Όσοι εν ζεφκαρομένοι να φκαίνουν μαζί αφήνοντας τους σίνγκολς της παρέας για κάποιαν άλλη στιγμή. Σκρού γιου γκάις, άι αμ γκόουινγκ χόουμ! Baby did a bad bad thing! !!!!!!!!!!!!!!! Είσαι με κάποιον. Αγαπιέστε. Κάτι γίνετε. Φέφκει, φέφκεις. Μεινίσκεις μόνος σου. Μαζέφκεις τα κομμάθκια σου. Προσπαθείς ξανά. Βρίσκεις κάποιον. Φοάσαι. Εν τζιαινούρκο. Εν διαφορετικό. Εν εν το ίδιο. Μετά τζιαι τζίνο σάννα τζιαι "μπάζει" νερά. Βλέπεις που νωρίς τις ρωγμές. ...

Disclaimer:   Λίο άσχετο το πόστ με το πασχαλινό πνεύμα. Εγράφτηκε πριν κάτι μέρες. Εξακολουθεί να ισχύει. Έπρεπε να γίνει δημοσίευση όμως. Όλα τα θέματα εν συζητήσεις με την ξαδέλφη. Δεν είναι όλα προσωπικά δικά μου, αλλά partially mine. All rights reserved to her.  Ο Άνθρωπος της Ζωής μου (σου/του) Κατά τη γνώμη μου ΕΝ υπάρχει έτσι πράμα. Προσωπικά πιστέφκω ότι είναι μια καθαρή βλακεία να πιστεύφκουμε/περιμένουμε/λέμε ότι ήβραμε τον άνθρωπο της ζωής μας. Ποττέ τζιαι για κανέναν δε μπορείς να είσαι σίουρος, ούτε ακόμα τζιαι για την ίδια σου τη μάνα. Είδα περιπτώσεις που μου επιβεβαιώνουν ότι στη ζωή πάνω απ' όλα πρέπει να μπαίνει ο εαυτός μας. Καλά, εν μιλώ για φάσεις ζωής τζιαι θανάτου (τζιαι εξαρτάται για τι ζωή τζιαι τι θάνατο μιλούμε, έτσι;). Αλλά πραγματικά εν υπάρχει ο άνθρωπος της ζωή μας.  Εγύρισσε η κάζιν σήμερα τζιαι είπε μου το εξής: "τελικά, ο άντρας της ζωής μου είμαι εγώ" τζιαι είπα της "είσαι τζιαι ο άντρας, είσαι τζιαι η γυναίκα, τζιαι ούλα...

   Σέιντ Άντρου Σήμερα εν του Απ. Ανδρέα τζιαι τούτο σημαίνει ότι το τουλάχιστον 1/3 της ελεύθερης (μπορεί και μη) Κύπρου γιορτάζει.( τ' άλλα θκιο ονόματα που πιάνουν πρωτιά εν ο 'Γιώργος' τζιαι ο 'Κωνσταντίνος' ). Τζιαι ας μεν μας εκάνε τούτο μαζί με του Κυρπαίους γιορτάζουν τζιαι οι Ρώσοι. Αλλά εν εν τούτο που με κολλιά. Σήμερα το πρωί έτυχε μου κάτι το ιδιαίτερα ιμπάρασινγκ στη δουλειά. Επειδή εγώ ήμουν με την εντύπωση ότι οι Ρώσοι εν παλιοημερολογίτες τζιαι οι γιορτές τους πέφτουν λιες ημέρες πάρατζι που τες δικές μας, εν αθυμήθηκα ότι εγίορταζε ένας συνάδελφος.  Ευχήθηκε του μια συνάδελφος, κοντέφκω του τζιαι εγώ να του κάμω χειραψία τζιαι μπαμ....most embarassing moment I've had ever since I've started working here...έκαμε τζίνος τη βούκα του αριστερά επία τζιαι εγώ να τον φιλήσω στα αριστερά, έκαμε τη βούκα του στα δεξιά, έκαμα να τον φιλήσω στα δεξιά πετυχένοντας σλάιτλι το στόμα........... BURN !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!  Ήθελα πραγματικά ν...

(αψεγάδιαστη αγάπη) Η ΑΓΑΠΗ  ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ Α'  Εαν ταις γλωσσαις των ανθρωπων λαλω και των αγγελων, αγαπην δε μη εχω, γεγονα χαλκος ηχων η κυμβαλον αλαλαζον. και εαν εχω προφητειαν και ειδω τα μυστηρια παντα και πασαν την γνωσιν, και εαν εχω πασαν την πιστιν ωστε ορη μεθισταναι, αγαπην δε μη εχω, ουθεν ειμι. καν ψωμισω παντα τα υπαρχοντα μου, και εαν παραδω το σωμα μου ινα καυχησωμαι, αγαπην δε μη εχω, ουδεν ωφελουμαι. Η αγαπη μακροθυμει, χρηστευεται η αγαπη, ου ζηλοι, [η αγαπη] ου περπερευεται, ου φυσιουται, ουκ ασχημονει, ου ζητει τα εαυτης, ου παροξυνεται, ου λογιζεται το κακον, ου χαιρει επι τη αδικια, συγχαιρει δε τη αληθεια· παντα στεγει, παντα πιστευει, παντα ελπιζει, παντα υπομενει. Η αγαπη ουδεποτε πιπτει. ειτε δε προφητειαι, καταργηθησονται· ειτε γλωσσαι, παυσονται· ειτε γνωσις, καταργηθησεται. εκ μερους γαρ γινωσκομεν και εκ μερους προφητευομεν· οταν δε ελθη το τελειον, το εκ μερους καταργηθησεται. οτε ημην νηπιος, ελαλουν ως νηπιος, εφρον...