Λυκόφως

Ας πούμε γουότ δε φακ!!!! Σόρρυ που ξεκινώ με τόση αθυροστομία την εφτομάδα μου αλλά πραγματικά κάποιος πρέπει να με μισά τζιπάνω τζικάτω (ντιπένς πως έννα το δει ο καθένας). Ντάξει ξέρω ότι ο τζιαιρός μας επέλλανε τζιαι θέλει πλέον να το παίζει "εναλλακτικός" (μη χε), αλλά επαρατράβησε το. Τον φταίω, ναι, τον φταίω και τον κατηγορώ. Γιατί εν μπορείς κύριος να κανονίζεις να πιέννεις έξω με τες φιλενάς σου τζιαι να σου χτυπά το αγερούδι τζιαι τσουπ με το που πατάς σπίτι να χάνετε η φωνούλα σου. Ας πούμε Ε-Λ-Ε-Ο-Σ!!! Να μου σύρεις κανένα συναχάκι; Να πω στ' ανάθεμα, να το δεχτώ, θα το αντέξω. Να μου δώκεςι ιγμορίτιδα ( που μου διας αρκετά τον τελευταίο χρόνο ) να πω πάλε αστο πάρει τζιαι τούτο το ποτάμι. Όκεϊ. Αλλά ΦΑΡΥΓΓΙΤΙΔΑ???????????????????? Βροχόασθμα?????????????????????Μα επέλλανες τέλεια σιορ; Πόθεν σε πέψαν. Γριστός. Και ναι αγαπητοί συν-βλογκερς. Είμαι μια Λου 'άφωνη', στην κυριολεξία, και με αρκετό φλέγμα να γεμώσω τον φράχτη της Γερμασόγειας ( σ...

Ναι, αμέσως εσείς. Ο νους του κυπραίου ολόισhια στο φαί σίορ. Αμέσως να βουρήσετε να δείτε το φαί. Γουέλ ττου μπαντ. Ένεσhιει κρέας σήμερα το πόστ. Τουλάχιστον όι αληθινό. Επία στο γιατρό σήμερα το πρωί. Αφου εδιαπίστωσα με τρόμο ότι η γιάτραινα που έθελα να με δει μετά τις 11π.μ. εθώρε κόσμο, τζιαι η ώρα που επία να γραφτώ εγώ ήταν 8 παρά το πρωί, έκατσα υπομονετικά τζιαι άφριζα ούλη την ώρα που το πόνο τζιαι επερίμενα να έρτει η σειρά μου να με δούν. Ευτυχώς η κοπέλα στις εγγραφές έβαλε με πρώτη γιατί είδε με που είχα έρτει που το χάραμα του Φούι να πάρω θέσεις έτοιμη-μπρος για να δω τη συγκεκριμένη παθολόγο. Μα ήντα καλή γιάτραινα όμως α! Όι θα έχω να το λέω. Έτσι γιατρό μες τη βραχονησίδα μας πρώτη φορά πετυγχαίνω. Εσύστησε μου την συγκεκριμένα η μάδερ τζιαι είσhε μου πει ότι εν εξονυχυστικά καλή αλλά τόσην καλοσύνη που γιατρό πρώτη φορά αντικρύζω δαμέσα...τζιαι γιατρό του νοσοκομείου, όι κανένα πράιβεΐτ ντόκτορ. Αφού μου έκαμε μιαν φουλ ανάλυση του τι συμβαίνει με λόου ...

Ξυπνώ σήμερα το πρωί με την ελπίδα ότι η αδιαθεσία που ένιωθα εχτές τη νύχτα ήταν περαστική. Αλλά πίσω έχει η αχλάδα την ουρά. Όι μόνον εν έφυε η αδιαθεσία αλλά επειδυνώθεικε. Πρησμένες αμυγδαλές, η κκελλέ μου να με πονά σάννα τζιαι εκουπάνισε με κάποιος που πάνω με την σκούπα, τα κόκκαλα να πονούν τζιαι να τσακρούν λες τζιαι εν τα κόκκαλα μιας 89χρονης κοτζιακάρας, ο λαιμός να καίει, να μεν μπορώ να σταθώ γιατί ζαλίζουμε, να μεν μπορώ να καταπιώ γιατί κρούζει ο λαιμός τζιαι τα αφκιά μου τα οποία είναι βουλωμένα λες τζιαι εκατέβηκα τωρά που 16ωρη πτήση....γενικά απ' όλα έχει ο μπαξές. Κάτι νευράκια τζιαι emo στιγμές εχτές την νύχτα, μιαν άλλη μια, μπιω τζιαι τα κλάματα. Γενικά αλλιώς την υπολόγιζα την Παρασκευή μου, αλλιώς μου εφκήκε. Ο ήλιος εδέησε τζιαι εφκήκε, τζιαι μώλις εφκήκε τζίνος εκκουκουλώθηκα εγώ. Ήντα πέρφεκτ τάιμινγκ; Τζιαι το άλλο που το πάεις. Έχω τζιαι σhίλια πράματα να κάμω γιατί έρκεται ο the friend ιν τάουν τζιαι πρέπει να είμαι κονσίντεραμπλι οκέι μιας τζ...