Λυκόφως

17th May 2013 My dearest Sissi, It's been a year since our last 'goodbye'. A whole year. A year filled with tears, laughter, love, new friendships, new sorrows. A year full of new lies and harsh truths. And in that year, you became a spirit, a guardian of my own little galaxy.  I don't know exactly what to say to you. How to let the grief pass. 'Cause everytime life slaps me in the face, you're the only thing that comes to mind. How overwhelmingly cruel life can be, and how bizzardely accurate that saying is: ' Life goes on '.  I won't lie to you. Lately things have been rough. The dynamic of the family has shifted and the world you and I grew up in, it has all been turned into something strange and unsacred. Nothing is the same since the day you left us, and yet somehow everything is still so very much on a stand-still.  An aching heart though, I've learned, is stronger than you'd think. The heart, this  he...

... από τότε που ξεριζώθηκες από μένα. Τι κι'αν πέρασαν οι μήνες.  Εσύ είσαι πάντα στη καρδιά μου. I love you, always,  my little white angel...                            Sissi  (1999-2013) I Am Not There Do not stand at my grave and weep,  I am not there. I do not sleep.  I am a thousand winds that blow.  I am the diamond glints on snow.  I am the sunlight on ripened grain.  I am the gentle autumn's rain.  When you awaken in the morning's hush,  I am the swift uplifting rush  of quiet birds in circled flight.  I am the soft stars that shine at night.  Do not stand at my grave and cry,  I am not there, I did not die.  ~ Author Unknown~                            ...

Μετρώ τις ευλογίες μου τζιαι όι τις αναποθκιές μου.  Χτες έφτασα (αισίως) στο 27ο έτος της ηλικίας μου.  Έφτασα σώα τζιαι αβλαβής. Με δυο πόδια, δυο χέρια, δυο μάτια. Έφτασα με τη μάμα μου τζιαι το παπά μου δίπλα μου, να με αγαπούν τζιαι να τους αγαπώ. Έφτασα με την αγάπη των μωρών μου, τη Συσούλα μου τζιαι την Άριελ μου.  Έφτασα με την αγάπη των 3 γυναικών που πλέον εν κάτι παραπάνω που φίλες για μένα, εν αρφάες. Έφτασα με την φιλία κάποιων τραυματισμένων ψυχών που είμαι ευγνόμων που τις έχω στη ζωή μου. Έφτασα δαμέ με την αγάπη μιας Μπέλλας τζιαι με την αγάπη των ξαδέλφων τζιαι του αδελφού μου.  Τζιαι έφτασα δαμέ με την αγάπη .  Count your rainbows, not your thunderstorms.  Και για να λέμε του στραβού το δίκαιο, εν μπορώ να έχω κανένα παράπονο πλέον που τη ζωή. Έκλαψα, εγέλασα, εκέρδισα, έχασα, ερωτεύτηκα, απογοητεύτηκα, ανανεώθηκα, εθαύμασα   αλλά πάνω που ούλα...αγάπησα, τζιαι αγαπώ ακόμα.  Τζιαι τα καλά τζιαι τα...

Σαν να μη πέρασε μια μέρα... “Love is not a relationship, love is a state of being; it has nothing to do with anybody else. One is not "in love", one is love. And of course when one is love, one is in love – but that is an outcome, a by-product, that is not the source. The source is that one is love.”  ~Osho~ P.S. I miss you ... Henry Mancini - Moon River "...my huckleberry friend..."

Στο πίσω μέρος του διαμερίσματος όπου διαμένουμε έχουμε μια βεράντα. Εκείνη η βεράντα για μένα ήταν εκεί σε όλες τις φάσεις της ζωής μου. Από το καιρό που ήμουν μικρή, θυμάμαι ότι καθόμουν με τις ώρες και χάζευα τ’ αστέρια, την θάλασσα ( το ελάχιστο της δηλαδή που μπορούσα να διακρίνω από τη βεράντα ), το κόσμο που περπατούσε στον πιο κάτω δρόμο.  Σαν μικρό κοριτσάκι, στεκόμουν με τους φανταστικούς μου φίλους στη βεράντα και τραγουδούσα. Τραγουδούσα Αλίκη κυρίως. Βλέπετε, δεν είχα κάποια άλλα παιδιά γύρω μου που να τους άρεσε να παίζουν θέατρο και να τραγουδούν το « Μια περιπέτεια στη Νότιο Καρολίνα » ή το « Μέσ’ αυτή τη βάρκα είμαι μοναχή, κι’ έχω συντροφιά μου κάτασπρο πανί »....Έτσι ανέβαζα "παραστάσεις" στην βεράντα μας. Μερικά χρόνια αργότερα, σε εκείνη τη βεράντα καθόμουν τα βράδυα του καλοκαιριού μαζί με τη Σύσσι. Στα 14 μου χρόνια, η Σύσσι ήταν περίπου ενός χρονού. Και καθόμασταν στην πίσω βεράντα του διαμερίσματος μας και κοιτάγαμε τα πεφταστέρια, τις λεγόμενες ...

Σήμερα η ώρα 10.43π.μ. η Σύσσι απεβίωσε... 17.05.2013 "Έννα σε αγαπώ για πάντα. Μωρό μου, τωρά να ξεκουραστείς.  Η Λου σου θα εν πάντα δαμέ. Θα σε θυμούμαι παντοτινά...    Καλό ταξίδι τζιαι αιωνία σου η μνήμη   μικρέ μου άγγελε..."  

Προχτές έψαχνα κάτι μες το αγαπητό γούγλε τζιαι έτυχε να πέσω πάνω στο κείμενο το οποίο παραθέτο πιο κάτω. Το ημερολόγιο ενός αδέσποτου σκύλου. Σημείωση:  Το κείμενο που ακολουθεί εν αρκετά sad τζιαι δύσκολο, ειδικά για τους ζωόφιλους. Όποιος νομίζει ότι δεν αντέχει, καλύτερα εισηγούμαι να ΜΗΝ  το διαβάσει. Το ημερολόγιο ενός αδέσποτου.  1η Εβδομάδα. Γεννήθηκα πριν από μια εβδομάδα. Τι τύχη να έρθω σ’ αυτόν τον κόσμο!  1ος Μήνας  Η μάνα μου με φροντίζει πάρα πολύ. Είναι μια υποδειγματική μάνα.  2ος Μήνας  Σήμερα με χώρισαν από την μαμά μου. Ήταν πολύ ανήσυχη και με τα μάτια της μου έλεγε αντίο, ελπίζοντας ταυτόχρονα, ότι η καινούργια ανθρώπινη οικογένειά μου θα με φροντίζει το ίδιο καλά, όπως κι εκείνη. 4ος Μήνας  Μεγάλωσα γρήγορα και όλοι μου δίνουν την προσοχή τους. Στο σπίτι υπάρχουν πολλά παιδία, τα οποία είναι για μένα σαν αδέρφια. Είμαστε όλοι μαζί μια ζωηρή παρέα. Με τραβούν με το λουρί κι εγώ τους πειράζω παίζοντας.   5...

Τυφώνας Σάντυ τζιαι πελλάρες τζιαι πράσινα πουά άλογα. Μεν ακούτε κανενού. Ναι το αναγνωρίζω η ζωή εν σκληρή με αρκετές δυσκολίες τζιαι δυσμενείς περιόδους, με φτώσ h ια τζιαι πολλές φόρες χωρισμούς τζιαι θάνατο. Αλλά εν επίσης γεμάτη με χαμόγελα, με στιγμές χαράς, με στιγμές που σου ανακοιώνουν ότι σε επροσλάβασιν, ή που σου ανακοινώνουν ότι είσαι έγκυος ή όταν σου λαλούν, τζιαι προ πάντων δείχνουν σου το, ότι σε αγαπούν με ούλη τους τη καρκιά. Η βρόσ h ιη έφερε μας ευχάριστα νέα. Μάλλον παίζει πολλά το σενάριο να μείνω προς το παρών πιο μόνιμα σε τούντην δουλειά, αλλά μαζί με τη δουλειά έφερε τζιαι στη ζωή μου τζιαι άλλους ανθρώπους που όι μόνο μου είπαν αλλά τζιαι μου εδείξαν ότι με αγαπούσσιν. Πέραν τούτων...αγαπώ αγαπώ αγαπώ τούντον βροχερό τζιαιρό. Αν τζιαι το Συσέγκιο συντρομάζετε κάθε τρεις τζιαι λιο τζιαι τρέμει σαν τον κομπρεσέρο άμαν ακούει τες πουμπουρκές (μάνα μου μάνα μου τζιαι τωρά που λείπουν ούλοι που σπίτι να δούμε τι περνά το καημένο μόνο του), λατρέ...

Το 1989, ένα δειλινό στις αρχές του καλοκαιριού ένα τρίχρονο κοριτσάκι καθότανε με ανυπομονησία στη βεράντα του διαμερίσματος που διέμενε με τους γονείς της και περίμενε το πρώτο της κατοικίδιο να καταφθάσει. ( ουυυυ εν αντέχω τα καλαμαρίστικα, θα πάω πίσω εις την κυπριακήν μου ) Τζίντο κοριτσάκι που λέτε, για πρώτη φορά θα είσhε ζωάκι μες το σπίτι. Εν φαντάζεστε με ήντα χαρά το υποδέχτηκε. Το κατοικίδιο ήταν ένα γατάκι 2 ετών περσικής ράτσας αλλά είχεν έρτει all the way from μάμα Ίνγκλαντ. Το όνομα της ήταν Φλάφι. ( νόου σαπράιζ δέαρ ). Το κοριτσάκι έκαμνε πολύ παρέα με το γατάκι τζιαι μέσα από μαρτυρίες της μητέρας της έμαθε ότι επίσης ήταν λίο άταχτη γιατί ετυράννισε τζιαι νάκκο το γατάκι τα πρώτα  θκιο χρόνια γιατί έβλεπε το σα παιχνιδάκι. Αλλά ήσhε της απίστευτη αδυναμία τζιαι αγάπαν την Φλάφι σαν να ήταν αδελφούλα της. Τα χρόνια επερνούσαν τζιαι το κοριτσάκι εμεγάλωνε μαζί με το γατάκι. Ένα καλοτζαίρι το κοριτσάκι επίε καλοκαιρινές διακοπές με τους γονείς της για δυο...