Friday, 31 August 2012

Πρώτη μου φορά!


Το 2012 μπορεί να μου έκαμε ένα απρόσμενο σαπράιζ αλλά γενικά φέτος θα ομολογήσω ότι μέχρι τωρά αυτή η χρονιά είναι η χρονιά της 1ης φοράς. Τζιαι εν εννοώ τίποτε πας το σεξουαλικό/ερωτικό. Γενικά μιλώ. 

Θα αρκέψω να υπαριθμώ μερικά που τα 1α μου της φετινής χρονιάς:

(1) 1η μου φορά επία τζιαι είδα μιούζικαλ στο West End του Λονδίνου (οκέι τέκνικαλι, εν το 2011 που το είδα, αλλά το Μάιο του 2012 έκαμα το επανάλειψη με άλλα μιούζικαλς)

(2) 1η μου φορά που εχώρισα που μιαν μακράς διαρκείας σχέσης (μεν με ρωτήσετε ντίτεϊλς, ακόμα εν φρέσκες οι πληγές σόου απλά εν θα πάρετε απάντηση)

(3) 1η μου φορά (μετά που 15 χρόνια) επία Γουότερπαρκ-Γουότερμανια - άλλη φάση στο Φασούρι

(4)1η μου φορά επία κολύμπι στον Πρωταρά

(5)1η μου φορά επία κολύμπι στη Λάρα τζιαι τον Ακάμα (στο γνωστό Blue Lagoon aka Γαλάζια Λίμνη...γκουχου, γκούχου...εδώ βήχουμε για ευδιάκριτους λόγους - χαλόου έλειπε η Μπρουκ Σhιλντς, ήντα το εφκάλασσιν Μπλου Λαγκούν????)

(6)1η μου φορά ήρτα αντιμέτωπη με τόσο challenging theatre cast...Μπορεί οι ΠΕΡΣΕΣ να ετελιώσαν, τα χαστούκια που έφαα φέτος (μεταφορικά μιλώντας πάντα), εμάθαν με πολλά αμπάουτ πίπολ and the theatre business in this island - which sucks (FYI). 

(7)1η μου φορά εγύρισε άτομο, τζιαι μάλιστα του θεατρικού χώρου (πρόσφατα) να με ρωτήσει το εξής: "διω σου το πράσινο φως να κάμεις το οτιδήποτε, σόου τι θέλεις να κάμεις όσον αφορά το θέατρο; ποιόν εν το όραμα σου;" - Εννοείτε έμεινα μπουκάλα τζιαι ακόμα εν το πιστέφκω ότι έσhιει άτομο που εν γουίλλινγκ να μου δώκει την ευκαιρία να κάμω κάτι που εγώ ΘΕΛΩ όσον αφορά το θέατρο, χωρίς περιορισμούς, λογοκρισία τζιαι ταμπούς. Γουυυ χουυυυ!

(8) 1η μου φορά επία σε συναυλία χέβι μέταλ (τόσου μεγάλου μεγέθους) με τους Iced Earth τζιαι εδιασκέδασα το με τη ψυσhιή μου. ICED-MOTHERFUCKIN'-EARTH!!! (όπως εφωνάζαν τζιαι οι ίδιοι μες το μπαντ) - τζιαι θα πάω τζιαι σε 2η μέταλ συναυλία στο τέλος του Σεπτέμβρη με τους Moonspell στην Λευκωσία.

(9) 1η μου φορά (μετά που καμιά 10ριά χρόνια) επία άξουαλι κλάμπινγκ στην ίδια μου τη πόλη/χώρα. Εκάλεσε με ο σκηνοθέτης φίλος (το παιδί που ανάφερα πιο πάνω που μου έκαμε την ερώτηση ΣΟΚ για του τι θέλω να κάμω) πριν κάτι μέρες, να πάω μαζί του τζιαι κάτι φριέντς στο Breeze στη Λεμεσό. I had a night out in the town with my girl friends στο Brewery τζιαι αφού έπεσε τζιαι μια απανωτή πρόσκληση επία τζιαι στο Μπριζ...ήταν ντέφινιτελι μια εμπειρία. Εν εν my cup of tea το κλάμπινγκ (αν τζιαι άι λαβ ττου ντανς - which I danced my shoes off in Brewery) αλλά στα σίγουρα επειδή έσhιει καμιά δεκαετία ορ σόου να πατήσω σε κλαμπ δακάτω, έκαμε μου εντύπωση - καταρχάς σαν καλό ρατσιστικό κοριτσάκι που είμαι θα σας πω ότι ήταν πατίς με πατώσε στους ξένους, τζιαι ειδίως στους Μάδερ Ράσhιανς ήσhε τον απίστευτο κόσμο τζιαι εν ετάρασσε ούτε μούγια τζιμέσα, ούλοι εστέκουνταν τζιαι κανένας εν εχώρεφκε (ΓΟΥΟΤ ΔΕ ΦΑΚ, ΓΟΥΑΙ; ΧΑ; ΓΟΥΑΙ;) τζιαι απλά ήταν μια παρέλαση του ποιος θα ντυθεί πιο γκλαμ τζιαι με το πιο ακριβό τακούνι. Γενικά εγώ έκαμνα τους χάζι, αλλά ντάξι, εν νομίζω να ξαναπάω ένι τάιμ σου...εν νομίζω τουλάχιστον, ΛΟΛ!

(10) 1η μου φορά επία για μπάνο στο ΚΟΝΝΟΣ ΜΠΙΤΣ κάπου μεταξύ Αγίας Νάπας τζιαι Πρωταρά...ΙΤ ΓΟΥΟΖ ΦΡΙΚΙΝΓΚ ΑΜΕΙΖΙΝΓΚ!!!! Καλέ, εν το ήξερα ότι ήσhε τζιαι η άλλη μερκά της Κύπρου έτσι τόπους. Εεε τζιαι μετά επίαμε Κάβο Γκρέκο - Cape Greco - όπου και εκεί είπα, 'όκεϊ, τωρά μπορώ να ξεψυσhίωσω άνετα'. Εν έτσι φυσικές ομορφκές που με φέρνουν συνέχεια κοντά πίσω σε τούντο ττουπποζόνησο (πανάθεμα με, ΆΙ ΛΑΒ ΣΑΙΠΡΟΥΣ) - (το νησί, όι την νοοτροπία τζιαι τους ανθρώπους - καλά όι ούλους τουλάχιστον, για να ξεκαθαρίζουμε)

 (11) 1η μου φορά μου είπαν τον καφέ, τζιαι μερικούς μήνες μετά πρέπει να ομολογήσω ότι μερικά που τα πράματα που μου εφκάλλασσιν εγίνασιν.

(12) 1η μου φορά εσύραν μου τζιαι τα ΤΑΡΟ - ήταν ντέφινετλι μια εμπειρία, η οποία τζιαι που τζιαμέ ήβρε μου κάποια πολλά σωστά πράματα. 

ΤΖΙΑΙ ΛΑΣΤ ΜΠΑΤ ΝΟΤ ΛΙΣΤ...

(13)...1η μου φορά αφήνομαι, τζιαι δίνομαι στους ανθρώπους, στου φίλους μου τόσο, ολοκληρωτικά, αυθεντικά τζιαι ειλικρινά....ειπωθήκαν τόσα πολλά ψέματα, εγίνασσιν τόσες παρεξηγήσεις τζιαι νεκατωμένες καταστάσεις, τζιαι πραγματικά φέτος για πρώτη φορά ένιωσα τζίνο που λέμε - άι χιτ ροκ μπότομ- αλλά το πιο απίστευτο πράγμα για μένα πλέον εν εν να έχω έναν άντρα δίπλα μου που να μεν ξέρω αν με αγαπά την Τρίτη τζιαι εν με αγαπά την Τετάρτη - αλλά άτομα που με αγαπούν ούλες τις μέρες της εφτομάδας τζιαι ούλες τις μέρες του χρόνου με την ίδια αγάπη, τζιαι δεν μου δίνουν μόνο την αγάπη τους τζιαι τη καλοσύνη τους (τζιαι τον ώμο τους να κλάψω άμα λάχει) αλλά δέχουνται τζιαι την δική μου αγάπη, έτσι όπως την  έχω να την δώκω...απλόχερα τζιαι με πάθος. Τελικά, μπορεί να ερκούμαστε τζιαι να φέφκουμε μόνοι μας μες τούντον κόσμο ναι, αλλά στο ενδιάμεσο μπορούμε να έβρουμε συνοδοιπόρους, φίλους που θα γελάσουμε τζιαι θα μοιραστούμε τούντο ενδιάμεσο μαζί τους...τούτο μετρά! Όπως ελέαν τζιαι κάποτε τα Πικάντικα Κορίτσια (Spice Girls)..."friendship lasts forever". Τζιαι γενικά έμαθα ότι γιού γκατ ττου λιβ λάιφ ττου δε φούλεστ...τζιαι να μεν σας κόφτει τι λέει ο ένας τζιαι ο άλλος...οι ανθρώποι πάντα θα βρίσκουν κάτι να κουτσομπολέψουν ή να κατηγορήσουν...αλλά μιαν ζωήν έσhιεις τζιαι πρέπει να την ζήσεις ΟΣΟ ΜΠΟΡΕΙΣ καλύτερα τζιαι με αξιοπρέπεια τζιαι όι μικρόπρέπεια (όπως είπε και ο αγαπητός ξενιτεμένος Καβάφης). 

Καλό Σ/Κ σας εύχομαι...γεμάτο με αγάπη! 



Spice Girls - Wannabe

Friday, 24 August 2012

Minorities

Σhαιρετώ σας φίλοι συν-μπλογκικοί από την άλλη μερκά της Σάιπρους....εβρίσκομαι είς την όμορφη αλλά τζιαι πολλά καυτή Λάρνακα!

Επία εψές για ποτούι στο Μακένζι, όπου τζιαι αντιλήφθηκα (με πικρή πείρα ότι υπάρχουν πολλά περιπλανώμενα ζώηφια waiting to be crashed άμαν βρεθούν στο δρόμο μου) , τζιαι μετά για κρέπα τζιαι παγωτούδι κάπου τζιαμέ κοντά που έν γεμάτο παγωταρίες τζιαι ψαροταβέρνες - εεεε Νόνη, καταλάβεις για που λαλώ;

Σήμερα το πρωί επερπάτησα, όοοοοουυυ γιές, άμαν είσαι σε ξένη πόλη το κάμνεις τζιαι τούτο, μισή ώρα για να έρτω θάλασσα στις Φοινικούες όπου έχω να αναφέρω τα εξής: ΓΟΥΤ ΔΕ ΦΑΚ με τη θάλασσα τους δακάτω...Μιαν βαθυνίσκει μιαν ξεβαθυνίσκει....ας πούμε decide already τι σόι θάλασσα θα είσαι...βαθκιά ή ξέβαθυ;

Ο τίτλος του ποστ 'Minorities' οφείλετε στο ότι όπου γυρίσω πλέον το μάτι μου βλέπω ΜΟΝΟ ξένους....ρε παιδί μου ΣΟΚ!!! Οκέι τούντο καλοτζαίρι κάμνω τουρνέ σ'ούλη τη νήσο (την άλλη εφτομάδα θα πάω τζιαι στην κάπιταλ για να δω άλλη φιλενάς) τζιαι με λύπη διαπιστώνω ότι μέσα στην ίδια μου τη χώρα εγηνίκαμε η μειοψηφία...

Ναι ξέρω τι θα μου πείτε...νιους-φλας απλά ήξερα ότι η Λεμεσός ερωσσοποιήθηκε αλλά ερχόμενη στη Λάρνακα εν επερίμενα να έχουν καταλάβει τόσο πολλά τζιαι τούντη πόλη οι ξένοι...Ρώσοι, Βούλγαροι, Πολωνοί, Ρουμάνοι, Μπαγκλαντέςh, Shri Lancas, Φιλιπινέζοι....ότι θέλεις βλέπεις....κυπραίους πάντως στη παραλία ακόμα έν είδα...

Παρ'όλα αυτά...εγώ χωρκοιρίζω τζιαι προσπαθώ να ζήσω όσο μπορώ το υπόλοιπο το καλοτζαιρκούμε φίλους, τζιαι όσο λιότερο χρόνο μπορώ στο σπίτι για να μεν μιζερκάζω.

Πέραν του ότι μερικές φορές νιώθω σαν ξένος μες τον τόπο μου, περνώ όμορφα με φίλους τζιαι άφθονο ήλιο!

Καλό Σ/Κ να έςhετε (συγχωράτε την ακατστασία του ποστ γιατί έν που τον iPad-Pantelis, όπως τον ονόμασα, που σας γράφω) ένα ξεκόυραστο διήμερο, μακριά που το καύσωνα τζιαι μαζί με τους ανθρώπους που σας αγαπούν...να τους το λέτε, μεν φοάστε, έν ξεφτίζουν οι λέξεις όταν τις εννοάτε!

Wednesday, 22 August 2012

Λαχταρώ...


Εγώ θέλω να κοιμάμαι πλάι σου…
Και να σου κάνω τα ψώνια σου,
και να σου κουβαλάω τις σακούλες σου,
Και να σου λέω πόσο πολύ μου αρέσει να είμαι μαζί σου,
Και να θέλω να παίζουμε κρυφτό,
Και να σου δίνω τα ρούχα μου,
και να σου λέω πόσο μ’ αρέσουν τα παπούτσια σου,
Και να κάθομαι στις σκάλες ώσπου να κάνεις μπάνιο,
Και να σου τρίβω το σβέρκο σου,
Και να σου φιλάω τα πόδια σου,
Και να σου κρατάω το χέρι σου,
Και να βγαίνουμε για φαγητό,
και να μη με νοιάζει που θα μου τρως το δικό μου,
Και να σου δακτυλογραφώ την αλληλογραφία σου,
και να σου κουβαλάω τα ντοσιέ σου,
Και να γελάω με την παράνοια σου,
Και να σου δίνω κασέτες που δεν θα τις ακούς,
και να βλέπουμε καταπληκτικές ταινίες,
και να βλέπουμε απαίσιες ταινίες,
και να μαλώνουμε για το ραδιόφωνο,
και να σε βγάζω φωτογραφίες όταν κοιμάσαι,
και να σηκώνομαι πρώτος για να σου φέρω καφέ και κουλούρια και γεμιστά κρουασάν,
Και να πηγαίνουμε για καφέ στο Φλοράντ τα μεσάνυχτα,
Και να σ’ αφήνω να μου κάνεις τράκα τσιγάρα,
Και να μην καταφέρνω ποτέ να βρω ένα σπίρτο,
Και να σου λέω τι είδα στην τηλεόραση χτες το βράδυ,
Και να μη γελάω με τα αστεία σου,
και να σε θέλω το πρωί αλλά να σ’ αφήνω να κοιμηθείς λίγο ακόμα.
Και να φιλάω την πλάτη σου, και να χαϊδεύω το δέρμα σου.
Και να σου λέω πόσο μα πόσο αγαπώ τα μαλλιά σου, τα μάτια σου, τα χείλη σου, το λαιμό σου, το στήθος σου,

Και να κάθομαι στις σκάλες και να καπνίζω, ώσπου να γυρίσει σπίτι ο διπλανός σου, Και να κάθομαι στις σκάλες ώσπου να γυρίσεις σπίτι εσύ,
Και να τρελαίνομαι όταν αργείς,
Και να ξαφνιάζομαι όταν γυρίζεις νωρίτερα,
Και να σου χαρίζω ηλιοτρόπια,
Και να πηγαίνω στο πάρτι σου και να χορεύω ώσπου να πέσω ξερός,
Και νάμαι δυστυχισμένος όταν έχω άδικο,
Και νάμαι ευτυχισμένος όταν με συγχωρείς,
Και να χαζεύω τις φωτογραφίες σου,
Και να παρακαλάω να σ’ ήξερα μια ζωή.
Και ν’ ακούω τη φωνή σου στο αυτί μου,
Και να νοιώθω το δέρμα σου πάνω στο δέρμα μου,
Και να τρομάζω όταν θυμώνεις,
Και τόνα σου μάτι να κοκκινίζει και το άλλο γαλάζιο,
Και να σ’ αγκαλιάζω όταν σε πιάνει αγωνία,
Και να σε κρατάω σφιχτά όταν πονάς,
Και να σε θέλω όταν σε μυρίζω,
Και να σε πληγώνω όταν σε αγγίζω,
Και να κλαψουρίζω όταν είμαι πλάι σου,
και να κλαψουρίζω όταν δεν είμαι,
Και να κυλάει το σάλιο μου πάνω στο στήθος σου,
Και να σε πλακώνω και να σε πνίγω τις νύχτες,

 Και να ξεπαγιάζω όταν μου παίρνεις τις κουβέρτες,
και να ζεσταίνομαι όταν δεν μου τις παίρνεις,
Και να λιώνω όταν χαμογελάς
και να διαλύομαι όταν γελάς,
Και να μην καταλαβαίνω όταν λες ότι σε απορρίπτω,
Και ν’ αναρωτιέμαι πως σου πέρασε ποτέ απ’ το νου ότι εγώ θα μπορούσα ποτέ να σε απορρίψω,
Και ν’ αναρωτιέμαι ποια είσαι αλλά να σε δέχομαι έτσι όπως είσαι,
Και να σου λέω για το μαγεμένο δάσος, τον άγγελο του δέντρου, το αγόρι που πέρασε πετώντας τον ωκεανό επειδή σ’ αγαπούσε,
Και να σου γράφω ποιήματα, και να αναρωτιέμαι γιατί δεν με πιστεύεις,
Και να σ’ αγαπάω τόσο βαθιά που να μην μπορώ να το βάλω σε λόγια,
Και να θέλω να σου πάρω ένα γατάκι που θα το ζηλεύω γιατί θα το προσέχεις περισσότερο από μένα,
Και να μη σ’ αφήνω να σηκωθείς απ’ το κρεβάτι όταν πρέπει να φύγεις,
Και να σου αγοράζω δώρα που εσύ δεν τα θέλεις, και πάλι να τα παίρνω πίσω,
Και να σου λέω να παντρευτούμε, και συ να μου λες πάλι όχι,
Αλλά εγώ να στο λέω και να στο ξαναλέω, γιατί όσο κι αν νομίζεις πως δεν το λέω σοβαρά εγώ πάντα σοβαρά το έλεγα, από την πρώτη φορά που στο είπα,
Και να τριγυρίζω στη πόλη και να τη νοιώθω άδειος χωρίς εσένα,
Και να θέλω ότι θέλεις,

 Και να νομίζω πως χάνομαι, αλλά να ξέρω πως πλάι σου είμαι ασφαλής,
Και να σου μιλάω για ότι χειρότερο έχω μέσα μου,
Και να προσπαθώ να σου δίνω ότι καλύτερο έχω μέσα μου γιατί δεν σου αξίζει τίποτα λιγότερο,
Και να σου λέω την αλήθεια αν και κατά βάθος δεν θέλω,
Και να προσπαθώ να είμαι ειλικρινής γιατί ξέρω πως το προτιμάς,
Και να νομίζω πως όλα τέλειωσαν, κι ωστόσο να περιμένω άλλα δέκα λεπτά πριν με πετάξεις έξω απ’ ζωή σου,
Και να ξεχνάω ποιος είμαι,
Και να κάνουμε έρωτα στις τρεις το πρωί,

Και κάπως με κάποιο τρόπο να σου εκφράζω έστω και λίγο
Τον ακάθεκτο
Τον ακατάλυτο
Τον ακατάσβεστο
Τον μεταρσιωτικό
Τον ψυχαναλυτικό
Τον άνευ όρων τον τα πάντα πληρούντα, τον δίχως τέλος και δίχως αρχή,
ΕΡΩΤΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΣΕΝΑ
~Sarah Kane~ 
(CRAVE) 

Πειράζει που έσhιει στιγμές που το νιώθω τόσο, μα τόσο έντονα τούντο κομμάτι; Πειράζει που όσο κι' αν νιώθω ότι εράϊσε η καρκιά μου, έχω άλλη τόση να δώκω;
 Αλλά θα τη δώκω σε κάποιον που θα θέλει να την πιάσει...
Όι σε κάποιον που την πετάσσει στον κάλαθο, όταν του διω.




Eric Clapton - River of Tears

Saturday, 18 August 2012

Have a Very Leo Birthday!!!


Ημέρα Δευτέρα. Ώρα 11.10 π.μ. 1986.

Μια κοπέλα πριν 26 ακριβώς χρόνια, ούρλιαζε που τους πόνους τζιαι εβόγγαν...τζιαι τελικά το αποτέλεσμα της 26χρονης αυτής κοπέλας....ήμουν εγώ.

Μια λιονταρίνα, Λουκρέζια...άλλη Λου.

Πάντα μου, στα γενέθλια μου σαν έφηβη, έκλαια γιατί ούλλοι οι φίλοι μου ήταν εκτός ή απών, σόου πάντα εμείνισκα μόνη...σαν το λεμόνι.

Τα τελευταία 4 χρόνια τα επερνούσα με τα θκιο αγαπημένα μου ξαδέλφια τζιαι τις παρέες τους/μας. Αλλά εν έκλαψα.

Πέρσι, τα επέρασα με τον άνθρωπο που ενόμιζα πως με αγάπαν...λιτά τζιαι χωρίς καμιά σύνδεση με τους ανθρώπους που αγαπούσα.  Τζιαι έτσι έκλαια.

Φέτος...στερημένη της παρέα τζιαι της πραγματικής φιλικής σύνδεσης, τα περνώ με τους φίλους μου...Το πρωινό εβούρουν με μια Παρθένο φιλενάς να ψωνίσω ένα συλλεκτικό κασκόλ  μες τους ψυχασθενείς ΑΕΛίστες για το μπρο (άλλη πατάτα τζιαι τούτο). Τζιαι πόψε θα τα περάσω σε μια παραλία...με μπυρίτσα, νυχτερινό κολύμπι, μασhμάλοους, πρέτζελς, τσιψς, καλή μουσική τζιαι προ πάντων καλή παρέα! Τζιαι δε θα κλάψω!!! (τουλάχιστον όι που λύπη)

Επήρε μου τζιαιρό να δω τι αξίζει, ποιός αξίζει τζιαι ποιος όι. Επήρε μου τζιαιρό να δεχτώ τζιαι να αποδεχτώ κάποιες καταστάσεις. Αλλά τούντην μέρα...σήμερα είδα τζιαι εκατάλαβα ποιοι είναι πραγματικά οι άνθρωποι που αξίζουν να είναι κομμάτι τζιαι μέρος της ζωής μου.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ θα δώκω τζιαι στο καθένα που σας δαμέ στο μπλόγκερ, που καν και καν φορές μου απλώσετε ένα σhέρι βοηθείας, μου εδώκετε αγάπη τζιαι με αγκαλίασετε με τα σχόλια τζιαι την υπομονή σας. Να' σαστε ούλοι καλά. Να απολαύσετε τούντο Σάββατο βράδυ.

Θα είναι...Μ.Α.Γ.Ι.Κ.Ο!!!

Γκοντ μπλες ας έβριουαν!

Τσιαρς...



Queen - Don't Stop Me Now

Monday, 13 August 2012

Blood Sweat and Tears


"Όταν ανθίσει η υπεροψία καρποφορεί το στάχυ του ολέθρου
και έχεις μόνο δάκρυα να θερίσεις."

Τζιαι κάπως έτσι ετέλειωσε τζιαι τούτο το ταξίδι. Εν θα σας πω ότι ήταν ονειρικό, γιατί θα λέω ψέματα, απλά θα πω ίσως το πιο σωστό...ήταν τζιαι τούτο μια εμπειρία την οποία έζησα, έμαθα κάποια πράγματα, έζησα κάποιες όμορφες στιγμές τζιαι κάποιες άσhιημες τζιαι μέσα που ούλο τούτο εξαναγεννήθηκα σαν τον φλεγόμενο φοίνικα των Μπρίτισh που  μας εδείξασσιν εψές στο κλόουζιν σέρεμονι (λέμε τωρά)

Περί τα της παράστασης μας, επίε δόξασοι ο Θεός (χου) καλά, με μόνο δυο ατάκες μίον στην πρώτη τζιαι μια εις την δεύτερη αλλά στο σύνολο εκύλησε πολλά ομαλά το όλο 'περσικό' θέμα.

Τζιαι όπως εκλείσαμε τζιαι εμείς έτσι εκλείσασιν τζιαι οι Ολυμπιακοί Αγώνες 2012. Έκατσα τζιαι εχτές τζιαι είδα τους τζιαι έκαμνα χάι-χούι πάλε μόνη μου γιατί κανενού εν του αρέσκουν οι Μπρίτισh. Εγώ πέρσοναλι εκαταευχαριστήθηκα τη μουσική τους (τζιαι ειδικά τους Pink Floyd, The Who, ELO, Queen & John Lennon), όπως τζιαι το νουμεράκι με τον Έρικ Άιντολ (Eric Idle) που τους Monty Python το 'Always Look on the Bright Side of Life'.

Γενικά ήβρα βρε παιδί μου ότι τζιαι οι Μπρίτισh εδώκασσιν τζίνο που εμπορούσαv, ως τζιαμέ που τους ετράβαν. Αφού το ξέρουμε, το ξέρουσσιν τζιαι το ξέρει τζιαι ΟΥΛΗ η υφήλιος ότι δεν έχουσιν ΤΟΝ πολιτισμό, αφοσιωθήκαν σε τζίνο δατ δέι ντου μπεστ...το σhόου. Άτε τζιαι σε 4 χρόνια θα σας δω ΟΥΛΟΥΣ να χορέφκετε σάμπα στο Ρίο Ντε Τζανέιρο.

Οι φολκς ερωτεφτίκασσιν την Πάφο τζιαι έτσι θα πάμε να περάσουμε την γιορτή της κοιμωμένης Παναγίας τζιπάνω πας τα χωρκούθκια πάλε, σόου θα φύγουμε από την υγρασία τζιαι πάλε τζιαι θα πάμε πας τα βουνά. Τζιαμέ που είπα να αρκέψω να φκερώνω βαλίτσες, πάλε πρέπει να τις ξανασάσω. Όου γουέλ.

Γενικά ακόμα εν εκατάλαβα τι έγινε, τζιαι προσπαθώ να πάρω ανάσες...τζίνο που ξέρω είναι ότι σε λιότερο που εφτομάδα εν τα μπερθ-ντέι μου τζιαι θέλω να έχω όσους περισσότερους φίλους μου μπορώ κοντά μου. Ελπίζω να μεν κλάψω (γιατί πάντω κλαίω στα γενέθλια μου), να μεν κάμω καμιά απεγνωσμένη κίνηση προς άτομα που θα ήθελα να ήταν στη ζωή μου τζιαι πλέον δεν είναι, αλλά τζιαι να μεν αφήκω τα όσα δεν εκατάφερα να υπερσκιάσουν τζίνα που ήδη εκατάφερα. Με λίγα λόγια, θα προσπαθήσω να γελάσω ΟΣΟ μπορώ τζιαι να τα απολαύσω έτσι όπως μου αξίζει....με φίλους σε μια παραλία!

Ανυπομονώ θέμας να πάω να δω τζιαι τους Iced-Earth σε μιαν εφτομάδα στο Κούριο. Γιουυυ χουυυυυυ! Γουι γουίλ ροκ....πάλε.

Τζιαι κάπως έτσι για μια ακόμα φορά σκέφτομαι πόσο σοφό εν το ρητό "τα πάντα ρει".

Πέρσι έτσι τζιαιρό εδούλεφκα, ήμουν σε μια δεσποτική τζιαι ψυχοφθόρα σχέση, με κομμένες επαφές που τους φίλους μου τζιαι τους συγγενείς μου, αλλά τζιαι που τζίνο που αγαπώ πιο πολλά στο κόσμο...το Θέατρο, τη Ποίηση τζιαι το Ελισαβετιανό Θέατρο.

Τωρά έμαθα πως πάνω που ούλα σε ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ τζιαι να θέλεις να κάμεις εν η αγάπη. Τζιαι όταν αγαπάς πολεμάς τζιαι αυτοθυσιάζεσαι, τζιαι διας απλόχερα χωρίς να περιμένεις κάτι πίσω.

Να χαμογελάτε. Να μαθαίνετε. Τζιαι πάνω που ούλα...να αγαπιέστε.

Καλό δεκαπενταύγουστο έβριμπόντι! 

Που.Σου. Γράφω σας γενικά μια σούμα γιατί πάλε εν ξέρω αν θα έχω νετ μες τα κατσάβραχα να σας τα λαλώ ον έι ντέιλι μπέισις.




Blood Sweat and Tears - Spinning Wheel

Monday, 6 August 2012

ΠΕΡΣΕΣ


Τζιαι εφτάσαμε αισίως στην τελευταία εφτομάδα προβών. Πριν σας πω τα που, πότε, πως τζιαι γιατί τα της παράστασης θα σας πω για ένα βάρβαρο γεγονός που εγίνηκε την περασμένη Πέφτη.

VIOLENCE ON....STAGE!!!
Νομίζω εν η πρώτη φορά στη ζωή μου που θα δυσφημίσω τόσο πολλά ένα πλάσμα. Αλλά ήταν τόσο τρομακτικό (για μένα τουλάχιστον) που όι μόνο έσhεσα μέντες αλλά εν κάτι τέθκοια που με ωθούν στο να πείθομαι ότι ΠΡΕΠΕΙ να φύω που τη νήσο.

ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ: Δρούσεια, Πάφος - Ταβέρνα "Ο Σταθμός".
ΠΟΤΕ: Πέφτη βράδυ, κάπου στις 22.00
Ποιοι: Μπλέ Μάτια & Λουκρέζια.
Γκέστ Σταρ: Φίλη Οιδίποδας,
Κομπάρσοι: Δραματουργός, Αγγελιοφόρος, Ξέρξης (βουβοί χαρακτήρες)

Μόλις ετελειώσαμε την πρόβα που λέτε τζιαι όπως κάθε βράδυ πορευόμαστε όλοι προς τη ταβέρνα του χωρκού για να φάμε, η φίλη Οιδίποδας επήε βουρητή εις τον καμπινέ για άμεση εξαλάφρωση τζιαι εγω επορέφτηκα προς το τραπέζι για να πάρω θέση για να κάτσω να φάω.

Στο τραπέζι εκάθετουν μόνο τα Μπλε Μάτια τζιαι έδειχνε κάπως ντάουν. Πλησιάζω που λέτε τζιαι γυρίζει με ένα σοβαροφανής υφάκι ο μενσιέ τζιαι λαλεί μου το εξής:

"Αν ξανα-ανακατωθείς σκηνοθετικά κατά τη διάρκεια της πρόβας, θα σε κάμω ποξιλίκι". 


Εγω έμεινα μπουκάλα. Εν επίστεφκα αν εσοβαρομιλούσε ή αν επερίπεζε, γιατί τζιαι το χιούμορ του εν ολίγον τι άστα να πάνε πολλές φορές.

Μόλις μου είπε τζίντο πράμα, παίζει το κινητό του, σηκώνει το τζιαι λαλεί μου, τώρα να τελειώσω το τηλεφώνημα μου τζιαι θα σου πω.

Εγω, ευθύς αμέσως βουρώ εις το μπάθρουμ τζιαι λαλώ της φίλης Οιδίποδα το και το ο παρέας πόξω. Λαλεί μου, έλα να κάτσεις δίπλα μου τζιαι με φοάσε τίποτε. Πάμε πόξω, τελειώνει το κολ του τα Μπλε Μάτια τζιαι άρκεψε να με κατηγορεί τζιαι να λαλεί ότι εδιέκοπτα συνέχεια την πρόβα εγώ τζιαι υπεδείκνυα συνέχεια στον σκηνοθέτη τι να κάμει.

Εγύρισε τζιαι υπερασπήστικε με η φίλη Οιδίποδας, αφου όντως ήταν ούλα ψευδής για τα οποία με εκατηγόραν, τζιαι όταν εγύρισα τζιαι είπα του εγώ ότι δεν έσhιει κανένα απολύτως δικαίωμα να με κατηγορεί τζιαι να με απειλά να με δέρει, με αποκάλεσε πελλή τζιαι άρκεψε τζιαι παούριζε. Του είπα να μην τολμήσει να μου ξαναμιλήσει. Αυτό ήταν.

Έπιασα ευθύς τα πράματα μου τζιαι εσηκώστηκα τζιαι έφυα που το τραπέζι, χωρίς να φάω (αφού μου την έκοψε την όρεξη μου ο μαλακοπίτουρας). Οι άλλοι που τον θίασο που επλησιάζαν τζίντην ώρα στο τραπέζι εμείναν με το στόμα ανοιχτό. Επροσπάθησε να με προσεγγίσει ο Δραματουργός αλλά εν έθελα να ακούσω τίποτε τζιαι που κανέναν.

Ήρτε ξοπίσω μου η φίλη Οιδίποδας τζιαι επιάσαμε το αυτοκινητούδι της τζιαι επίαμε Πόλη Χρυσοχούς τελικά να φάμε, όπου και αποφασίσαμε (και οι δυο αγανακτησμένες που τις καταστάσεις δαπάνω) να την κάνουμε για τις πόλεις μας για μια μέρα.

Εμίλησα ευθύς με το Τσιφ-Νταϊρέκτορ τζιαι είπα του το σκηνικό που είσhε γίνει. Ο Νταϊρέκτορ με εκατάλαβε αμέσως ευτυχώς τζιαι εν μου ήβρε κανένα που τα φταισίματα στα οποία με εκατηγόραν ο άλλος. Ενημέρωσα τον για την αυθάδεια τζιαι την απειλή του άλλου τζιαι πως θα έφεφκα για την ημέρα, σόου να μεν με υπολογίζει για την πρόβα της άλλης μέρας.

Μετά που τούτο ο ντάντιο με ενημέρωσε ότι εάν ο μενσίε Μπλε Μάτια με ξαναενοχλήσει, θα φάει μιαν ωραιότατη καταγγελία στο Αστυνομικό Τμήμα Μικροπαραβάσεων τζιαι όξω της πόρτας.

Ο μενσίε Μπλε Μάτια έστειλε μου τζιαι μήνυμα (ΤΑΧΑ ΜΟΥ) την επομένη να μου απολογηθεί. Μες την ανορθωγραφία (μπορεί τζιαι εγώ να μεν είμαι καλύτερη αλλά τουλάχιστον το 'ήμουν' εν το γράφω με ΕΙ). Ούτε που επήρε απάντηση στο μήνυμα του οφ κορς τζιαι ούτε που του εξαναμίλησα.

Τζιαι τωρά προσπαθεί να κάμει κόμα με άλλα κάστ-μέμπερς εναντιών μου, αλλά εν περνά η πογιά του τζιαι σικιρτίζετε. Ο μαλακοπίτουρας!!!!


Εσκέφτηκα να τον δυσφημίσω όσο μπορώ, αλλά ένιγουεϊ εν εν που μένα που δυσφημίζετε αλλά που τον ίδιο του τον εαυτό τζιαι το άτιτουντ του. (να τον δείτε, θα παίζει στη νέα σειρά Βαλς τζιαι είναι ο 57ρης με τα Μπλε Μάτια) Αυτός ο μενσίε ονομάζει τζιαι τον εαυτό του επαγγελματία (που εφ-γουάι-άι ούτε δραματική ετέλειωσε ούτε δίπλωμα σκηνοθεσίας έσhιει - είναι σε όλα του αυτοδίδακυος - επαγγελματίας μάι αςς). 


THE SHOW MUST GO ON!


Οι Πέρσες μας ανοίγουν αυτή τη Παρασκευή και Σάββατο.

*Παρασκευή - 10 Αυγούστου 2012 - Θερινό Αμφιθέατρο Δρούσειας (Περιοχή Πάφου) - 9.00 μ.μ. - ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ
*Σάββατο - 11 Αυγούστου 2012 - Δημοτικό Θέατρο Πόλης Χρυσοχούς - 9 μ.μ - ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ 

Είστε οφ κορς ΟΛΟΙ καλεσμένοι να μας δείτε, να μας χαρείτε (τζιαι να μας σύρετε τζιαι καμιά ντομάτα αν δε σας αρέσει).

Ελπίζω ούλα να πάσσιν καλά, γιατί σε 4 μέρες παίζουμε τζιαι ακόμα σήμερα άρκεψα να το καταλάβω.

Μακάρι να είσαστε ούλοι καλά τζιαι πλιζ, μεν αφήνετε τους μπούλιες της καθημερινότητας να μας κάμνουν ότι θέλουν. Εν τούντο μότο του "σιώπα να περάσουμε" που έφερε τούντη κοινωνία σε τούντα σημεία που εν σήμερα.

Καλή σας εφτομάδα! Γουίσh μι λακ αν δεν ξαναγράψω πριν την Παρασhεφκή.  ;-)



Led Zeppelin - Black Dog