Posts

Showing posts with the label politcs

On Machiavelli

Image
"Those who cannot remember the past are condemned to repeat it." ~George Santayana~ The Question of Machiavelli There is something surprising about the sheer number of interpretations of Machiavelli’s political opinions. There exist, even now, over a score of leading theories of how to interpret The Prince and The Discourses—apart from a cloud of subsidiary views and glosses. The bibliography of this is vast and growing faster than ever. While there may exist no more than the normal extent of disagreement about the meaning of particular terms or theses contained in these works, there is a startling degree of divergence about the central view, the basic political attitude of Machiavelli. This phenomenon is easier to understand in the case of other thinkers whose opinions have continued to puzzle or agitate mankind—Plato, for example, or Rousseau or Hegel or Marx. But then it might be said that Plato wrote in a world and in a language that we cannot be sure we...

Ποιός θα μας σώσει; Οέο?!?

Image
Οι "Τιτάνες" εφκάλαν πάλε τις πατάτες τους προψές στο ΡΙΚ. Ο Νικολάκης, ο οποίος μετά λύπης μας εμφανίστηκε τελικά, μιας τζιαι εγυρέφκαν τον ούλοι τη Κυριακή τζιαι Νικολάκην δεν εβρίσκασσιν, εμφανίστηκε για το μεγάλο τηλεοτπικό γκάλα....ΔΕ ΝΤΙΜΠΕΪΤ: Ράουντ 2!!! Στις θεσούδες δίπλα του εκάθουνταν το Μαλλούι ( όπως τον χρήζει ο μπρο μου ) τζιαι ο Λιλίτσιας ( που κατά τον πάτηρ πρέπει να τον φοάται ο Νικολάκης αν πει τζιαι περάσει στη δεύτερη σεζόν...εεεε φάση έθελα να πω). Τρία πουλάκια κάθουνται. Μα τι ωραία εικόνα, να βλέπεις Δευτέρα βράδυ.   Τι σας έλεγα; 3 πουλάκια κάθονται Καθώς λικνίζεσαι με τρόπο να αρπάξεις το τηλεκοντρόλ να δεις τι άλλο "παίζει" στην Κυπριακή τιβί, με λύπη αντιλαμβάνεσε ότι τα πράγματα ακόμα τζιαι   στο φίξιον εν πολλά πιο τραγικά ( σίριουσλι κάθε φορά που θα τύχει να πέσσω πας σε τζίντο βαλς έρκετε μου να χορέψω μπρέικ-ντανς τζιαι να πέσσω που τον 1 ο όροφο του σπιθκιού μου – μπορεί να σπάσω μόνο ένα πόι τζιαι ένα σ h έ...

Οι Άθλιοι

Image
Πριν 150 χρόνια (περίπου) ο Βίκτωρ Ουγκό έγραψε μια ιστορική νουβέλα, τους "Άθλιους".  Αλλά επειδή εν είμαι καλή στο να εξηγώ περί τίνος πρόκειτε η ιστορία και όλα τα σχετικά θα κάμω κόπι-πέιστ που το φιλικό μας γουέπσαϊτ γουικιπίντια. Έτσι πολλά συνοπτικά η υπόθεση α σχολείται με τις ζωές αρκετών Γάλλων χαρακτήρων, οι οποίες αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, για μια περίοδο άνω των είκοσι ετών στις αρχές του δεκάτου ενάτου αιώνα. Η περίοδος αυτή περιλαμβάνει τους   ναπολεόντειους πολέμους   και τις δεκαετίες που ακολούθησαν. Το έργο εστιάζει στις προσπάθειες του πρωταγωνιστή Γιάννη Αγιάννη, ενός πρώην καταδίκου, ο οποίος προσπαθεί να επανεντάξει τον εαυτό του στην κοινωνία, και επιπλέον μελετά την επίδραση των πράξεων του ήρωα για χάρη της κοινωνικής αναγνώρισης. Στο μυθιστόρημα εξετάζεται η φύση του καλού και του κακού και ο νόμος σε μία εκτεταμένη ιστορία, που περιλαμβάνει θέματα όπως την ιστορία της   Γαλλίας , την αρχιτεκτονική του   Παρισιού , την ...

IL Non-Conformista

Image
Το λοιπόν, τζιαι είμαι πολλά θυμωμένη σήμερα. Άρκεψε άσhιμα η Τρίτη. Τζιαμέ που έσhιεις κάτι προγραμματισμένο έρκεται ένας κανόνας, ένα σύστημα να σου τα ακυρώσει. Γιατί; Γιατί απλά έτσι τους εκάβλωσε εκάπνησε! Είπα το ξανά νομίζω. Έσhιει το τελευταίο ανάμισι χρόνο που είμαι πίσω στη μεγαλόνησο τζιαι που την ώρα που επάτησα το πόι μου δαμέ που συμβιβάζουμε. Ειδικά που πέρσι το καλοτζαίρι, τι στην επαγγελματική πτυχή της ζωής μου, τι στην προσωπική ΝΤΑΝΓΚ! πάντα πέφτω πας τον τοίχο εν ονόματι ‘ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΣ ’. Ε όι εν μπορώ, εν αντέχω άλλο. Εν εν ότι θέλω να ξεκόψω, τζιαι για κάποιο λόγο δε το κάμνω. Εν επειδή εσυνδέθηκα τζιαι ακόμα εν ήβρα τζίντο άλλο σμολ γουίντοου οφ οπορτούνιτι να αποδράσω. Είμαι σίουρη όμως ότι με την πρώτη ευκαιρία για κάτι καινούργιο τζιαι ενδιαφέρον έννα πετάσω τζιαι δε θα ξανακοιτάξω πίσω. Ένιγουεϊς, ξεφεύγω, πάλε . Εβαρέθηκα το σύστημα. Να πρέπει να κρώνουμε στο πρόγραμμα τζιαι το σύστημα του κάθενου. Στερούμαι υπερβολικά το companionship λόγω του ό...

It's a disaster...

Image
...so my manager says! “I am mad as hell and I’m not going to take this anymore!” ( Network, 1975, Sydney Lumet ) Και ερωτώ. Αυτή τη στιγμή που γράφω και κάθομαι στη δουλειά μου, στο γραφειούι μου, τζιαι πληκτρολογώ αριθμούς και παραγγελίες, μια μάνα θκιό δεκαεννιάχρονων λαλεί το λαστ φέαργελ της στα θκιο παιθκιά της... Και ερωτώ κύριοι ένορκοι...πόσες πορείες, τζιαι πόσα ξελαριτζίσματα, πόσα διαγγέλματα, τζιαι πόσες γεννήτριες, πόσα ριάλλια τζιαι πόσες κατηγορίες...τζιαι προς τι; Το λάθος εγίννηκε. Εν θέλει τζιαι πολλά η ανθρώπινη ζωή για να σβήσει. Είμαστε τόσο μικροί, τόσο εύθραυστοι... Για δώδεκα ανθρώπους η ζωή έσβησε..αναπάντεχα..άδικα. Πολλοί φκαίνουν στους δρόμους, διαδηλώνουν, δείχνουν το παρών τους, υποστηρίζουν το δίκαιο . Το δίκαιο μιας κοινωνίας που μας εδώθηκε άθελα μας, τζιαι μας επιβάλλαν το ένα τζιαι το άλλο. Τούντο μπλογκ έχασε τα μίλια τους δις γικ. Μιαν τα κομμένα ρεύματα. Μιαν η θλίψη, ο κόμπος στο λαιμό που εν με αφήνει να γράψω γιατί ότι τζι’ αν γράψω εν τόσο λί...

Are we human...

Image
...or are we dancer? Εγώ πιστέφκω ότι είμαστε μαριονέτες. Πιόνια που απλά προσπαθούμε να θκιαλέξουμε αν θα πάμε δεξιά ή αριστερά (όι ακέλ νέες δυνάμεις, που το άλλο). Αλλά εν που μας πάντα που εξαρτάται αν θα θκιαλέξουμε το δεξιά ή το αριστερά ή το διαγώνια; (εν τζιαι τζίνο μες τες επιλογές γιού νόου) Ο ξάδελφος μου αρνιέται κατηγορηματικά ότι υπάρχει ελεύθερη βούληση. Ότι εν εξαρτάται που λόου μας το αν όντως έννα πάμε δεξιά ή αριστερά. Λαλείς όμως να’ναν αλήθκεια τούτο; Δηλαδή να πιστέψω εγώ τωρά ότι ο κάθε Στρος Καν (που εχόρεφκε καν καν με τη καμαριέρα γιατί τζίνη ήθελε να χορέψει παμπολέιο-παμπολέια) εν είσhε βούληση να πει του εαυτού του «άιστη σιορ τη ψώρισσα τη καμαρίερα, έσhιει τζι’ αλλού πουνάνι» (για όσους έννι ξέβρουν, το πουνάνι είναι το τζαμαϊκανό αντίστοιχο του όμορφου γυναικείου αναπαραγωγικού οργάνου)...Τωρά εγώ να πιστέψω ότι κοτζιάμ πρωθυπουργοί όπως ο ιτάλιαν λόβερ Περλου-σκόνη που τα κάνει όλα σκόνη, εν είσhε έστω ένα slight hint of self-control όταν επίενε με τη μ...