Monday, 29 July 2013

Great Love VS Right Love




Πριν ένα θκιο χρόνια είχα θκιεβάσει τούντο ποστ το οποίο είσhε εμπνευστεί από τούντη Αμερικάνικη σειρά


Το σημερινό μας θέμα εν χιλιο-ειπωμένο, αλλά ας το ξανα δούμε για μυριοστή φορά:

GREAT LOVE vs RIGHT LOVE

ROUND ONE


When it comes to the alchemies of love you can never really have control who the 'chosen One' will be. The heart is a living pumping organ in your body and it listens to neither reason or logical structure. It thinks for itself. 

Ας παρετήσουμε το αγγλικό. Αμφιταλαντεύομαι για το τι καθιστά μιαν ΜΕΓΑΛΗ Αγάπη από μια ΣΩΣΤΗ αγάπη. Το όλο κόνσεπτ εν κάπως γελοίο, γιατί κανονικά μια μεγάλη αγάπη θα έπρεπε ήδη να εν σωστή, έννε;

Μερικές φορές όμως, οι Μεγάλες Αγάπες εν εν τζιαι οι πιο σωστές. Τούτο λαλώ το γιατί είδα αρκετές Μεγάλες Αγάπες να ναυαγούν - αλά Τιτανικό στάιλ - μπροστά σε ώρες μεγάλης κρίσης τζιαι απόλυτου εγωισμού. 

Αν όμως μια Μεγάλη Αγάπη, ήταν αληθινή δε θα εξεπερνούσε τζιαι κρίσεις τζιαι εγωισμούς; Καμιά φορά, απλά εν δουλέφκει. Έτσι είναι. It's life. She's a bitch

Να πάρουμε φίξιον; Ας κοιτάξουμε μιαν ιστορία, που θεωρώ εγώ προσωπικά, την μεγαλύτερη αγάπη στην αγγλική βρικτωριανή λογοτεχνία...Ανεμοδαρμένα Ύψη. Όποιος το εδιάβασε τζιαι ξέρει την ιστορία, καταλάβει ότι ο Χιθκλιφ τζιαι η Κάθυ είχαν τζίνο που λέμε ΜΕΓΑΛΗ Αγάπη. Αλλά δεν ήταν η ΣΩΣΤΗ Αγάπη. Έτσι λοιπόν, τζιαι η πολυαγαπημένη και αδικοχαμένη μας Έμιλυ Μπρόντε, αποφάσισε να παντρέψει τη Κάθυ με άλλον! 

----- Χίλια συγγνώμη για το σπόιλερ. Για όσους ΔΕΝ το εδιαβάσαν, αν είσαστε ΠΕΡΑΝ των 23 ετών, SHAME ON YOU, κλείστε τον μπλόγκερ τζιαι κάτσετε να το θκιεβάσετε!!!!!

Ας ξεπεράσουμε όμως τζιαι το φίξιον τζιαι ας πάμε στην πραγματική ζωή. REAL life couples. Θα δώσω Χολυγουντιανό παράδειγμα πρώτα. Δε την Ελίζαμπεθ Τέιλορ --- άλλη Αλισαβού του Ράφτη --- τζιαι τον Richard Burton. Ας πούμε, πιο έπικ λαβ αφαίρ, μπορεί τζιαι να μεν εξανάδε το Χόλυγουντ. Όι, όι ψέματα μου. Μπορεί, αλλά τέσπα, εν εν τζίνο το ποίντ. 

Το συγκεκριμένο ζεφκάρι, επηγαινοέρχετουν ας πούμε σχεδόν 3-4 δεκαετίες ΜΕΓΑΛΗΣ Αγάπης. Η Αλισαβού μας έκαμε κάπου στους 8 γάμους, οι 2 εκ των οποίων ήταν με τον ίδιον τον Ρίτσαρντ. Ας πούμε, με όσες ΣΩΣΤΕΣ Αγάπες τζι' αν επίαν τζιαι οι θκιο τους, πάντα έρχουνταν ο ένας πίσω στον άλλον.

Αλλά ας αφήσουμε το Χόλυγουντ τζι' ας πάμε λιο πιο κοντά μας. Στο ελληνικό χόλυγουντ (χαχαχα). Αλίκη Βουγιουκλάκη και Δημήτρης Παπαμιχαήλ! Δυο ονόματα, μυριάδες ερωτικές ιστορίες. Μίσος και πάθος, επίαν σhέρι σhέρι σε τούντην ιστορία, ώσπου και εκαταλήξαν χώρια, αλλά παρ' όλα αυτά, πάντα κάτι δυνατό τους έκαμνε να εν τζιαμέ ο ένας για τον άλλον. Αυτή η αγάπη, είναι ακόμα ένα παράδειγμα ΜΕΓΑΛΗΣ αγάπης. Αλλά δεν ήταν σωστή. Ήταν αρρωστημένη. Εμ, με τόσο μπουνίδι που έπεσε, μόνο αρρωστημένη την λές. Άουτς. Sad, but true. Hence, not Right Love.

Τελευταία σκέφτομαι τις πρώτες αγάπες. Μερικές φορές ακούω ιστορίες για πρώτες αγάπες που ήταν απόλυτα φυσιολογικές τζιαι σωστές, όταν υπήρχαν, τζιαι μερικές φορές, ακούω ιστορίες για πρώτες αγάπες που ήταν ΜΕΓΑΛΕΣ μεν, αρρωστημένες στο φουλ δε. 

Τζιαι τούτο έκαμε με να σκεφτώ το όλο θέμα, ότι μερικές φορές, αν τζιαι γενικεύω με τούντες θεωρίες - επειδή κάθε κατάσταση εν διαφορετική φυσικά, εν δουλέφκουν οι ΜΕΓΑΛΕΣ Αγάπες. Τζιαι ίσως τελικά, να μεν εν τζίνη που χρειάζεται κάποιος. 

Μερικοί κάποιοι να εν τυχεροί τζιαι να έβρουσσιν τζιαι τα θκιο σε έναν άνθρωπο. Τζιαι τούτο εν η ΑΛΗΘΙΝΗ Αγάπη. Άλλοι, περνούν μια ΜΕΓΑΛΗ Αγάπη ώσπου να καταλήξουν σε μια ΣΩΣΤΗ Αγάπη, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα ξεχάσουν ποτέ τους τούντη ΜΕΓΑΛΗ Αγάπη που επεράσαν. 


Όπως τζιαι να σhει. Νομίζω στην τελική, είτε επέρασες που την ΜΕΓΑΛΗ Αγάπη για να πάεις στην ΣΩΣΤΗ Αγάπη, είτε απλά ήβρες τα τζιαι τα θκιο μαζί, τουλάχιστον μπορεί να πεις ότι ήσουν τυχερός που έζησες μιαν ΑΓΑΠΗ


Καλήν εφτομαδά έβριουαν. 
Έφυα, πάω ταξίδι. 
Τα λέμε όταν επιστρέψω. 
Μέχρι τότε, keep spreadin' the love y'all!!!

Aur revoir... xo xo 




Bob Sinclair - Love Generation

Monday, 22 July 2013

Summer Lovin'





Άτε, μιας τζιαι εγέννησε τζιαι η Κέιτ, τζιαι τωρά έχουμε τον πραγματικό Half Blood Prince, εν τζιαιρός μας να αρχίσουμε τα πανήυρκα. 



Summer Nights

Τελευταία περνώ μια φάση "λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και τ' αγόρι μου" ένα πράμα. 

Το καλό πράμα με το καλοτζαίρι εν η ξεγνοιασιά. Το πόσο λυτρωτικά άνεμελος μπορείς να είσαι. Με φίλους/ες, με λάιτ έρωτες και όμορφες αποδράσεις.

Τη περασμένη εφτομάδα, επορέφτηκα στην Πλατεία Ηρώων (άλλη Λεμεσσιανή Σούτσου -για να καταλάβουσσιν τζιαι οι Λευκωσιάτες φριέντς μας). Εφκάλαν έξω από το Ριάλτο μια γιγαντοθόνη τζιαι επαρουσιάσαν μουσικά ντοκυμαντέρ. Η 1η νύχτα ήταν αφιερωμένη στη Λισαβόνα τζιαι το λεγόμενο φάδο - μουσικό παραδοσιακό στοιχείο που εμπνέει πάθος και σπαραγμό στον τραγουδιστή αλλά και σ' αυτόν που ακούει το τραγούδι. Την επομένη είσhε μουσικό ντοκυμαντέρ για τη Μασσαλία. Μεσογειακή, πολύπλοκη τζιαι εργατική η Μασσαλία. Τη 2η νύχτα, επία συνοδευμένη τζιαι που τις κολλητές μου τζιαι τη μικρή μου Άριελ. Η Άριελ τύπος και υπογραμμός πάντως, έχω να το λέω: κοινωνικότατη τζιαι παιχνιδιάρα με το κόσμο τζιαι φρόνιμη όταν έπρεπε. Απολαύσαμε τζιαι οι δυο την βραδιά. 

Την επόμενη μέρα επαίξαμε το πιο ιν τζιαι ροκ τζιαι επίαμε για 1η φορά στο Route 66 - Rock bar κάπου μες τα στενοσόκακα της παλιάς Λεμεσού. Όμορφο κλίμα, υπέροχη ροκ μουσική των 60ς,70ς, 80ς...Στη καρδιά της πόλης βρίσκεται μια μικρή ροκ τρύπα που ξέρει να καλοπερνά. 

Τζιαι κάπου δαμέ, δε θα μπορούσε να λείψει τζιαι το μπαλέτο. Τώρα πεταγόμαστε σε άλλα είδη κουλτούρας. Ο Δήμος Λεμεσού, μαζί με το "πολυαγαπημένο" Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού, έφεραν φέτος για 2 παραστάσεις στη Λεμεσό, το ρώσικο μπαλέτο "Κόκκινη Ζιζέλ". Η φεγγαράδα από πάνω να μας λούζει τζιαι το μπαλέτο από την Αγία Πετρούπολη να παρελαύνει σαν σκοτεινός μύθος από μπροστά μας. Δε μπορώ να πω ότι απόλαυσα την πλοκή. Άτσαλα χορευτικά, ειδικά στην 1η πράξη, αλλά μέχρι τη 2η ήβραν λίο τα πόθκια τους οι χορευτές. Οι χορευτές, γιατί οι μπαλαρίνες μια χαρά ήταν. Οι άντρες ήταν λες τζιαι μόλις είχαν αφήσει το μπουκάλι της βότκας κάτω. Το θεϊκότατο δε, ήταν η γκεστ εμφάνιση ενός αποσβολωμένου γάτου επί σκηνής την ώρα της παράστασης. Μπερδεμένος ο γάτος, βλέποντας τις μπαλαρίνες τζιαι του μπαλαρίνους εν ήξερε που να πάει. Έχασεν τα ο καημένος. Με τα πολλά, την έκανε για τα καμαρίνια. Τζίνο που πραγματικά όμως με εξέπληξε, αν μη τι άλλο μου κίνησε το ενδιαφέρον, ήταν το χορευτικό μεταξύ 2 αντρών, 2 "φίλων" τζιαι η απόρριψη του ενός προς την αγάπη της κακόμηρης της Μπαλαρίνας. Η χορευτική "εξερεύνηση" του ερωτικού στοιχείου μεταξύ 2 αντρών, ήταν κάτι το οποίο αντίκρυσα για πρώτη φορά σε κλασικό μπαλέτο. Βρε λες;;;;




Goodbye to Sandra Dee

Επήρα το λιο Grease φάση σήμερα. Περνώ μια πολλά μεταβάτική φάση στη ζωή μου. Που τη μια αντιλαμβάνουμαι κάποιες ανούσιες τζιαι παιδιάστικες καταστάσεις, οι οποίες προσπαθούν να εισβάλουν στη ζωή μου με το έτσι θέλω τζιαι θκιαλέω να τις κάμω πέρα, τζιαι που την άλλη διανύω μια πολλά γλυκιά τζιαι όμορφη φάση. 

Είμαι ευγνόμων για την οικογένεια, τους μικρούς μου άγγελους (ο ένας με κοιτάζει που ψηλά τζιαι ο άλλος με δαγκώνει επί γης), για τους φίλους - που χωρίς τούτους εν θα επιβίωνα κάποιες πολλά "αρρωστημένες" καταστάσεις, τζιαι τέλος τον απόλυτο έρωτα...ο οποίος έρωτας έρκεται που το πουθενά τζιαι τραβά σε σα μαγνήτης...ο έρωτας της ζωής...η ελπίδα στο κάτω μέρος του κουθκιού της Πανδόρας. 

Κάποια κομμάτια μέσα μου έχουν, όι μόνο πλέον παγώσει τζιαι αποστασιωποιηθεί, αλλά εξ' αιτίας των, εκατάφερα να βρω ξανά ένα κομμάτι φωτός μέσα μου. 

Μπορεί να μεν εν ούλα μέλι γάλα πάντοτε, αλλά σίουρα είμαι ευγνόμων για όι όλα όσα εν έχω ή θα ήθελα να έχω, αλλά για ούλα όσα ΗΔΗ έχω. 

Ανθρώποι που εχαθήκαν, λόγια που εν ειπώθηκαν, στιγμές που εν υπήρξαν τζιαι πράξεις που εν έγιναν, ανήκουν πλέον ούλα στο παρελθόν. Τώρα κοιτάζουμε ΜΟΝΟ μπροστά. Η ζωή συνεχίζεται. Τζιαι εν προτιμότερο να αφιερώνεις το χρόνο σου αγαπόντας άτομα που θέλεις να έσhιεις στη ζωή σου, παρά να ξοδεύκεις ενέργεια στο μίσος τζιαι το ψέμα. 

Είμαι νάκκο seize the day, αλλά αρέσκει μου. Spices things up. 








You're the One I Want

Θέλω σε, θέλω σε, θέλω σε...

Τζιαι σε θέλω τωρά, έτσι όπως είσαι. Με τα καλά τζιαι τα κακά. Με τα όμορφα τζιαι τα άσχημα. Με τα στραβά τζιαι τα ανάποδα. Με τα ψαγμένα τζιαι τα κουλτουριάρικα. Με τα γλυκά τζιαι τα αλλόκοτα. Σε θέλω τζιαι δε ντρέπομαι. Σε θέλω τζιαι το λέω. Τολμώ να το πω. Απλά τζιαι λιτά. Σε θέλω...

Εν εν όμορφο όταν υπάρχει αμοιβαιότητα σε τούντο "θέλω";;;;


We go Together

Το καλοτζαίρι φαίρνει κοντά όμορφες στιγμές με πολύ κόσμο. Φέρνει φυσικά τζιαι πολλές οδυνηρές στιγμές. Αλλά στο τέλος της ημέρας, τζίνο που μετρά πάνω που ούλα εν η αγάπη. Χωρίς τζίνην τίποτε εν γίνεται, λετς φέις ιτ. Τζιαι αν είσαι τολμηρός να την δεχτείς τζιαι να την κρατήσεις, τότε ίβεν μπέτερ.







Grease - Megamix


Monday, 15 July 2013

Λυκοφιλίες



Ο συγκεκριμένος όρος έχει ως εξής:


Λυκοφιλία
Η ψεύτικη και προσποιητή φιλία. Ο λύκος, όπως όλοι γνωρίζουν, είναι ένα άγριο ζώο που δεν μπορεί να εξημερωθεί, όσο και αν προσπαθήσουμε.
Μεταφορικά, κάτι αντίστοιχο γίνεται και με τη φιλία: όσο κι αν προσπαθήσουμε να γίνουμε φίλοι με κάποιον που φύσει είναι σαν λύκος [μοναχικός και επιθετικός], το αποτέλεσμα είναι το ίδιο.


Το βλέπω παντού τελευταία και το αναγνωρίζω πολύ, ειδικά σε άτομα που το μόνο που τους κόφτει είναι 'how to have fun', είτε με τη ζωή τους είτε με τους άλλους.

Ποτέ δεν έπερνα τις φιλίες μου στο σhορολόπ, που λέμε. Πάντα άμαν έκμανα μια φιλία, εμέτρα τζιαι εφρόντιζα να τηρώ το "θα είμαι τζιαμέ για σένα".

Έρχονται άτομα στη ζωή σου, μπαίνουν μέσα, αναστατώνουν σε, στο τέλος σηκώνουντε τζιαι φέφκουν με το έτσι θέλω γιατί απλά πλέον εν τους κάμνεις, μαθαίνεις που τούτα/τζίνους τζιαι πλέον νεξτ τάιμ αράουντ είσαι έξτρα προσεκτικός για το ποιόν θα πεις 'φίλο'. 

Ερωτήματα που ταλανίζουν

  • Τι εννοείς μπορούμε να μείνουμε φίλοι; 
  • Πως μπορώ να είμαι φίλος με κάποιον που αγαπώ;; Τζιαι εν εν εννοώ μόνο φιλικά.
  • Πως μπορείς σαν 'φίλη' να με παρετάς μόλις ανακάλυψες το φαλλό;;;;;;
  • Τζι' όταν φάεις τα μούτρα σου 'φίλη' μου, πρέπει να σε δεχτώ πίσω;;;;;
  • Πως γίνεται να είμαι φίλος με κάποιον τζιαι να μου λαλεί τόσα ψέματα;;
  • Η φιλία εν εν βασισμένη πας την ανιδιοτελή αγάπη τζιαι την ειλικρίνια;;
  • Μήπως τελικά εν ούλα ούρμπαν λέτζεντζς;;;;;

Τελικά, ίσως ούλοι κατά βάθος να είμαστε εγωιστές. Απλά να είμαστε φίλοι γιατί έχουμε να κερδίσουμε κάτι. Είτε είναι η ευχαρίστηση της παρέας τους, είτε είναι το να μας κάμνουν να νιώθουμε πιο ωραία. Εν υπάρχει ανιδιοτελής αγάπη. Ούτε καν στη μητρότητα. Ούτε στη φιλία. Είδα περιπτώσεις που τζιαι τα θκιο αποτύχαν παταγωδώς.


"Φιλία είναι μια ψυχή σε δύο σώματα" 
            ~ Αριστοτέλης~

Then again, on the other side of things, είδα τζιαι φίλους που στέκουνται αντάξιοι στον όρο 'φιλία'. Εν λίοι, μετρημένοι μοστ οφ δε τάιμς, αλλά εν καλοί. 




Rare Bird - Sympathy


Monday, 8 July 2013

Profit and Delight



Ένας από τους σύγχρονους του Shakespeare, o Ben Jonson, πάντα έγραφε ότι το έργο ενός θεατρικού συγγραφέα θα πρέπει να διακσεδάζει και συνάμα να προσφέρει κάποιο όφελος (είτε οικονομικό είτε εκπαιδευτικό). 


" are, or should be, to profit and delight " 


Με τον ίδιο τρόπο τζιαι εγώ πέρνω κάπως το φετινό καλοτζαίρι.

Τελικά η καινούργια δουλειά αποδυκνείεται πιο τσαλεντζίνγκ αλλά συνάμα πιο δημιουργική τζιαι κερδοφόρα. Οι συνάδελφοι σκίζουν τζιαι δεν υπάρχει το συνεχές άγχος τζιαι ο φασισμός που προκείπτει στις περισσότερες εργασίες. 

We are all equal. A few of us, αλλά ούλοι είμαστε ίσοι. 

Τζιαι κάπως έτσι, η δουλειά μου, μου επιτρέπει να ταξιδεύω, αν θέλετε, σε όλη τη νήσο, τζιαι συνάμα να κάμνω τζιαι τις διακοπές μου. Το ωράριο μου είναι αναλόγως με το πως θα το διαλέξω ΕΓΩ να το κάμω. As long as you do the work, then there is no problem. 

Τούντο φλεξιμπίλιτι έφαα πολύν τζιαιρό να το έβρω. Εν υπάρχει πλέον η κατανόηση στο μοντέρνο εργασιακό περιβάλλον, ειδικά στο εξωτερικό. Με αποτέλεσμα να μεν έχεις καθόλου "you-time"

Last week, επία Φικάρδου (aka Αίγια Φούξια βίλεϊτζ όπως το ξέρουν οι πλείστοι),  τζιαι Άγια-Άγια-Άγια-Φάκιν-Νάπα (πάλε όπως την ξέρουν οι πλείστοι),  για δουλειά αλλά συνάμα έκαμα τζιαι τα χόλιντεϊς μου.

Το σ/κ που επέρασε εν εχρειάστηκε να αγχωθώ ή να σκεφτώ "ουυυ γαμώτο, τη Δευτέρα έχω δουλειά" γιατί απλούστατα εν έχω τζίντο άγχος να είμαι τσακ μπαμ σε ένα εργασιακό καλούπι ούλην την ώρα.

Οι πρώην συνάδελφοι κρατούν αποστάσεις, αλλά είπαμε: στις εποχές που ζούμε, εν μπορείς να μεν σκεφτείς πρώτα εσένα. 

Το σ/κ επία τζιαι πρώτη φορά, λάικ EVER, στο Guaba (Λεμεσό), σε ροκ βραδιά, το οποίο event εδιοργάνωσε το Route 66 - Rock bar σε συνεργασία με το Guaba. Μπορώ να πω ότι ήταν όκεϊ. Για πρώτη φορά εν με εχάλασε, ούτε ο κόσμος ούτε η όλη φάση. Επίαμε τζιαι εξαπλώναμε στα double beds by the beach...ας πούμε πόσο πιο obvious μπορούν να το κάμουν...."come on young boys and girls, now you can have sex on the beach, we'll even give you a free bed for it" :P

Τέσπα. Την Κυριακή δε, επίαμε για ένα all-day-beach-day πάλε δίπλα που το Γκουάπα. Όπου και το αποτέλεσμα της ημέρας ήταν με εμένα να έχω γίνει ολίγον τι κοκκινοπάτζαρο from the chest up τζιαι τα σhέρκα μου εκαταπιαστήκαν γιατί αντί να κολυμπώ ούλην την ώρα έκαμνα paddling, aka εκολυμπούσα σαν τον σhίηλο τζιαι στον τέλος εν έσσωνα να πιάσω ούτε το σhίηλο μου πάνω που το πιάσιμο. 

Αλλά μπορώ να πω ότι σε γενικές γραμμές, το καλοκαίρι ξεδιπλώνεται αρκετά ευχάριστα. Με εξαιρετικούς φίλους, καλό φαΐ, όμορφες εξόδους τζιαι πολύ ήλιο τζιαι θάλασσα. 

Τζιαι έτσι ακολουθώ τζιαι εγώ κάπως το παράδειγμα του Τζόνσον. Συνδυάζω το λεγόμενο "profit and delight"

Here's to a wicked week ahead!!!





Bob Marley - Could you be Loved