Λυκόφως

Σε ξέρω τζιαιρό. Ήρτες μες την παρέα τζιαι ούλοι αγαπήσαν σε. Εγώ παραπάνω όμως. Αλλά τζιαι πάλε νιώθω ότι θέλω να μάθω τζι' άλλα. Να μάθεις τζι' εσύ τζι' άλλα. Ποιός είσαι εσύ, ποιά είμαι εγώ. Κάμνουμε χάζι κάθε φορά. Αστεία τζιαι πελλάρες πολλές. Μπορεί να μαλακιζούμαστε ορισμένες φορές αλλά απολαμβάνω την παρέα σου, τζιαι εσύ το ίδιο (νομίζω - έτσι μου διας να καταλάβω το τελευταίο τζιαιρό). Αρέσκει σου να ατζίζεις τα μαλλιά μου. Όκεϊ, μπορεί απλά να το κάμνεις γιατί έτσι. Τζιαι εγώ κάμνω σου το γιατί τζιαι εμένα αρέσκουν μου τα μαλλιά σου. Ίσσια, μαύρα, ως τους ώμους σου. Πάντα είχα ένα θεματάκι με τους άντρες τζιαι τα μακρυά μαλλιά. Όι πολλά μακρυά όμως α! Όι να είσαι τζιαι σαν την Ραπουνζέλ. Αλλά τα δικά σου αρέσκουν μου. Εν μαλακά τζιαι ωραία. Πάουν σου θέμας. Είσαι τζιαι σπίρτο. Πνευματώδης. Τα αστεία σου εν σαρκαστικά, έχουν εξυπνάδα, καμιά φορά τζιαι λίη δόση χολής. Ακριβώς όπως μου αρέσκει. Τα εγκεφαλικά μας κύμματα επικοινωνούν τέλος πάντων. Λαλεί...