Λυκόφως

Μιας και το έχει η μέρα, είπα να γράψω (ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ) όσα δεν έχω χρόνο να γράψω for quite some time now. So, trick or treat?  Θκιαλέεται τζιαι παίρνεται.  ΤΖΙΑΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ Νευριάζω να πιέννω σε γάμο συγγενικό τζιαι να μου λαλούν συνέχεια "ΤΖΙΑΙ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ!". Ε βρε άι στο ----------- (συμπληρώνετε εσείς όπως νομίζετε κατάλληλα).  Εγώ εξιτίμασα σε ρε κουμπάρε;;;; Τζιαι γιατί δηλαδή να μετρώ την ευτυχία μου με το πότε θα παντρευτώ;;; Εν χέλω γιε μου. Εν χέλω. Άισμε ήσυχη.  Εκαλέσαν μου τζιαι τον Νικολάκη ιμίσh. ΕΛΕΟΣ γιέ μου. Κάμνεις τον γάμο σου για μου κάμεις μόστρα ότι ξέρεις τζιαι τον πρόεδρο;;;;;;; Ε τζιαι σιγά άξιο πλάσμα. Τώρα να καλέσω τζιαι εγώ τον Ομπάμα (τζιαι το χελθ-κεαρ πλάν του μαζί) τζιαι λαλώ σου εγώ.  Ας πούμε σοβαρά τωρά. Ο γάμος, σαν θεσμός δεν πρέπει να είναι για τα λούσα. Ναι μπορεί να μεν είμαι τζιαι πολλά υπέρ του γάμου, αλλά τζιαι να παντρευτώ δε θέλω ούλο τούντο παναύιρη τζι' α...

Βάλε φωτιά σε ό,τι σε καίει, σε ό,τι σου τρώει την ψυχή Έξω οι δρόμοι αναπνέουν διψασμένοι, ανοιχτοί Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή Ζήσε μαζί μου στον αέρα, στη φωτιά στη βροχή Μας περιμένουν άδειες μέρες ραγισμένοι ουρανοί Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή Βάλε φωτιά σε ό,τι σε καίει σε ό,τι σου τρώει τη ψυχή Υπάρχει ακόμα υπάρχει κάτι που δεν έχει χαθεί. Καλή Τσικνοπέφτη έβριουαν. Πόσοι ετσικνώσετε;;; Τρύπες - Γιορτή