Thursday, 26 September 2013

Rape Me!

ΑΧΡΗΣΤΟ TRIVIA ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ - Εχτές έκαμα 1η φορά στη ζωή μου μπεν-μαρί, ξέρω εν χαζό τζιαι ηλίθιο αλλά είμαι κατενθουσιασμένη τζιαι είπα να το μοιραστώ. Παμ' παρακάτω [..]


                      ***************************************


Paris: Nun Protests with Topless Femen
Activists in French Gang Topless Case

Τούντην εβδομάδα είχαμε αρκετές αναστατώσεις με διάφορα φλέγων θέματα ανά την παγκύπρια-μπανανο-κοινωνία. Συλλήψεις της CYTA, ο λόγος του Νικολάκη στα Η.Ε, ληστεία φούρνου υπό την απειλή τσεκουριού (oh yes, έγινε τζιαι τούτο). Το πιο τραγικό ήταν ο βιασμός της 13 χρονής. 

Θα με πεις τώρα, καλά γιατί εν τόσο σhόκινγκ ας πούμε. Τούτα στην Αμερική ή στην Μέση Ανατολή ή στην Αφρική εν καθημερινό φαινόμενο. Εεεε στη μπανανία εν εν έννι, ή μάλλον μπορεί τζιαι να είναι απλά εν τα ακούμε στα νέα τόσο συχνά. 

Η πράξη βιασμός...δύσκολο θέμα. Ή μάλλον καθόλου δύσκολο. Το εσκέφτομουν πολύ εχτές το βράδυ το θέμα τζιαι έλεα 'βρε παιδί μου, δες που εκαταντήσαμε.' Εγώ 13 χρονών εν είχα καν έννοια για το σεξ, ήξερα τι ήταν, δεν λέω, ανυπομονούσα να κάμω την 1η μου εφηβική σχέση, αλλά δεν εβίωσα τόσο έντονα την σεξουαλική απελευθέρωση σε τόσο νεαρή ηλικία.

Η μάδερ ερωτούσε το ντάντιο εχτές 'καλά, 13 χρονών εσηκώνετουν του του τζιαι εβίασε την;;;'. Ακατάγνοτα την κόρη μου. Γεναίκα σπουδαγμένη είσαι εν ηξέρεις ότι εν που πιο πριν που τους σηκώνεται?!?! 

Το θέμα εν εν αν του σηκώνεται. Φυσικά τζιαι τζίνο γίνεται. Το θέμα είναι το ΓΙΑΤΙ να προβεί σε τέθκοια πράξη. Τι νοσηρό να κουβαλά το μυαλό τζίντου 13χρονου/14χρονου (καλά του 15χρονου τζιαι του 17χρονου σίγουρα εν νοσηρό πλέον) για να βιάσει μιαν κοπέλα της ίδιας ηλικίας. 

Τζιαι τούτο εν αντίκτυπο της κοινωνίας μας τζιαι το πως μεγαλώνουν τα παιδιά έτη 2013. Φυσικά νταξ, θα μου πείτε βιασμοί ανήλικων υπήρχαν επί αρχαιοτάτων χρόνων απλά δεν έλεε κανένας τίποτε. Αλλά σήμερα, όπου ζούμε "υποτίθεται" σε μια πιο φιλελεύθερη/απελευθερωμένη κοινωνία τα παιδιά μας πορεύονται προς τις στοές του βιασμού, φαντάσου τι γίνεται με τους ενήλικες πλέον. 

Το 'ντροπή και όνοιδος' πλέον εν νάκκο ελαφρύ για τούντες πράξεις. Είμαι γυναίκα, σόου για μένα προσωπικά εν το πιο ΤΡΟΜΕΡΟ violation το να βιάσει κάποιος μια γυναίκα. Τα εξωτερικά τραύματα δεν μετριούνται καν με τα εσωτερικά. 

Γυναίκες και κορίτσια στη Μέση Ανατολή/Αφρική/Ασία τυγχαίνουν τέτοια τύχης επί καθημερινής βάσεως, ξανά τζιαι ξανά τζιαι ξανά. Αλλά είμαστε μια μπανανία δαμέ. Μια σπιθαμή τόπος. Εν έτσι που μαθαίνουμε τα παιδιά μας;

Πας σε τούτο οφείλεται η λάθος διαπαιδαγώγηση, η απόλυτη (πλέον) ελευθερία των νέων προς τη βια και το έντονο σεξουαλικό περιεχόμενο, η έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ παιδιών-γονιών/παιδιών-δασκάλων/καθηγητών. 

Δε νομίζω να υπάρχει γυναίκα στο πλανήτη - ακόμα κι' αν το επάγγελμα της είναι το αρχαιότερο στο κόσμο - που να θέλει ή να προκαλεί να την βιάσουν. Ακούγονται πολλά συχνά οι φράσεις 'μα επροκάλεσε με το ύφος της ή με τα ρούχα που εφόρεν'. 

Πιστέψτε με όταν λέω ΚΑΜΙΑ μα ΚΑΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΤΟ ΠΛΑΝΗΤΗ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΒΙΑΣΟΥΝ

Το ότι ο αντρικός εγκέφαλος εν άρρωστος (όχι στο σύνολο αλλά σε εκείνους που κάμνουν τούντες πράξεις) είναι που αναζητά τούντη βία, τούντη απόλυτη υποδούλωση της γυναίκας, παρά τις όποιες αντιδράσεις/το κλάμα/την οδύνη που της προκαλεί. 

Αν και πλέον έτη 2013, και γυναίκες έχουν κατηγορηθεί για περιπτώσεις βιασμού προς άντρες, γιατί ας μην είμαστε σεξιστές και να κοιτάμε και σφαιρικά το θέμα. 

Παρ' όλα αυτά γιατί ξεφεύγω (πάλε). Το σοκαριστικό είναι ότι σήμερα τούντα αγόρια που εβιάσαν την κορούδα θα αφεθούν ελεύθεροι. Ότι τούτη η κορούα, όπως τζιαι άλλες τόσες κοπέλες που βιάζονται απλά δεν τολμούν ίσως να το πουν, πως θα καταφέρει να συνεχίσει την ζωή της με τα σημάδια πάνω της. Τζιαι εν εν τα σωματικά σημάδια τόσο, όσο τα ψυχολογικά που σου μένουν. 

Για μια ακόμα φορά με στεναχωρεί το πως βλέπω τη μικρή νήσο να εξελίσσεται. Πέραν των οικονομικών ασταθειών που υπέστει η χώρα, το να βλέπεις τζιαι να ακούεις συμβάντα σαν τούτα είναι που σου σκοτώνει μέρα παρά μέρα την ελπίδα σου για ένα καλύτερο αύριο. 

Η Μαριάννα Γιαλλίδη στο Κανάλι 6 (λεμεσιανικό ράδιο που ακούω συνήθως) πάντα στο τέλος της εκπομπής της κλείνει με την εξής φράση:


"Καλό Σαββατοκύριακο φίλοι μου, να προσέχετε τον εαυτό σας, μα πάνω απ' όλα τα παιδιά μας." 

Πάνω απ' όλα τα παιδιά μας...

Μια παράκληση στην μπλογκόσφαιρα - σε όσους είστε γονείς/θείοι/θείες/δάσκαλοι/νηπιαγωγοί/εκπαιδευτικοί/σε όσους μπορείτε να έχετε επαφή με παιδιά μη χάσετε την επικοινωνία με τα παιδιά σας. Διδάξτε τους/ μιλήστε τους για τις αξίες που μας κάνουν άνθρωπους, όχι ΑΠ-άνθρωπους. Αυτό είναι το καλύτερο μας αύριο.


Καλό μας/σας σαββατοκύριακο...





Tori Amos - Me and a Gun


Wednesday, 25 September 2013

Swan Lake: Review in a Nutshell



Καλά όι τζιαι σε nutshell. 

Καταρχάς....ΝΑΙ ΕΙΜΑΙ ΞΕΝΕΡΩΤΗ!!! DEAL WITH IT. 

Αρέσκει μου το μπαλέτο τζιαι η κλασική μουσική. Ίσως επειδή μου τα εδίδαξε από μικρή ηλικία η μάδερ, αλλά πλέον σαν ενίληκας (ποιός ήρτε;;;) μου αρέσει τζιαι να παρακολουθώ παραστάσεις μπαλέτου (επιλεκτικά οφ κορς) τζιαι να ακούω κλασική μουσική.

Ο αγαπημένος μου ήταν που πάντα ο Τσαϊκόφσκι - με εξαίρεση τον Ντεπουσί, τζιαι μεγαλόνωντας τωρά άρκεψε να μου αρέσκει θανάσιμα τζιαι ο Σοπέν. Φυσικά εφόσον μου αρέσκει ο γκασπαζός Τσαϊκόφσκι εν λογικό να μου αρέσκουν τζιαι τα μπαλέτα που εσύνθησε τη μουσική τους π.χ. Nutcracker, Swan Lake,The Sleeping Beauty - όπως και οι όπερες του π.χ. Eugene Onegin, The Queen of Spades etc - αλλά και τα κονσέρτα και οι συμφωνίες του π.χ. Violin Concerto in D major, Romeo and Juliet (piece), 1812 Overture etc. 

Γενικά λατρεύω την κλασική μουσική. Όλες μου τις (γραπτές) εργασίες στο Πανεπιστήμιο (και το Μεταπτυχιακό) τις έκαμα υπό κλασική μουσική υπόκρουση. Με κάμνει να νιώθω πολύ έμπνευση γενικά η κλασική μουσική. 

Εχτές είχα την (καλή) ευκαιρία να παραστώ στην χορευτική παράσταση της 'Λίμνης των Κύκνων' στο Δημοτικό Κηποθέατρο Λεμεσού, που φιλοξενείται στα Κύπρια 2013. Η μάδερ άρχισε ήδη τη προθέρμανση της από την Κυριακή για την παράσταση. Έκατσε τζιαι είδε π' αρκής ούλη τη παράσταση σε DVD που τα Μπαλέτα Μπολσόι, έτσι απλά για να το ξαναθυμηθεί. 

Το Russian Star Ballet Theatre μας εχάρισε μια αξέχαστη βραδυά γεμάτη με υπέροχες πιρουέτες και πολύ συναίσθημα. Την παράσταση την παρακολούθησε και ο Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού, κος. Κενεβέζος, ο οποίος με ευχαρίστησε ιδιαίτερα το γεγονός ότι έμεινε μέχρι το τέλος της παράστασης. Εν ήρτε μόνο για το θεαθήναι θέλω να πιστέφκω



Τα κουστούμια υπέροχα, η μουσική εξαίσια...τα σκηνικά όκεϊ νάκκο φτωχικά λόγο χώρου οπότε κατανοώ. Ειδικά κάπου στη μέση της 2ης πράξης που εθέλαν να πάσσιν που το παλάτι πίσω στη λίμνη, εγίνηκε μια διακοπή κάπου στα 7 λεπτά προσπαθώντας οι τεχνικοί σε συνεργασία με τους μπαλαρίνους να σύρουν το πανί κάτω. Μόλις το εκάμαν, εδώκαμε τους τζιαι ένα χειροκρότημα μιας τζιαι επιτέλους εκατάφερε να συνεχιστεί η παράσταση.

Ο τυπάς που έπαιζε το Ζίγκφριντ ήταν νάκκον ότι να' ναι μιας τζιαι εν του επολλοέφκαινε ο ρόλος. Αλλό λιο να τη φάει τζιαι χαμέ σε μια φάση που εχόρεφκε σόλο τζιαι έκαμνε τριπλή πιρουέτα. Well, not everyone is cut out to be a ballet dancer, eh?

Το θέατρο ήταν φίσκα, τζιαι παρ' όλο που το αεράκι άρχισε να φυσά ούλοι εμείναν εντυπωσιασμένοι θέλω να πιστέφκω που την παράσταση. Οι κύκνοι απλά θεϊκοί. Το συγκεκριμένο μπαλέτο πρέπει να το είδα τουλάχιστον 4-5 φορές ιν μάι λάιφ-τάιμ ως τωρά αλλά κάθε φορά αξίζει το κόπο. 

Ομολογώ ότι με συγκινεί πάντα η μουσική του Τσαϊκόφσκι με το δράμα της Οντέτ. Φυσικά εχτές εχορέψαν το χάπι έντινγκ της ιστορίας, εν επέθανε ο κύκνος όπως εν στο άλλο βέρζιον, αλλά πάλε εχορέψαν πολλά καλά εχτές. 

Βάλω σας τζιαι πιο κάτω 1 που τα βιντεούθκια που ετράβησα. Που ποιότητα εν λέει τζιαι πολλά (σόρρυ) αλλά θωρκέται. Εν ο Ζίγκφριντ με την Οντέτ τζιαι χορέφκουν μετά την 1η τους συνάντηση τζιαι ο χορός με τους Μικρούς Κύκνους (που τα αγαπημένα μου κομμάτια). 

Enjoy (για όσους σας αρέσκει είτε το μπαλέτο είτε ο Τσαϊκόφσκι). 



                          

Swan Lake - Siegfried and Odette/ Little Swans

Sunday, 22 September 2013

Τάδε Έφη Ζαρατούστρα...Ούφ!




Σήμερα, αγαπητοί μπλόγκερς και μπλορκέρισσες, έχουμε μιαν εξαίσια καλεσμένη που ούλο ποφυσά....βρε Maurice...έλα να την συμαζέψεις λίγο, έχουμε τζιαι ίντερβιου να επιτελέσουμε. 

Όπως έλεγα, σήμερα μαζί μας είναι η μια...η μοναδική....η κάταπληκτική....η υπέροχη....η φανταστική....η ούσιαστική.....η Ουφ!ιαστική.............................


Ουφ!, καλοσώρισες και είμαστε ΠΑΝ-ευτυχής που εδέχτηκες να μοιραστείς κάποια κομμάτια από τον Ουφ!ιασμένο σου εαυτό μαζί μας. 

Ας αρχίσουμε λοιπόν...

1 -  Που θα ήθελες να ταξιδέψεις στο κόσμο και γιατί;
Αχ, παντού. Μεγάλο κόλλημα το Μάτσου Πίτσου στο Περού, δεν ξέρω γιατί. Επίσης, το όνειρο μου είναι να γυρίσω την Ευρώπη με τρένο ή με αυτοκίνητο μένοντας σε όποια πόλη μου αρέσει ώσπου να βαρεθώ.  
(μπράβο ναι η Ευρώπη με το αυτοκίνητο θα ήταν ότι πρέπει, αρκεί να μεν καταλήξει σε τίποτε Χόστελ φάση το ταξίδι. ούτε για Μάτσου Πίτσου θα έλεγα όχι).

2 - Τι είναι το πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι όταν ανοίγεις τα μάτια σου και το τελευταίο όταν τα κλείνεις το βράδυ;
Πρωί: άτε, να σηκωθώ επιτέλους. Βράδυ: τζοιμήθου… τζοιμήθου… τζοιμήθζζζζζζζζζ  
(αααα μάλισταααα τόσο αρκεί να σε πάρει ο ύπνος...)

3 - Καφές ή τσάι; Δικαιολόγησε.
Καφές το πρωί απαραίτητα, για να ανοίξει το μάτι.
(γιατί το τσάι στο κλείνει;;;;;)

4 -  Γράψε 4 πράγματα που σε τσαντίζουν στους ανθρώπους.
Άλλα να λαλούν, άλλα να κάμνουν τζαι άλλα να λαλούν ότι κάμνουν. Λλίο πολλά τούτο περιλαμβάνει από τέσσερα μέχρι άπειρα πράματα που με τσαντίζουν :-)
(εσυγχήστηκα νάκκο. περίμενε να το ξαναθκιαβάσω. όκεϊ τωρά σάννα το κατάλαβα πιο καλά. πάμε τζιαι για μια τρίτη ανάγνωση. αααααα μάλιστα μάλιστα είδα τι εννοείς. ναι ναι συμφωνώ...μάλλον...ίσως...)

5 -  Αν θα μπορούσες να είχες μια σούπερ-δύναμη, ποιά θα ήταν και γιατί;
Θα ήθελα να μπορούσα να πετώ. Μάλλον επειδή έχω τάσεις φυγής αλλά όι λεφτά για να φεύκω. Το ότι έχω υψοφοβία η οποία ίσως να επηρέαζε τες πτήσεις μου, είναι μια μικρούλα λεπτομέρεια η οποία θα εξαφανιστεί μόλις αποκτήσω τη σούπερ-δύναμη μου.
(χχχχμμμμ μπορείς να θκιαλέξεις συνδυασμό - πετώ και συνάμα ξεπερνώ την υψοφοβία. σούπερ-δύναμη 2 σε 1)

6 - Τι νομίζεις τελικά; Η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό τη κότα;
Το ανακάλυψαν πρόσφατα τούτο, η κότα έκαμεν το αυγό γιατί το πουλερικό έσιει κάτι πρωτεΐνες ή κάτι τέθκειο (Πρασινάδα ελπίζω να μεν φυρτείς) που εν έσιει το αυγό οπότε εν η κότα που έγινε πρώτα τζαι μετά άρκεψε να χέζει αυγά.
(ωπ! εμπήκε η επιστήμη μες τη μέση. τελικά εν θα μπορώ να το ρωτώ πλέον τούντη ερώτηση μιας τζιαι εν αποδεδειγμένη πλέον ΤΖΙΑΙ επιστημονικά. κρίμα...)

7 - Βυθός ή διάστημα;
Θα ήθελα να πάω στο διάστημα τζαι να βλέπω την γη όπως στο google earth. Τζαι επειδή εννά μπορώ να πετώ, εννά διαλέγω όποια περιοχή μου κάμνει εντύπωση τζαι θα προσγειώνουμαι να κάμνω τουρισμό. Πρώτη στάση το Μάτσου Πίτσου.
(άτε πάλε τζίνος ο Μάτσους Πίτσους....βρε κόλλημα. να σε πάρω διάστημα τζιαι εσύ να θωρείς να ψάχνεις το Περού....τζιαι γιατί όι το Ταζ Μαχάλ ή το Σινικό Τείχος χα; χα;)

8 -  Κανάριοι νήσοι ή Ελληνικά νησιά;
Ένα κανάριο θα ήθελα να το επισκεφτώ αλλά όι τζαι ιδιαίτερα. Ελληνικό island hopping ένα ολόκληρο καλοτζαίρι ναι ναι ναι. Το ότι παθαίνω ναυτία σε οποιουδήποτε μεγέθους πλεούμενο τζαι δεν ξέρω κολύμπι είναι μικρούλες λεπτομέρειες τζαι θα τες παραβλέψουμε όπως την υψοφοβία στην σούπερ-δύναμη.
(αααα παθαίνεις ΤΖΙΑΙ ναυτία. εεε μα που να σε πάρω βρε Ουφ! μου. πάνω ζαλίζεσαι. κάτω ζαλίζεσαι. εν γίνετε μαζί σου. θα σε αφήκω σε ξηρά τζιαμέ στη Κεφαλλονιά ή στους Λειψούς άμα είναι)

9 - Ψηλός μελαχρινός ή Ψηλός ξανθόψιρας;
Ψηλός μελαχρινός.
(ΕΥΓΕ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΟΥ, ΕΥΓΕ!!!! Αυτό σημαίνει ξέρεις που ποιότητα. Τι να τον κάμεις τα γέριμα τον ξανθόψηρα. Μελαχρινός μάνα μου, να μυρίζει αντρίλα - λέμε τωρά - αντρίλα να μυρίζει όι γορίλα!)

10 - Πιστεύεις στο ‘υπέρφυσικό’ – Ζόμπις, Βρικόλακες, Νεράιδες, Πνεύματα, Άγγελοι, Hybrids, Shape-shifters etc?
Μα τι εν οι Hybrids τζαι οι Shape-shifters;! Όχι. Αλλά θα μου άρεσκε να πιστεύκω στα φαντάσματα αν εν όπως το Φάντασμα των Κάντερβιλ του Oscar Wilde.
(ωωωωωω Φαντάσματα των Κάντερβιλ ακούω....εεε κοίτα να δεις shape-shifters εν σύγχρονα υπερφυσικά όντα που εφκήκαν που το pop-culture τζιαι μπορούν να αλλάσσουν σε οτιδήποτε θέλουν - όχι αντικείμενο, λάμπα π.χ. αλλά ζωνταντό οργανισμό ας το πούμε - αν τζιαι τζίνο με τον Όσκαρ Γουάιλντ ακούεται πιο ωραίο) 

11 - Αγαπημένο all-time φαγητό;;; Γιατί τζίνο;;;; Έσσιε ιστορία;;;
Κιοφτέδες. Θυμίζει μου κάτι μεσημέρια Σαββάτου που ήμουν μιτσιά τζαι επήεννα τζαι ετσιμπούρουν μόλις εφκαίναν κρουστοί που το τηάνι. Ακόμα κάμνω το.
(χαχαχαχαχα μα τι όμορφη ανάμνηση...σσσσσσσ κάμνω το τζιαι εγώ τούτο - ακόμα...)

12 - Περίγραψε τι σημαίνει για σένα η λέξη ‘άγάπη’.
Εν είμαι πολλά αγαπησιάρα ή εκδηλωτική αλλά τζείνοι που αγαπώ ξέρουν με τζαι καταλάβουν το ότι τους αγαπώ.
(what lies beneath....nice... :) )

13 -  Άτε, πε μου τζιαι ένα τραγούδι που σε εκφράζει τούντο διάστημα (τζιαι αν θέλεις λαλείς μας τζιαι το γιατί). 
Η Μαίρη του Παύλου Παυλίδη [http://www.youtube.com/watch?v=fNN8xM4ZFvY]. Έσιει τζαιρό που μου εκόλλησε αλλά επειδή δεν μου εκόλλησε κανένα άλλο τωρά τελευταία τζαι επειδή βλέπω έτσι τζι αλλιώς πολλές ταινίες, εκφράζει με ακόμα. 
(Παυλίδης ααααχχχ....πολλά όμορφο κομμάτι. Σ' ευχαριστώ που το μοιράστηκες)






Παύλος Παυλίδης - Η Μαίρη





Εξαιρετική η Ουφ! Θα ήθελα να την ευχαριστήσω την Ουφ! για την υπομονή της τζιαι τις πολλά όμορφες και ειλικρινέστατες απαντήσεις της, όσο weird τζιαι να ήταν οι ερωτήσεις

Να' σαι καλά και καλά μελλοντικά μπλογκικά Ουφ!-ιάσματα ντίαρεστ. 



Καλή μας εβδομάδα... :)

Friday, 20 September 2013

Κατάντια

Την προηγούμενη εφτομάδα έτυχε τζιαι έπρεπε να πεταχτώ εις την πρωτεύουσα για δουλειές. Εν είμαι συχνή της χώρας σόου εν ξέρω τζιαι πολλά για το τι γίνετε με καταστήματα τζιαι τις καινούργιες υποδομές της πόλης. Κυρίως όσων αφορά το κέντρο μιας τζιαι εν τζιαμέ που κινούμε περισσότερο.

Επερπάτησα που την Οδό Πρέβεζης (κοντά στο γωνιακό Starbucks – μου διαφεύγει η οδός τζίνη) ως την Λήδρας. Επία που τη Στασικράτους στην Μακαρίου τζιαι που τζιαμέ στη Λήδρας/Ονασαγόρου τζιαι Λαϊκή Γειτονιά.

Μιας τζιαι έσσιει τζιαιρό να πατήσω το πόι μου, έμεινα ολίγον τι μαλάκας με το τι αντίκρυσα. Ναι ναι ξέρω εν πρέπει να με παραξενέφκει ότι τα πειρσσότερα καταστήματα εκλέισαν στην Μακαρίου. Την επονόμασα – ΜΑΚΑΡΙΟΥ: The Ghost Avenue. Έτσι την είδα. Κρίμας πάντως.

Επόμενο γουότ δε φακ μόμεντ – ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΜΕ ΤΗ ΤΑΦΡΟ;;;;;;;;;;;;;;; Νόου σιρουσιλι. Είχα έναν πελάτη τις προάλλες τζιαι ανάφερε μου ότι εν «δύσκολο» το πάρκινγκ στη Τάφρο τωρά, τζιαι που μέσα μου εσκέφτηκα ‘μα τι λαλεί τούτος, αφού έσσιει ΕΤΣΙ πλάτσα μες τη Τάφρο να παρκάρεις’. Εεε τωρά εκαλάταβα το γιατί.

Ντάξ, η Λήδρας πες έσσιει κόμα κίνηση. Πέμπτη κατά τις 12μ.μ. τζιαι ήταν γεμάτη. Πάλε καλά. Τζιαι ευτυχώς εν ήσhε μόνο ξένους. Η Λαϊκή Γειτονιά που την άλλη, πολλά ήσυχη, με μόνο ξένους που εχαθήκασσιν τζιμέσα. Είδα μια ταβερνούδα που εθύμισσε μου νάκκο τουρκομαχαλά. Πολλά εθνικ.

Γενικά εστεναχωρέθηκα με τούτα που είδα. Ναι, ξέρω το ότι εν παντού έτσι. Αλλά καμιά φορά σκέφτουμε - μπορεί άμεσα να μεν φταίει ο απλός κόσμος, αλλά φταίμε – ας το παραδεχτούμε. Ο καθένας μας έχει μερίδιο ευθύνης για το τι συμβαίνει. Δεν εν μόνη της η χώρα που έφτασε ως εδώ. Ναι θα φταίξουμε τους διεφθαρμένους πολιτικούς και τους άπληστους τραπεζίτες, αλλά ποιός τους έβαλε τζιαμέ;;; Γενικά, ποιός καθορίζει πλέον το μέλλον ως τζιαι του απλού πλανοδιοπόλη;;;

Ο George R. R. Martin, συγγραφέας των μυθιστορημάτων συλλογής ‘A Song of Ice and Fire’ λαλεί ότι ένας χειμώνας διαρκεί πολλές εποχές. Τούτο εν ακριβώς το μέλλον που βλέπω τζιαι για τη Κύπρο. Ένας χειμώνας που έρκεται τζιαι θα κρατήσει πολλές εποχές...

Δεν λέω ότι πρέπει να χάνεται η ελπίδα, αλλά στα σίγουρα πιστέφκω – τζιαι βλέπω το αρκετά τούτο – ότι εθελοτυφλούμε στο πόσο άξιουαλι πολλά έχει επηρεαστεί η οικονομία του τόπου. Μπορεί να μεν ξέρω που οικονομικά, ούτε να καταλάβω πολλά που πολιτική, αλλά καταλάβω που ανθρωπιά. Τζιαι όταν θκιαβάζω ιστορίες σαν τζιαι τούτες πιο κάτω, απλά νιώθω προδομένη – που τη χώρα, τη ζωή, τον ίδιο τον άνθρωπο...εν είμαι μισάνθρωπος αλλά ούτε μπορώ να πω ψέμματα ότι πιστεύω πλέον στον χομοσαπισμένο ‘άνθρωπο’.


"Ούτε απόψε θα κοιμηθώ. Γράφω με την ελπίδα πως θα μπει στον κόπο να το διαβάσει και να χάσει τον ύπνο του κάποιος από αυτούς. Αυτούς τους μεγάλους, τους σπουδαίους ανθρώπους του τόπου μας που τόσα χρόνια κατάτρωγαν τον κόπο και τον μόχθο αυτού του λαού ασυνείδητα, εξυπηρετώντας την φιλοδοξία και φιλαργυρία τους. Μήπως λέω και του έμεινε κανένα ίχνος φιλότιμου και φέρει κανένα εκατομμύριο από αυτά που φύλαξε στο εξωτερικό να βοηθήσει τον κόσμο για να εξιλεωθεί. Δεν πειράζει , εμείς θα του κάνουμε χειραψία θα τον ευχαριστήσουμε θα βγάλουμε και φωτογραφίες για τις εφημερίδες, τα περιοδικά και θα τον ονομάσουμε Μέγα Ευεργέτη.
Σήμερα στην αποθήκη των Αλκυονίδων στον αριθμό 63 ήταν ο Κυριάκος. Ο Κυριάκος ερχόταν τους τελευταίους μήνες στην αποθήκη άλλοτε μόνος του άλλοτε με την γυναίκα και τα τρία παιδιά του για να πάρει τρόφιμα και άλλα είδη για την οικογένεια του. Το μικρό του μωρό είναι τώρα μόλις 10 μηνών. Ήταν πάντα σκυθρωπός και λιγομίλητος , αλλά πάντα μας ρωτούσε αν ξέρουμε για καμιά δουλειά. Δίναμε παιδικές τροφές, πανάκια, ρουχαλάκια για το μικρό, ρούχα και παιχνίδια για τα μεγαλύτερα παιδιά και ένα κιβώτιο τρόφιμα. Κάποτε πλούσιο το κιβώτιο και κάποτε πολύ φτωχό, ανάλογα με το τι είχαμε κάθε φορά. Σίγουρα τα τρόφιμα και οι παιδικές τροφές δεν είναι αρκετές για να συντηρήσουν μια οικογένεια αλλά ήταν μια ανακούφιση. Γράφω στο δελτίο του Κυριάκου: τρόφιμα, ρουχισμό, παπούτσια, παιχνίδια, βρεφικές τροφές, πανάκια.
-Δεν θα πάρω βρεφικές τροφές και πανάκια μου λέει με τρεχάμενη φωνή.
-Γιατί? Τον ρωτώ. Και κοιτάζω στην λίστα να δω την ηλικία του μωρού μήπως και μεγάλωσε και δεν τα χρειάζεται πλέων. Πολλά από τα μωρά μας τώρα το καλοκαίρι έμαθαν να πηγαίνουν τουαλέτα και δεν τους δίνουμε πανάκια. Είναι μόνο δέκα μηνών, αποκλείετε. Γυρίζω και τον κοιτάζω. Δάκρια κυλούν από τα μάτια του. Τα σκουπίζει στα γρήγορα και μου λέει το δώσαμε για υιοθεσία να έχει μια καλύτερη ζωή. Δεν μιλήσαμε άλλο. Έσβησα από την λίστα τις βρεφικές τροφές, πανάκια και του έδωσα το δελτίο.Συνέχισα να φωνάζω αριθμούς και να έρχονται νέα ζευγάρια όλοι άνεργοι με παιδιά. Ευτυχώς όλο το καλοκαίρι πολλοί άνθρωποι ,καταστήματα, επιχειρήσεις οργανώθηκαν μάζεψαν και έφεραν μαθητικές στολές και σχολικά έτσι όλα τα παιδάκια έβρισκαν έστω και κάτι να πάρουν.
Ο αριθμός 75 ήταν μια κοπέλα χήρα με 6 παιδιά το μεγαλύτερο πρώτη Λυκείου.
-Σας παρακαλώ μας είπε, βρείτε μου μια δουλειά ότι νάνε. Δεν παίρνω επίδομα χηρείας γιατί ο άνδρας μου δεν έβαζε κοινωνικές ασφαλίσεις. Μέχρι τώρα μας στήριζαν οι παππούδες . Έμειναν όλοι άνεργοι και είμαστε σε απόγνωση. Ούτε γάλα δεν μπορώ να πάρω. Ανακατεύω το γάλα με αλεύρι και ζάχαρη για να τα ξεγελάσω.Η γνωστή πια στις μέρες μας συνταγή της γρούτας. Τι να τους κάνει ένα κιβώτιο τρόφιμα ? Έχει ο Θεός .Η επόμενη είναι μάνα τεσσάρων παιδιών μονογονιός. Άνεργη και αυτή. Έχω να έλθω εδώ και 4 μήνες μου είπε. Έπαθα βαριά κατάθλιψη, δεν άντεχα αυτή την κατάσταση ένοιωθα μια άχρηστη μια ανάξια μάνα. Να μην βρίσκω δουλειά . Να μην μπορώ να τους πάρω τίποτα. Ήθελα να πεθάνω. Με κράτησαν στην ψυχιατρική κλινική για 3 μήνες. Τα παιδιά έμειναν στους συγγενείς. Τώρα είμαι καλά δεν θέλω να ξαναπέσω.
Συνεχίσαμε να φωνάζουμε αριθμούς. Κάθε αριθμός και μία οικογένεια που περνά την δική της τραγωδία. Έχει ο Θεός λέγαμε και ξαναλέγαμε προσπαθώντας να συνεχίσουμε να χαμογελάμε. Τα παιδιά , τα παιδιά μας δεν μας φταίνε σε τίποτα."



Two words: ΝΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΟΝΟΙΔΟΣ. 

Βρήκα τούντο στάτους στο φατσοβιβλίο από ένα κύριο μέσης ηλικίας, να παρακαλεί, να εκληπαρεί μάλλον τον κόσμο επιτέλους να ανοίξει τα μάτια του. 
Το ίδιο θα κάμω τζιαι εγώ. 

Σήμερα το πρωί δε, είδα παιδιά στους δρόμους να μαζεύουν λεφτά για την Πορεία Χριστοδούλας. Στου καιρούς που φτάσαμε ΝΑΙ, θα τους καταδικάσω, θα τους κατακρίνω τζιαι θα πω ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ να ζητάτε λεφτά όταν μανάδες δεν έχουν να δώσουν ΟΥΤΕ ΓΑΛΑ στο μωρό τους. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΝΤΡΕΠΟΜΑΣΤΕ, ΟΛΟΙ, εδώ που έχουμε φτάσει. 

Δεν έχω λύσεις να προτείνω, δυστυχώς ούτε τζιαι αγαθά
Έχω μόνο τις προσευχές μου να δώσω. 
Τζιαι τούτες τις δίνω καθημερινά. 


Καλό μας σ/κ...





Birdy - People Helping People

Wednesday, 18 September 2013

First Impressions



Το πιο γνωστό ίσως βικτωριανό μυθιστόρημα είναι της πολυαγαπημένης Jane Austen, "Περηφάνια και Προκατάληψη" aka, "Pride and Prejudice". 

Το βιβλίο μιλά (ουσιαστικά) για τις πρώτες εντυπώσεις που έχουμε όταν συναντούμε καινούργιους χομοσαπισμένους ανθρώπους. 

Πρόσφατα μες την παρέα ήρτε ένα νέο μέλος, αρσενικό θέμας. Με τον συγκεκριμένο εφκήκαμε ήδη 3 φορές (σε λιότερο που 10 μέρες). Καλό παιδάκι, Βέλγος επί γεννησιμιού του, αναγιώμενος ποδά, έκαμε κάτι χρόνια Σιγκαπούρη τζιαι τωρά σπουδάζει Ελβετία. Γενικά πολλά ιντερνάσhιοναλ το παιδί. Αρκετά ανοιχτό-μυαλός, συζητήσιμος, κομψός. Με λίγα λόγια πολλά καλός για την παρέα μας. 

Σε μια συζήτηση που είχαμε τις προάλλες, έτυχε να πέσσει η συζήτηση τι κοιτάζεις όταν συναντάς ένα άνθρωπο, ειδικά άμαν εν του αντίθετου φύλου. Μερικοί είπαν τα μάτια, άλλοι τα χέρια, την στάση, το χαμόγελο, τον κώλο, τα βυζιά (φυσικά). 

Όταν έφτασε η σειρά του Βέλγου (που ετούδε και στο εξής ας τον ονομάσουμε Ταραντίνο - για inside λόγους) να μιλήσει, είπε ότι το πρώτο πράμα που κοιτάζει όταν συναντά ένα νέο άτομο είναι τα δόντια!!! Ναι, ναι τα δόντια. 

Εμένα με παραξένεψε πολλά τούτη η επιλογή τζιαι εζήτησα να μου το κάμει πιο λιανά, με επιχειρήματα. Είπε ότι, από τα δόντια μπορεί να δει αν ο άλλος εν περιποιημένος ή απεριποίητος, αν έχει καλή υγιεινή, αν εν κίτρινα σημαίνει ότι μπορεί να καπνίζει ή να  μεν κάμνει καλή διατροφή. 

Όλα σωστά επί της επιφάνειας δεν λέω. Αλλά τι γίνεται με τη ψυχή βρε; Τι γίνεται αν ο άλλος έχει καρδιά μάλαμα και ουδείς φράγκο για να φτιάξει τα δόντια του; Τι γίνεται αν ο άλλος έτυχε και έχει ΑΠΑΙΣΙΑ δόντια;; Τον απορρίπτουμε αμέσως;;;

Η μάδερ μου έκαμε την εξής ανάλυση δε - "θα σου άρεσε εσένα ποτέ κάποιος που είχε κατακίτρινα δόντια ή του ελείπαν μερικά ή εμύριζε απαίσια το στόμα του;;" 

Ομολογώ πως ναι δαμέ έπιασε με μέσα. Όντας άτομο που έχω κάποιο πρόβλημα με τα δόντια μου, τζιαι λόγο οικονομικών δε μπορώ να ξοθκιάζω συνέχεια σε πράιβεϊτ οδοντίατρο σόου προτιμώ τζίνους του νοσοκομείου, αντιλαμβάνομαι ότι εν άσhιημο όντως να έχει κάποιος bad dental care. 

Αλλά, στην ερώτηση μου...όκεϊ....πες κάποιο άτομο ναι έχει πραγματικά πολλά άσhιημα δόντια, τζιαι δυστυχώς για διάφορους λόγους δε μπορεί να τα φτιάξει, αλλά είναι καρδιά μάλαμα....τότε;;;; Απλά θα τον κρίνεις από την κακή του οδοντοστοιχία;;;;;; Εν εν κάπως επιφανειακό τούντο κριτήριο;;;

Μες την συζήτηση δε, ο Βέλγο-Ταραντίνο είπε ότι επίσης κοιτάζει το τρόπο που ντύνεται ο άλλος. Νταξ δε σου είπα να φορήσεις την τσιγγάνικη τη φούστα σε κόκτεϊλ πάρτι, αλλά πράγματι έχει άτομα που δεν έχουν sense of clothe-combination. Τι δηλαδή;;; Πρέπει να τους κρίνω που τζίνο;;;

Τούτα εγώ βλέπω τα λίγο επιφανειακά για να είμαι ειλικιρνής. Δε θα σου πω ότι η εξωτερική εμφάνιση εν μετρά, τζιαι βασικά ότι επί καθημερινής βάσεως δεν κρίνουμε το κόσμο γύρω μας βάση του τι βλέπουμε με τη πρώτη ματιά. Αλλά σίγουρα πιστεύω ότι είναι λάθος να καταλήγουμε σε συμπεράσματα πριν καλά καλά δούμε τι κρύβεται μες το πακέτο. Όι δήλαδή άμαν κάποιος εν έχει ιδέα πως να κάμνει συνδυασμούς με τα ρούχα του τζιαι φαίνεται σαν τον τσαπατσούλη σημαίνει ότι εν κακό πλάσμα τζιαι μπορεί να μεν τον θκιαλέξω για πιθανόν ρομάντικ ίντερεστ;;;

Νομίζω ούλοι μας κάμνουμε το να κρίνουμε κάποιον με την πρώτη ματιά, είτε το θέλουμε είτε όχι. Το θέμα είναι να κοιτάξεις πέραν τούτων πραμάτων τζιαι να αποφασίσεις αν θέλεις να τον ξαναδείς ή όι - είτε με τα άσχιημα δόντια του ή τα ασυνάρτητα ρούχα του.

Τούτα στην τελική εν πελλάρες. Ως τζιαι η ηρωίδα της Τζέην Ώστεν, Elizabeth Bennet, στην τελική εκατάλαβε ότι εν έπρεπε να κρίνει τόσο αυστηρά εφόσον εν ήξερε κάποια πράματα. 

Με τον ίδιο τρόπο, εν μπορείς να πεις "ουυυ εν θα φκω μαζί του γιατί φορεί παραθκιάνταλα ρούχα ή τα δόντια του κοιτάζουν το ένα την ανατολή τζιαι το άλλο τη δύση". Πολλά επιφανειακό, τζιαι με τον ίδιο τρόπο εν σε αφήνει να δεις τζιαι την αξία του άλλου, γιατί τον κρίνεις (τζιαι συνάμα ήδη τον καταδικάζεις) που κάτι το οποίο η κοινωνία σε έμαθε ότι εν "άσχιημο" ή μή αποδεκτό. 

Δηλαδή τι να πούσσιν τζίνοι που εζούσαν πριν 100, 150 ή 500 χρόνια πριν τζιαι δεν είχα τα μέσα για ντέταλ κλίνινγκ όπως το έχουμε εμείς σήμερα;;; Εν εσυναναστρέφουνταν μεταξύ τους;;;

Πελλάρες κατά τη γνώμη μου. Τζιαι επροσπάθησα να καταλάβω το πόιντ του Βέλγο-Ταραντίνο αλλά στην τελική νομίζω τούτα εν πολλά επιφανειακές απόψεις. 

Τι νομίζετε εσείς;;; Ακούω γνώμες....




Lady Gaga - Teeth

Monday, 9 September 2013

Looking for...



Θα το διατυμπανίσω παντού, δε με κόφτει. Αφήστε με, αφήστε με. 

Γυρέφκω φιλμ μπάντι. Σκρού γιου, δε με κόφτει αν ακούεται γελοίο ή απλά χαζό. Γυρέφκω άνθρωπο (σαν τον Διογένη και εγώ) φιλμ μπάντι τζιαι δεν ντρέπουμαι να το πω.

Απαιτούμενα Προσόντα - Requirements:


  • Να μεν του αρέσκει ΜΟΝΟ το Χολυγουντιανό σινεμά. Να βλέπει τζιαι τίποτε άλλο εχτός που το Πιράνχας 3DD - ας πούμε Τζίζους που επιτρέπουν σε κόσμο να γυρίζει έτσι π@π@ριές!!! (με το μπαρδόν κιόλας μας διαβάζουν και ανήλικα παιδιά)

  • Να ξέρεις κάνα θκιο πράματα ήδη για κλασικό κινηματογράφο - άνθρωπος που λαλεί ότι εν φιλμ μπαφ τζιαι να μεν ξέρεις τον Alec Guinness μάνα μου??????? Μα τι σόι φιλμ μπαφ είσαι τέλος πάντων. Άτε όκεϊ, κάπως να το καταπιώ. Αλλά άνθρωπος να μεν ξέρει τον Gene Kelly, Rock Hudson, Gregory Peck, James Stewart, Cary Grant, Marlon Brando?????????????? Στη πυρά, στην πυρά με τις παλιοξενέρωτες!!!!!!!! Δε γίνεται παιθκιά. Εν είσαι φιλμ μπαφ τότε. 

  • Να ξέρεις κανά θκιο σκηνοθέτες της προκοπής. Όι να σου λαλώ Lars Von Trier ή Aronofsky ή Cohen Brothers ή Gus Van Sant ή Hitchcock ή Kieślowski ή Blake Edwards ή Oliver Stone ή Stanley Kubrick ή David Lean ή Steven Soderbergh (με τον οποίο είμαι φουλ θυμωμένη γιατί ιμίσh συνατξιοδοτείται - ότσα βρε φίλε σκηνοθέτα να'ουμ. Τωρά μόλις επενηντάρισσες τζιαι τζουπ αποφάσισες να μεν ξανακάμεις ταινίες;;;; - κρίμας πάντως γιατί ήσουν που τους σύγχρονους καλούς τς τς τς) ή ένα Spielberg ή Lynch ή Martin-fucking-Scorsese ή ακόμα τζιαι έναν Peter-fucking-Jackson - κάτι τέλος πάντων.  Γενικά να σου λαλώ κάποια ονόματα τζιαι να μεν μεινίσκεις να με θωρείς χάσκωντας λες τζιαι μιλώ σου για εξοτικά φρούτα. Τζιαι δε μιλώ για auteur directors, aka κοίταξε Woody Allen, Quentin Tarantino, George Lucas ή το καινούργιο μοντέλο σκηνοθετών ηθοποιός-σεναριοργάφος-παραγωγός-τώρα-ΚΑΙ-σκηνοθέτης (βλέπε Ben Affleck or Ben Stiller). 

  • Να βλέπεις Ευρωπαϊκο, Ασιατικό, Αυστραλέζικο ακόμα τζιαι Αφρικάνικο Κινηματογράφο - ΣΙΟΥΡΑ!!!! Να βλέπεις τζιαι τα σαχλά σου, δεν αντιλέγω, πάντα υπάρχει τζιαι λίγη ώρα για κανένα Hangover ή κανένα The Cabin in the motherbloody Woods ΑΛΛΑ να μεν μου ξυνίζεις άμαν σου πω να δούμε τη νέα ταινία του Haneke ή καμιά του Cuaron ή Bertolucci, ή Pasolini, ή Zeffireli, ή Inaritu, ή Almodovar ή Bergman ή Fellini ή Guillermo del Toro. Τζιαι άμπα τζιαι ρωτήσεις με ποιοι εν τούτοι, ουαί και αλοίμονο. Έβρε τρύπα να χωστείς. 

  • Δε θα σου πω ψέματα - ΔΕΝ έχω δει ΟΛΕΣ τις κινηματογραφικές ταινίες που έχουν γυριστεί like EVER!!!!! Κύριε ελέισον γιέ μου. Έχω τζιαι δουλειά να πάω. Ηρέμησε. Εν κάθουμαι ούλη μέρα μπροστά που μιαν οθόνη να θωρώ ταινίες (αφήνω το για τα γουίκεντς τούτο) - άσχετο ότι το πιο ideal επάγγελμα για μένα θα ήταν να θωρώ ταινίες τζιαι να με πληρώνουν για να τις σχολιάζω - έσσιει έτσι επάγγελμα??? - oh wait, yes there is, λαλούν το ΚΡΙΤΙΚΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ - κάτι το οποίο ούτε ΚΑΝ υπάρχει σαν κόνσεπτ στη νήσο. Ένιγουεϊ, ξεφεύγω. Μαζί όμως, αν δεχτείς να γίνεις ο φιλμ μπάντυ μου δατ ις, (φίλμ όμως α! - όι τίποτε φακ μπάντυ τζιαι έτσι μ@λ@κίες - μεν σου μπαίνουν ιδέες - η ώρα που βλέπω ταινία εν ιερή - τόλμα να μεν δόκεις προσοχή τζιαι αυτή η φιλιά θα λάβει τέλος) θα διατελέσουμε πορεία κινηματογραφικού μαραθώνα - στο υπόσχομαι. Μαζί δε θα κακοπεράσουμε (αρκεί να μεν θωρείς ούλο X-Men τζιαι superhero crap). Θα σου φέρνω τζιαι σνακ (άμαν λάχει). Θα σε τζερνώ τζιαι μπύρα (άμαν γουστάρεις τζιαι τεκίλα ή καμιά ζεστή σhοκολάτα - έχουμε τζιαι χέρμπαλ τσάι α, έτσι να το ξέρεις). Ως τζιαι ποπ-κορν θα σου κάμνω. Έχω κουθκια ανάνοιχτα (που το '11 αλλά χου κέαρς). Τι άλλο θέλεις για να σε πείσω, αααααα;;;;;;;;;;;; 

  • Αααα, κάτι ακόμα μελλοντικέ φιλμ μπάντι μου. Πρέπει να είσαι που τη Λεμεσό. Εεεεε σιχτίρι, μα εν τζιαι να ξενιτέφκουμε για να θωρώ μιαν ταινία τζιαι πίσω. Πρέπει να είσαι ντόπιος. Να συνενοούμαστε. Αν έσσιεις τζιαι σπέις γιατί εμέναν ο χώρος μου εν νάκκο φουλ χάουζ, ακόμα καλύτερα. Σκέψου το, γίνετε! ;)


Το λοιπόν μελλοντικέ μου φιλμ μπάντι - ήνταμπου λαλείς, χα;;;;;;;;;;;;; Θα αναπτύξουμε καμιά κινηματογραφική φιλία, οξά έννα με αφήκεις να σαπίσω πας τες 6 σεζόν του Sons of Anarchy, ώστε να αρκέψουν οι άλλες 24 σειρές που θωρώ εβδομαδιαία τζιαι παραιτήσω σε;;;;; Λετ μι νόου πάντως σύντομα. Τα γουίκ-εντς είμαι αβέιλαμπολ, εφόσον με κάμεις μπουκ ιν αντβάνς οφ κορς! 


Χάτε, καρτερώ απάντηση σου λίαν!


P.S. Μόνο σοβαρές προτάσεις θα γίνονται δεκτές!



"This is the beginning of a beautiful friendship" ~ Casablanca


The Most Beautiful Soundtracks (Vol.3)



Thursday, 5 September 2013

The Vibrator Story






Αγαπητοί μου αναγνώσται,

Dislaimer: Τούντο ποστ μπορεί να ενοχλήσει μέχρι τζιαι να κάμει πολλούς μπλόγκερς να ξεστομίσεουν ‘WHAT-THE-FUCK-IS-WRONG-WITH-YOU-WOMAN’. Παρ’ όλα αυτά, να ξέρετε ότι το περιεχόμενο που ακολουθεί είναι κατάλληλο ΜΟΝΟ δια ενηλίκους. (Μαύρη γατουλίτσα, ουστ, εν κάμνει να θκιεβάζεις έτσι προστυχιές - μα ποιόν περιπέζω;;; σάννα τζιαι εν τα ξέρεις ήδη...καλά καλά, you can stay).

Το λοιπόν. Μες τούντο μπλογκ, μιλώ με εμπειρίες. Βρίσκω το ότι εν πιο εύκολο μου να μιλήσω για κάτι που ξέρω/έπαθα, παρά για φανταστικά πράματα. Σόου, μεν σιοκαρηστείς ντίαρ αναγνώστη για τούτα που πρόκειτε να ξεστομίσω. Είμαστε μια παρέα ούλοι δαμέσα, θα με συγχωρέσεις. Τζι’ αν δε με συγχωρέσεις, κατζία εν θα σου κρατήσω. 

Σόου...

Πρόσφατα, πριν κανά εξάμηνο δηλαδή, έτυχε τζιαι ανταλλάξαμε δώρα μια γυναικοπαρέα μεταξύ μας στο Βάλενταϊνς Ντέι. Εμένα το «δωράκι» μου ήταν vibrator. 

Είδα ότι πρόσφατα έκαμε τζιαι η Αμαδρυάδα μας ποστ πας τους δονητές, σόου είπα να πάρω πάσα τζιαι να σας μιλήσω τζιαι εγώ νάκκο για τούτους, μιας τζιαι εν συχνή συζήτηση μες την γυναικοπαρέα μας. 

Τι εστί vibrator;;;; Έλα που εν ξέρεις. Παίζεις μου το τζιαι σιγανοπαπαθκιά. Άτε να σε δω. Έτσι σεμνότυφος/η είσαι αναγνώστη μου;;; Έλα καλό μερικά ίνφο που του γουικιπίντια για να ενημερωθείς. 

Το πρώτο μας sex-powered-tool επρωτοεφευρέθηκε το 1734 στη Γαλλία. Μα που αλλού καλέ μου, όπου σεξ-ριλέιτιτ μάτερ οι Γάλλοι εν πρώτοι πας σε τούτα, εν τους πιάνει κανένας. Ήταν το λεγόμενο ‘Tremoussoir’ (τρεμουσhιό, get it;;;; get it;;; πιάνεις το pun αναγνώστη μου;;;; ελπίζω να το έπιασες τζιαι να το ξαπόλισες στρέιτ αγουέι). 

Μετά ήρτε o Αμερικανός γιατρός Τζιόρτζ Τέιλορ, το 1869 τζιαι εχρησιμοποίησε το λεγόμενο steam-powered vibrator, το οποίο άκουγε στο όνομα ‘Manipulator’ (ouuu kinky, well, the name is definitely befitting, θυμίζει πολλά το Fifty Shades of Crap Grey). 

Το μεγάλο τρικ όμως το έκαμε ένας Άγγλος. Πάντα όπου σεξ, υπάρχει τζιαι ένας ξενέρωτος Άγγλος που πίσω. Ο λόγος για τον Τζόζεφ Μόρτιμερ Γκράνβιλ, ο οποίος το 1880, εφήυρε το 1ο ηλεκτρομηχανικό δονητή. Η ιστορία του Γκράνβιλ, εγυρίστηκε τζιαι πόσφατα ταινία, το ‘Hysteria’ (για όσους πιστούς προσέλθετε, αν τζιαι χλιαρή στην απόδοση της αλλά θα ενημρωθείτε και για την ιστορία του δονητή), στην οποία μας διηγείται πως του ήρθε η ιδέα για τη συγκεκριμένη «κατασκευή». 

Οι γιατροί λοιπόν, εξ αρχαιοτάτων χρόνων, είχαν διαγνώσει την υστερία σαν πάθηση στις γυναίκες και η ιατρική μέθοδος περίθαλψης της ήταν η «ανακούφιση» γυναικών από τους ίδους τους γιατρούς ή και από νοσκόμες. Εκείνη την εποχή που λέτε, κάπου στο 1880, επειδή ο Γκράνβιλ έβλεπε ότι οι παραπάνω γιατροί είχαν συχνούς πόνους τζιαι κράμπες στα σhέρκα τους τζιαι δεν εμπορούσαν που κάποιο σημείο τζιαι μετά να εξασκήσουν το "επάγγελμα", αποφάσισε ότι ήταν καιρός να γίνει κάτι για τούτο, έτσι εφήυρε τον ηλετρομηχανικό δονητή. 

Βλέπετε, μιας τζιαι ήρτε το ρεύμα στην ζωή των ανθρώπων πλέον, εστρέψαν τις βλέψεις τους από το ντίλντο σε κάτι πιο ευκολόχρηστο. Χενς, η χρήση του δονητή. Περισσότερη δύναμη/ισχύη, κάλλιστα, από τα 3-4-5-6-7-8-9-54657687864 δάχτυλα του κάθε γιατρού, με περισσότερη αντοχή τζιαι φυσικά με καλύτερη προσέγγιση προς την εν λόγω περιοχή. 

Κοιτάξτε...δε θα κάτσω να σας πείσω ότι ο δονητής εν καλύτερος από το οργανικό, οτιδήποτε ηλεκτρομηχανικό φυσικά και ΔΕΝ είναι καλύτερο από το βιολογικό προϊόν, αλλά σίουρα και το μεν και το δεν, έχει τα υπερ και τα κατά του. Εκείνο που με εκπλήσει, αν τζιαι εν πρέπει πλέον, είναι ότι 9 στις 10 γυναίκες (της Δύσης τουλάχιστον) έχουν εις την κατοχή τους ένα δονητή. Πλέον, είναι κάτι σαν το γυναικείο αξεσουάρ που every sexually healthy self-respecting woman should have. [Ή έτσι τους έμαθε η κοινωνία να σκέφτετε.] 

Δεν εντάσσομαι ούτε υπέρ ούτε κατά, απλά δε ντρέπομαι να πω ότι  υπάρχουν στιγμές που ο ‘Ρίτσαρντ’ ξέρει ακριβώς τι θέλω και που. Ο 'Φ'/'Χ'/'Ψ' Χαμπής ή Κωστής ον δι άδερ χαντ, μπορεί τζιαι να μεν ξέρει καν κατά που εν η «σπηλιά» μου - if you know what I mean, and I think you do know what I mean, my dear reader...

Θα σταματήσω να γίνουμαι γραφική τζιαι απλά θα πω, ότι εν πιστέφκω ότι πρέπει να ντρέπεται κάποια γυναίκα about exploring her sexuality with sex toys (or being kinky or with anything that tickles her fancy). Αν μη τι άλλο, τούτο κάμνει την να εν more of a woman, τζιαι με το που ανακαλύπτει η ίδια τον εαυτό της τζιαι τι της αρέσκει, αποκτά τζιαι περισσότερη αυτοπεποίθηση για το τι θέλει και τι αναζητά η ίδια από το αντίθετο φύλο ή το ίδιο (ντιπένς ον πρέφερενσες του κάθενου). 

Πλέον στες εποχές που έχουμε φτάσει δεν πιστεύω ότι πρέπει να υπάρχει σεμνοτυφία εκ μέρος γυναικών που είναι ανοιχτές με τη σεξουαλικότητα τους. Δεν είναι κάτι για το οποίο θα πρέπει να ντρέπεται κάποιος και ουαί και αλίμονο στην κοινωνία και στον οποιονδήποτε πει ότι μια γυναίκα δε πρέπει να είναι ανοιχτή σε θέματα που αφορούν τη σεξουαλικότητα της ή το σεξ γενικότερα.

Τη τελευταία χρονιά, ανοίχτηκα πολλά (τζιαι πριν νομίσεις κακοντρεχή αναγνώστη ότι με το «ανοίχτηκα» εννοώ τα πόδια μου, να σε σταματήσω τζιαι να σου πω ότι εν για τον χαρακτήρα που μιλώ, το άλλο να μεν σε κόφτει, εν εν που τη δουλειά σου, αμέσως εσού, ούλο στο πονηρό ο νους σου, τς τς τς) μιας τζιαι συνανστρέφομαι με εξίσου δυναμικά ανοιχτές γυναίκες όσων αφορά την σεξουαλικότητα τους.  

Nothing to be ashamed about. We’re young, we’re healthy, we’re beautiful, strong and self-willed women who like to be open about what they want. Τωρά αν ο Χαμπής ή ο Γιαννής ή ο Κωστής εν μπορεί να ανταπεξέλθει, τότε δικό τους πρόβλημα. Υπάρχει τζιαι ένας ‘Ρίτσαρντ’ που θα μπορούσε να τους διδάξει θκιο-τρια κολπούθκια. ;-)

Θα κλείσω παραλάσσοντας νάκκο το σλόγκαν του πελλού του δημοσιογράφου του Χρίστου Ζαβού, που ακούω συνήθως που το Κανάλι 6:

«Και αν σας δοθεί, αγαπητοί μπλόγκερς, καμία πρόταση για σεξ 
μες το σαββατοκυρίακο, είτε με δονήτη έννι είτε με βιολογικό προϊόν, μη διστάσετε να τη πάρετε».


[Αρκεί να γουστάρεις οφ κορς τζιαι να μεν είσαι ανέραστος.]

Χάππι σέξινγκ μάι ντίαρ μπλόγκερς...


And don’t forget: vibrators know a lot too! ;-)




Chris Isaak - Baby did a bad bad thing


Wednesday, 4 September 2013

The Love List





DISCLAIMER
Το πόστ που ακολουθεί, γράφεται στα αγγλικά για λόγους καλύτερης κατανόησης και ας ελπίσουμε λιγότερων ορθογραφικών λαθών. Ευχαριστώ. 


Το ποστ λοιπόν που ακολουθεί, μιλά για την....ΑΓΑΠΗ!
Αρχίσαμε μια εξατρατία ΑΓΑΠΗΣ και προσπαθούμε να διαδώσουμε το μήνυμα...








THE LOVE LIST or 
THEHLAOTVEE:IST - A LOVE YOU: I PROJECT

The LOVE LIST or otherwise named THEHLAOTVEE:IST- A LOVE YOU: I PROJECT this new re-launch of LOVE campaign.


What is the THEHLAOTVEE:IST- A LOVE YOU: I PROJECT?

It is a campaign of LOVE. 

We are all going to die. 
Question is, are we ever going to live ; in love, in space, in you and I, in us―

+EHTHLAOTVEE:IST is an ongoing, never ending celebratory event - a game of dare: we dare you to dare us, to change the world.
Get the whole experience, rules and complete 1st chapter of our heartb―k now at www.hlaotvee.com/loveui




This campaign has a clear target on spreading the LOVE

We would like YOU, yes YOU, that are so hungry, thirsty, of LOVE, to go out there and dare yourself, and others - friends, families, strangers, acquaintances, lost loved ones - to L(EA)IVE!!!!

This is a love bucket-list, but not quite so. It is a dare on how much love you can send out there, either with actions, or words or simply by existing. 

We dare YOU, to experience a variety of emotions and not be afraid anymore. 
Leave behind EGOs, NEEDS, MUSTs/MUST-HAVEs, RULES or anything that is blocking YOU from LOVING. 

We are here to document every single thing you do with love, from love, about love. We accept your thoughts, your insane ideas or emotions, your over-passionate imaginations, your humongous capacity to give love. 


We will be waiting for you, with open arms to give us this love, to share it with us, your experiences...We will be there with you, experiencing and loving the same way you will too. 

Consider this as a LOVE BUCKET LIST - but without all the MUST-DOs. Instead think of this as a things you didn't dare do before but you always wanted to. Things that are guided by LOVE, not EGO. 

Write down 10 things. And go out and L(EA)IVE!!! 


Watcha saying...Gameæn 






Bob Sinclair - Love Generation


Monday, 2 September 2013

ΟΥΣΤ από δω!

Όπως κάθε χρόνο, έχω το τραντίσhιον να πιέννω στο Κρασί - aka Wine Festival - μεν με ρωτάτε γιατί κρατώ τούντη ανούσια πλέον παράδοση - I just do.

Αν εξαιρέσουμε ότι πλέον τα 6 τα βρίσκω υπερβολή - καλάν σιόρ, μα κανονικά κάτω υπό τις πενιχρές οικονομικές συνθήκες που περνούμε σαν κράτος, τούντα ιβέντς εν θα έπρεπε να ήταν ούλα ΔΩΡΕΑΝ?!?!?! - έννα μου πεις, 'Μα κύριος, έχουμε τζιαι κόσμο του Δήμου να πιερώσουμε, έχουμε να δώκουμε τζιαι στις οινοβιομηχανίες μας κάτι - τέσπα, εν θα κάτσω να σχολιάσω, απλά είμαι της γνώμης ότι πλέον ως τζιαι τα 6 σκέφτεσε να τα δώκεις. 

Παρ' όλα αυτά, και επειδή ξεφεύγω που το θέμα, εγώ τα έδωκα τα 6. Φέτος, τα έδωκα για να πάω να δω ένα θεατρικό έργο του Ρέπα-Παπαθανασίου, "ΡΑΟΥΣ" ή όπως το εμεταφέραν δακάτω με το τίτλο "ΟΥΣΤ ΑΠΟ ΔΩ". 

Σκηνοθέτης ο Αντρέας Αραούζος, Διευθυντής Σκηνής ο Νίκος ο Ζάβαλλης - τυγχαίνει να τον γνωρίζω τζιαι προσωπικά - τα καλύτερα - τζιαι με το υποκριτικό επιτελείο του ΘΕΑΤΡΟΥ ΕΝΑ - ένα που τα λια θέατρα που ακόμα καταδέχουμαι να πάω να δω στη νήσο.

Καλά δε θα σας πω ότι εν τα φανταχτερά σκηνικά τους ή η υπερ-παραγωγές τους που το κάμνουν το θέατρο σπουδαίο. Εν ο τρόπος που θκιαλέει κάποιος να αποδώσει ένα θεατρικό. Τζιαι τζίνο που μου άρεσε εν η τολμηρότητα τους. 

Έχω δει ανά τα χρόνια αρκετές παραγωγές του ΘΕΑΤΡΟΥ ΕΝΑ τζιαι ομολογώ ότι θωρκούνται, μερικές μη σας πω είναι μίλια καλύτερες τζιαι που του ΘΟΚ φυσικά!!! 

Το έργο σαν έργο δε με ξετρέλανε - σόρρυ to the guys - πιστέφκω δε ότι αν το έβλεπα στη Σκηνή τους στη Λευκωσία θα το απολάμβανα ίσως πιο πολλά. Ο ήχος ήταν κάκιστος προς μέτριος - τζιαι είμαι σίουρη ότι εν εν λάθος της τεχνικής ομάδας του θεάτρου αλλά του ίδιου του Κηποθεάτρου - ξέρω ότι πας τα τεχνικά, είδικα η συγκεκριμένη ομάδα εν τύπος τζιαι πιο τζι τζιαι που υπογραμμός σόου καταλάβω τι δυσκολίες μπορεί να ήβρασσιν. 

Παρ' όλα αυτά, τα εκαταφέραν μια χαρά τζιαι θκιο τρομάρες. Όπως είπα, το έργο σαν έργο δε με έκαμε να γελάσω ή να αντιδράσω έντονα. Κάπως χλιαρό σαν σύνολο. Φυσικά όμως οι ερμηνείες, αν και τόσο λέιτ στην σεζόν πολλά καλές. Μανώλης Μιχαηλίδης, Σωτήρης Μεστάνας  - σε ρόλο του γκέι - καλά επάθα τη πλάκα μου αλλά τον απόλαυσα!!!! - Έρικα Μπεγέτη κ.α. ήταν πολλά καλοί. Ακόμα και οι πιο μικροί ρόλοι ήταν καλοί, ούλλοι καλλίφωνοι τζιμέσα - εφλομώσαν μας στο τραγούδι αλλά ήταν ούλους οι φωνές τους πολλά καλές - ακόμα τζιαι στα ελαφρο-μπουζουκο-ελληνικο-ποπ!!!

Το δε καταπλικτό, ήταν που εμπήξαν τζιαι στο μέσο της παράστασης μουσικό μπρέικ με Lady Gaga.

Το θεατρικό έργο ήταν μια καθαρή καυστική σάτιρα για τις πολιτικο-οινομικές καταστάσεις της Ελλάδας έτη 2013. Θεματολογικά ήταν πολλά καλό το έργο, επεράσαν με έξυπνες ατάκες τα μηνύματα που έθελαν να περάσουν, για το πως εκατήντησε έτσι η Ελλάδα - κάτι νύξεις για τα φακελλάκια στους γιατρούς, κάτι μπηχτές για τις κρατικές επιχορηγήσεις τζιαι τα χρήματα που κρύβονται κάτω από το τραπέζι - το στόχο τους ο Ρέπας-Παπαθανασίου τον εκαταφέρασσιν. 

Κρίμα που εχρειάστηκε η Ελλάδα του 2013 να φτάσει εκεί που έφτασε, τζιαι να εξακολουθούν ακόμα να συνεχίζουν το ίδιο τροπάριο - απλά σε αφήνουν άφωνο οι καταστάσεις - όι πως δαμέσα πάμε πίσω, αλλά ένιγουεϊ.

Τέσπα, περί θεάτρου κριτική - δεν το παίζω ειδήμων - αλλά παρά να κάτσω να υποστώ το "Χωρκό του Κούνουπου" - που σόρρυ απλά εν εν το στυλ μου τζιαι εν θα δώκω έστω τζιαι 6 για να το δω τζίνο - προτιμώ το θεατρικό που είδα εχτές. Μπορεί να μεν εγελούσα ακατάπαυστα αλλά τουλάχιστον εχάρηκα το. 



Άλλα σχόλια περί Γιορτής του Κρασιού 2013 - ασχολίαστο θα μείνει το event. Το μόνο που μπορώ να πω είναι - Same shit, different year, the end -

Άτε καλήν μας εφτομάδαν, καλό μας μήνα, καλό Φθινόπωρο - αν τζιαι έχουμε ακόμα 35+ βαθμούς - έκαμα τζιαι νέο μπλογκ ντεκόρ (ατς, εν too much I know). Είδωμεν. Δε μπεστ γουόρστ ις γιέτ ττου καμ....




Lady Gaga - Scheiße