Το πιο γνωστό ίσως βικτωριανό μυθιστόρημα είναι της πολυαγαπημένης Jane Auste n, " Περηφάνια και Προκατάληψη " aka, " Pride and Prejudice ". Το βιβλίο μιλά (ουσιαστικά) για τις πρώτες εντυπώσεις που έχουμε όταν συναντούμε καινούργιους χομοσαπισμένους ανθρώπους. Πρόσφατα μες την παρέα ήρτε ένα νέο μέλος, αρσενικό θέμας. Με τον συγκεκριμένο εφκήκαμε ήδη 3 φορές (σε λιότερο που 10 μέρες). Καλό παιδάκι, Βέλγος επί γεννησιμιού του, αναγιώμενος ποδά, έκαμε κάτι χρόνια Σιγκαπούρη τζιαι τωρά σπουδάζει Ελβετία. Γενικά πολλά ιντερνάσhιοναλ το παιδί. Αρκετά ανοιχτό-μυαλός, συζητήσιμος, κομψός. Με λίγα λόγια πολλά καλός για την παρέα μας. Σε μια συζήτηση που είχαμε τις προάλλες, έτυχε να πέσσει η συζήτηση τι κοιτάζεις όταν συναντάς ένα άνθρωπο, ειδικά άμαν εν του αντίθετου φύλου. Μερικοί είπαν τα μάτια, άλλοι τα χέρια, την στάση, το χαμόγελο, τον κώλο, τα βυζιά (φυσικά). Όταν έφτασε η σειρά του Βέλγου (που ετούδε και στο εξής ας τον ονομάσουμε Ταρ...
Μετρώ τις ευλογίες μου τζιαι όι τις αναποθκιές μου. Χτες έφτασα (αισίως) στο 27ο έτος της ηλικίας μου. Έφτασα σώα τζιαι αβλαβής. Με δυο πόδια, δυο χέρια, δυο μάτια. Έφτασα με τη μάμα μου τζιαι το παπά μου δίπλα μου, να με αγαπούν τζιαι να τους αγαπώ. Έφτασα με την αγάπη των μωρών μου, τη Συσούλα μου τζιαι την Άριελ μου. Έφτασα με την αγάπη των 3 γυναικών που πλέον εν κάτι παραπάνω που φίλες για μένα, εν αρφάες. Έφτασα με την φιλία κάποιων τραυματισμένων ψυχών που είμαι ευγνόμων που τις έχω στη ζωή μου. Έφτασα δαμέ με την αγάπη μιας Μπέλλας τζιαι με την αγάπη των ξαδέλφων τζιαι του αδελφού μου. Τζιαι έφτασα δαμέ με την αγάπη . Count your rainbows, not your thunderstorms. Και για να λέμε του στραβού το δίκαιο, εν μπορώ να έχω κανένα παράπονο πλέον που τη ζωή. Έκλαψα, εγέλασα, εκέρδισα, έχασα, ερωτεύτηκα, απογοητεύτηκα, ανανεώθηκα, εθαύμασα αλλά πάνω που ούλα...αγάπησα, τζιαι αγαπώ ακόμα. Τζιαι τα καλά τζιαι τα...
Πριν να προλάβεις κακεντρεχή αναγνώστη μου να με ταπελώσεις τζιαι να με κατηγοριοποιήσεις, άισμε να σου παραθέσω για μυριοστή φορά την γνώμη μου περί του θέματος. ΕΙΜΑΙ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ. ΤΕΛΟΣ! Αλλά, δυστυχώς, μες την νήσον εν είμαστε ανεκτικοί, ούτε δεχούμαστε όποιον εν διαφοερτικός που μας - πόσον μάλλον κάποιος που εν ομοφυλόφυλος. Σάννα τζιαι εν λεπροί στην Σπιναλόγγα. Άπαξ τζιαι μαθαίνεις ότι κάποιος εν γκέι αμέσως θκιαλέεις να τον βάλεις σε μια ξεχωριστή κατηγορία - εν παίζει στρέιτ πλέον οπότε αυτόματα όλα τα ταμπού τζιαι οι κανόνες αλλάζουν. Σκέφτεσε ότι επειδή εν γκέι άρα πρέπει να εν πουτάνα/πούτανος (με το μπαρδόν για τον αισχρό χαρακτηρισμό). Φυσικά τίποτε που τούτα δεν ισχύει, τζιαι άσε τι σου λαλεί η μικρή στενόμυαλη κοινωνία του νησιού. Αλλά τζίνο που μου τη σπάζει ιδιαίτερα τζιαι εξού τζιαι τούντο ποστ, εν τόσο πλέον η μη-ανεχτική στάση της κοινωνίας προς τους ομοφυλόφυλους, αλλά τζιαι η στάση των ίδιων...
Comments
Post a Comment