Wednesday, 30 January 2013

Ποιός θα μας σώσει; Οέο?!?



Οι "Τιτάνες" εφκάλαν πάλε τις πατάτες τους προψές στο ΡΙΚ. Ο Νικολάκης, ο οποίος μετά λύπης μας εμφανίστηκε τελικά, μιας τζιαι εγυρέφκαν τον ούλοι τη Κυριακή τζιαι Νικολάκην δεν εβρίσκασσιν, εμφανίστηκε για το μεγάλο τηλεοτπικό γκάλα....ΔΕ ΝΤΙΜΠΕΪΤ: Ράουντ 2!!!

Στις θεσούδες δίπλα του εκάθουνταν το Μαλλούι (όπως τον χρήζει ο μπρο μου) τζιαι ο Λιλίτσιας (που κατά τον πάτηρ πρέπει να τον φοάται ο Νικολάκης αν πει τζιαι περάσει στη δεύτερη σεζόν...εεεε φάση έθελα να πω). Τρία πουλάκια κάθουνται. Μα τι ωραία εικόνα, να βλέπεις Δευτέρα βράδυ. 

Τι σας έλεγα;
3 πουλάκια κάθονται

Καθώς λικνίζεσαι με τρόπο να αρπάξεις το τηλεκοντρόλ να δεις τι άλλο "παίζει" στην Κυπριακή τιβί, με λύπη αντιλαμβάνεσε ότι τα πράγματα ακόμα τζιαι στο φίξιον εν πολλά πιο τραγικά (σίριουσλι κάθε φορά που θα τύχει να πέσσω πας σε τζίντο βαλς έρκετε μου να χορέψω μπρέικ-ντανς τζιαι να πέσσω που τον 1ο όροφο του σπιθκιού μου – μπορεί να σπάσω μόνο ένα πόι τζιαι ένα σhέρι άλλα τουλάχιστον εν θα χρειάζεται να ακούω τις π******* τους).

Στα Ρώσικα (ναι, συνεχίζω τα ακόμα τζιαι είμαι τζιαι αρκετά καλά σας πληροφορώ – ποιος θα μου το’ λεγε) αρκέψαμε να κλίνουμε ρήματα, φάιναλι. Το πρώτο μας ρήμα ήταν το μαθαίνω.

Σήμερα το πρωί δε, γυρίζει ο μπρο μου μες το αυτοκίνητο (машина – μουαχαχαχα είδετε που μαθαίνω;;;) τζιαι λαλεί μου το εξής: «τελικά θα μας δανείσουν οι Ρώσοι». «Εεε παρά τους Γερμανούς» λαλώ του τζιαι εγώ, «καλύτερα να μας “σώσουν” οι Κοζάκοι».

Την επόμενη φτομάδα θα πω της δασκάλας λοιπόν να μου πει στα ρώσικα «αυτοί θα μας σώσουν». Το αν θα είναι όντως οι σωτήρες μας θα δείξει. Το Νικολάκη Πρόεδρο πάντως εν τον βλέπω να τον γλυτώνουμε!

Μα όποιος, όποιος τζιαι να φκει στα ίδια σ**** θα μας οδηγήσει. Απλά θα αλλάξει η στρατιά. Ενώ τωρά τζίνοι που κάθονται στις κυβερνητικές θέσης εν του ΑΚΕΛ, θα αλλάξει η βάρδια τζιαι μόλις μπει ο Νικολάκης θα μπουν ούλοι του ΔΥΣΗ.

Bottom line: εμείς θα παραμείνουμε στις ίδιες θέσεις που ήδη έχουμε (αν παραμείνουμε) τζιαι απλά αντί να βλέπουμε την “αριστερά” (ο Θεός να την κάμει) να τα τρώει, τωρά θα βλέπουμε την “δεξιά” (πάλε ο Θεός να την κάμει) να τα τρώει.

Όπως τζιαι να’ σhει κάποιοι θα τα τρώσσιν εχτός που μας. Γι’ αυτόν, επειδή χαΐρι εν θα δούμε κατά πως φαίνετε, νομίζω εν εν αδίκως που ολοένα τζιαι περισσότερα κυπριόπουλα μεταναστεύουν.

Η Μάνα είπε μου για Λατινική Αμερική...αν τζιαι με ιντρικάρει η ιδέα, νομίζω θα βάλω βλέψεις προς καμιάν Australia, μιας και την κατέχουμε ήδη την αγγλικήν. Απλά εν θα κολυμπώ προς αποφυγή κανενού Jaws τζιαι κανεί. Τουλάχιστον θα γλυτώσω που τα Σαγόνια του Νικολάκη (ή του Μαλλούι ή του Λιλίτσια ή οποιουδήποτε τζιαι να φκει).



"Rocky" Full Theme Tune

 Υ.Γ. ΔΕΝ υποστηρίζω ΚΑΜΙΑ παράταξη - προς αποφυγήν παρεξήγησης (όι πως τούτο εν υπέρ μου αλλά βλέποντας τα "3 πουλάκια κάθονται" πραγματικά προτιμώ να σύρω άκυρο ή απλά να μεν πάω. Θα δω, θα δω, μεν με πιέζεται, ούφου. Έχω να προετοιμαστώ τζιαι ψυχολογικά για τα Όσκαρ τζίντον τζιαιρό. Εν μπορώ να ασχολούμαι μόνο με τα "3 πουλάκια τσίου"). 


Monday, 28 January 2013

Gabriel



"What's it like, flying? I can't imagine how beautiful everything must look from up there. The very thought of being above the clouds, above the clouds in all that light; it's beyond me...makes me want to cry, just thinking about it. (Pause.) I get these attacks, Gabriel, where I start gong mad inside 'cause I can't get away. Feels like I can't breathe. Sometimes, when I'm in the fields all alone and the sky's pressing down, or in the lane where the white weeds grow, it gets on top of me so much, all the green and the clouds and the smell, that I shut my eyes and with all the force of my person: Give me wings so I could rise up off my feet, so I could strive away and see this place fading in the distance...Give me wings so I could see the sea stretching out beneath me, all blue, all dazzling, and I think, that feeling, that feeling I want, of freedom, of floating, that feeling...that'd be worth dying for, wouldn't it? (She is crying.) Oh! ... I was going to walk right into those mines and blow myself to kingdom come! ... I would've done it too but I'm glad I didn't now, and I owe that to -
Lily turns around. Gabriel is staring at her, bewildered. She starts with shock. 
Pause.
You're awake."
~Gabriel by Moira Buffini


Καλή ευδομάδα να' χουμε! 

Friday, 25 January 2013

HATE & LOVE = HLATOVEE



Παρασκευή σήμερα...

Το γραφείο μισο-άδειο τζιαι όσοι είναι παρών είτε θκιανέφκουντε μες το φατσοβιβλίο είτε κόφκουν βόλτες ποτζί τζιαι ποδά.

Γιορτάζουν οι Τατιάνες σήμερα, όπως με πληροφορήσαν. Αλλά εν εν για το όνομα που το γιορτάζουν τόσο πολλά οι Ρώσοι, όσο για το ότι η Ημέρα της Τατιάνας είναι κάτι σαν εθνική εορτή επειδή ιδρύθηκε, το 1800-κάτι, το Πανεπιστήμιο της Μόσχας. Γιορτάζουν λοιπόν, τους φοιτητές.

Τούτο σημαίνει, διπλές τούρτες στο γαρφείο!!!

Τζιαι μιας τζιαι το κωλοβαράμε κάτσαμε τον μύλο σήμερα, έσhιει ούλο το πρωί που επορόθηκα στο tumblr τζιαι πας τούντο HLATOVEE - μπλογκ, μιας αγαπημένης φιλενάς.

Σε όσους εν έτσι λιο αθκιασεροί τζιαι του πιο artsy theme ρίξτε ένα βλέφαρο. Έσhιει ενδιαφέρον!

Καλό σαββατοκυριακό αγαπημένοι και αγαπημένες.

Μην ξεχνάτε να χαμογελάτε!


Thursday, 24 January 2013

Beasts of the Southern Wild



Αυτό είναι ένα ποστ το οποίο υποσχέθηκα, όχι μόνο στη μπλογκόσφαιρα αλλά και προς εμένα γιατί το θεωρώ καθήκον να προωθώ (κατά κάποιον τρόπο) κινηματογραφικές ταινίες που (κατά τη δική μου κρίση) αξίζουν.

Το "Beasts of the Southern Wild" λέει την ιστορία ενός μικρού κοριτσιού, της Hushpuppy, η οποία κατοικεί με τον πατέρα της, κάπου στο Νότο της Αμερικής, μέσα στους βάλτους της Λουιζιάνας. Η περιοχή είναι αποκομμένη από κάθε τι που θυμίζει δυτικό πολιτισμό, με άνθρωπους που φαίνονται να είναι πιο κοντά στη φύση ζώντας πρωτόγονα, κάπως σαν άγρια ζώα. Καθώς όμως οι κάτοικοι της περιοχής ('Bathtub') ετοιμάζονται να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους μιας και πλησιάζει μια απίστευτη καταιγίδα, εμείς βλέπουμε τον αγώνα του μικρού αυτού κοριτσιού που προσπαθεί να επιβιώσει αντίξοες καταστάσεις μένοντας πιστή προς τις αξίες και τα διδάγματα του αδιαλλακτικού πατέρα της. Η Hushpuppy είναι ένα σύμβολο: το σύμβολο της ειρήνης, της φύσης, της πίστης, της αθωότητας, της συνεχής αέναης πάλης προς το καλύτερο αύριο.

Όταν έκατσα να δω αυτή τη ταινία, προσωπικά δεν περίμενα να με συνεπάρει τόσο. Είναι από κείνες τις ταινίες που δεν σου γεμίζουν το μάτι, δεν ξέρεις περί τίνος πρόκειτε και εύχεσαι να μην το έχεις μετανοιώσεις που αφιερώνεις χρόνο για να την δεις. Αλλά είναι από κείνες τις ταινίες που στο τέλος όχι μόνο σου δίνουν ένα γερό χαστούκι για το μάθημα ζωής που σου έχουν διδάξει, αλλά επίσης σε κοιτάζουν με επικριτικό ύφος που δεν πίστεψες σ' αυτές εξ' αρχής. Είναι από κείνες τις ταινίες που μένουν καλά χαραγμένες στην μνήμη σου, αρκετή ώρα αφότου τις έχεις δει.

Προσωπικά, έχω να ξετρελαθώ τόσο με ταινία από πέρσι που είδα το "The Artist" (καλά σε 'κείνην την ταινία ένιωθα λες και είχα μόλις κάνει σεξ ή είχα φάει το πιο υπέροχο σοκολατένιο γλυκό λάβα κέικ). Κάπως παρόμοιο είναι και το "Beasts of the Southern Wild" για φέτος.

Θα την χρήσω μια ταινία 'αγρίμι'. Μια ταινία που δεν θα σου καραμελώσει ούτε το φακό αλλά ούτε και την πλοκή. Βήμα βήμα, αργά και σταθερά ο σκηνοθέτης θα σε μετακινά από όλους τους χώρους οι οποίοι απαρτίζουν την Hushpuppy, αφήνοντας τον θεατή να βγάλει τα δικά του νοήματα για το τι βλέπει. Δεν ωραιοποιεί και δεν περιπλέκει καταστάσεις. Απλά δείχνει με απόλυτη ειλικρίνια το μη-συμβατικό ταξίδι ενός μικρού παιδιού κάτω από επίσης μη-συμβατικές καταστάσεις.

Δεν έχω να πω πολλά περί τεχνικών. Σκηνοθετικά πιστεύω ότι είναι ένα υπέροχο επίτευγμα που λίγοι σκηνοθέτες εκεί έξω θα τολμούσαν. Ερμηνευτικά...καλά εδώ, η καλλιτεχνική ομάδα της ταινίας πέτυχε διάνα στο κάστινγκ της Hushpuppy, δεν το συζητώ. Η μικρή Quvenzhane Wallis είναι απλά a feast for the eyes. Όχι μόνο της βγάζεις το καπέλο, της στρώννει και το χαλί σε ότι χρώμα στο ζητήσει. Γενικά, όλο το επιτελείο έκανε μια εξαιρετικότατη δουλεία. Ωμό αποτέλεσμα οπτικά, με πολλά σεναριακά σκαμπανεβάσματα αλλά με ένα φανταστικά δυναμικό καστ και ένα πολύ συγκινητικό ακουστικό αποτέλεσμα.

Η μουσική και μόνο που σε κατακλύζει, το πρόσωπο της μικρής Hushpuppy που γεμίζει την οθόνη αλλά και την καρδιά σου, είναι αρκετός λόγος για να μείνει ο οποισδήποτε κολλημένος πάνω σ' αυτή τη ταινία.

Φυσικά και συστήνω αυτήν την ταινία, περισσότερο από κάθε άλλη που διαφημίζεται στα φετινά Όσκαρ. Αυτό είναι ένα διαμαντάκι που δε θα ξεθωριάσει εύκολα στην ιστορία του κινηματογράφου.

Καλή παρακολούθηση σε όσους θα το τολμήσουν να την δουν. Αξίζει πάντως!




Beasts of the Southern Wild - Official Trailer (2012) HD

Monday, 21 January 2013

Το Καταναλωτικό Πόστ



Προχτές είχα μια αρκετά ενδιαφέρον συζήτηση με τις φιλενάδες εις τον σαββατιάτικο καφέ μας, για τον καταναλωτισμό. Θέλω να εξετάσω λοιπόν τι σημαίνει ‘καταναλωτισμός’ για μένα.

Ποτέ δεν ήμουν πλάσμα με τρελές καταναλωτικές μανίες αλλά το παραδέχουμαι άμαν είμαι ντάουν, έστω τζι’ αν δεν ψουμνίσω τίποτε, θα αισθανθώ καλύτερα να πάω shopping therapy.

Μεγαλώνοντας δεν εστερήθηκα πράματα, αλλά πάντα μες το σπίτι ήμαστουν τσίμα τσίμα τζιαι δεν ήμουν που τζίνα τα κοπελλούθκια που ότι εθέλαν εγοράζαν του. Επερνούσαμε ανεκτά τζιαι εκάμναμε με τζίνα που είχαμε. Αν εθέλαμε κάτι εμαζέφκαμε χαρτζιλίκι (όπως ούλλα τα  νορμάλ παιθκιά θα έπρεπε να κάμνουν) τζιαι το αγοράζαμε που τη πούγκα μας.

Ο λόγος του ποστ είναι ότι ανυσηχώ. Πολλά. Για το πως τα σημερινά παιδιά, τζιαι γενικά η κοινωνία μας αντιμετωπίζει τον καταναλωτισμό. 

Δεν λέω ότι ποτέ μου σαν παιδί δεν επιθύμησα κάτι τόσο πολλά που να κουκουφήσω τη μάμά μου, αλλά σίγουρα στα 10 μου δεν εγύρεφκα να αποκτήσω το λέιτεστ γκάντζετ ή άι-παντ. Φυσικά θα μου πείτε το 1996 εν υπήρχαν καν τα άι-παντς αλλά τέσπα. Υπήρχαν τα γουόλκ-μανς (όου-μάαι, εγέρασα πολλά τελικά). Τζιαι τζίνα έπιανα δανεικά που τα ανυψούθκια ή τον μπρο μου.

Σαν φοιτήτρια δε, φρέσκια φρέσκια εις την μάδερ Ίνγκλαντ, ήμουν σας παρακαλώ που τις φοιτήτριες που επερνούσα άνετα τον μήνα μου με 400 ευρώ μάξιμουμ. Κάτι για φαγία, κάτι για βιβλία, κάτι για εξόδους, άτε τζιαι κανένα ρουχούδιν αν επερισέφκαν όκεϊ. Τωρά βλέπω φοιτητές που ήντα 400 ευρώ μάνα μου. Το χιλιάρικο τζιαι δεν τους φτάνει, όι τα τετρακόσhια. Αλλά ποττέ μου δεν είχα παράπονο. Εσπούδαζα με δάνειο (γιατί οι γονίοι μου έτσι εμπορούσαν οι καημένοι) είχα συγκεκριμένο fixed ποσό που έπερνα τζιαι εμούλλωνα. Αν έθελα κάτι, εφύλαα τζιαι εγόραζα το.

Τζιαι ομολογώ ότι λόγο πολλών οικονομικών σκαμπανεβασμάτων που είχα που το 2008, μόλις εφκήκα στο εργασιακό μάρκετ δηλαδή, έσhιει αρκετά πράματα που εστερήθηκα τζιαι που με κόπο τα απέκτησα.

Καλά, τωρά που ήρτα πίσω εις την νήσο εκάτσαμε τον μήλο, το ομολογώ. Εν καιρός μου να παραδεχτώ τα οικονομικά μου λάθη και τις ατασταλίες μου. Στην προηγούμενη μου δουλειά επληρώνουμουν πολλά καλά για τα σημερινά δεδομένα. Αλλά επειδή ήμουν ηλίθια, τζιαι επέτασσα τα λεφτά μου, εν η αλήθκεια, (γιατί ιμίσh) όντας φατσημένη με τον έρωτα, αντί να σκέφτουμε τον εαυτό μου τζιαι τη πούγκα μου εσκέφτουμουν πως να μεν επιβαρύνω τον άλλο τζιαι πως να ευχαριστώ πλάσματα που στην τελική δεν αξίζαν ούτε σεντ. Χαουέβερ δε κέις όμως, ήταν επιλογές δικές μου σόυ παίρνω πλήρη ευθύνη για τζίντη περίοδο της ζωής μου. Τζι’ αν τζιαι δεν μπορώ να πάρω τίποτε πίσω (ούτε ένα τόσο δα σελινούδι), έμαθα το μάθημα μου. Άλλοστε, το μάθημα τζιαι το ξεμάθημα εν κοντά, λαλούσσιν. 

Τωρά πλέον φυλάω για πράματα που θέλω εγώ. Αλλά οι εποχές εν δύσκολες, ούλοι ξέρουμε το τζιαι με ένα μισθουλάκο που τη παρ-τάιμ δουλίτσα μου, δεν απομένουν τζιαι πολλά για να αποκτήσω πράματα που κάνουν την καρδούλα μου to skip a beat.

Γενικά, θυμούμαι ότι που πάντα μου αηδίαζα τα άτομα που εξοδέφκαν ακατάπαυστα πας σε βλακείς, ενώ θα μπορούσαν να αξιοποιήσουν πολλά πιο καλύτερα τα χρήματα τους. Ειδικά οι γυναίκες. Δεν λέω ότι δεν θα ψουμνίσω τζιαι εγώ το καλλυντικούδιν μου ή ότι εν θα φυρτώ κάθε φορά που θα πατήσω το πόδι μου μες τζίντο Boots or Body Shop (or Mac, or Lancome, or Maybelline or etc etc you get the idea, I can continue for ages).
Φυσικά έκαστος στο είδος του θα μου πείτε. Αν με κάτσετε μπροστά που τεκνόλοτζι πράματα τζιαι γκάντζετς έννα πάθω λουμπάγκο τζιαι δεν θα ξέρω τι να πρωτοψουμνίσω. Αλλά συγκραθκιούμαι. Όπως εξαναείπα...οι τζιαιροί εν δύσκολοι. Τζιαι τα χειρότερα έπονται (όπως δεν παύουν να μας υπενθυμίζουν επί καθημερινής βάσεως).

Αλλά όντας άτομο αρκετής οικονομικής στέρησης, εναντιόνομαι όταν γυρίζει κάποιος τζιαι λαλεί μου ότι είμαι υλίστρια μόνο τζιαι μόνο επειδή έχω άι-παντ. Άτσα ρε φίλε, ξέρεις εγώ τι έπρεπε να περάσω για να πιάσω τούντο άι-παντ; Τζιαι εγώ, εν ξοθκιάζω στα έξω, ούτε στες λέιτεστ μάρκες με ρούχα ή ένας θεός ξέρω γω τι άλλο. Μπορεί γαίμα να μεν έφτυσα για τον Παντελή μου (άι-παντ) αλλά σίγουρα εκόπιασα για να τον δικαιούμαι.

Τζιαι ον δατ χάππι νόουτ, εσκλάβιασα 19 μέρες τα Χριστούγεννα, που με Κρίστμας έκαμα με Νιού Γιαρς, αλλά σίγουρα το τελευταίο μου απόκτημα (το ανηψάκι του άι-παντ Παντελή), έπιασα το γιατί εγώ εν έχω 350 συγγενείς να με ππαρραώσουν τζιαι να φκάλω τα Κρίστμας χόλιντεϊς 300 ευρώ πιο πλούσια. Φέτος τα Κρίστμας έπιασα ρούχα (ένα λέγκιν τζιαι ένα χούντι) τζιαι μιαν οδοντόκρεμα. Έτσι, δώρα ανάγκης. Τζιαι σας παρακαλώ εν τα καλύτερα δώρα έβερ!!!

Τζιαι επειδή νομίζω επαράσhεσά το. Μάι πόιντ, αν έχω τέσπα πόιντ μέσα που τούτον ούλον τον αχταρμά είναι ότι, εν είμαι υλίστρια επειδή μιαν κάθε αγίου πότε αποφασίζω να κάμω κάτι τζιαι για μένα. Φυσικά θα μου πείτε ότι τζίντο «κάτι» κοστίζει το ενοίκιο κάποιου ή την δόση του δανείου κάποιου άλλου. Αλλά τούντα λεφτά εν δικά μου, τζιαι ανάλογα της δικής μου κρίσης τζιαι ανάγκης (που το απαιτεί πλέον το καημένο τον παλιοσαραβαλάκι των 3 χρόνων Samsung μου μιαν αλλαγή γιατί εφάλλαρε πιον) έτσι και πράττω.

Κάποτε ήμουν τόσο ενάντια που έγραφα μέχρι τζιαι ποιήματα για την ξεφτίλα της ανούσιας σπατάλης. Πλέον μαθαίνω να μεν με κόφτει. Έσhιεις λεφτά; Αρέσκει σου κάθε φτομάδα να τα ξοδέφκεις στα Louis Vuitton τζιαι στα Mac? Γούστο σου. Άμαν πιστέφκεις ότι οι ανάγκες σου εν τζιαμέ ή εμάθανσσε έτσι να ζεις πάλε...δικαίωμα του κάθενου. Δεν λέω ότι συμφωνώ ή ότι το ενθαρύννω, αλλά σίγουρα δεν θα χάσω ύπνο αν ο άλλος αντί να δώκει τα 1500ευρώ του σε κάποιον που πεινά τα δια για μια τσάντα. Δικαίωμα του. Άλλωστε, ποιός ξέρει τζιαι εγώ τι θα έκαμνα με τζίντα 1500ευρώ (Apple store: BEWARE, mwahahaha)

Μπορεί ο υλισμός να μεν εν καλός τζιαι σίγουρα εν μας προσφέρει ποττέ την «ευτυχία». Εν απλά η πρόσκαιρη καλοπέραση μας τζιαι η ψευδαίσθηση μιας πιο άνετης ζωής. Αλλά σίουρα, αν δεν είσαι άνθρωπος που θα πάει να ζήσει στα βουνά ή να το παίξει μάγκας τζιαι να την δει Ταρζάν, υπάρχουν αναγκαία κακά που υποπεύτουν στην κατηγορία του υλισμού που δεν μπορούμε να κάμουμε μητά τους. Ναι, μπορώ να κάμω τζιαι μητά του Apple. Αλλά θκιαλέω τούτο το συγκεκριμένο, γιατί έχω εμπειρία της λειτουργικότητας του, είναι κάτι που θέλω να αποκτήσω από τα εδώ τζιαι αρκετό καιρό τζιαι το πιάνω τωρά γιατί πλέον το έχω...ανάγκη.

Άλλωστε το είπε και ο Αισχύλος: “Η ανάγκη κυριαρχεί, η τέχνη έπεται.”

Τζι’ αν τζιαι εν εν για τέχνη που μιλούμε, ελπίζω να επιάσετε το πόιντ μου. Οι τζιαιροί εν δύσκολοι. Αν θα δώκετε για ανάγκες, σόου μπι ιτ. Ούλα τα άλλα, έρχονται και παρέρχονται.

Ηθικό δίδαγμα (μέμο για μένα): Να είσαι υλιστής στις ανάγκες σου, όχι στις επιθυμίες σου!



Thursday, 17 January 2013

Οι Άθλιοι



Πριν 150 χρόνια (περίπου) ο Βίκτωρ Ουγκό έγραψε μια ιστορική νουβέλα, τους "Άθλιους". 

Αλλά επειδή εν είμαι καλή στο να εξηγώ περί τίνος πρόκειτε η ιστορία και όλα τα σχετικά θα κάμω κόπι-πέιστ που το φιλικό μας γουέπσαϊτ γουικιπίντια.

Έτσι πολλά συνοπτικά η υπόθεση ασχολείται με τις ζωές αρκετών Γάλλων χαρακτήρων, οι οποίες αλληλεπιδρούν μεταξύ τους, για μια περίοδο άνω των είκοσι ετών στις αρχές του δεκάτου ενάτου αιώνα. Η περίοδος αυτή περιλαμβάνει τους ναπολεόντειους πολέμους και τις δεκαετίες που ακολούθησαν. Το έργο εστιάζει στις προσπάθειες του πρωταγωνιστή Γιάννη Αγιάννη, ενός πρώην καταδίκου, ο οποίος προσπαθεί να επανεντάξει τον εαυτό του στην κοινωνία, και επιπλέον μελετά την επίδραση των πράξεων του ήρωα για χάρη της κοινωνικής αναγνώρισης. Στο μυθιστόρημα εξετάζεται η φύση του καλού και του κακού και ο νόμος σε μία εκτεταμένη ιστορία, που περιλαμβάνει θέματα όπως την ιστορία της Γαλλίας, την αρχιτεκτονική του Παρισιού, την πολιτική, την ηθική φιλοσοφία, το νόμο, τη θρησκεία και τα είδη και τη φύση του έρωτα και της οικογενειακής αγάπης.

Τούτη η ιστορία πάντα με έκαμνε να σκέφτουμε πόσο διαχρονικά ήταν τα μηνύματα που επροσπάθαν να περάσει ο Ουγκό. Ακόμα τζιαι σήμερα, θα μπορούσα να συγκρίνω άνετα την οικονομική κρίση με την Γαλλική Επανάσταση. 

Τζιαι τότε, αλλά τζιαι σήμερα, ο κόσμος είσhε φτάσει στα όρια του, επείναν, στην κυριολεξία (κάτι που πλέον ολοένα και βλέπουμε να γίνετε τζιαι με μας όπως τζιαι με τη γειτόνισσα μας την Γκρις). 

Εν τρομερό όμως, πως ένα λογοτεχνικό έργο των τόσων χρόνων μπορεί να πιάσει ακριβώς τον παλμό της σημερινής κατάστασης. Μόνο που ο κόσμος τότε στην Γαλλία εν έκαθετουν με σταυρωμένα τα σhέρκα αλλά επαναστάτησε, απαίτησε τζιαι στο τέλος αναστήθηκε. Με τα σhίλια ζόρκα δε λέω αλλά τουλάχιστον εσηκώσαν ανάστημα όταν έπρεπε. Εν εγύρισσε στα τέσσερα του (if you know what I mean).

Επία τις προάλλες στο σινεμά τζιαι είδα το μιούζικαλ Les Miserables (or Les Mis όπως συνηθίζουν να λαλούν για συντομία το West End musical). Έκλαψα πάνω που 3 φορές. Μόνο τζιαι μόνο που έβλεπα τζίντην αγανάκτηση τζιαι το εξαθλιωμένο σθένος του κόσμου ενάντια σε μια βάρβαρη οικονομική κατάσταση, ολοένα τζιαι εθύμωνα μέσα μου που ενώ υπάρχουν χώρες σε ακριβώς ίδιες (για να μην πω και χειρότερες) καταστάσεις δεν κάμουν/με τίποτε για να τα αλλάξουμε.

Τζιαι ερχόμαστε στο δημόσιο διάλογο aka Debate που εγίνκε τις προάλλες στο ΡΙΚ. Μα τι εν τούτα τα πράματα; Εχτός του εν μπορούν να μιλήσουν, δεν συμφωνούν με ποιά στρατιγική θα πάσσιν. Την μιαν εν έτσιν την άλλη γιουβέτσι οι παραπάνω. 

Συζητώ το πολλά τελευταία τζιαι αμφιταλαντεύομαι για το αν πρέπει καν να ψηφίσω. Ούλοι χάλια τους έννι. Τζιαι ο Αναστασιάδης, τζιαι ο Μαλλάς, τζιαι ο Λιλλίκας. Σκατά ούλοι. Πιάστον έναν φάκκα τον πας τον άλλον. Δαμέ ούτε ο Ούτοπος εν μου κάμνει αίσθηση πλέον. Η μόνη ίσως που θα ήθελα να ψηφίσω εάν έβαλλε ποττέ υποψηφιότητα είναι η Θεοχάρους. Ούλοι οι άλλοι (προσωπικά) τους βλέπω για τα μπάζα.

Όι μονο θα δώσουν στη μικρή μας νήσο το τελειωτικό χτύπημα για την κατάρρευση μας, αλλά θα το κάμουν (οποισδήποτε τζιαι να φκει, αν τζιαι έχω μιαν πολλά καλή υποψία ποιός θα φκει στο τέλος - βλέπε ο "Νικολάκης Πρόεδρος") καθώς οι ίδιοι θα τρώσσιν τζιαι θα πίνουν (όι πως η κυβέρνηση μας εν το κάμνει ήδη για τα τελευταία πέντε χρόνια - κουμμουνιστής σου λέει - ναι κουμμουνιστής με τσέπες καπιταλιστή - λαϊκό κόμμα λέει - ναι εγινήκαμε που ακροδεξία τζιαι λαϊκό κόμμα). Τέσπα. Εν όλοι βλάκες ως τον έναν. 

Οι μόνοι που θα φάσσιν την φατσιά εν ο απλός κοσμάκης. Τζιαι να το Φ.Π.Α να αυξάνετε, τζιαι να το ρεύμα να φτάνει στα ύψη, τζιαι να τα καύσιμα να πέρνουν πάνω. Άστε ένα χάος. Τζιαι να ήμαστουν μόνο εμείς. Αφού τα ακριβώς ίδια λάθη έκαμε τζιαι η γειτόνισσα μας η Γκρις τζιαι βλέπουμε τωρά πόσοι άστεγοι τζιαι πεινασμένοι υπάρχουν. Τζιαι μετά λαλούν σου dream big. More like, get out of this place to even dream έπρεπε να εν το μότο αλλά τέσπα. 

Πόσο όμοιες εν οι καταστάσεις όμως έννε; Μεταξύ των καταστάσεων που επερίγραφε ο Ουγκό στην κατάσταση που επικρατεί τωρά ανά τον κόσμο εν απίστευτα φοητσιάρικο το πόσο παρόμοιες καταστάσεις ζούμε. 

Το θέμα είναι, τι κάμνουμε εμείς για τούτο; 
Τζίνοι επαναστατήσαν. Εμείς, τι κάμνουμε;

Απάντηση: Βλέπουμε ντιμπέιτ τζιαι βρίζουμε μπροστά στη τιβί, καθώς τρώμε σhεφταλιές τζιαι προσπαθούμε που το τίποτε να παράγουμε λεφτά. Αυτό κάμνουμε. 

Και εις ανώτερα Σάιπρους. Ουυυ που νομίζω θα δούμε τζιαι τα ευτράπαλα μας σύντομα για την Γιουροβίζον. Άλλο πανηύρι που ποτζί που πάλε θα το πληρώσουμε εμείς. 

Πολλά mean το ποστ σήμερα σόου εξκιούζ μουά. 
Τουλάχιστον ο Ουγκό τα είπε με πιο εξευγενισμένο τρόπο. 

Υπέροχη νουβέλλα μπάι δε γουέι για όσους είναι λάτρης της κλασικής λογοτεχνίας τούντο βιβλίο εν must-read!!!


           


CHORUS

                                                          Do you hear the people sing
Lost in the valley of the night?
It is the music of a people
Who are climbing to the light.

For the wretched of the earth 
There is a flame that never dies.
Even the darkest night will end
And the sun will rise.

They will live again in freedom
in the garden of the Lord.
They will walk behind the ploughshare;
They will put away the sword.

The chain will be broken
And all men will have their reward.

Will you join in our crusade?
Who will be strong and stand with me?
Somewhere beyond the barricade 
Is there a world you long to see?

Do you hear the people sing? 
Say, do you hear the distant drums?
It is the future that they bring
When tomorrow comes!

Will you join in our crusade?
Who will be strong and stand with me?
Somewhere beyond the barricade
Is there a world you long to see?7

Do you hear the people sing?
Say, do you hear the distant drums?
It is the future that they bring
When tomorrow comes...
Tomorrow comes!



Καλό σαββατοκυρίακο σε όλους...


Wednesday, 16 January 2013

Golden Globes: The Aftermath


ΑΡΚΗΣΑ! ΑΡΚΗΣΑ! ΑΡΚΗΣΑΑΑΑΑΑ!!!

Αν τζιαι έσhιει τρεις μέρες που το γράφω τούντο ποστ, άρκησα να ποστάρω γιατί με έπαθα ιγμορύτιδα (?) τζιαι εκαθηλώθηκα λίο. Επίσης έθελα να γράψω ποστ για κάτι εψεσινά ντιμπέιτ τζιαι κάτι "Άθλιους" αλλά τελικά βλέποντας τούντο ποστ που τον Dreamer, εν άντεξα τζιαι υπόκυψα στον πειρασμό να σχολιάσω τζιαι εγώ με το δικό μου τρόπο.

Να σημειώσω (για όσους εν το εκαταλάβετε πλέον) ότι είμαι νάκκουρουδι of a movie freak or as my very close friends call me 'the movie whore' στην οποία έκφραση και τους διορθώνω ότι ακόμα δεν είμαι 'whore' γιατί δεν με πληρώνουν ακόμα για τούτο so απλά συμβιβάζομαι με τον όρο 'the movie slut'. 

Καταρχάς θεωρώ λάθος εκ μέρους του Hollywood Foreign Press τζιαι του Hollywood γενικά ούλο τούντο charade της υπερφύαλης χλιδής (ατς!), ενώ βλέπεις παντού την οικονομική εξαχρείωση τζιαι την μιζέρια. Τζιαι I bet that Tina Fey's dress costs more than my parents make six months, για να μεν πω τζιαι χρόνο. Τέσπα. Αφήνοντας τους άσχετους σχολιασμούς στο περιθώριο ας αρχίσουμε έτσι αδρά αδρά να δούμε τι εγήνικε στο Hollywood την Κυριακή το βράδυ. 

Παρουσιάστριες φέτος η Tina Fey τζιαι η Amy Poehler. Δεν λέω αχτύπητο δίδυμο οι συγκεκριμένες. Με το πνευματώδες χιούμορ της Fey τζιαι την καυστικότητα της Poehler πραγματικά αποδείχθηκαν ικανές αντικαταστάτριες του ερειστικού Άγγλου κωμικού Ricky Gervais. Κατά τη ταπεινή μου γνώμη, no one does it like Ricky αλλά μιας τζιαι υπερλατρεύω το χιούμορ της Tina Fey, που επί στιγμής είναι ότι καλύτερο έσhιει να επιδείξει η Αμερική σε γυναίκα κωμικό, βρήκα ότι εκάμαν καλή επιλογή των host φέτος. 

Θα γράφω τζιαι εγώ έτσι όπως ο Dreamer, τα βραβεία, τους νικητές τζιαι θα σχολιάσω along the way. So let's see who lost, who won and who couldn't even care:


Best Performance by an Actor in a Supporting role in a Motion Picture:

WINNER: Christoph Waltz for Django Unchaine (2012)

Other Nominees: 
Alan Arkin for Argo (2012)
Leonardo DiCaprio for Django Unchained (2012)
Philip Seymour Hoffman for The Master (2012)
Tommy Lee Jones for Lincoln (2012)

*Επίσης όπως και ο Dreamer θα ήθελα να δω επιτέλους το βραβείο να πηγαίνει και στα χέρια του DiCaprio αλλά πρέπει να ομολογήσω ότι μπροστά σε τιτάνες υποκριτικής όπως ο Alan Arkin και ο Philip Seymour Hoffman πάλε δεν θα είσhε much chance. Ο Waltz απλά επρόσφερε για μια ακόμα φορά μια εξαιρετική Ταραντινική ερμηνεία που του χάρισε για 2η φορά (από το καιρό που επίε στο Hollywood) την Χρυσή Σφαίρα. 

Best Performance by an Actress in a Supporting role in a Series, Mini-Series or Motion Picture Made for Television

WINNER: Maggie Smith for "Downton Abbey" (2010)

Other Nominees:
Hayden Penettiere for "Nashville" (2012)
Archie Panjabi for "The Good Wife" (2009)
Sara Paulson for Game Change (2012) (TV)
Sofia Vergara for Modern Family (2009)

*Από τη πρώτη στιγμή το ήξερα ότι το Downton Abbey θα έκαμνε μπαμ, αλλά ότι θα εκέρδιζε τόσα βραβεία so late in her career η Dame Maggie Smith εν το επίστεφκα. Still, μπράβο της. Ευτυχώς δεν ενίκησε η Hayden Penettiere (κοίτα μότο από το Heroes 'save the world, save the cheerleader' aka 'let the cheerleader die for her abominable acting' τζιαι θα καταλάβετε γιατί είμαι τόσο ενάντια της). Δεν θα με χαλούσε ιδιαίτερα τζιαι να εκέρδιζε η Vergara, αλλά σε σύγκριση με τη Maggie Smith εν απλά ενα μικρό πετραδάκι σαν ηθοποιός. 

Best Mini-Series or Picture Made for Television:

WINNER: Game Change (2012)

Other Nominees:
The Girl (2012) (TV)
"Hatfields & McCoys" (2012)
"The Hour" (2011)
"Political Animal" (2012) 

*Φαντάζομαι εκέρδισε το Game Change γιατί εγήνικε τόσο σούσουρο με την Πάλιν. Αν τζιαι οι περισσότερες που τις προτεινόμενες τούντες ταινίες ήταν περί Αμερικάνικης πολιτικής. Εν είδα για να είμαι ειλικρινής καμία, αλλά θα με ενδιέφερε να δω το Game Change τζιαι το The Girl (Hitchcock references). 

Best Performance by an Actress in a Mini-Series or Picture Made for Television:

WINNER: Julianne Moore for Game Change (2012)

Other Nominees:
Nicole Kidman for Hemingway and Gellhorn (2012) (TV) 
Jessica Lange for "American Horror Story: The Asylum" (2011)
Sienna Miller for The Girl (2012)
Sigourney Weaver for "Political Anima" (2012)

*Ιδιαίτερα καλές όλες οι ηθοποιοί σε τούντην κατηγορία. Λίο εξίνισε με που το Hemingway and Gellhorn εν είσhε το publicity που είσhε το Game Change μιας τζιαι εν εμίλαν περί πολιτικής αλλά άξιζε το νομίζω η Julianne Moore γιατί εν πολλά καλή ηθοποιός τζιαι ακόμα εν της αναγνωρίζετε όσο θα έπρεπε. 

Best Performance by an Actor in a TV Series - Drama:

WINNER: Damian Lewis for "Homeland" (2011)

Other Nominees:
Steve Buscemi for "Boardwalk Empire" (2010)
Bryan Cranston for "Breaking Bad" (2008)
Jeff Daniels for "The Newsroom" (2012)
John Hamm for "Mad Men" (2007)

*Αντίθετα με άλλες χρονιές που τούντο βραβείο εδόθηκε τζιαι στον Buscemi, τζιαι στον Cranston τζιαι στον Hamm, επιτέλους το Hollywood Foreign Press είδε την αξία τζιαι του Damian Lewis που πιστέφκω ότι εν ένας που τους πλέον καλύτερους Άγγλους ηθοποιούς (τον τζιαιρό που τον αγάπησα κανένας ούτε μες την Αγγλία εν τον ελάμβανε υπόψην). Πολλοί Έλληνες ή Κύπριοι θα τον αναγνωρίζουν εάν είδασιν την ταινία του Παντελή Βούλγαρη 'Οι Νύφες' (highly recommended). Αλλά δαμέ ήταν πολλά well-deserved τούντο βραβείο γιατί ο Lewis έδοκε a knock-out performance in "Homeland" (επίσης very highly recommended σειρά!!!). 

Best Original Score - Motion Picture:

WINNER: Mychael Danna for Life of Pi (2012)

Other Nominees:
Anna Karenina (2012/I): Dario Marianelli 
Argo (2012): Alexandre Desplat
Cloud Atlas (2012): Reinhold Heil, Johhny Klimek, Tom Tykwer
Lincoln (2012): John Williams

*Δαμέ δεν εκέρτισε ο προβλεπόμενος μας νικητής, John Williams, ούτε η μουσική του καταπληκτικού Dario Marianelli (Atonement, 2008), αλλά εκέρδισε ένα άλλο αστεράκι σύνθεσης που ευτυχώς φέτος εν τον επαράβλεψε το Hollywood. O Danna έγραψε επίσης την υπέροχη μουσική του "Little Miss Sunshine"  (2006) πριν 6 χρόνια αλλά έμεινε κάπου στα αζήτητα μέχρις ότου τον επήρε ο Ang Lee παραμάσκαλα τζιαι εκάμασσιν θαύματα μαζί. Well deserved τζιαι τούντο βραβείο. 

Best Original Song - Motion Picture:

WINNER: Adele (2012): Adele, Paul Epworth 

Other Nominees:
Act of Valour (2012): Monty Powell, Keith Urban ("For You")
The Hunger Games (2012): Taylor Swift, John Paul White, Joy Williams, T-Bone Burnett ("Safe and Sound")
Les Miserables (2012): Claude-Michel Schönberg, Alain Boubil, Herbert Kretzmer ("Suddenly")
Stand Up Guys (2012): John Bon Jovi ("Not Running Anymore")

*Αναμενόμενη νακκουρί η νίκη δαμέ μιας τζιαι η Adele εν απλά υπέροχη σε οτιδήποτε τζιαι να τραγουδήσει. Όπως επρωτοσημείωσε τζιαι ο Dreamer, η καλύτερη φάση αυτού του βραβείου ήταν η φάτσα της μυξοπαρθένας Taylor Swift όταν εκατάλαβε ότι ΔΕ θα πιάσει τζιαι το Golden Globe στα σhέρκα της. Εεεεε μα τζι' εσύ βρε Taylor. Ποιά νομίζεις ότι είσαι πλέον; Έλεος. 

Best Performance by an Actor in a Mini-Series or Picture Made for Television:

WINNER: Kevin Costner for "Hatfields & McCoys" (2012)

Other Nominees:
Benedict Cumberbatch for "Sherlock Holmes" (2010)
Woody Harleson for Game Change (2012) (TV)
Toby Jones for The Girl (2012) (TV)
Clive Owen for Hemingway and Gellhorn (2012)

*Αν τζιαι του Dreamer εφάνηκε του το worst speech of the night εγώ ήβρα τον ευχαριστήριο λόγο του Costner αρκετά ψαγμένο τζιαι graceful. Έχω του πολύ σεβασμό σαν ηθοποιό τζιαι άνθρωπο, πάντα μετρημένος, low profile, χωρίς να δια πολλά δικαιώματα για το οτιδήποτε. Άρεσε μου εμένα τζίνα που είπε. Πολλά σωστός τζιαι όπως πάντα πολλά κύριος.

Best Performance by an Actress in a Motion Picture - Musical or Comedy:

WINNER: Jennifer Lawrence for Silver Linings Playbook (2012)

Other Nominees:
Emily Blunt for Salmon Fishing in the Yemen (2012)
Judi Dench for The Best Exotic Marigold Hotel (2011)
Maggie Smith for Quartet (2012)
Meryl Streep for Hope Springs (2012)

*Ήντα τσιανς είσhε να το πιάσει η Maggie Smith (πάλε) ή η Judi Dench? Χαχαχα. Όι σοβαρά νομίζω πρέπει να άξιζε της Jennifer Lawrence (θα σας ενημερώσω σύντομα γιατί ακόμα να δω το Silver Linings Playbook). Ελπίζω να εν όντως Globe worthy η ερμηνεία της που εκατάφερε να κερδίσει την Mrs-1000-nominations-Meryl Streep.

Best Performance by an Actor in a Supporting Role in a Series, Mini-Series or Motion Picture Made for Television:

WINNER: Ed Harris for Game Change (2012) (TV)

Other Nominees:
Max Greenfield for "New Girl" (2011)
Danny Huston for "Magic City" (2012)
Mandy Patinkin for "Homeland" (2011)
Eric Stonestreet for "Modern Family" (2009)

*Θα ήθελα να έβλεπα τον Mandy Patinkin να το κερδίζει το βραβείο μιας τζιαι ήταν εξαιρετικότατος στο "Homeland" αλλά που την άλλη εν πολλοπαραπονιούμαι γιατί τζιαι ο Ed Harris εν μια δύναμη. Πολλά καλός ηθοποιός. Κρίμα που δεν ήρτε να παραλάβει τη Σφαίρα του. 

Best Performance by an Actress in a Supporting Role in a Motion Picture:

WINNER: Anne Hathaway for Les Miserables (2012)

Other Nominees:
Amy Adams for The Master (2012)
Sally Field for Lincoln (2012)
Helen Hunt for The Sessions (2012)
Nicole Kidman for The Paperboy (2012)

*Ναι ναι ξέρω τι τέρας υποκριτικής εν η Sally Field αλλά η Anne Hathaway άξιζε το  τούντο βραβείο τζιαι με το παραπάνω. Όι μόνο έδωκε τη ψυσhιή της παίζοντας τούντον ρόλο αλλά έκαμε τον ακριβώς όπως έπρεπε να είναι. Πολλά καλή ηθοποιός που ανά τα χρόνια δεν παύει να με εκπλήσει με την ερμηνευτική της πρόοδο. Well done Anne!

Best Screenplay - Motion Picture:

WINNER: Quentin Tarantino for Django Unchained (2012)

Other Nominees:
Argo (2012): Chris Terrio
Lincoln (2012): Tony Kushner
Silver Linings Playbook (2012): David O. Russell
Zero Dark Thirty (2012): Mark Boal

*No surprise here. Βασικά μιας τζιαι η καρίερα του εξεκίνησε με την σεναριογραφία (βλέπετε Reservoir Dogs τζιαι πριν) εν αναμενόμενο να πέρνει τζιαι βραβεία για καλύτερο σενάριο ο εμφάνταστος όπως πάντα Quentin Tarantino. Τώρα να δούμε αν θα το πιάσει τζιαι το Όσκαρ. 

Best Performance by an Actor in a Television Series - Musical or Comedy:

WINNER: Don Cheadle for "House of Lies" (2012)

Other Nominees:
Alec Baldwin for "30 Rock" (2006)
Louis C. K for "Louie" (2010)
Matt LeBlanc for "Episodes" (2011)
Jim Parsons for "The Big Bang Theory" (2007)

*Quite a surprise here for me. Εν επερίμενα να το πιάσει ο Don Cheadle μιας τζιαι εν εν τζιαι ιδιαίτερα σειρά που κάμνει μπαμ, αλλά για να του δώκουν ίσως την Σφαίρα μπορεί τζιαι να εν όντως καλή σειρά τζιαι να αξίζει. Πάντως, τον πάω πολλά σαν ηθοποιό τον συγκεκριμένο (βλέπετε 'Hotel Rwanda' for an objective opinion).

Best Foreign Film:

WINNER: Amour (2012)

Other Nominees:
The Intouchables (2011)
Kon-Tiki (2012)
A Royal Affair (2012)
Rust and Bone (2012)

*Okay, here's the thing. Έκατσα να δω το Amour πριν τις Χρυσές Σφαίρες, τζιαι είδα τζιαι πριν κανένα μήνα το A Royal Affair (Denmanrk). Δεν λέω, εξαιρετικότατες οι ερμηνείες που τους δυο ηθοποιούς στο Amour, ιδιαίετερα της Emmanuela Riva, αλλά κατά τη γνώμη μου η ταινία κάμνει μια κοιλιάαααααααααααα ίσhια με την κοιλιά του χοντρού Βούδα. Σίριουσλι, πιστέφκω της Δανίας άξιζε της καλύτερα να πιάσει το βραβείο. Τέσπα. Θα το καταπιώ τζιαι τούτο Hollywood Foreign Press of the People. Anyways. Let's go on!

Best Performance by an Actress in a Television Series - Drama:

WINNER: Claire Danes for "Homeland" (2012)

Other Nominees:
Connie Britton for "Nashville" (2012)
Glenn Close for "Damages" (2007)
Michelle Dockery for "Downton Abbey" (2010)
Julianne Margulies for "The Good Wife" (2009)

*Καλά δεν είσhε τσιανς να το έπιανε η Connie Britton, αν τζιαι πολλά καλή, με μια νέα σειρά που ακόμα εν εκαταξιώθηκε εν θα το έπιανε. Η λατρεμένη που την άλλη Julianne Margulies έπιασε το πέρσι σόου, επίαμε πάσο φέτος. Και η απίστευτη Glenn Close έμεινε στα αζήτητα και πάλι. Αλλά σοβαρά....όποιος έκατσε να δει το "Homeland" θα καταλάβει γιατί το έπιασε το βραβείο η Claire Danes. Πραγματικά τούτη η ηθοποιός εν σταματά να με εκπλήσσει με τις υποκριτικές τις ικανότητες. Αξίζει να δείτε το "Homeland" όσοι εν το αρκέψετε ακόμα (αν δεν σας το είπα ήδη 6565431 φορές. 

Best Performance by an Actress in a Television Series Musical or Comedy:

WINNER: Lena Dunham for "Girls" (2012)

Other Nominees:
Zooey Dechanel for "New Girl" (2011)
Tina Fey for "30 Rock" (2006)
Julia Louis-Dreyfus for "Veep" (2012)
Amy Poehler for "Parks and Recreation" (2009)

*Τζιαι εγώ θα ήθελα να το έπιανε η Zooey Dechanel αλλά είδες άμαν έσhιεις τα κονέ τζιαι μόλις φκεις που το φιλμ-ακάντεμι αμέσως κάμνει σου τυχαία το HBO offer to shoot μιαν τόταλι weird σειρά που εν το much mediocre version του σύγχρονου Sex & the City?!? Αυτό ακριβώς είναι για μένα η νεαρή δεσποινίς Lena Dunham που ξαφνικά φέτος ήρτε, είδε και ενίκησε στο Hollywood. Let's turn a blind eye όμως τζιαι δαμέ. 

Best Director - Motion Picture:

WINNER: Ben Affleck for Argo (2012)

Other Nominees:
Kathryn Bigelow for Zero Dark Thirty (2012)
Ang Lee for Life of Pi (2012)
Steven Spielberg for Lincoln (2012)
Quentin Tarantino for Django Unchained (2012)

*Let's be honest. Όταν έσhιεις τιτάνες σαν τον Ang Lee τζιαι τον Spielberg στην ίδια κατηγορία με σένα, για να μεν αναφέρω τζιαι τον Tarantino, εν απλά τζιαι μόνο ευγνωμοσύνη που έσhιεις που εβάλαν το όνομα σου στην ίδια κατηγορία με το δικό τους. Για να είμαι ειλικρινής, αφού μου επήρε τζιαι κάτι μέρες να ολοκληρώσω τούντο ποστ, εδόθηκε μου τζιαι η ευκαιρία να δω το Argo. Τζιαι όντως πρέπει να ομολογήσω ότι ναι, άξιζε του να το πιάσει σκηνοθετικά ο Ben Affleck. Δεν σας λέω ότι είναι καλύτερος που τους υπόλοιπους αλλά εγύρισσε (κατά τη γνώμη μου) μια πολλά πολλά καλή ταινία. Ναι, με τα προπαγανδιστικά μηνύματα τους όπως πάντα, αλλά αρκετά καλή τζιαι προσεγμένη, από το cinematography στο editing έκαμε καλή δουλειά.

Best Television Series Musical or Comedy:

WINNER: "Girls" (2012)

Other Nominees:
"The Big Bang Theory" (2007)
"Episodes" (2011)
"Modern Family" (2009)
"SMASH" (2012)

*Αγαπώ και υπέρ-λατρεύω το "The Big Bang Theory" τζιαι το "Modern Family". Πραγματικά απογοητεύτικα που το έπιασε το "Girls" γιατί εν πιστέφκω ότι το αξίζει. Αλλά τι να κάμουμε. Του χρόνου πιον.

Best Performance by an Actor in a Motion Picture Musical or Comedy:

WINNER: Hugh Jackman for Les Miserables (2012)

Other Nominees:
Jack Black for Bernie (2011)
Bradley Cooper for Silver Linings Playbook (2012)
Ewan McGregor for Salmon Fishing in the Yemen (2012)
Bill Murray for Hyde Park Upon Hudson (2012)

*Εεεε μα υπήρχε περίπτωση να το έπιανε άλλος ας πούμε;;;; Έσhιει 20 και χρόνια που τραγουδά τζιαι παίζει πας το σανίδι ο άνθρωπος, δεν είχε τσιανς να το χάσει. Άξιος, άξιος χίλιες φορές. Είναι απλά καταπληκτικός με κάππα κεφαλαίο. Γι' αυτό θα μου πείτε άλλωστε τον θέλουν τζιαι τόσο στο Broadway. Well done to Hugh. Very well deserved this one.

Best Performance by an Actress in a Motion Picture - Drama:

WINNER: Jessica Chastain for Zero Dark Thirty (2012)

Other Nominees:
Marion Cotillard for Rust and Bone (2012)
Helen Mirren for Hitchcock (2012)
Naomi Watts for The Impossible (2012)
Rachel Weisz for The Deep Blue Sea (2011)

*Δεν θα με εχάλαν να το έπιανε τζιαι η Naomi Watts γιατί νομίζω εν αρκετά υποτιμημένη μες το Hollywood αλλά εσυγκίνησε με η Jessica Chastain με τον λόγο της. Μπράβο στο κορίτσι για όσα επέρασε. Τζιαι τωρά εν καιρός να απολαύσει τους καρπούς των κόπων της. Well done!

Best Performance by an Actor in a Motion Picture - Drama:

WINNER: Daniel Day-Lewis for Linclon (2012)

Other Nominees:
Richard Gere for Arbitrage (2012)
John Hawkes for The Sessions (2012)
Joaquin Phoenix for The Master (2012)
Denzel Washington for Flight (2012/I)

*Εεε καλά, πολλά προβλεπόμενο το συγκεκριμένο. Μπροστά στον Daniel Day-Lewis ούλοι προσκυνούν. Ακόμα το κλάμα που έσυρα για το My Left Foot εν το ξιάνω ούτε μέρα. Αλλά ελυπήθηκα λίο γιατί θέλω ρε κουμπάρε μια φορά να το έπιανε τζιαι ο Richard Gere ή ο Joaquin Phoenix. Πολλά υποτιμημένοι πιστέφκω τζιαι τούτοι οι θκιο. Ειδικά ο Gere. Μια φορά είπε να κάμει τζιαι τζίνος κάτι πολλά 'μπαμ' ας πούμε τζιαι έρκετε πάλε ο τιτάνας Daniel Day-Lewis να κάμει τα δικά του μεγαλεία. Εν πειράζει όμως, συγχωρούμε τον γιατί εν απίστευτος ο άνθρωπος. 

Τζιαι last but not least...(επιτέλους)...

Best Motion Picture - Drama:

WINNER: Argo (2012)

Other Nominees:
Django Unchained (2012)
Life of Pi (2012)
Lincoln (2012)
Zero Dark Thirty (2012)

*Όπως ήδη είπα τζιαι πιο πάνω, πολλά καλή ταινία. Ειδικά άμαν είσhε τζιαι για Producer του τον αρκετά πολιτικοποιημένο George Clooney, and the Hollywood Foreign Press loves Clooney, δεν είχε τσιανς να μεν έπιανε το βραβείο. Παρ' όλα αυτά όντως άξιζε τους η Χρυσή Σφαίρα. Τώρα να δούμε αν θα κλέψει τζιαι τον θείο Όσκαρ φέτος.


Μια υποσημείωση....έβλεπα τις υποψηφιότητες των Όσκαρ για φέτος τζιαι έκατσα να δω όλες τις προτεινόμενες ταινίες. Μέσα σε τούτες υπάρχει ένα διαμαντάκι που θα παροτρύνω σε όλους τους καμένους της μπλογκόσφαιρας να το δουν αν μπορούν. Υπάρχει στο διαδύκτιο. Η ταινία είναι το "Beasts of the Southern Wild". Αν τα Όσκαρ τζιαι οι Χρυσές Σφαίρες εν ήταν κάθε χρόνο ως επί το πλείστον σικέ τζιαι κλίκες τούτη θα ήταν η ταινία που θα έπιανε το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Δέτε το τζιαι περιμένω απόψεις. Μάλλον έννα κάμω ριβιού πριν τα Όσκαρ για την συγκεκριμένη, απλά είπα να του κάμω τζιαι μια νύξη που πριν. 


Επίαν τζιαι φέτος οι Χρυσές Σφαίρες 2013. Με τα καλά, τα κακά τζιαι τα ευτράπαλα τους. Με εκπλήξεις όπως την άφιξη του πρώην προέδρου Bill-I-did-not-have-sexual-relations-with-that-woman-Clinton ως την ξεκαρδιστική παρουσίαση των ταινιών για καλύτερου 2ου ρόλου σε κωμωδία ή μιούζικαλ τους Will Farrell τζιαι την Kristen Wigg. Πολλά περίπλοκος τζιαι ο ευχαριστήριος λόγος της Jodie Foster που της απονομεύθηκε το βραβείο Cecil. B DeMille. Ήταν αρκετά συγκινητικό όταν ευχαρίσταν τη μάμα της τζιαι το πως ανακοίνωνε πλαγίως την αποχώρηση της που τη σκοπιά της ηθοποιού. Ίσως εν καλύτερα να αφοσιωθεί στην παραγωγή τζιαι την σκηνοθεσία άμαν νιώθει ότι της περνά θέμας. Σαν ηθοποιό φυσικά δεν την αμφισβητούμε. Είναι απλά θεά η γυναίκα. Τζιαι single, όπως είπε τζιαι η ίδια.

Με αυτά και με αυτά....μια ακόμα απονομή έλαβεν τέλος. Εν εμάθαμε τίποτε καινούργιο παρά το ότι στο Hollywood ακόμα κάμνουν παρελάσεις φορεμάτων τζιαι πιστέφκουν ότι εν το κέντρο του πολιτισμού. Τέσπα. Αρκετή πικρία. Θα δούμε τζιαι στα Όσκαρ τι θα προκύψει. Μα ποιός τα κάμνει τζίνα host φέτος; Μεν μου πείτε κανένας Billy Crystal πάλε θα φαλάρω. I mean it was ok μιαν, θκιο, τρεις, τεσσερις, πέντε αλλά επαρακάμε το η Ακαδημία. Ας έβρει νιου-ματίριαλ πλέον.

Καλυνήχτα σας, συγγνώμη αν κούρασα, απλά έπρεπε να κάμω τούντο ποστ αλλιώς θα έσπαζα. Έχω πολλά νιους να σας πω. Σύντομα έρκετε πιο προσωπικό τζιαι ουσιαστικό ποστ. Πρόμις.

Keep calm and Smile all the Way! :-)




Υ.Γ. Για ούλες τις ταινίες τζιαι πληροφορίες μπορείτε να πάτε δαμέ




Tuesday, 8 January 2013

Communication VS Technology


Αρκετά μη-ορίτζιναλ θέμα, άι νόου. Ήρθε στην αντίληψη μου πρόσφρατα ένα καυτό θεματάκι ποστ από την αγαπητή φιλενάς Ella ότι η τεχνολογία μερικές φορές μας κάμνει ιδιαίτερα αντικοινωνικούς.

Ναι, ναι, ξέρω τι θα πείτε. Νιουςφλας. Αλλά όντως επρόσεξα το τζιαι πάνω μου τούτο, ότι από τον καιρό που έπιασα τον Παντελή-iPad μερικές φορές γινίσκουμε νάκκο αντικοινώνα σε κοινωνικά γκαδερινγκς.

Για μένα εν εν ότι το κάμνω γιατί είμαι αντικοινωνική, αλλά υπάρχουν στιγμές όπου θέλω ησυχία τζιαι ηρεμία, σόου όταν βρίσκομαι σ' ένα κοινωνικό κύκλο που θα με χτυπήσει οξία βαρεμάρα ή απλά πιάννει με τζίνη η πελλάρα να κάμω check-in every 5mins, απλά στρέφομαι στις χαρισματικές ιδιότητες του φαγωμένου μύλου μου, aka iPad-Παντελής (όπως τον εβαφτήσαμε στην παρέα).

Εν κρίμα φυσικά να βλέπεις σ' ένα γκρουπ φίλων/οικογένειων να υπάρχει τόση έλλειψη επικοινωνίας τζιαι όπως έδειξε τζιαι στα παραδείγματα της η Ella εν αρκετά παθέτικ που εκαταντήσαμε πλέον να με μιλούμε μεταξύ μας αλλά να κάμνουμε facebooking, τζιαι twittering τζιαι IMing. Ας πούμε, ντάξει έλεος, εχάσαμε τον τέλεια.

Εν θα πω ότι δεν το κάμνω γιατί θα πω ψέματα, αλλά εν είμαι τζίντο φρικιό που δεν θα αντέξει χωρίς τεχνολογία. Δαμέ έκαμα ένα ολόκληρο σάμερ γουιθάουτ ιτ. Νομίζω μπορώ να αντέξω 3-4 ώρες την ημέρα χωρίς νετ.

Τζιαι όταν ελέαμε για την απόλυτη καταστροφή του 2012, νομίζω ένα σημάδι είναι η απόλυτη έλλειψη επικοινωνίας τζιαι εμπιστοσύνης μεταξύ μας. Ναι, όντως η τεχνολογία μπορεί να μας έφερε λάιτ-γίαρς μπροστά τεχνολογικά, αλλά έκαμε μας να χάσουμε την σύνδεση μας, ο ένας με τον άλλον. Άλλο να σε θωρεί ο άλλος καρτζί σου τζιαι να σου λαλεί τι σημαίνεις για τζίνον τζιαι άλλον να σου στέλνει ηλεκτρονική καρδιούλα. Γουοτέβερ!

Παρ' όλα αυτά, και για να μην τα ισοπεδώσουμε όλα, άι λαβ iPad-Παντελής, όπως τζιαι να' σhει τζιαι δε το μετανοιώνω ούτε μέρα από την αγορά του γιατί σε πολλές περιπτώσεις εφάνηκε μου αρκετά χρήσιμος με τον έναν ή τον άλλο τρόπο.

Παν μέτρον άριστον, αρκεί να ξέρουμε να βάλουμε τζιαι οι ίδιοι δικά μας λίμιτς. Όι να βλέπεις το 5χρονο με άιπαντ τζιαι άι-φόουν. Εεε τζιαμε λαλείς i-σιχτίρ στο κόρακα τζιαι κανεί!

Να κάμω τζιαι μια εντελώς άσχετη/σχετική ερώτηση προς όλους τους techies της μπλογκόσφαιρας άουτ-δέαρ. Επειδή δελεάζομαι τελευταία προς την αγορά ενός καινούργιου φορητού φόουν (πριν με πείτε σπάταλη έσhιει τρισίμισι χρόνια ν' αλλάξω κινητό σόου νομίζω εν τζιαιρό μου να εκσυγχρονιστώ τζιαι εγώ νάκκον), ποιόν εν το καλύτερο να πάω να ξοθκιαστώ: τούτο ή τούτο;

Invictus...any thoughts? Ideas anyone?



Monday, 7 January 2013

Meanwhile...


Ετέλεψε τζιαι το Κρίστμας βίλατζ μας τζιαι επανήλθαμε σε κανονικούς ρυθμούς.
Κανονικούς;;;; Μπα δε θα το έλεγα.

Είχα άδεια δύο μέρες την περασμένη ευδομάδα, γουάου. Ας εν τζιαι τζίνες. Τζιαι έτσι εκάικα στις ταινίες τζιαι στο θκιέβασμα. Από θκιέβασμα άρκεψα το 'The Hunger Games' τζιαι επορώθηκα. Σύντομα τελειώνω το 1ο βιβλίο τζιαι ανυπομονώ να δω τι γίνετε πάρακατω με την ηρωίδα.

Από ταινίες είδα το 2012, το Arbitrage, το The Words, το Upside Down, το Waiting for Forever, το The Odd Life of Timothy Green, το Ted, το Brave, ετέλιωσα Homeland τζιαι το Modern Family, άρκεψα μερικά καλά anime τζιαι γενικά εκάικα πας το πίσι τζιαι στις εξόδους που τόσο είχα στερηθεί.

Έκλεισα τζιαι κάτι λογαριασμούς που είχα με κάτι "μάγκες", οι οποίοι εν κανεί που κάμνουν ότι κάμνουν επίαν να μου το παίξουν τζιαι υπεράνω. Σοβαρά, ξέρω ότι που άνθρωπο σε άνθρωπο μπορεί να διαφέρει ο ηθικός κώδικας, αλλά έσhιει τζιαι η απιστία το λίμιτ της.

Τζίνο που με εξήνισε λίο που τούντον "μάγκα" είναι το ότι με αποκάλεσε επιφανειακή επειδή επίστεψα στα λεγόμενα των φίλων μου για τον τύπο του, κάτι όμως που δεν μου εδιάψευσε τζιαι ο ίδιος με τη στάση του τόσο καιρό, τζιαι μόνο πρόσφατα μου έδειξε έστω ένα κομμάτι του εαυτού του. Αλλά for me, by the time he did show me a glimpse of who he was, it was already too late. The ship had sailed, τζιαι βασικά εν ήθελα καν να ασχοληθώ με το "είδος" του.

Γενικά ένιωσα πολλά φάση "περηφάνεια τζιαι προκατάληψη" όταν είπε ότι με το που επίστεψα τους φίλους μου όβερ χιμ ήταν επιφανειακό εκ μέρους μου, αλλά στην προκειμένη περίπτωση, φυσικά θα πιστέψω τα πλάσματα που με ξέρουν πόσο τζιαιρό τζιαι έχω τους τυφλή εμπιστοσύνη, τζιαι όι κάποιον τον οποίον ξέρω ένα δευτερόλεπτο (τρόπος του λέγειν), του οποίου το credibility του δεν σφύζει τζιαι με σταθερότητα.

Σε άλλα νέα...

Εβρέθηκα και πάλι στο γραφείο σήμερα το πρωί με τους Ρώσους να συζητώ το μέλλον μου στην εταιρεία. Επαραξεύτηκα όταν εγύρισσε να μου πει η αφεντικίνα ότι θα ήθελε πολλά να με στείλει σε στυλίστα για να έβρω το δικό μου στυλ, αλλά πάνω που ούλα έκαμε με τζιαι αισθάνθηκα όμορφα όταν μου είπε ότι το χαμόγελο της ψυχής μου άγγιξε τους ούλους στο γραφείο τζιαι ότι πλέον είμαι αγαπητή σε όλους.

Εγύρισε δε στο πεπ-τοκ της που μου έκαμνε δε τζιαι είπε μου, "Λου μου, είσαι όμορφη, τζιαι πρέπει η ίδια να δεις τζιαι να αγαπήσεις τον εαυτό σου, πόσο όμορφη είσαι."

Σπάνια μου να ακούσω να μου λέει κάποιος ότι είμαι όμορφη, ούτε που το ίδιο το οικογενειακό μου περιβάλλον, τζιαι γι' αυτό αντιμετωπίζω τούντου είδους τα κομπλιμέντα με καχυποψία τζιαι ντροπή. Βασικά, εν είμαι συνηθισμένη καθόλου στο να ακούω να με λέσσιν "όμορφη" γιατί μια ζωή ήμουν η "Λου, η άσχημη" ή αν όι η άσhιημη ήμουν το ελάχιστον "Λου, η αδιάφορη".

Αλλά σήμερα, άρεσε μου το ότι ίσως κάτι καινούργιο τζιαι πιο όμορφο μπορεί να αρχίζει στη ζωή μου. Πιστέφκω το ρητό, όλα γίνονται για κάποιο λόγο, όσο κλισέ τζιαι γυναικείο μπορεί να ακούετε.

Ελπίζω να συνεχίσει το ίδιο ευγενικά τζιαι γενναιόδωρα η νέα χρονιά.

Καλήν ευδομάδα έβριουαν, καλήν αρχή, καλό χρόνο να έχουμε. Καλά όλα τα καινούργια. Out with the old, in with the new.


Wednesday, 2 January 2013

I'll see you on the Dark side of the Moon


“I hope that in this year to come, you make mistakes. 
Because if you are making mistakes, then you are making new things, trying new things, learning, living, pushing yourself, changing yourself, changing your world. You're doing things you've never done before, and more importantly, you're Doing Something.
So that's my wish for you, and all of us, and my wish for myself. Make New Mistakes. Make glorious, amazing mistakes. Make mistakes nobody's ever made before. Don't freeze, don't stop, don't worry that it isn't good enough, or it isn't perfect, whatever it is: art, or love, or work or family or life. 
Whatever it is you're scared of doing, Do it.
Make your mistakes, next year and forever.”  
~Neil Gaiman~

Έτσι, να κάμνουμε λάθη, αλλά να μαθαίνουμε επίσης.
Να αγαπούμε, αλλά να μεν το μετανιώνουμε.
Να γελούμε τζιαι να κλαίμε με πάθος.
Τζιαι πάνω που ούλα να ζούμε αληθινά τζιαι όι μηχανικά.

Καλήν αρχή του χρόνου έβριουαν!