Sunday, 24 August 2014

The Great Escape






This blog is slowly turning into an obituary page for thespians who have fled this vain world. 

Still...I honor them, because to me, and a few other dozens (or thousands) of people, these people meant something. Something truly extraordinary, something unique, something magical and awe-aspiring. 

This time is a great English legend. Not only a thespian, but a marvelous director and producer as well, Lord Richard Attenborough, has passed at 90 years of age (a good age to live to, especially with so much legacy left behind him). 

Dear Lord Attenborough, I salute you.
A truly great giant in the filmmaking industry, I thank you for your austerity, your humble zeal of achievement and your classical uniqueness.
Thou shalt ever be remembered for eons to come. 



         





Tuesday, 12 August 2014

O Captain! My Captain! ♡





O Captain! My Captain! our fearful trip is done;
The ship has weather'd every rack, the prize we sought is won;
The port is near, the bells I hear, the people all exulting,
While follow eyes the steady keel, the vessel grim and daring:

But O heart! heart! heart!
O the bleeding drops of red,
Where on the deck my Captain lies,
Fallen cold and dead.
O Captain! My Captain! rise up and hear the bells;
Rise up—for you the flag is flung—for you the bugle trills;
For you bouquets and ribbon'd wreaths—for you the shores a-crowding;
For you they call, the swaying mass, their eager faces turning;

Here captain! dear father!
This arm beneath your head;
It is some dream that on the deck,
You've fallen cold and dead.
My Captain does not answer, his lips are pale and still;
My father does not feel my arm, he has no pulse nor will;
The ship is anchor'd safe and sound, its voyage closed and done;
From fearful trip, the victor ship, comes in with object won;

Exult, O shores, and ring, O bells!
But I, with mournful tread,
Walk the deck my captain lies,
Fallen cold and dead.







"Genie, you're free"
- Aladdin (1992) - 



...soar on comedic poet, soar on...


R.I.P Robin Williams






What Dreams May Come (1998) 



Friday, 1 August 2014

Somebody That I Used To Know




Αγαπημένοι μου (πλυν ξεχασμένοι μου) συν-μπλόγκερς,


Μετά το ΥΠΕΡ-όχο ταξίδι μου στη μάνα Ίνγκλαντ είχα σκοπό να γράψω ένα ΤΕΡΑΣ-τιο ποστ με όλες μου τις περιπέτεις τζιαι τις ΠΑΝΕ-μορφες στιγμές που επέρασα. Αλλά, εν το έκαμα. 

Μπορεί τζιαι να το εμαντέψετε, με τα θκιο τελευταία ποστ που ανέβασα (φουλ καταθλιψάρα μιλάμε). Επέρασα μιαν...απογοήτευση. 

Δεν θα την έλεγα ακριβώς ερωτική. Ούτε ψυχική. Ούτε σωματική. Ούτε πνευματική. Νομίζω θα την αποκαλέσω εγκεφαλική. Ναι, ναι εγκεφαλική εν πιο σωστό. Γιατί όλα αγαπητοί μου, εν μες τον νουν μας!!! 

Δε μπορώ να πω ότι σε οποιουδήποτε είδους απογοήτευσης δε παίζει ρόλο και η καρδιά (ηλίθια τζιαι τζίνη - $%@%$@^%$@^$), αλλά στην περίπτωση αυτή επροσπάθησα να την συγκρατήσω, να μεν της δώκω δικαιώματα τζιαι να αφοσιωθώ στην ύλη της όλης κατάστασης. 

Φυσικά, για να είμαι ειλικρινής, εκπυσοκρότησε το σχέδιο μου, γιατί ακόμα τζιαι αν εγώ ήθελα να αφοσιωθώ στην ύλη, φένετε στην τελική δεν εδούλεψε το πράμα, μιας τζιαι η άλλη πάντα δεν είχε αρκετά π@π@ρια για να απογειωθεί η όλη κατάσταση. Τζιαι μεταξύ μας, έκαμε μου χάρη γιατί εν μια αρρωστημένη κατάσταση, τζιαι δεν είμαι σε διάθεση να "αρρωστήσω" πάλε. 

Ετσάντισε με φυσικά το γεγονός ότι η δικαιολογία ήταν τύπου και πάλι, "είσαι καλή ψυχή τζιαι δε θέλω να σε πληγώσω", αλλά μεταξύ μας, αφου βλέπεις την "καλή" μου τη ψυχή τότε απλά grow a pair and don't hurt me, you self-righteous ass! Pardon my French, ladies and...gentle-men

Σόρυ αν στάσω δηλητήριο αγαπητοί μου αρσενιτζοί εκεί έξω, εν εν επίθεση προς όλους. Ξέρω ότι ΔΕΝ είναι όλοι οι ίδιοι γιατί είδα τζιαι τους διαφορετικούς. Τζιαι εν πρέπει να τρώσσιν την φάκκα ούλοι επειδή κάποιοι μαλάκες εν συνάουν το πράμα τους τζιαι θέλουν να το χώσουν σε 2-3 χωράφκια. Μα τι αχόρταγος που εν ο κόσμος καμιά φορά έννε; Άπληστοι παιδί μου, άπληστοι. 






ΠΩΣ ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΞΙΖΕ ΠΟΥ ΜΙΑΣ ΑΡΧΗΣ:

  • Αρκετή δόση ΑΛΚΟΟΛ - μαργαρίτες, μοχίτος, καλό κρασί (κόκκινο κατά προτίμηση, για να μπούμε τζιαι στο τσακίρ κέφι), μπύρες (μιας τζιαι πραγματοποιείται τζιαι το Beer Fest στην Λεμεσό τούντο σ/κ εν τέλεια ευκαιρία για τούτο) - οτιδήποτε μπορεί να σε κάμει να πεις "Γιαννής/Γιωρκής/Σταυρής????? Μα ποιός εν τούτος σιόρ. Αγια όλαν που δαμέ. Έλα Ρίτσαρντ αγάπη μου. Πάμε να κάνουμε "το ζώο με δύο πλάτες", όπως λέει και ο αγαπητός Γουίλλιαμ. Anws, νομίζω επιάσετε το πόιντ. Με λίγα λόγια να γίνετε φέσι, τζι' όποιος αντέξει!

  • Αρκετή δόση ΕΓΩ!!! Ναι, σε αυτές τις περιπτώσεις το εγώ εν ένας σημαντικός παράγοντας. Γίνετε ψώνια! ΝΑΙ, ψώνια. Να είστε γεμάτοι με αυτοπεποίθηση. "Εγώ είμαι τζιαι κενένας/καμιά άλλος/λη. Σ' όποιον αρέσουμε, για τους άλλους δε θα μπορέσουμε", λέει το άσμα. Τζιαι πολλά σωστά λαλεί το άσμα. Πρέπει να ξέρετε την αξία σας (ΑΚΟΥΕΙΣ ΤΑ ΚΟΡΗ ΛΟΥ???????? ΑΚΟΥΩ ΝΑ ΛΑΛΕΙΣ!!!!!) Εν στιγμές σαν τούτες που πρέπει να λαλείς "I'm fabulous darling", έτσι με αξάντ, να το παίζεις τζιαι κάπως, η μούττη σου να θωρεί ίσια πάνω λες τζιαι προσπαθείς να εντοπίσεις την μεγάλη Άρκτο. Μόνο τούτο θα σε βοηθήσει να καταλάβεις ότι ο άλλος εν βλήμα τζιαι ότι στην τελική εν τζίνος που χάνει τζιαι όι εσύ. Τζιαι επιτέλους. Έχε και μιαν άλφα αξιοπρέπεια την κόρη μου. Τζι' εμείς εκαψουρεφτήκαμε, αλλά δε κάναμε κι' έτσι. Ήρεμα τζι' ωραία. Πάνω απ' όλα πρέπει να θυμάσαι ότι είσαι μια ΚΥΡΙΑ τζιαι δε θα αφήκεις τον κάθε καταχάλι να ισοπεδώσει ή να μειώσει την αξία σου.

  • IGNORE, IGNORE, IGNORE. Προσωπικά (αν τζιαι υπήρξαν στιγμές, ναι το ομολογώ, που δεν το έπραξα) εν η καλύτερη τακτική. Εν το κάμνεις γιατί είσαι κακός ή σνομπ. Αλλά το κάμνεις γιατί απλούστατα η ζωή συνεχίζετε, τζιαι πρέπει με κάποιο τρόπο να ξεπεράσεις κάποια άτομα/καταστάσεις. Ιδιαίτερα αν τζίνα τα άτομα συνεχίζουν να διασταυρώνουν το δρόμο σου επί καθημερινής βάσης. Φτύσε. Φτύσε όσο μπορείς λαλώ σου! Όι για να κολλήσει ο άλλος, αλλά για να ξεκολλήσεις εσύ. Τζιαι εμάθαμε το. Ο χρόνος εν μέγας γιατρός. Θα σε βοηθήσει να ξεκολλήσεις. Σιγά σιγά, αλλά you will. Ντάξει, πες μιαν φορά ήσhες μιιαν υποτροπή ας το πούμε τζιαι εξανακύλλησες γιατί είχες μιαν αδύναμη στιγμή. ΔΕΝ εχάλασε ο κόσμος. You deal with it and you move on. Στην τελική απλά πρέπει να καταλάβεις ότι δεν άξιζε τζιαι προχωράς. 

  • LOVE, LUST, FAITH + DREAMS. Μπορεί τούτο να εν πιασμένο που το καινούργιο άλμπουμ των 30 Seconds to Mars, αλλά έχει σκοπό. Αγάπα την ζωή σου. Ζήσει. Βγες έξω. Μίλα με κόσμο. Πήγαινε όσες βόλτες μπορείς τζιαι κάμε καινούργια πράματα. Γέλασε όσο πιο πολλά μπορείς. Μπορεί να μεν κάμεις σεξ. Το σωματικό εν εν το πιο σημαντικό. Αρκεί να αφοσιωθείς σε ΕΣΕΝΑ. Αγάπα. Αγάπα ΣΕ! Ονειρεύτου. Μεν αφήκεις ποττέ κάποιον να σε ρίξει στο επίπεδο του, απλά τζιαι μόνο επειδή η δική του η ζωή εν ένας ασφικτικός κλοιός. Δεν είσαι η ζωή κανενός. Είσαι η ζωή σου. Τζιαι την ζωή σου, ΕΣΥ την ορίζεις. Γι' αυτό, όσο μπορείς (α, ρε Καβάφη αθάνατε), κάμε ότι θέλεις εσύ για να είσαι ΕΣΥ καλά. 


  • ΦΙΛΟΙ, ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ...ΑΡΙΕΛ. Ίσως τα 3 πιο σημαντικά συστατικά τούντης διαδικασίας. Τα 3 τα οποία θα σε κρατήσουν σε μια ισορροποία, σε μια λογική κατάσταση. Θα σε επαναφέρουν στα συγκαλά σου, θα σε κάμουν να δεις τα πράματα που μιαν πιο ορθολογική οπτική γωνία. Εν τα πλάσματα που σε αγαπούν, τζιαι όσο τζι'αν σου φωνάξουν "μεν είσαι ηλίθια" (γιατί μεταξύ μας είσαι τζι' εσύ καμπόσο βρε Λου), εν τα πλάσματα που θα σου σταθούν τζιαι θα σου πουν "όκεϊ, ήσουν ηλίθια, έκαμες ένα λάθος, εγώ θα είμαι δαμέ για σένα παρ' όλο το λάθος σου". Χάρη σε τούτους θα μπορείς ακόμα να πιστεύεις ότι υπάρχει καλό κάπου εκεί έξω στο κόσμο τζιαι ότι you'll never walk alone. You may be lonely, but you don't have to walk through it alone



Στην τελική εν ούλα πάνω σου. Η αξία σου, η τιμή σου, η αξιοπρέπεια σου, το ήθος σου. Δεν είναι το τι λες, αλλά το τι κάνεις. Τζι' αν εν ο άλλος μαλάκας τζιαι απλά εν εν άνθρωπος τιμής για να κρατήσει όρκους τους οποίους έδωκε μπροστά σε Θεό τζιαι κοινωνία, αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει να κυλήσεις στο βούρκο μαζί του. 

Όλα μια περιπέτεια ήταν που απλά επιβεβαιώνει για ακόμη μια φορά ότι καλύτερα να περιμένεις για κάποιον με τιμή και που θα σου αποπνέει εκτίμηση τζιαι ασφάλεια, παρά κάτι τιποτένιο τζιαι μισοδότζι. Εν είμαστε του μισοδότζι εμείς. 

Εμείς τη καρδιά, το μυαλό, τη ψυχή, το πνεύμα ΤΖΙΑΙ το σώμα θα το δίνουμε εκεί που ξέρουν να εκτιμούνται (ακούεις Λου;;;;;;;;;;;;;; Ακούω να λαλείς!).


Καλό σ/κ σε όλους. 
Ελπίζω τωρά πλέον να μπορώ να προχωρήσω. 
Μόνο πάνω μου εξαρτάται. 







"Now you're just somebody that I used to know..."


Gotye - Somebody That I Used To Know