Friday, 30 March 2012

The Gypsy-Story


Τελευταία άρκεψα τζιαι ξεμιτίζω καμπόσο, εγίνηκα λίο που τον ένα καφέ στον άλλο τζιαι που τη μια βόλτα στην άλλη (τζιαι όι που τζίνες που κάμνω με το Συσέγκιο) τζιαι επρόσεξα πόσους πολλούς ξένους έσhιει η Λεμεσός, τζιαι κατ' επέκταση το Κυπριστάν γενικκότερα. Εν ξέρω γιατί εν το επρόσεξα πιο πριν, αλλά τωρά σάννα τζιαι έγινε πιο έντονο το φαινόμενο του θερμοκηπίου.

Σε αρκετές που τούντες εξόδους επρόσεξα ένα συγκεκριμένο είδους φόρεΐν ινβέιτορ...οι τσιγγάνοι aka τζίνοι που ενώ προσπαθείς να πιεις το στάρμπαξ καφέ σου έρκονται τζιαι κλαίουν μες τα αφκιά σου τζιαι θκιακονούν σου ώσπου να ενδώσεις τζιαι να τους δώκεις  έστω τζιαι ένα σελινούι, ακόμα τζι' αν εν 5σεντ (λεπτά για τους Έλληνες της παρέας).

Τζιαι τωρά να σας πω τζιαι για το άλλο. Πριν τρία-τέσσερα χρόνια περίπου (έννα σας γελάσω γιατί η μνήμη μου εν εν τόσο ελεφαντική όσο θα την ήθελα) είδα μια ταινία - ντουόντ γουόρι εν θα σας τα πρίσω για τη ταινία , έχω πόιντ ττου μέικ, στέι τιούντ - την ταινία ελέαν την "Drag me to Hell". Ήταν ένα θριλεράκι του σωρού που έλεε την ιστορία μιας τσιγγάνας/ Ούγγρης/Ρουμάνας,τι στα κομμάθκια ήταν εν αθυμούμαι σίουρα να σας πω (αλόπως να τη κάμω ριβιού πόψε στο φιλμ μπλόγκ μου πέρκι την ξαναθυμηθώ τζιαι κάνει; τέσπα νοτ δε πόιντ) που επίε σε μια τράπεζα για να πιάσει παράταση για το χρεός του σπιθκιού της. Επίε τζιαι εκλάφτηκε σε μια νεαρή ξανθιά τραπεζική υπάλληλο (ναι, ήβρε τζιαι τζίνη άτομο τζιαι υπάλληλο να κλαφτεί, εν οι τραπεζικοί υπάλληλοι που εν θα σε λυπηθούσιν πρώτα οξά;) πέρκι τη βοηθήσει αλλά η κοπέλα εν τζιαι εμπορούσε να της κάμει τζιαι πολλά μιας τζιαι η απόφαση να μεν επιτραπεί άλλη ανανέωση εδίνετουν που το αφεντικό της που ήταν κάθετος πας την απόφαση του. Η γυναίκα αφού είδε ότι η μιτσιά πλυν τίμια αμερικανίδα (ναι εν στην Αμερική που εδιαδραματίζετουν , γουότ έι σαπράιζ) ήταν νάκκο...χμμμ...αγαθούα να τη πω, φτανούα να τη πω....απλώς άβουλη θα την πω, έβαλε της ΚΑΤΑΡΑ!!!! Τζιαι τζιαμέ άρχισε το έλα να δεις. Την κοπέλα αρκέψαν τζιαι εστοισhιώναν την δαιμόνια, εμπέναν μούγες μες το στομάσhι της την ώρα που ετζοιμάτουν τζιαι άκουε το φτερούγισμα τους που μέσα της, γενικά ήταν λες τζιαι εθέλαν οι δαίμονες της κολάσεως να την πάρουσιν μαζί τους....and so they did, στο τέλος. (εξκιούζε μουά για τα σπόιλερς, εν για να κάμω ένα πόιντ που το ανάφερα)

Πίσω στο τσιγγανο-θέμα μας νάου. Κάθε φορά που  θα πάω έξω για καφέ ή κανένα εξωτερικό θέλημα θα έρτει ένας τσιγγάνος/τσιγγάνα τζιαι θα μας κλαφτεί πως εν έσhιει να φάει, να πιει και νηστικός να κοιμηθεί τζιαι θα μας θκιακωνήσει για money-money-money in the rich man's world έννα πράμα. Γενικά πέρκι μου να φκάλουν σε μια μέρα όσα φκάλει η μάνα μου σε μιαν εφτομάδα.

Το κακό της υπόθεσης εν οι προκαταλήψεις τζιαι οι φόβοι που συνεπάγονται με έτσι πλάσματα. Γιατί οι τσιγγάνοι/νες φημολογούνται για τις κατάρες που σύρνουσιν. Τζιαι  για να έχουμε τη κκελλέ μας ήσυχη κάθε φορά όλο τζιαι κανένα 10σέντ-50σέντ θα μας το ξαφρίσουν. Πληρώνουμε φυσικά για τούντες προκαταλήψεις μας, αλλά που την άλλη δε ξέρω κατά πόσο εν απλά μόνον προκαταλήψεις ή κατά πόσο όντως σύρνουσιν κατάρες οι τσιγγάνοι.

Ξέρω που ένα σπιντ-σέρτς μες το νετ ότι όντως υπάρχει μεγάλος συσχετισμός μεταξύ τσιγγάνων τζιαι κατάρες, όπως τζιαι διάφορα προτεινόμενα βιβλία για όσους "πιστέφκουν" τζιαι θέλουν να σπάσουν τις κατάρες/μάγια που τούντα πράματα. Ας πούμε πες όκεΐ τούτα ούλα εν όντως προκαταλήψεις τζιαι στενομυαλίες τζιαι εν τα πιστέφκεις τζιαι κάμεις κάτι κακό όπως π.χ. εν τους δώκεις μερικά σελινούθκια τζιαι καταραστούν σε τζιαι μετά αρχίσουν να συμβαίνουν a series of unfortunate events in your life, πιστέφκεις τζιαμέ ή εν πιστέφκεις; Θα εμπορούσες ας πούμε να το διακυνδυνέψεις τζιαι να με τους δώκεις τζιαι να δεις αν θα πάθεις ένα σωρό κακά; (όι necessarily να πεθάνεις τζιαι έτσι αλλά να πάθεις μια φάουσα άλλα κακά όπως να πεθάνει το κατοικίδιο σου - πτου πτου πτου κακό κι' εξόριστο - να πάθει τίποτε κανένας συγγενης ή φίλος σου, να σε απολύσουν, να χάσεις το μενταγιόν που σου εκάμαν στο Mother's Day οι κόρες σου ή να σπάσει το ThermoMixer σου - λέμε τωρά)

Γενικά εν είμαι φαν των προκαταλήψεων αλλά βρε παιδί μου, μετά που είδα τζιαι τζίντην ταινία (yes I know it's fiction) τζιαι που εδιάβασα τζιαι μερικά πράματα ονλάιν (ναι τζιαι τζιαμέ ξέρω το ότι μπορεί να έσhιει πολλά που εν απλά μπαρούφες) κάμνει με να το σκέφτουμε διπλά τζιαι τρίδιπλα να με δώκω τζίντα 10σεντς.

Προτιμώ να τα δώκω τζιαι να έχω τη κλειστόμυαλη κκελλέ μου ήσυχη παρά να αρχίσω να κουτσουφλώ τζιαι να μαδούν τα μαλλιά μου χωρίς λόγο. (όι πως χρειάζεται να με καταραστεί τζιαι κανένας για να κουτσουφλίσω ή να αρκέψουν τα νερά την ημέρα που αποφάσισα να πάω να περπατήσω στην θάλασσα τζιαι αν μη τι άλλο το να μείνεις καραφλός είσhε να ήταν το λλιόττερο που τα πράματα που είσhε να πάθεις απ' ότι εκατάλαβα)

Γενικά εσείς τι νομίζετε για τους τσιγγάνους; Εν θέλω να γινίσκουμε ρατσίστρια μες τον τόπο μου τζιαι να σχολιάζω μια συγκεκριμένη μάζα ανθρώπων. Δηλαδή επειδή εν τσιγγάννοι πρέπει οπωσδήποτε να βάλλουσιν κατάρες; Εν έσhιει τζιαι καλούς τσιγγάνους άραγε σου; Εν ούλοι με μια κατάρα μες το στόμα τους αν δεν τους δώκεις τζίνο που θέλουν;

Εν ξέρω τι να συμπεράνω. Τζίνο που ξέρω είναι ότι εχτές I reached in my wallet a couple of times within an hour's time τζιαι έδωκα σελινούθκια σε θκιο διαφορετικά πλάσματα μπας τζιαι βάλλουν καμιά κατάρα. Όσο αδαής τζιαι να ένοιωσα τζίντην ώρα, που την άλλη σκέφτουμε ότι είμαι κατά κάποιον τρόπο σέιφ.

Γενικά επαραέγινε το κακό μες τη μεγαλόνησον με το γενικό-θκιακόνισμα. Σhειρότερα τζιαι που την Ελλάδα που εγινήκαμε (no offence to the Greeks τζιαι εγώ μισή Ελληνίδα είμαι, αλλά το σωστό να λέγετε). Πολλά κκιλλιτζιρκό οπουδήποτε να προσπαθείς να πάεις τζιαι να έρκουνται να σου θκιακονούν.

Ένιχου. Τι άποψη έσhετε εσείς περί του θέματος θκιακόνισμα τζιαι τσιγγάνοι;

Χάππι-γουίκ εντ έβριουαν, τζι' αν τύχει τζιαι φκείτε πόξω για καφέ τράι ττου στέι αγουέι που ένι τζίψις!




Gotye feat Kimbra - Somebody I Used to Know
(εκόλλησα τις τελευταίες μέρες με τούντο τραγούδι)

Thursday, 29 March 2012

They



Έφυα. Πάω θάλασσα να περπατήσω.
Εν τζιαι να σπάσει το πλάσμα.
Καλημέρα έβριουαν!



JEM - THEY

Who made up all the rules 
We follow them like fools 
Believe them to be true 
Don't care to think them through 

And I'm sorry so sorry 
I'm sorry it's like this 
I'm sorry so sorry 
I'm sorry we do this 

 And it's ironic too 
Coz what we tend to do 
Is act on what they say 
And then it is that way 

And I'm sorry so sorry 
I'm sorry it's like this 
I'm sorry so sorry 
I'm sorry we do this 

 Who are they 
And where are they 
And how can they possibly 
Know all this 

Who are they 
And where are they 
And how can they possibly 
Know all this 

 Do you see what I see 
Why do we live like this 
Is it because it's true 
That ignorance is bliss 

 Who are they 
And where are they 
And how do they 
Know all this 

And I'm sorry so sorry 
I'm sorry it's like this 
Do you see what I see 
Why do we live like this 

Is it because it's true 
That ignorance is bliss 

And who are they 
And where are they 
And how can they 
Know all this 

And I'm sorry so sorry 
I'm sorry we do this

Wednesday, 28 March 2012

The Heels

(Loboutin Sky High-Heels)

Μπορεί να τα ξαναείπαμε αλλά μια συζήτηση που κάμνουμε πολλά το τελευταίο διάστημα με την Ονειρεμένη είναι η 'γυναικο-συζήτηση': υπάρχει τελικά ανεξαρτησία έτσι όπως την ορίζουμε προς το γυναικείο φύλο;

Καλά άτε να μεν σας πιάσω πολλά στα φεμινιστικά πρωί πρωί αλλά σίριουσλι θα μιλήσω με παραδείγματα. Είμαστε 2012. Μένω σε μια οικογένεια 4 ατόμων με θκιο γενέτζιες τζιαι θκιο μαντράχαλους...εεε σόρρυ άντρες τζιαι ούλες τες δουλειές του σπιθκιού περιμένουν τες που τα θηλυκά. Μα εν δυνατόν;

Όκεΐ πες τωρά είμαι άνεργη, εν δουλέφκω τζιαι τανώ μες το σπίτι όσο μπορώ της μάνας μου, αν τζιαι έννα μπορούσα τζιαι καλύτερα, αλλά εν νομίζω να εγγενήθηκα για να ξεσκονίζω τζιαι να σφουγγαρίζω ολιμερίς τζιαι να τρίφκω μπάνια τζιαι τουαλέτες. Εν εν ότι ψηλοπιάνουμαι τζιαι θεωρώ με υπεράνω τούντων δουλειών αλλά γιατί ας πούμε να μεν βάλλει ο αρφός μου ή ο τζύρης μου το σhέρι τους μια φορά να σωρώψουν τα σκουπίθκια ή να πλύνουν κανένα ποτήρι;

Η μάνα μου εν μια μεσήλικη γυναίκα, που δουλέφκει καθηγήτρια τζιαι τα απογεύματα έσhιει τζιαι το Ινστιτούτο Αισθητικής της τζιαι που πάνω she's expected to be a mum, a wife, a cook, a cleaner, a washer, an advisor, a confidant, a peace-maker τζιαι ένα σωρό άλλα. Γιατί δηλαδή εδώκαμε τόσα επιπλέον καθήκοντα στους εαυτούς μας με την "ανεξαρτησία" μας;

Δε θέλω να φταίξω τους άντρες για ότι συμβαίνει στις γυναίκες σήμερα όμως. Εν εμάς που έννα φτάιξω τζιαι την πατριαρχική κοινωνία. Γιατί αν δεν αφήσει μια γυναίκα τον άντρα λάσκα τζιαι να το παίζει πασάς μες το σπίτι, αν τον αφήσει να μεν την εκτιμά τζιαι τζίνα που του δια, φυσικά τζιαι ο άλλος έννα τα πάρει δεδομένα τζιαι μετά που τζιαμέ τζιαι τζι θα αντιδρά αν δεν τα βρίσκει ούλα έτοιμα.

Γενικά τσαντίζει με το γεγονός ότι που τη μια θέλουν σε να δουλέφκεις, που την άλλη να είσαι η καθαρίστρια για τα πάντα μες το σπίτι αλλά τζιαι να μοσχοβολάς ροδοπέταλα τζιαι να δείχνεις τζιαι σα τη Μόνικα Μπελούτσι. Εν γίνετε γιε μου τούντο πράμα, εν απλά αδύνατον!!!

Ισότητα εν υπάρχει αν δεν έρτει που κοινού τζιαι το κακό είναι πως μες την μεγαλόνησο, αλλά τζιαι γενικά σε πολλά σπιτικά (ας μεν λέμε μόνο για τη μεγαλόνησο) στο δυτικό πολιτισμό εν η γυναίκα που τραβά τις παραπάνω ευθύνες μες το σπίτι.

Δε ξέρω κατά πόσο ήταν τζιαι πολλά συνετό να "ανεξαρτοποιηθούμε" γιατί το μόνο που βλέπω είναι ολοένα τζιαι περισσότερες ευθύνες να επιβάλλονται στη σημερινή γυναίκα.

Η έμπνευση τούντου ποστ ήρτε μου εχτές που εσκέφτουμουν τι ηλίθια ανακάλυψη είναι τα τακούνια. Ναι, τα τακούνια. Οι γυναίκες, οι "μοντέρνες" γυναίκες εμάθαν να τα λατρέφκουν, να τα εκθιάζουν τζιαι να τα αγοράζουν σε πολλά διαφορετικά στυλ τζιαι χρώματα. Αλλά το τακούνι για μένα δείχνει την αντικειμενοποίηση του γένους μας. Εχτός του ότι δημιουργεί ΤΑ προβλήματα με την πλάτη μιας γυναίκας, επίσης λέμε ότι τα τακούνια κάμνουν τη γυναίκα να δείχνει πιο κομψή τζιαι σέξυ.

Σκεφτείτε το όμως: μια γυναίκα θα εχρειάζετουν να δείχνει "σέξυ" σε μια μη ανδρο-κρατούμενη κοινωνία; Όχι. Επειδή εν θα υπήρχε ο ανταγωνισμός.

Αλλά δυστυχώς ζούμε όπως ζούμε τζιαι βλέπω ότι τα πράγματα όχι μόνο εν καλυτερέφκουν για τις γυναίκες αλλά ολοένα τζιαι δυσκολέφκουν. Τζιαι τωρά ενώ ήθελα να κάμω μια απόδραση τζιαι πάλε, πρέπει να διπλώσω τα ρούχα, να βάλω το φαΐ να γίνεται, να συγυρίσω το σαλόνι, να συγυρίσω τα δωμάτια, να μαζέψω τα σκουπίδια, να αδειάσω το πλύντήριο, να βάλω άλλο πλυντήριο, να κάμω μπάνιο το Συσέγκιο τζιαι αν προλάβω τζιαι έχω δύναμη να κάτσω να αρθρογραφήσω ή να κάμω κάτι σχετικό με την εξεύρεση εργασίας.

Αυτή είναι η κατάντια. Ευτυχώς όμως εν τα κάμνω τούτα ούλα φορώντας τακούνια γιατί εν τζιαμέ που θα με επιάνναν τα θκιαολούθκια μου. Γι' αυτό εν μου πάει τζιαι η γραφεική δουλειά. Μισώ τα ψιλοτάκουνα. Whoever invented them, hates women's legs!!! Ήθελα να ξερα πως τα εφορούσαν τζιαι οι Λουδοβίκοι μιαν εποχή. Were they THAT crazy?

Τζιαι κάπου δαμέ θα σας αφήκω. Πάω να βάλω '80s μουσική να χορέψω λιο ABBA τζιαι Gloria Gaynor πέρκι μπω στο τσακίρ κέφι καθώς θα διπλώνω ρούχα!

Ατούταλερ α τουτ λε μόντ!




Gillian Hills - Zou Bisou Bisou (1962)

Monday, 26 March 2012

Game of Thrones -- Παιχνίδι των Θρόνων


Πέρσι έτσι τζιαιρό, Πάσχα κατάΐρα, "έππεσα" πάνω σε μια καινούργια σειρά του HBO. Για όσους εν κατέχουν πολλά που τι εστί HBO, τζιαι γενικά με αμέρικαν Τιβί, η HBO κάμνει πάντα τις πιο 'τολμηρές' τζιαι 'ωμές' σειρές άουτ-δέαρ τα τελευταία χρόνια. Εν μάστερ-μάιντς στην παραγωγή επικών σειρών ή σειρών με ένα πιο "adult" περιεχόμενο (βλέπε True Blood also known as βρικόλακες αλά σόφτ πορνό τζιαι καμπόσο γκόουρ γαίμα πάρα δίπλα)

Τέσπα. Η σειρά που άρκεψε πέρσι τζιαι έψησε μας τζιαι εκαούρτησε μας εν το πιο ωμό βέρζιον της Μέσης Γης (βλέπε ο 'Αρχοντας των Δαχτυλιθκιών' για μόουρ ίνφο). Μια παραγωγή η οποία ράφλι στοιχίζει/σε κάπου στα $60.000.000 (τζιαι μετά λαλούν σου κρίση - lol)  τιζια είναι πίντα μέσα στο αίμα τζιαι το σπέρμα. Τούτο εν το 'Game of Thrones'. Μια παραγωγή βασισμένη στα μυθιστορήματα του George R.R. Marrtin που έκαμε πάταγο.

Αλλά μέσα στο διάστημα ενός μόνο χρόνου, τούτη η σειρά εκατάφερε να επεκταθεί τζιαι να γίνει ανάρπαστη στις πέντε άκριες του μικρού μας πλανήτη. Το γεγονός τούτο οφείλεται στο ότι η παραγωγή τούτη εν την κόφτει να χωθεί πίσω που τα συμβατικά σεμνότυφα γεγονότα τζιαι παρουσιάζει ακόμα τζιαι τους πιο 'καλούς' τζιαι προσγειωμένους ήρωες να συμπεριφέρονται ανθρωπινά τζιαι με πολάκις αδυναμίες. (βλέπε οικογενειάρχης, άγρωπος καλός τζιαι με ένα φανερό νόθο παιδί που εν αποδεχτό που την οικογένεια του)

Για παράδειγμα ακόμα τζιαι που το πρώτο επεισόδιο μπορεί κάποιος να αντιληφθεί ότι τούτη εν εν μια συνηθισμένη σειρά, αφού στο τέλος του 1ου τζιόλας επεισοδίου πέφτει τζιαι το πρώτο σκάνδαλο που δεν είναι άλλο από μια αδελφική αιμομιξία επί γονάτων, τζιαι ένα 9χρονο να πληρώνει το τίμημα (βλέπε πέφτω που τον πιο ψηλό πυργίσκο) γιατί έτυχε να βρίσκετε την λάθος ώρα στο λάθος σημείο τζιαι να δει κάτι που εν έπρεπε να δει (curiosity ate the cat boy έννα πράμα). Παρόμοια σκάνδαλα όπως πεοληψία που μια γυναίκα ελευθέρων ηθών προς ένα νάνο, ένα 10χρονο να βυζανίσκει τη μάνα του τζιαι δράκοι που περιμένουσσιν να εκολαφτούσσιν εν μερικά που τα περιστατικά που θα έβρετε μες τούντην σειρά.

Γεμάτη με αρκετή βιά, πάθος τζιαι ίντριγκα τούτη η σειρά εν κάπως σαν η ιστορία των Σοπράνος στην Μέση Γη, μιας τζιαι όλοι οι ήρωες έχουν κάμει τις ατασταλίες τους τζιαι ούλοι προσπαθούν να ξεκάμουν ο ένας τον άλλον για τη διεκδίκηση ενός θρόνου. Εφτά βασίλεια  που προσπαθούν να υπερισχύσουν το ένα πάνω στο άλλο.

Η σειρά εν πολλά προσεγμένη, τζιαι σε τεχνικά θέματα (που απ' όσο εθκέβασα ονλάιν τα γυρίσματα γινίσκουνται σε κανονικά κάστρα τζιαι σε φυσικές τοποθεσίες στην Ιρλανδία τζιαι τη Μάλτα - ατε εφύαμε για Ιρλανδία, who's with me?), αλλά τζιαι στα περί σκηνοθετικά θέματα εν πολλά καλή, με άψογες ερμηνείες από ανερχόμενους βρετανούς (και μη) ηθοποιούς αλλά τζιαι που βετεράνους μρπίτισh (βλέπε Sean Bean - τζίνος που επέθανε στην 1η ταινία του 'Άρχοντα των Δαχτυλιθκιών').

Εν μια σειρά που η NOVA Ελλάδος δείχνει πίντα τους τελευταίους μήνες προσπαθόντας να προφτάσει την άφιξη της νέας σεζόν που είναι την ερχόμενη Κυριακή, 1η Απριλίου της ΕΟΚΑ η αρχή.  Μια σειρά που θα σας αφήσει πολλές φορές με το στόμα ανοιχτό, είτε που τις ωμές βάρβαρες σκηνές του είτε που τους ωμούς διαλόγους τους, αλλά που θα σας δώκει μια αξέχαστη εμπειρία τζιαι θα σας εντάξει σε ένα κόσμο πολλά παρόμοιο με το δικό μας αλλά με παραπάνω δολοπλοκίες τζιαι άξιον.

Τέλος, θα σας πω ότι πέρα που τη βια, τις σκηνές για 'ενήλικους' τζιαι τις σκηνές που απλά σε κάμνουν να λαλείς 'O-M-G!!! Μα ήντα που εν τούτα που δείχνουσιν;!;', εν σειρά με μπρέινς τζιαι πολύ έφορτ που ούλο το επιτελείο (τεχνικό τζιαι μη) τζιαι απ' όσο άκουσα, μιας τζιαι εν βασισμένο σε βιβλία (όπως τα περισσότερα ψυχαγωγικά υλικά στις μέρες μας) εν ακόμα πιο συναρπαστικά σόου αξίζει να ρίξετε μια μαθκια, όσοι ενδιαφέρεστε.

Καλή εφτομάδα έβρι-ουαν. Μακάρι με ήλιο τζιαι πολλά χαμόγελα!




Fun feat Janelle Monáe- We are Young

Friday, 23 March 2012

Adventure is Out there!


Μετά το πολλά ίμο-καταθλιπτικό ποστ, είπα να δοκιμάσω τζίνο που μου είπαν οι παραπάνω τζιαι να φκω έξω να απολαύσω μια βόλτα στην θάλασσα. Τζιαι είπα όκεΐ θα πάω περπατητή ως τη θάλασσα που εν 15 λεπτά με το πόι (το δικό μου, για κανενού αθλητή εν ξέρω πόσο γλίορα θα του πάρει να πάει)  τζιαι να περπατήσω κατά μήκος τζιαμέ απέναντι που εν ο ζωολογικός κήπος (ο Θεός να τον κάμει, πάντως ζώα εν έσhιει μέσα) τζιαι να φτάσω ως ένα σημείο τζιαι ίσως να πιάσω το λεωφορείο για το My Mall.

Εεεεε μαααα....Έχω τζιαι εγώ κάτι ιδέες ώρες ώρες. Ως την θάλασσα έφτασα μια χαρά (εν που επία περπατητή γι' αυτό). Στο Μάι Μολ...είχα μια που τζίντες περιπέτειες που ενώ τις ζεις που τη μια σhαίρεσαι τζιαι που την άλλη βλαστημάς ούλους τους κινέζους θεούς που εν έκατσες στα αφκά σου τζιαι εμπήκες σε άσκοπες περιπέτειες μόνος σου.

Καταρχάς έκαμα μιαν μίνι έρευνα τζιαι τζιαμέ που ενόμιζα ότι για να πάεις στο Μαί Μολ θα έπιανες ΕΝΑ μόνο λεωφορείο, τελικά έμαθα ότι πρέπει να αλλάξεις ΔΥΟ λεωφορεία τζιαι μετά να περπατήσεις κάποια (μικρή) απόσταση στο Μάι Μολ. Έκατσα στο πρώτο μπας στοπ τζιαι εκαρτερούσα. 20 λεπτά μετά έφτασε το λεωφορείο Νούμερο 1.

Αφού έφτασα στο προορισμό μου μέσα σε 10 λεπτά έπρεπε να πιάσω το άλλο μπας νάου. Μαζί μου στην επόμενη στάση ήταν τζιαι μια άλλη κοπέλα, Λετονή, η οποία ήταν στην ηλικία μου τζιαι ήθελε τζιαι τζίνη να πάει στο Μάι Μολ για να ρωτήσει για δουλειά. Μώλις είσhε μετακομίσει που την γειτονική μας δυτική χώρα της Πάφου (πάσπορτς πλιζ) τζιαι επορεφτήκαμε μαζί να έβρουμε που ήταν το μπας στοπ. Στην αρχή επίαμε στην αντίθετη κατεύθυνση γιατί ο παπάρας ο οδηγός έδειξε μας να πάμε που την άλλη μερκά, αλλά έκοψε το ο νους μου ότι εν παπαρίες που μας ελάλε τζιαι επήρα την κορούδα στην άλλη στάση.

Τζιαμέ καθώς εκαρτερούσαμε εκάμαμε τζιαι το γιούζουαλ τσίτι-τσατ που κάμνεις όταν γνωρίζεις κάποιον. Ίσως που τα μόνα καλά των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς είναι ότι γνωρίζεις νέα άτομα, αν είσαστε συν-ταξιδιώτες.  Τζιαι τζιαμέ που το τσίτι-τσατ άρχισε να παίρνει μια φιλική τροπή εμφανίζεται τζιαι μια άλλη κοπέλα. Τούτη ήταν Ρωσίδα τζιαι εδούλεφκε ήδη σε ένα εστιατόριο στο Μάι Μολ. Είπα της Λετονής (αφού εμίλαν τζιαι Ρώσικα - ακατάγνοτα γιέ μου, μα εν μιλάς Ρώσικα στη Λεμεσό; Τς τς τς....ξουτ που δαμέσα, εν κάμνεις)  να ρωτήσει τη κοπέλα αν ήξερε τίποτε για δουλειά. Τζιαι ύστερα αρκέψαν τζίνες το τσίτι-τσατ. Το 2ο λεωφορείο άφαντο. Με φωνή με ακρόαση.

Ξαφνικά ήρτεν ένας τζίντζερ....Όκεΐ θα είμαι πολίτικαλι κορρέκτ...Ήτρεν ένα παιδί με ένα αυτοκίνητο, τζιαι είσhε κόκκινα μαλλιά (σαν το Κέλτη), κόκκινα μούσhια (σαν το Κέλτη), κόκκινες τριχούλες στα σhέρκα του (σαν το Κέλτη)....Γενικά έμοιαζε πολλά Κελτάκι/Άιρισh...Τελικά ήταν Ρουμάνος. Τζιαι άρκεψε να μιλά με τη Ρωσίδα (πολλά συμπαθητική, μελαγχρινή, κοντή κοπέλα - όι για να μεν νομίζετε ότι οι Ρωσίδες εν ούλες δίμετρες με ραπουνζελικά ξανθιά μαλλιά τζιαι τέλειο σώμα, τζιαι σκρούντ άτιτουντ) τζιαι είπε της να μας πάρει αφού επιέναμε ούλες προς το μολ...οι θκιο οι κορούδες εβουτήσαν μες το καρ του ολόισhα.

Εγώ σαν καλό ρατσιστικό τζιαι φρόνιμο κορίτσι (έτσι έννοιωσα τζίνη τη στιμγή) αρνήθηκα στην αρχή να μπω μέσα στο καρ του. 1ον) η μάμα μου έμαθε μου "Never talk to strangers, 2ον) "Never go in cars of strangers τζιαι 3ον) να κρατάς μια πισινή με άτομα που μώλις εγνώρισες ακόμα τζι' αν εν ντόπιοι. Καλά το 1ον κανόνα έσπασα τον καν-και-καν πολλές φορές.  Εεεε τζιαμέ που ετράβησα πίσω ήταν για το 2ο. Αλλά παρ' όλα αυτά επειδή μας αρέσκει να ζούμε επικύνδηνα (εδώ γελάμε), τζιαι επειδή εβαρκούμουν να συνεχίσω να περιμένω για το λεωφορείο φάντασμα μες τον λάλαρο η ώρα 13:00 το μεσομέρι, είπα 'άτε βούττα τζιαι εσού μέσα τζιαι ότι είναι να γενεί θα γενεί'. Αν είναι να μας σφαγιάσει κάπου στο λιμάνι τζιαι μετά να πουλήσει τα μπόντι παρτς μας, σόου μπι ιτ. Τουλάχιστον εγλίτωσα που το κερτέρι του λεωφορείου.

Τελικά ο τζίντζερ....Χμμμ χμμμ...Ο Ρουμάνος έθελα να πω, ήταν καλό παιδάκι, μάνατζερ στα T.G.I. Friday's....where everyday is a Friday (δαμέ τζι΄ αν γελούμε) τζιαι ήταν πολλά ευγενικός μαζί μας τζιαι αρκετά τσάτι. Ευτυχώς επήρε μας ασφαλές στο Κοινωβούλιο του Καταναλωτισμού...Μάι Μολ Λίμασσολ. Εν ήσhε ψυσhιή. Αχχχχ μπλις!

Επία τζιαι εθκιανέφτηκα μιάμιση ώρα μες το Πάμπλικ με την ησυχία μου, τζιαι το μόνο πράμα που εψούμνισα ήταν ένα βιβλίο που ήθελα να διαβάσω που τζιαιρό αλλά ποτέ εν έπεσε στα σhέρκα μου τζιαι ήταν πολλά φτηνό...'The Little Prince' aka 'Ο Μικρός Πρίγκηπας'. Νομίζω έπρεπε να το είχα θκεβάσει χρόνια πριν, αλλά ποττέ εν έτυχε.

Περιττό να σας πω ότι το εθκέβασα ούλο ον δε γουέι μπακ μιας τζιαι εκαρτερούσα μόνη μου μισή ώρα για να έρτει το 1ο λεωφορείο του γυρισμού. Γενικά οι εντυπώσεις μου σαν πεζή ανήμπορη νεαρή κοπέλα χωρίς αυτοκίνητο για τα ΜΜΜ είναι αξιολύπητα. Έρκουνται όποτε θέλουν τα λεωφορεία, οι στάσεις εν άθλιες, οι λαΐκούρες που παίζουν μες τα λεωφορεία είναι απλά για να κουτουλάς πας τα θιν-γκλέιζντ τζιάμια τους, τζιαι γενικά είναι ένα δράμα το να προσπαθείς να κινείσαι με πάμπλικ-τράνσπορτ.

Παρ' όλα αυτά, μπορώ να πω ότι άρεσε μου που το ετόλμησα να φκω έξω γιατί η μέρα ήταν μέλι τζιαι η θάλασσα απλά το κάτι άλλο. Ούλοι λαλούν μου ότι μόνο άμα μετακομίσω Λευκωσία θα έβρω δουλειά στο χώρο μου. Αλλά εν μπορώ να εγκαταλείψω τη Λεμεσό μου. Μπορεί να εγέμωσε Ρώσους τζιαι Ρουμάνους τζιαι ένας Θεός (Κρίσhνα) ξέρει τι άλλη φυλή, αλλά μόνο τζιαι μόνο που βλέπω την θάλασσα της Λεμεσού (τωρά που εν καθαρή κόμα) εν το κάτι άλλο. Η πιο ωραίες φάσεις προχτές ήταν που επερπατούσα τζιαι εμύριζα τους λεμονανθούς τζιαι τα λουλούδια. Ήταν ούλα σε σλόου-μόσhιον. Πολλά όμορφα. Νεξτ γουίκ, μάλλον θα πιάσω το μπας για Τρόοδος! Να δω τζιαι τι λαλεί τζιπάνω, γιατί ακούω συνέχεια ήντα όμορφα έννι.

Πάντως ΜΜΜ μες την πόλη εν ένα δράμα η κατάσταση....Δ-Ρ-Α-Μ-Α! Εγώ εσπούδασα δράμα, άλλοι το κάμνουν επάγγελμα.

Αλλά όπως τζιαι να' σhει η βόλτα έκαμε με να νιώσω καλύττερα τζιαι να πάρω λιο τα πάνω μου. Αλλόπως έννα το κάμνω πιο συχνά αν συνεχίσει να εν έτσι καλός ο τζιαιρός.

Καλό Σ/Κ ττου έβριουαν.
Απολαύστε την Άνοιξη...Εν τέλια!
(πριν σφύξουν οι ζέστες τζιαι βαωθούμαι ούλλοι μες τα έαρκοντίσhιον)




David Guetta - Titanium ft Sia

Tuesday, 20 March 2012

Foolish Games

Εν είμαι καλά. Όβερ.
Μισώ να τσακώνουμαι για τα κληρονομικά. Όβερ.
Μισώ τους διπλοπρόσωπους ανθρώπους. Όβερ.
Μισώ την αδιαφορία, την απάθεια τζιαι το ζηθκιανιό. Όβερ.
Πληρισάζουν τζιαι τα "περιοδικά" τζιαι είμαι έξτρα-μπίτσι σήμερα.Όβερ.
Εθκιαολίστικα πάλε πρωί πρωί. Όβερ.
Εν θέλω να μιλήσω σε κανέναν σήμερα. Όβερ.
Με διακατέχει μεγάλη μισανθρωπία αυτή τη στιγμή. Όβερ.
Ακούω ξεχασμένα 90s τραούθκια για να μου περάσει. Όβερ.
Εν είμαι καλά. Όβερ εντ άουτ!



               Jewel - Foolish Games

You took your coat off and stood in the rain,
You're always crazy like that.
And I watched from my window,
Always felt I was outside looking in on you.
You're always the mysterious one with
Dark eyes and careless hair,
You were fashionably sensitive
But too cool to care.
You stood in my doorway, with nothing to say
Besides some comment on the weather.

Well in case you failed to notice,
In case you failed to see,
This is my heart bleeding before you,
This is me down on my knees, and...

These foolish games are tearing me apart,
And your thoughtless words are breaking my heart.
You're breaking my heart.

You're always brilliant in the morning,
Smoking your cigarettes and talking over coffee.
Your philosophies on art, Baroque moved you.
You loved Mozart and you'd speak of your loved ones
As I clumsily strummed my guitar.

You'd teach me of honest things,
Things that were daring, things that were clean.
Things that knew what an honest dollar did mean.
I hid my soiled hands behind my back.
Somewhere along the line, I must've got
Off track with you.

Well, excuse me, guess I've mistaken you for somebody else,
Somebody who gave a damn,
Somebody more like myself.

These foolish games are tearing me apart,
And your thoughtless words are breaking my heart.
You're breaking my heart.

You took your coat off,
Stood in the rain,
You're always crazy like that.

Monday, 19 March 2012

Πάμε μια ΒΟ-ΛΤΑ στο My Mall


Το Σάββατο που μας πέρασε αποφασίσαμε να συγκεντρωθούμε μια κοινή παρέα τζιαι να πάμε στο My Mall. Με κίνητρο ότι ο the friend ήθελε να αγοράσει ρούχα, θα ερχόταν τζιαι η λίτολ σις του μαζί με τον καλό της, η κάζιν μου τζιαι ο κάζιν μου (η Ονειρεμένη τζιαι ο μπρο της δατ ις) οπότε θα ήμασταν κάπου 6 νοματέοι. Τζιαι ύστερα ελέαμε να πάμε σε ρέστοραντ για φαΐ.

Καταρχάς για να είμαι απόλυτα ειλικρινής το My Mall εν εν τζιαι ο αγαπημένος μου τόπος για να πάω για ψούμνισμα, ειδικά Σάββατο απόγευμα. Εχτός του ότι είναι πατίς με πατώσε τζιαι γίνετε ολίγον τι της Πόπης, τα "κατανωλιτικά" προΐόντα που προσφέρονται τζιαμέ είναι μιαν ακρίφκεια, είναι ούλα μάρκες δήθεν τζιαι δεν βλέπω γιατί να ξοθκιαστώ σε ιμίσh κουτούρ παρά να πάω στην Ανεξαρτησίας μου με το Terranova τζιαι το Calliope μου τζιαι με το Body Shop τζιαι το Carpisa πιο κάτω παρά να πάω στο Their Mall τζιαι να μεν μπορώ να ψουμνίσω γιατί εν συμφέρει τζιαι εν έσhιει τζιαι τίποτε.

Τέσπα. Το My Mall εν ένα πράμα στα μάθκια του Κυπραίου "τσαλαπατώσε να ψουμνίσω, ΑΡΑ υπάρχω!". Είναι γενικά όπου ρέξει. Τούτο γιατί γίνετε εν καταλάβω.

Το πρόβλημα όμως εν ήταν τούτο. Το πρόβλημα ήταν ότι 1ον) ήμασταν εντελώς ασυντόνιστοι σαν ομάδα (αί χέιτ γκρουπ γουόρκ, άι χέιτ γκρούπ γουόρκ) τζιαι αλωνίζαμε τα άσχετα καταστήματα χωρίς να βρίσκει κάτι ο καημένος ο the friend με αποτέλεσμα (επειδή εν τα πάει τζιαι πολλά καλά με τη πολυκοσμία) να μεν αντέχει, να ασφυκτιά τζιαι να θέλει να μας καρυδώσει ούλους που γυρώ. Γενικά ντάξει ούτε η κάζιν εν εν πολλά του κόσμου μιας τζιαι παθαίνει κρίσεις πανικού εύκολα, σόου εν ήταν πολλά πλέζαντ εμπειρία η ΒΟ-ΛΤΑ στο My Mall.

Ύστερα εκάμαμε τα τζιαι ολίγον τι πίλλιες μέχρι να αποφασίσουμε που, ποιοι, πως, πότε, γιατί θα επιέναμε για μάσα γιατι τζιαι πάλε εγίνετουν Ο παρζουλισμός στα διάφορα φαγάδικα στο My Mall, σόου αποφασίσαμε να το αφήκουμε πίσω μας τζιαι να πορεφτούμε στο Noodle House κοντά στην Αγίου Ανδρέου, που πρέπει να ομολογήσω ήταν πολλά σοφή επιλογή γιατί 1ον) ήταν tres-νοστιμότατο το φαγητό 2ον) ήταν αρκετά προσεγμένο σαν εστιατόριο τζιαι 3ον) το φαΐ ήρτε ΠΟΛΛΑ γλίορα (ευτυχώς δηλαδή) γιατί επεινούσαμε σαν λύκοι (αααουυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυ - προσπαθώ να κάμω το βλογκικό λύκο, γκετ ιτ;)

Μετά που τούτο, οφ κορς εν ξαναπατώ Σάββατο απόγευμα στο Awful Mall. Αποφασίσαμε με τη κάζιν ότι αν θέλουμε να πάμε, θα πάμε πρωινό μεσοφτόμαδα. Αν τζιαι για να είμαι ειλικρινής που τζιμέσα το φέιβοριτ κατάστημα μου εν το Public: μπορώ να περάσω ώρες ατέλειωτες τζιμέσα αν τύχει τζι' αφήκεις μες (γι'αυτό με το δοκιμάσεις).

Αυτά για την ώρα. Σκέφτομαι να αρχίσω να πιέννω σε δίκες. Εμπήκε μου εμμονή να παρακολουθήσω μια. Θα προσπαθήσω να πάω τούντην γουίκ.

Ελπίζω να είσhετε ένα καλό Σ/Κ εσείς, ριλάξινγκ τζιαι ανενόχλητοι που το καταναλωτικό κοινό κυπρίων.

Καλή εφτομάδα έβριμπόντι!




Train - Hey,Soul Sister (oldie but goodie)

Sunday, 18 March 2012

Ημών των Ιδίων


Την τελευταία εφτομάδα διαβάζω το 2ο βιβλίο που τον Διονύση Χαριτόπουλο, το 'Ημών των Ιδίων', τζιαι πρέπει να ομολογήσω ότι εν πολλά ενδιαφέρον. Το βιβλίο έχει ξεχωριστά κεφάλαια με διάφορα θέματα που "απασχολούν" τζιαι "ταλανίζουν" την σημερινή κοινωνία. Ένα που τούτα εν τζιαι οι δουλειές! Αν τζιαι εν εν καλό να διω σπόιλερς έννα γράψω ένα κεφάλαιο/απόσπασμα που το βιβλίο που μου άρεσε αφάνταστα τζιαι πιστέφκω ότι ανταποκρίνεται πάρα πολλά με τη πραγματικότητα, τζιαι δαμέ στη μεγαλόνησον αλλά τζιαι στην Ελλάδα. Χιαρ ιτ ις:

  «Μοντέρνες Δουλειές 


 Ο πραγματικός πλούτος της χώρας παράγεται στο χωράφι και στο εργοστάσιο∙ γι'αυτο οι αγρότες και οι εργάτες δεν διανοήθηκαν ποτέ να επικαλεστούν κάποια νεφελώδη ιδεολογήματα για τη δουλειά τους. Η προσφορά τους είναι αυταπόδεικτη. Αντιθέτως, οι απασχολημένοι στον τριτογενή τομέα, των υπηρεσιών, δεν αρκούνται στην υψηλότερη αμοιβή που εισπράττουν∙αγωνιούν να δώσουν και ανώτερο νόημα σ' αυτό που κάνουν. 


 Το επάγγελμα έγινε ιδεολογία. Ο καλώς ευνοούμενος επικρερδής χαρακτήρας του αποσιωπάται συστηματικά και προβάλλεται κατά κόρον σαν ζωτική ωφέλεια για το κοινωνικό σύνολο. Οι χρηματιστές κόπτονται για την "ανάπτυξη", οι διαφημιστές μοχθούν για την "επικοινωνία", οι ασφαλιστές χτίζουν την "ασφαλιστική συνείδηση", οι δημοσιογράφοι αγωνιούν "για την ενημέρωση" κ.ο.κ. 


Εξ ου και το καταγέλαστο ορισμένων ότι ασκούν λειτούργημα. Η κοινωνία, που διευθύνεται από τους εγράμματους, έχει περί πολλού αυτά τα επαγγέλματα και περιφρονεί εξόφθαλαμα τον αγρότη και τον εργάτη. Απόδειξη, ότι τους αμείβει με τα χαμηλότερα των εισοδημάτων και τους επιφυλάσσει πενιχρές συντάξεις και ανεπαρκέστατη υγειονομική περίθαλψη. Ουδείς ζηλεύει τη μοίρα τους. Οι νέοι ονειρεύονται να σπουδάσουν για να κάνουν καρίερα σε κάποια από τις μοντέρνες και αστραφτερές δουλειές. Αυτές έχουν πέραση∙προσφέρουν υψηλές αμοιβές και απείρως υψηλότερο κοινωνικό στάτους.
Δεν υποψιάζονται καν πως η καρίερα είναι η δική τους κοιλάδα των δακρύων.
Για να επιτύχεις σ' αυτές τις δουλειές, το παν έιναι να ξέρεις να πουλάς τον εαυτό σου. Να είσαι αυτό που επιθυμεί ο άλλος να είσαι. Αλλού σε θέλουν τολμηρό και επιθετικό και αλλού μετρημένο και αξιόπιστο. Οι απαιτήσεις αλλάζουν ανάλογα με το κλάδο∙άλλο σέιλς και άλλο φάινανς. Σ'αυτή τη κωμωδία του αγκρέσιβ ή του ριλάιαμπλ δε θα σταματήσεις ποτέ να συμμετέχεις∙ αυτή θα σε κρατάει στη δουλειά. Επίσης, απο τη μέρα που θα εισέλθεις σε έναν κλάδο, θα πρέπει να ασπαστείς και τις ιδεοληψίες του∙ σαν να μυείσαι σε θρησκευτική αίρεση. Ο κλάδος υπεράνο όλων. Είναι ο ιερός δεσμός που προστατεύει και ανυψώνει τα μέλη του, ασχέτως των εσωτερικών ανταγνωνισμών. 

Με αυτή τη συντεχνιακή αντίληψη της χειρίστης μορφής οι "συνάδελφοι" θωρακίζουν την επαγγελματική τους ιδιότητα και διεκδικούν από τη κοινωνία διαρκώς και νέα προνόμια. Μαζί με την είσοδο στην αγορά εργασίας των νέων επαγγελμάτων εισήχθη και η δυτική νοοτροπία του ολοκληρωτικά αφοσιωμένου στη δουλειά τους προτεστάντη. Ο χρόνος που αφιερώνουν οι υπάλληλοι στην εταιρεία είναι τρομαχτικός. Στις σύγχρονες επιχειρήσεις η εργασιακή σκλαβιά επανήθλε λουστραρισμένη, αλλά εξίσουν εξοντωτική. Η μοίρα του σπουδασμένου εργαζόμενοι είναι δυσμενέστερη από του αγράμματου εργάτη. Το καθορισμένο ωράριο θεωρείται παραχωρημένη αντίληψη και η αμοιβή για υπερωρίες είναι αδιανόητη. Οι υπαλλήλοι δουλεύουν εντυπωσιακά περισσότερες ώρες από τις προβλεπόμενες από το νόμο, απάσχολούνται Σαββατοκύριακα και αργίες χωρίς την ανάλογη αμοιβή. Τα εξοντωτικά 12ώρα και 14ωρα δουλειάς είναι νον-στοπ. 

Η μεσημβρινή σιέστα έχει τεθεί πλέον και στη χώρα μας υπό διωγμόν∙ κατάντησε μορφή. Λένε "αυτός κοιμάται μεσημέρι" εννοώντας πως είναι εκτός πνεύματος∙ εν ολίγοις ακατάλληλος. (Αν οι επιστήμονες μπορούσαν να καταθέσουν δημοσίως για τις ευεργετικές ιδιότητες του μεσημβρινού ύπνου, θα είχε καταρρεύσει προ πολλού το δυτικό εργασιακό μοντέλο. Ο ύπνος του μεσημεριού είναι βάλσαμο για τη ψυχική και τη σωματική μας υγεία και, εννοείται, συμβάλλει καίρια στη μακροβιότητα. Είναι κατά πολύ πιο απαραίτητος και ζωογόνος από όλες τις "χελθ" βιταμίνες, τα "σπα" και τις λοιπές τεχνικές στήριξης τους ανθρώπινου οργανισμού.) 

 Ο ευπρεπής μισθός και ίσως κάποιο ετήσιο μπόνους που παρέχουν οι εταιρείες στα μοντέρνα εργατόσκυλα δεν αντισταθμίζουν τις ατελείωτες ώρες πρόσθετης δουλειάς. Γι' αυτό υπάρχουν συνήθως και κάποιες έξτρα παροχές κολακείας∙ το ωραίο γραφείο (με παράθυρο ή όχι, άναλογα με τη θέση σου στην ιεραρχία της επιχείρησης) και κάποιοι φανταχτεροί τίτλοι, που ουσιαστικά δεν σημαίνουν τίποτα. Προβιβάζεσαι σε εξέκιουτιβ, σίνιορ εξέκιουτιβ, κορντινέιτορ, σουπερβάιζορ, νταΐρέκτος, βάις πρέζιντεντ, τσιφ, μέλος του εξέκιουτιβ μπορντ και άλλα του σωρού καιχωρίς νόημα. Η επιτυχημένη καρίερα σε μια σύγχρονη εταιρεία κρίνεται από δύο βασικά στοιχεία: την όλο και μεγαλύτρερη "τρέλα" για δουλειά και το λόγιαλτι (πιστότητα) στην εταιρεία και στους στόχους της. 

 Επίσης, είναι απαραίτητο να συμμεριστείς κάποιες νέες "αξίες". Όπως το σχιζοφρενικό "άλλο δουλειά και άλλο φιλία", λες και ο άνθρωπος μπορεί να κάνει αναστολή αισθημάτων. Ή το δόγμα ότι με κάθε θυσία πρέπει να φέρεις σε πέρας τη δουλειά που σου ανέθεσαν. Όλα αυτά καλύπτονται με την πρόστυχη στρψοδικία του σωστού "επαγγελματία". Που σημαίνει ότι, προκειμένοθ να γίνει η δουλειά σου, όλα επιτρέπονται∙ η δουλειά προηγείται κάθε ανθρώπινου αισθήματος∙ φιλία,αγάπη, δίκιο, κατανόηση είναι δευτερεύοντα. 

Λένε "είμαι προφέσιοναλ" κι αυτό τα εξηγεί όλα. Και ο Αλ Καπόνε "προφέσιοναλ" ήτανε. Μάλιστα, οι νέοι επαγγελματίες διηγούνται εμφατικά το παράδειγμα του Ωνάση που φιλοξενούσε έναν φίλο του. επίσης εφοπλιστή, στη θαλαμηγό του. Ενώ έπαιζαν τάβλι, ο άλλος τους εκμυστηρεύτηκε χαρούμενος πως έδωσε εντολή αγοράς δύο πλοίων που μώλις είχαν βγει προς πώληση. Ο Ωνάσης φεν φάνηκε να δίνει σημασία στην πληροφορία∙ συνέχισαν το παιχνίδι, μα σε μια στιγμή σηκώθηκε να πάει στην τουαλέτα και άργησε λίγο. Όταν επέστεψε, ξανάπιασε τα ζάρια και είπε χαμογελαστός στον φίλο του πως τα πλοία που του είχε αναφέρει τα αγόρασε μόλις πριν ένα λεπτό εκείνος. Αυτόν τον κτηνώδη αμοραλισμό εννοούν όταν λένε "είμαι προφέσιοναλ". 

 Το πλέον ψυχοφθόρο για τον εργαζόμενο είναι πως πρέπει να δίνει κάθε μέρα εξετάσεις. Τα σύγχρονα επαγγέλματα έχουν υψηλό βαθμό ανασφάλειας σε σχέση με τα παραδοσιακά. Και απείρως σκληρότερο ανταγωνισμό∙ τόσο εξωτερικό, από άλλες ομοειδείς εταιρείες, όσο και εσωτερικό, από άλλους καπάτσους που εποφθαλμούν την ίδια θέση. Ακόμαι και το υψηλόβαθμο στέλεχος δεν αισθάνεται σιγουριά∙ πάει ένα πρωί, και χωρίς καμία προειδοποίηση βρίσκει το γραφείο του στον διάδρομο. 

Δυστυχώς στην ίδια λούμπα έπεσαν και οι γυναίκες. Μέχρι πρόσφατα δεν επιδείκνυαν την ολοκληρωτική αφοσίωση των αντρών στη δουλειά τους. Ως όντα πιο πολύπλοκα, αισθαντικά και ερωτικά, έδιναν μεγαλύτερη σημασία στ αισθήματα και στις χαρές της ζωής. Γι' αυτήν την ανεξαρτησία τους η κοινωνία τις φιλοδώρησε εκδικητικά με σωρεία κατηγοριών: άπιστες, ελαφρόμυαλες, ανεύθυνες, γλωσσούδες. κ.λπ. 

Η χαρά και ο ερωτισμός δεν συγχωρούνται στην παραγωγή. Τελευταίως, μάλιστα, αν αποπειραθείς στη δουλειά ένα πονηρό αστείο, κάποιο υπονοούμενο, καραδοκεί η εξευτελιστική κατηγορία της "σεξουαλικής παρενόχλησης". Αυτό κι αν είναι ευνουχισμός∙ σημαίνει "όσοι περάσετε αυτή τη πόρτα αφήστε έξω το φύλο σας". Οι γυναίκες, στην προσπάθεια τους να κατακτήσουν ένα ακόμη αντρικό οχυρό, γίνονται κι αυτές "προφέσιοναλ" θύματα. Τυπικές, σοβαρές, με πολυάσχολο ύφος, ασέξουαλ ντύσιμο, κάτι σκούρα ταγέρ σαν αντρικά κουστούμια, λευκό πουκάμισο και απομίμηση γραβάτας. Έσβησε το χαμόγελο, το σκέρτσο και το παιχνίδισμα που τις έκαναν αξιολάτρευτες. Έχασαν το πλεονέκτημα της ζωής που είχαν έναντι των εξουθενωμένων από τη δουλειά αντρών. 

 Ο Γκι Ντεμπόρ το έγραψε με συνταρακτική απλότητα: "Μόνο όσοι δε δουλεύουν ζουν". Στο πίσω μέρος του κεφαλιού μας όλοι ξέρουμε ότι στον κόσμο δεν ήρθαμε για να κάνουμε καρίερα, λεφτά και όνομα∙ ήρθαμε πρωτίστως για να ζήσουμε και, ει δυνατόν, να αφήσουμε αυτόν τον κόσμο λίγο καλύτερο απ' ό,τι τον βρήκαμε. 

Αλλά δε ζούμε. Κι αυτό μας τρελαίνει. "Το άγχος, το στρες, ο φόβος, η ντροπή, η περιφρόνηση, η επιθετικότητα, η θέληση της δύναμης γεννιούνται από μια καταπιεσμένη θέληση για ζωή" (Βάνεγκεμ) Με τη πιο κοινή λογική, όσες ώρες δουλεύεις, άλλες τόσες πρέπει να έχεις ελεύθερες για να χαρείς αυτά που έβγαλες. Όμως, ο νέος άνθρωπος σπαταλά όλο τον χρόνο, την ευφυΐα, την εφευρετικότητα και τις εμπνεύσεις του για την καρίερα του και όχι για τη ζωή του. 

Ο ψυχισμός του μολύνεται από αυτό το δηλητηριώδες αλισβερίσι. Φυσικώ τω τρόπω, το εξέκιουτιβ τερατάκι γραφείου θα μεταφέρει το πάρε δώσε και στις προσωπικές του σχέσεις: "Αυτά έκανα για σένα, περιμένω ανταπόδοση". Μοιραία οι λαμπρές καρίερες είναι πυραμίδες που θεμελιώνονται πάνω σε προσωπικές και οικογενειακές τραγωδίες.» 

 Αν τιαι ολίγον τι μεγάλο, ελπίζω να σας αρέσει. Εν ένα βιβλίο που πιστέφκω πολύς κόσμος θα απολαύσει γιατί εν ευκολοθκέβαστο, με γραματοσσειρά 16 (που τζιαμέ τζι' αν θκεβάζετε πιο εύκολα) τζιαι γενικά μιλά για θέματα που λιο πολλά απασχολούν μας ούλους. Το κόλπο του Χαριτόπουλο όμως βασίζετε παραπάνω πας το καυστικό χιούμορ τζιαι την ωμή δόση αλήθειας. 

Θα επανέλθω στα ελαφρο-θέματα μου που αύριο. Καλή Κυριακή να έσhετε έβριουαν, ιντζόΰ δε σαν (εν ΤΕΛΕΙΑ η Κυριακή) τζιαι μοστ οφ ολ να χουζουρέψετε όσο μπορείτε σήμερα! 

 Υ.Γ. Ίνα....εν ΤΕΛΕΙΑ Η ΠΑΥΛΙΔΗΣ ΣΟΚΟΛΑΤΑ. Εδοκιμάσαμε τη με τον the friend τζιαι τη μάμα σήμερα ήταν πολλά γιαμ γιαμ. Είσhες δίκαιο τελικά, μιας τζιαι πολλά σπάνια μου αρέκσουν σhοκολάτες με γέμιση φράουλας! Thumbs up! ;-)  

   
 A Sheep in the Deep (τέλειο παράδειγμα του "άλλο δουλειά και άλλο φιλία")

Wednesday, 14 March 2012

Της Τετάρτης τα Παρ-Άλογα

Ανεργίακό Επίδομα VS Lucrezia: 1-0
Ήρτεν επιτέλους μετά που 4 μήνες το ανεργιακό μου επίδομα. Όχι όσα ήλπιζα βάση του μισθού που έπερνα, αλλά όπως με επληροφόρησε η κοπέλα στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις πληρώνουν 1ον) ακόμα το 2010 και 2ον) με βάση τις ημέρες του μήνα, τζιαι επειδή απολύσαν με εξ υπαιτιότητας μου εβάλαν μου τζιαι ένα μήνα πέναλτι (τα οποία τζίνα λεφτά θα μου τα δώκουν μετά τους 6 μήνες που την εγγραφή μου και την συμπλήρωση των απαιτούμενων μηνών μου στο ανεργιακό, εάν και εφόσον δεν βρω δουλειά μπάι δεν). Στην μάνα Ίνγκλαντ που έτυχε ένα διάστημα να είμαι άνεργη, όι μόνο επλήρωνε μου εβδομαδιαία ο Δήμος ένα μπένεφιτ, αλλά επληρώναν μου επίσης τζιαι το χάουζινγκ-μπένεφιτ μου. Ας πούμε δαμέσα, γιατί το καθυστερούν τόσο τζιαι έχουν τόσα ριστρίξιονς εν θα καταλάβω!

SKYPE: United World
Όπως ανάφερα τζιαι προχτές ο ντάντιο επίε 5 μέρες εις τους συγγενείς στην Αθήνα τούντη γουίκ τζιαι έτσι επουτσόγραψε μας στα τρυπημένα του παπούτσια. Εχτές όμως εφιλοτιμίθηκε ο άνκολ να τον κάτσει μπροστά που το Σκάιπ (μαζί με την υπόλοιπη ελληνική φαμίλια) να τα πούμε. Εγώ αμέριμνη ότι θα υπήρχε έτσι μεγάλο κόνφερενς-κολ, μώλις είχα φκει τζιαι που το μπάνιο, τζιαι τζιαμέ που τραγουδούσα "ασίμοσε μι μάτα", πιάνει με ο άνκολ που τη Γκρέκα.

Στην αρχή ούλα καλά τζι' ωραία. Γειά σας, τι κάμνετε, πως τα περνάτε, πως εν ο τζιαιρός, γιού νόου τα γνωστά σμολ-τολκ. Μετά έρκεται τζιαι η ξαδέρφη Lucrezia τζιαι αρκέφκει 'που εν μπρο σου, φώναξε τον να του μιλήσουμε τζιαι τζίνου'. Τζιαμέ που είμασταν στο ρουμ η μάδερ, το Συσέγκιο τζι' έγω επλάκωσε τζιαι ο Κοζάκος (τον μπρο τις τελευταίες εφτομάδες έτσι τον φωνάζω γιατί μαθαίνει Ρώσσικα, ακούει Ρώσσικο ράδιο, βλέπει Ρώσσικες ταινίες, λαλεί μας Ρώσσικα ανέκδοτα - που εν τζιαι κρύα εφ-γουάι-άι - γενικά εΡωσσικοποιήθηκε το κοπελούι), οπότε εγινιήκαμε τέσσερις νοματέοι μες το μιτσή μου μπεντ να μιλούμε με την φαμίλια στην αντίπερα όχθη.

Εγώ έσhιει να επισκεφτώ τους θείους/θείες που το 2004, πριν καν τις σπουδές μου στην μάνα Ίνγκλαντ σόου έχω λιο ντίστανς που τους συγγενείς τζικάτω, σε αντίθεση με τον Κοζάκο που πιέννει τουλάχιστον μιαν φορά το χρόνο. Με τη ξαδέρφη Lucrezia ο Κοζάκος πάντα είσhε μια ιδιαίτερη σχέση. Μια σχέση του τύπου ελάλε του τζίνη σήκου, εσηκώνετουν ο Κοζάκος, ελάλεν του τζίνη κάτσε, εκάθετουν ο Κοζάκος, ελάλε του τζίνη ξιούριστο τζεφάλι σου τζιαι ύστερα κάμε το μπλιτς, εξιούριζε το τζεφάλι του τζιαι ύστερα έβαφε το μπλιτς ο Κοζάκος. Γιού γκετ δε πόιντ. Ο λόγος της ήταν πάντα ευαγγέλιο στα πεταχτά αφκια του μπρο. Τζιαι ποττέ μου δεν εκαταλάβαινα την προτίμηση του προς τζίνη αντι εμού. Ριγκάρντλες.

Με τον άνκολ πάντα όποτε θα μιλήσουμε (καλλιώρα εχτές) είναι σάννα είμαι σε μια ελληνική επιθεώρηση. Εγώ πάντα έκαμνα αστεία για τη καράφλα του τζιαι τζίνος για το πάχος μου (αφού είμαι ζουμπουρλούδα πως να το κάμουμε). Τες παραπάνω φορές εν με πειράζει τζιαι έμαθα να αγνοώ τα κόμεντς του, αλλά έσhιει φορές που το παρασhέζει τζιαι αγκρίζουμε. Εν το κάμνει με πολύ τακτ τζιαι εν εν ιδιαίτερα πνευματώδες. Γενικά όμως εντάξει πάμεν τα καλά αν τζιαι σε κάποια φάση βαρκούμαι τους, hence ο δισταγμός μου να τους επισκεφτώ τόσα χρόνια. I would take UK any day of the week, to one week with them (αλλά σhhhhhhhhhhhhhhh μεν το πείτε).

Γενικά επίε καλά η συζήτηση, αν τζιαι που μια φάση τζιαι μετά εμίλαν μόνο ο Κοζάκος με την ξαδέρφη Lucrezia τζιαι άι λοστ ίντερεστ σόου επία να μιλήσω στον the friend γιατί εβαρέθηκα. Το Συσέγκιο ανυπομονούσε να κλείσουμε το γέριμο το Σκάιπ για να τζοιμηθεί επιτέλους (μετά τις 10.30 εν το μπεντ-τάιμ της τζιαι εκαθυστερήσαμε τη μιαν ώρα τζιαι ήταν κάπως ιδιότροπη). Τζιαι τόσο πολλά εβαρέθηκε ο ντάντιο να μας ακούει να λαλούμε αρλούμπες που στο τέλος εποτζοιμήθηκε πας το καναπέ του σπιθκιού τους δίπλα που το τζάκι. ΛΟΛ. Γονιός που ενδιαφέρετε σου λέει μετά.

Καλό το Σκάιπ nonetheless, κάμνει την δουλιούαν του.


LACTAρα!
Μα εν εγώ που είμαι οξά εν η ιδέα μου ότι ούλη η Κύπρος έπεσε με τα μούτρα στις σhοκολάτες LACTA; Και κάπου σ' αυτό το σημείο θα ήθελα να αναφέρω τες 10 αγαπημένες μου σhοκολάτες γιατί είμαι τζιιιι που την σουίτ-τουθ τζιαι είναι να μεν με κλείσεις σε ένα σhοκολατερί εμένα. Αρχίζουμε:

                                              Kinder Bueno (normal & white one)
Sport Ritter (biscuit)
LACTA (plain, Oreo & buscuit)
Cadbury's (plain, caramel crunch, twirl)
ION (αμυγδάλου)
Aero (bubbles)
Snickers
Twix
Bounty
Daim



Τούτες εν μερικές που τες μέινστριμ-κομέρσhιαλ σhοκολάτες που μου αρέσκουν. Οφ κορς υπάρχουν τζι' άλλες του τύπου πιο εκλεκτικές σαν τις Thorntons, Butlers, Lindt etc αλλά τζίνες εν για πολλά σπέσhιαλ οκέιζονς.

Άτε πάλε επέλλανα σας σήμερα. Ελπίζω να σας αρέσουν οι σοκολατένειες επιλογές μου. Πέτε μου τζιαι εσείς τες δικές σας.

Χάπι μιντ-γουίκ έβριουαν!

Υ.Γ. Άμαν δεις όνειρο ότι εφίλησες κάποιον (εχτός του αμόρε σου) σημαίνει τίποτε; Επειδή εν dream-cheating τούτο έννε; Ούφου...εν χέλω να έχω έτσι ντριμς. 
Υ.Γ.1 Είμαι πελλή άι νόου.
Υ.Γ.2 Πάλε έκαμεν μας τα πίλιες τούτος ο Μάρτης. Σατζιή γιέ μου με τούντες βροσhές, σατζιή.



 Perfume Genius - All Waters

Tuesday, 13 March 2012

Η Μιμόζα


Νομίζω πρέπει να με έπιασε συγγραφικό μπλόκ  γιατί πάλε εν έχω τίποτε να πω. Εσκάλιζα εχτές μες τα βιβλία μου όμως τζιαι ήβρα το τελικά τζίντο βιβλίο με τους μύθους των φκιόρων λουλουδιών τζιαι είπα μιας τζιαι εμπλόκαρα να σας γράψω μια που τες ιστοριούυλες. Παιδικό αλλά ευχάριστο διάλλειμα.

"Μέσα σ'ένα μεγάλο πύργο, που βρισκόταν κρυμμένος σ' ένα απέραντο δάσος, κατοικούσαν μερικές κακές, άσχημες και γριές μάγισσες. Δεν αγαπούσαν καθόλου τους ανθρώπους (εν τις αδικώ) και δεν είχαν κάνει ποτέ μια καλή πράξη στη ζωή τους. Ανάμεσα σ' αυτές τις γριές μάφισσες έμενε και μια μικρή κοπέλα που την έλεγαν Μιμόζα. Ήταν πάρα πολύ όμορφη (μάλλον εν καμιά πλαστική που έκαμε) κι' είχε πλούσια και μακριά μαλλιά στο χρώμα του χρυσάφιού.

Αλλά δεν ήταν διαφορετική μόνο στη ομορφιά από τις άλλες μάγισσες. Δεν τους έμοιαζε καθόλου και στην ψυχή. Η Μιμόζα αγαπούσε τους ανθρώπους και η καρδιά της ήταν γεμάτη συμπόνια και καλοσύνη. (εν που τους έβλεπε που μακριά αλλόπως τζιαι αγάπαν τους)

Οι μάγισσες δεν την αφήναν να βγει απ' τον πύργο (τζιαι καλά εκάμναν τόσοι κίνδυνοι κυκλοφορούν στες μέρες μας) και ούτε τους είχαν μάθει τα μυστικά τους για να κάνει κι' αυτή μάγια.

Μιμόζα-"Πότε θα μ' αφήσετε κι' εμένα να βγω από τον πύργο;" παρακάλεσε μια μέρα τις κακές μάγισσες. "Γιατί δεν με μαθαίνετε και μένα τη τέχνη να κάνω μάγια" (γιατί το πιο πιθανόν να τα κάμεις ούλα λίμπα)

Κακιά Μάγισσα Βασίλισσα- "Γιατί δε σου έχουμε εμπιστοσύνη Μιμόζα (τι σας έλεγα; ζημιακέρισσα)" της εξήγησε η βασίλισσα τους. "Δεν είσαι όμοια μας. Αγαπάς τους ανθρώπους και αυτό δε μας αρέσει."


Κάθε μέρα η Μιμόζα συνέχιζε να θερμοπαρακαλεί την βασιλίσσα τους να της μάθει τα μάγια και να την αφήσει να βγει από τον πύργο τους, ώσπου εκείντη τη βαρέθηκε. (εεε λογικό, απήυδησε το πλάσμα)

Κακιά Μάγισσα Βασίλισσα - "Εντάξει", της είπε ένα βράδυ. "Θα σσε αφήσω να βγεις αλλά με μια συμφωνία. Για να κάνεις κάποιο καλό στους ανθρώπους θα πρέπει να θυσιάσεις κάτι από το σώμα σου. Συμφωνείς;"


Μιμόζα/Ηλίθια - "Συμφωνώ!" απάντησε χωρίς να πολυσκεφτεί η Μιμόζα. (έτσι χαντή είσαι).

Τότε η βασίλισσα πήρε ένα μαγικό ραβδί (ουυυ γουότ έι σαπράιζ) και την άγγιξε στο κεφάλι, λέγοντας κάτι παράξενα λόγια.

Κακιά Μάγισσα Βασίλισσα - "Τώρα είσαι και συ μάγισσα", της είπε στο τέλος. "Αλλά μη ξεχνάς την συμφωνία μας. Τα μάγια σου θα πιάνουν μόνο όταν θυσιάζεις κάτι από το σώμα σου". (μα συνέχεια; δηλαδή άμα κάμει ένα μαγικό τζιαι κόψει ένα σhέρι τζιαι ύστερα θέλει να κάμει τζι' άλλο τζι'άλλο τζι' άλλο έννα μείνει τετραπληγική τούτη;)

Γεμάτη χαρά η Μιμόζα βγήκε αμέσως από το πύργο. Ήταν Φλεβάρης κι' έκανε τσουχτερό κρυό. Αμέσως η σκέψη της μικρής μάγισσας έτρεξε στους ανθρώπους. Θάθελε να κάνει κάτι καλό γι' αυτούς, κάτι να τους προσφέρει. Τι, όμως; Για να τους προσφέρει κάτι, θάπρεπε (καλά τούτες οι εκδόσεις Στρατικη ήνταλοΐς κολλούν τες λέξεις μαζί, γίνετε;) να θυσιάσει κάποιο κομμάτι από το σώμα της. Ποιο;


Να κόψει το ένα πόδι ή ένα χέρι; Όχι, αυτό ήταν αδύνατο. Ώ...γιατί να βιαστεί να συμφωνήσει με την κακιά και πονηρή βασίλισσα της;


Ξαφνικά θυμήθηκε κάτι...Έτρεξε αμέσως στον πύργο, πήρα ένα κοφτερό μαχαίρι και άνοιξε στο χώμα ένα λάκκο. (με το μασhαίρι σιόρ;) 'Εκοψε τότε τα μακριά και υπέροχα μαλλιά της, τα έριξε στο λάκκο και τα σκέπασε με το χώμα.

"Θέλω να φυτρώσει ένα δέντρο που τα λουλούδια του να έχουν το χρώμα των μαλλιών μου", εύχήθηκε. "Ένα δέντρο που ν' ανθίζει το χειμώνα, όταν τ' άλλα δέντρα θα είναι γυμνά, για να ζεσταίνει τις καρδιές των ανθρώπων." (τα καύσιμα θα ήταν πιο εξυπηρετικά τράστ μι)

Η ευχή της μικρής και τόσο καλής (τα καλά της τα καλάθκια) Μιμόζας πραγματοποιήθηκε πολύ γρήγορα. Την άλλη κιόλάς μέρα φύτρωσε ένα δέντρο που ήταν καταστόλιστο από κίτρινα τσαμπιά λουλουδιών. Ένα δέντρο που οι άνθρωποι του έδωσαν το όνομα της μικρής μάγισσας.

Όταν βλέπετε μια ανθισμένη Μιμόζα μέσα στο βαρύ χειμώνα, θυμηθείτε την όμορφη και γεμάτη αγάπη για τους ανθρώπους μικρή μαγισσούλα..."


*Μάλιστα. Πράματα που έμαθα που τούντον μύθο:
-Να αφήνεις τα μαλλιά σου να μακρινίσκουν σαν της Μιμόζας έτσι ώστε άμα τα θυσιάσεις κάποια μέρα να μπορείς να γίνεις τζιαι εσύ μια μάγισσα
-Εν καλό προμόσhιον να λαλούμε στα μωρά ότι οι μάγισσες εν άξουαλι καλά πλάσματα γι' αυτό μεν διστάσετε που νωρίς να μάθετε στα μωρά σας πως να "δένουν" κόσμο τζιαι να κάμνουν μπουγιούμια. Που ξέρετε, κάποια μέρα μπορεί να σας φανεί τζιαι εσάς χρήσιμο.
-Που έννα βλέπω τωρά μιαν ανθισμένη Μιμόζα έννα σκέφτουμε ότι εν κρυάδα τζιαι ότι τούντο λουλούδι όι μόνο εν μυρίζει αλλά εν μπορεί καν να μου προσφέρει ζεστασιά.

Ολίγον τι πατάτα τούτος ο μύθος. Εν μου άρεσε. Έννα σας γράψω άλλον την άλλην εφτομάδα με παραπάνω γαίμα τζιαι άξιον. Άι πρόμις.

Καλή μέρα έβριουαν!


Mumford and Sons - Little Lion Man

Monday, 12 March 2012

You're different....So what?!?


Πολύ καλημέρα σε όλους! Νέα εβδομάδα, νέος ήλιος, νέα χαμόγελα, ελπίζω όλα να είναι όμορφα τζιαι ωραία. Εμείς επεράσαμε το γουίκ-εντ σε φουλ-χάουζ μόουντ, είμασταν όλη η φαμίλια πλας οι φριέντς τζιαι εβλέπαμε μούβις ολ αράουντ. Τζιαι λάικ ολ φέρι-τέιλς σήμερα το πρωί επίε ο κάθε κατεργάρης στο πάγκο του με εξαίρεση το ντάντιο που επίε φάιβ-ντέις στην Αθήνα τζιαι σάννα τζιαι εφκέρωσε νάκκουρι το σπίτι (γιού νόου που τες γιούζουαλ γκρίνιες τζιαι χαζοανεκδοτάκια του). Nevertheless, μια καινούργια μέρα αρχίζει.

In itself, homosexuality is as limiting as heterosexuality:  the ideal should be to be capable of loving a woman or a man; either, a human being, without feeling fear, restraint, or obligation.  ~Simone de Beauvoir

'Εθελα λίο να θείξω ένα θέμα, έσhιει κανένα μήνα τωρά αλλά εν λίο πολλά λεπτό τζιαι δε ξέρω ποιές θα εν οι βλογκικές αντιδράσεις. Απλά θα πω τι είδα.

Πριν κανένα μήνα είδα ένα επειδόσδιο της αμερικάνικης σειράς Glee. Teenage series, γεμάτη τραούθκια τζιαι χωρούς αλλά τούτη η συγκεκριμένη εν πολλές φορές που πάει πέραν των προσδοκιών τζιαι ξαφνιάζει.

Ένα που τα θέματα που "αγγίξαν" οι σεναριογράφοι της σειράς πριν κανένα μήνα ήταν η ομοφυλοφιλία τζιαι η καταπίεση που τους γονείς τζιαι το κοινωνικό σύνολο προς τους έφηβους να ομολογήσουν, να αντιμετωπίσουν, να αναζητήσουν τζιαι να εκφέρουν προτίμηση προς τούντο θέμα. Με αποτέλεσμα στο τέλος τούντου επεισοδίου να φτάνει ένας που τζίντους έφηβους στην αυτοκτονία.

Τζιαι σκέφτουμε εγώ τωρά: λέμε ότι είμαστε προοδευτικός λαός, λεν ούλοι ότι με τα μίντια τζιαι τη τεχνολογία εγινήκαμε πιο ανοιχτόμυαλοι (τζιαι εν μιλώ συγκεκριμένα για τη μεγαλόνησο περί τούντου θέματος αλλά γενικά) αλλά πας σε τούντο θέμα, το θέμα της σεξουαλικότητας μήπως ακόμα στο κοινωνικό σύνολο μας ακόμα υπάρχει τρομερή καταπίεση;

Θυμούμαι ένα συμφοιτητή του κάζιν που αρχίσαμε να κάμνουμε ένα διάστημα πολύ παρέα τζιαι τούτο το παιδί ήταν Τουρκο-κύπριος τζιαι συνέχεια ερώταν με ερωτήσεις του τύπου αν θα ήταν κακό να έσhιει κάποιες "ανυσηχίες" περί της σεξουαλικότητας. Τζιαι εσκέφτουμουν, φαντάστου πόσο κακό θα είναι να νιώθει ένα πλάσμα τόσο καταπιεσμένο να μεν μπορεί καν να μιλήσει τζιαι να νιώθει άνετα με τον ίδιο του τον εαυτό για τζίνο που πηγάζει ενστικτωδώς που μέσα του.

Εν το έψαξα για να είμαι ειλικρινής το θέμα ομοφυλοφιλία για να δω συγκεκριμένα το αν είναι φυσιολογικό ή όι ένας άνθρωπος να τρέφει τέτοια συναισθήματα, αλλά πάντα ήμουν με το μέρος της καταπιεσμένης μερίδας των ανθρώπων που θεωρούνται οι "περιθωριοποιημένοι". Δε με έκοφτε με γκέι, στρέι, μπάι, ούλα μαζί, κοντός, ψηλός, γεμάτος, αδύνατος, με φακίδες, με πανάδες, με ακμή, με μαβρούθκια κλπ κλπ αν είναι κάποιος. Απλά το τι ανθρώποι ήταν. Τζιαι δεν πρέπει να  έσhιει σημασία νομίζω.

Τζιαι εχάρηκα που είδα μια σειρά να προσπαθεί να προσεγγίσει τούντο θέμα. Εν ένα θέμα που κάποτε ήθελα να το προσεγγίσω τζιαι εγώ σεναριακά, αλλά ξέρω πως, ειδικά στη μεγαλόνησο, κανένας εν θα ερίσκαρε να χρηματοδοτήσει μιαν τέτοια ιδέα. Γι' αυτό κρατώ μια ουδέτερη στάση γιατί υπάρχει ακόμα πιστέφκω πολύς ρατσισμός, καταπίεση τζιαι κλειστομυαλία που εν αφήνει τους άλλους να αποδεχτούν το διαφορετικό που το κοινωνικό σύνολο. Αν τζιαι εν σημαίνει ότι το οτιδήποτε εν διαφορετικό που το κοινωνικό σύνολο εν απαραίτητα τζιαι κακό.

Ήβρα το βιντεάκι που το συγκεκριμένο επεισόδιο που μιλά για την "διαφορετικότητα" τζιαι την καταπίεση που μπορεί να νιώθει ένας έφηβος στο να αντιμετωπίσει τζίνα που νιώθει μέσα του.

Αν ξέρετε κάποιον που νιώθει παρόμοιες καταστάσεις, πιστέφκω ούλοι πρέπει να βοηθούμε, να είμαστε πιο δεκτικοί, να ακούμε περισσότερο τζιαι να δείχνουμε κατανόηση.

Πιο κάτω εν τζιαι το ορίτζιναλ τραγούδι του 'Cough Syrup' από το Ιndie/Rock συγκρότημα Young the Giant.

You know what they say:  You can't teach a gay dog straight tricks.  ~Trey Parker & Matt Stone, South Park.




Young the Giant - Cough Syrup

Thursday, 8 March 2012

Είμαι γένος...Θηλυκού!


Τούτη η μέρα λαλούσιν εν δική μας. Ότι εν η διεθνής μέρα όπου αναγνωρίζουνται τζιαι εκτιμούνται οι γυναίκες. Well, we'll agree to disagree. Οι γυναίκες πρέπει να αναγνωρίζονται επί καθημερινής βάσεως τζιαι να εκτιμούνται κάθε μέρα. Δεν θα κάτσω να σας πω τα κατορθώματα μας, ούτε έννα αρκέψω "δήθεν" φεμινιστικούς επαίνους. Απλά θα πω "we are better and we know it!". Τωρά αν το βλέπουμε εμείς τζιαι οι άλλοι εν άλλη ιστορία.

Ισότητα των φύλων δεν υπάρχει, τζιαι με την ανεξαρτησία μας τζιαι το δικαίωμα να ψηφίζουμε εν ήρταμε τζιαι πολλά μπροστά. Πάλε σε μια πατριαρχική κοινωνία ζούμε. Παρ' όλα αυτά είδα γυναίκες που αυτοθυσιάζονται, που πονούν στα σκοτεινά, που χαμογελούν με ένα χαμόγελο λες τζιαι εν η ψυσhιή τους που χαμογελά, που υπάρχουν για να κάμνουν τζι' αλλους ανθρώπους χαρούμενους με τη παρουσία τους, που προσφέρουν βοήθεια με μιαν απλή αγκαλία ή απλά μια κατανόηση που δυστυχώς ή ευτυχώς ένας άντρας δε θα μπορέσει να καταλάβει. Φυσικά είδα τζιαι γυναίκες που εν έχουν αυτο-εκτίμηση ούτε σεβασμό προς το φύλο μας, που δεν αναγνωρίζουν τα όσα υπομένει τζιαι αντέχει μια γυναίκα, τζιαι για τζίνες όμως υπάρχει πάντα κάτι που πίσω που τις ώθησε να εν έτσι.

Πάντα εθαύμαζα το βιβλίο που είσhε γράψει ο Παπαδιαμάντης "Η Φόνισσα". Όι γιατί άρεσκει μου που εσκότωνε τα κοριτσάκια αλλά μέσα στη παράνοια της έβρισκα μια πολλά λογική εξήγηση. Μιας γυναίκα in her lifetime περνά που τόσα πράματα (τζιαι ο άντρας εν λέω) αλλά η φύση της γυναίκας σας οντότητα εν τόσο διαφορετική που ένα αρσενικό που της έβρισκα πάντα μιαν άφεση αμαρτιών για τους φόνους που εδιάπραττε. Εν λέω ότι το να είσαι γυναίκα εν κατάρα, αλλά με τη γέννηση της η γυναίκα κουβαλά ένα σταυρό, θέλοντας τζιαι μη. Αλλά το θαύμα είναι ότι όι μόνο μαθαίνει να ζει με τούτο αλλά she makes the best possible. Μια γυναίκα is able to rise up and fight, μόνο που οι γυναίκες εν πολεμούν με όπλα, αλλά πολεμούν με τα μάτια, με τη κατανόηση τζιαι την αντοχή τους.

Πολλές φορές εμίσησα το ότι επειδή είμαι γυναίκα αυτόματα πρέπει να κατηγοροποιούμαι αλλά εν περισσότερες οι φορές που ελάτρεψα το γεγονός ότι είμαι γυναίκα τζιαι αισθάνομαι πράματα μέσα μου (τζιαι πνευματικά αλλά τζιαι σωματικά) που το αντίθετο φύλο εν θα καταλάβει ποττέ. I embrace my nature τζιαι ίσως θα έπρεπε γενικά ούλες οι γυναίκες να διούμε λιο περισσότερο credit to ourselves.




Cyndi Lauper - Girls Just Wanna Have Fun

 So, here's to the women! Στες γυναίκες που βρίσκουν το θάρρος να χαμογελούν ενώ θα έπρεπε να κλαίσιν, στις γυναίκες που πονούν αλλά ακόμα βοηθούν τους άλλους, στις γυναίκες που Σμιλέφκουν, στις γυναίκες που καρτερούν να σχολάσουν για να πάσσιν στου Λεβέντες τους τζιαι τες κοράσες τους τζιαι αφού τες βάλουν να ππέσσουν σύρνουν τζιαι κανέναν που τα ξακουστά τους Μοχίτο πάνω να γίνετε, στες γυναίκες που εν σε κάτι Λαπ με κάτι πελλούς Οκλαχόμες τζιαι Άρχοντες ολημερίς, στις γυναίκες που καρτερούσιν να έρτουν τα Ονλάιν σhόππινγκ τους τζιαι εν τσιμπημένες, στες γυναίκες που κάμνουν πολλά ωραία Ανοιξιάτικα cup-cakes, στις γυναίκες που αυτή τη στιγμή πάσσιν για συνέντευξη για δουλειά τζιαι Ονειρέφκουντε ένα καλύτερο κόσμο (γκουντ λακ Ονειρεμένη), στις γυναίκες που έμπλεξε με κάτι Αχάπαρους αλλά το καταδιασκεδάζει, στις γυναίκες που Αναστενάζουν αλλά αγαπούν την πόλη τους, στις γυναίκες που περιμένουν καρτερικά να έρτει ο τζιαιρός των διακοπών τους τζιαι έχουν Ανοιξιάτικες Σκέψεις, στις γυναίκες που είναι Ψηλές, στις γυναίκες που κάτι Μαμόθρεφτα τζιαι κάτι κοράσσες τους εν ο κόσμος τους για τζίνες, κάτι γυναίκες που έχουν πάθει ψύχωση με το ThermoMix, στις γυναίκες που επαρετήσαν την πελλο-Λεμεσhιανή-παρέλαση για να δούσιν τα Όσκαρς η ώρα 3 το χάραμα (όλε Aenima), στις γυναίκες που αγαπούν με τη καρδιά τους κάτι Ροζ Ελέφαντες...τζιαι γενικά όλες τις γυναίκες που αγαπούν τζιαι χαμογελούν τζιαι παλέφκουν against all odds to make it through!

Αφιερωμένο το ποστ στις γυναίκες τις βλογκόσφαιρας (και μη - mommy for you too!)

Μακάρι να είστε ΟΛΕΣ σας καλά, να μη σταματήσετε να χαμογελάτε τζιαι να γίνεστε obsessed. It's what makes you special!

Τζιαι μεν ξεχνάτε...τζιαι αύριο μέρα της Γυναίκας είναι! ;-)

Καλή μέρα σε όλες/όλους!

Υ.Γ.1 Σόρρυ αν εξίχασα μερικές πίσω σαν την Eolica, EagleEye, Hopeless Romantic, Μαριλού, Daffodil Lament τζιαι τόσες άλλες άουτ δέαρ! Είσhε να με κρούσετε αν έγραφα για ούλες τες γυναίτζες της μπλογκόσφαιρας. Είσαστε τζιαι μια φάουσα τα γέριμα. Ρε Ινβίκτους , Noni + Marco κάμετε recruit λίους άντρες παραπάνω τα γέριμα.



Tina Turner - You're Simply the Best!
(αν τζιαι εν έννι το πιο αντιπροσωπευτικό τραγούδι για τις γυναίκες νομίζω εν αρκετά ξεσηκωτικό για ούλες) =)

Wednesday, 7 March 2012

Being...Pop


Τελικά εκαταλάβα ότι οι Άγγλοι εν πολλά ποπ. Τζιαι τούτο όι γιατί όποτε έννα πάσσιν κλάμπινγκ σε κάποια φάση της βραδιάς έννα το γυρίσουν στη ποπ μουσική, αλλά γενικά τζιαι στο τρόπο που αντιμετωπίζουν τα πράματα.

Ποπ σημαίνει κάτι ευχάριστο, κάτι λάιτ, κάτι επιφανειακό, ως προς την γενικότητα του όρου. Εεεε οι Άγγλοι επιάσαν τούντο πράμα τζιαι εντάξαν το στην κουλτούρα τους. Ειδικά μετά την επι Θάτσερ εποχή, εξεσαλώσαν.

Θυμούμαι ότι κάθε Παρασκευή νύχτα θα εντύνουνταν μασκαράδες, έβρι γουίκ τούτοι- εν εχρειάζετουν να εν Χάλογουιν για τζίνους για να ντυθούσιν, τζιαι επιέναν κλάμπινγκ, με λίγα λόγια να μεθύσουν. Γιατί ποτό είπαμε τι έννι για τους Μπρίτισh = διασκέδαση.

Παρ' όλα αυτά σε πολλά οκέιζονς τον καιρό που έζησα τους Άγγλους οτιδήποτε εσυνέβαινε στη ζωή τους αντιμετωπίζαν το με μια ποπ στάση. Π.χ. εψήναν ρόστο τζιαι έπεφτε τους η πιατέλα με το φαΐ τζιαι συνάμα εχτυπούσε το τηλέφωνο τζιαι το κουδούνι τζιαι έπεφτε τους ΤΖΙΑΙ το παντελόνι τζιαι έπριζε τους η κόρη τους ότι θέλει ππαράωμα;....Κουλ τζίνοι, θα σου απαντούσαν με ένα χαμογελαστό τρόπο σάννα τζιαι εν σπάζουν τα νεύρα σου που τριακόσhες μερκές.

Γενικά επέτυχα πολλά περιστατικά που μπορεί να ήταν πολλά σοβαρά αλλά τζίνοι με ένα  'oh don't worry dear, a cup of tea will make everything better' ενομίζαν ότι ούλα ελύνουνταν. Εεε τζιαμέ ξυπνά το κυπριακό μέσα σου ή εν ξυπνά; Ας πούμε θέλεις να φωνάξεις, να σhιλοπαουρίσεις τζιαι να μεν μπορείς γιατί ούλοι μιλούν τζιαι συμπεριφέρουνται σαν τα καττούθκια. Άι μιν έλεος γκάις, έ-λ-ε-ο-ς!!!

Αλλά τζίνο που πάντα μου άρεσκε νο μάττερ γουότ σκοτούρες είχαν πάντα εξεσαλλώναν με το χορό (τζιαι ποτό). Τζιαμέ εν τους πιάνεις με τίποτε. Τζιαι πάντα ποτζί το επέρναν ποδά το εφέρναν, ακόμα τζιαι σε ρέγκε κλαμπ, πάντα εσύρναν τζιαι το ποπ τους μες την μέση.

Το πόστ τούτο, μιας τζιαι τελευταία έπαθα ολίγον τι βλογκικό-συγγραφικό μπλόκ, είπα να το κάμω με μερικά που τα ποπ/ντίσκο/λάιτ ροκ τραούθκια που πάντα θα επαίζαν σε κάθε κλαμπ επί των φοιτητικών μου χρόνων (μιας τζιαι έχω να πατήσω σε κλαμπ κάτι χρόνια τώρα) - no scrap that, ψεύδομαι γιατί επία κλάμπινγκ τα Χρίσμας αλλά εμέθυσα που το πρώτο Apple-Tini τζιαι εκάθουμουν ούλη τη νύχτα (ήντα φέιλ που είμαι;)

Αρχίζουμε...




Jon Bon Jovi - Livin' on a Prayer
Αν τζιαι εν θεωρείται πολλά ποπ τούντο σόνγκ παρ' όλα αυτά μώλις το έβαλε ο Ντι-τζέι αμέσως έτους ούλους τους πιττωμένους Άγγλους ολόισhα πάνω να "ροκάρουν" (μη χε). Οι όμορφες εποχές των Μπον Τζόβι. Αααχχχ!




Robbie Williams - Let me Entertain You
Oh the good old days when Robbie was newly-gone from 'Take That' and made it solo. Μπορεί να άφηκε τους Τέικ Δατ σύξηλους αλλά την Βρετανία εν την άφηκε χωρίς παμό. Άρκεψε βύρα τες επιτυχείες τζιαι έκαμνες τα μεθυσμένα ξανθοψηράκια να χορέφκουν σαν τους πελλούς!




Bryan Adams - Summer of '69
Τούντο σονγκ μπιλίβ ιτ ορ νοτ πρώτη φορά εν μες το κλάμπ που το άκουσα τζιαι εξαφνιάστηκα με το πόσο γλίορα εσηκόνουνταν ούλοι για να χοροπηδήσουν πάνω κάτω τζιαι να κάμνουν τες κκελλάες του μπακ-εντ-φορθ με του που ελάλεν ο Μπράιαν  'Those were the best days of my life'. Αχχχ βρε Μπράιαν, είσαι ένας λέτζεντ βρε Μπράιαν!




Gloria Gaynor - I will Survive
Η όλτιμεΐτ βασίλισσα της Ντίσκο. Με το που ακούει ένας Μπρίτισh τούντο τραγούδι εν το σήμα κατατεθέν τους να το παίξουν γκέι τζιαι να μου χορέφκουν σάννα τζιαι εχωρίσαν εχτές για να το κηρύξουν το όλτιμεΐτ σονγκ των σίνγκολς (σάννα τζιαι χωρίζουν τα αγγλούθκια, αφού ούλο one-night-stands κάμνουσιν ήνταλοΐς έννα χωρίσουν; με τον αέρα)

And last but not least...
(ειδικά για τους Μπρίτισh)




ABBA - Dancing Queen 
Καλά ε! Μιλάμε με το που βάλεις του Άγγλου ABBA γίνετε καπνός. Εν σάννα τζιαι παίζεις τους τον εθνικό τους ύμνο. Το πλέον καθοριστικό τραγούδι για τα κελτάκια μιας τζιαι τούτο πάντα θα τους πέρνει σε μια ξέγνοιαστη πιο χαλαρή δεκαετία που ο μόνος τρόπος να ανταπεξέλθουν ήταν με την λάιτ μπιτάτη μουσική των ποπ τραγουδιών.

Όπως είπα τζιαι πιο πάνω, σήμερα τζιαι χτες εν είχα τίποτα σημαντικό να γράψω αλλά  επειδή εν θέλω να εγκαταλείπω το βλογκ μου για μεγάλο χρονικό διάστημα είπα σήμερα απλά να κάμω ένα ποπ-διάλλειμα.

Ελπίζω να σας αρέσκουν κάποια που τα  πιο πάνω σονγκς τζιαι να σας ανέβασα την διάθεση στο μέσο της εφτομάδας.

Καλό απόγευμα σε τζίνους που εν στα γραφεία, σε τζίνους που εν σπίτι τζιαι κάμνουν chores του σπιθκιού τζιαι σε τζίνους που εν εξωτερικό σπουδάζωντας (και μη).

Monday, 5 March 2012

Lady Bad-Luck

Τζιαμέ που ενόμιζα ότι εν υπήρχε τσανς να γίνω πιο ατζαμίνα, τούντο Σ/Κ εξεπέρασα τον εαυτό μου! Θέλω να μου δώκει η Ράνια αυτή τη στιγμή Όσκαρ Καλύτερης Ατσαλωσίνης. Απαιτώ το! Σαν εμένα καμιά.

Ηθικόν....παρ-ακμαιώτατον!
Μετά που μιαν έντονη συζήτηση περί οικονομικών είπα να πάρω βόλτα το Συσέγκιο τη Παρασκευή το βράδυ δαμέ στο παρκούδι της γειτονιάς. Εκάτσαμε σε μια φάση σε ένα που τα παγκούθκια τζιαι στο διπλανό παγκούδι που το δικό μας έκαμα σποτ ένα τατς-φόουν κινητό. Επία να το πιάσω να δω αν μπορώ να κάμω κλήση στον τελευταίο αριθμό μπας τζιαι έχασε το κανένας τζιαι δεν εκατάφερνα να το ανοίξω. Μπάταρι ντέντ μάλλον.

Ηθικό δίλημα - Τι κάμνεις σε τέθκοια περίπτωση;
(α)Αφήνεις το τζιαμέ που το ήβρες τζιαι συνεχίζεις την βόλτα σου με το Συσέγκιο.
(μπε) Πιάνεις το τζιαι προσπαθείς να το ανοίξεις.
(τρουά) Φέρνεις το σπίτι τζιαι βάλεις το να φορτήσει με την ελπίδα ότι θα ανοίξει.
(κατρ) Φκάλεις μονομιάς τη ΣΙΜ τζιαι τη Μέμορι Καρτν τζιαι μάσhεσε να το παζαρέψεις είτε σε ένα φάμιλι μέμπερ είτε σε ένα φίλο.
(σανκ) Μώλις φορτήσει ξαναπροσπαθείς να έβρεις τον ιδιοκτήτη του για να του το επιστρέψεις.
(σιξ) Θωρείς μπας τζιαι έβρεις τον ιδιοκτήτη του τζιαμέ γυρό.
(σεπτ) Αφήνεις σημείωμα σε τζίνον που το έχασε να σε πιάσουν τηλέφωνο στον δικό σου αριθμό τζι' αν σε  πιάσουν ζητάς του να σου το περιγράψουν για να είσαι σίουρος ότι εν τζίνος ο ιδιοκτήτης όταν θα τους το επιστρέψεις.
(νεφ) Κρατάς το για λόου σου.

Τέσπα για να μεν τα πολυλογώ, (τζιαι για να μεν ππέσω χαμηλά στα μάθκια σας) έπιασα το κινητό με την ελπίδα να καταφέρω να εντοπίσω τον ιδιοκτήτη του αλλά ο μπρο μώλις το είδε το φόουν επέλλανε τζιαι ήθελε να το επωμιστεί, οδηγώντας με έτσι στο να το δώκω στη μάδερ για σέιφ-κίπινγκ μέχρις να ανακαλυφτεί ο ιδιοκτήτης. Τζι' αν δεν τον έβρω; Τι θα κάμω το Νόκια τατς-φόουν (εν μου αρέσκουν τα τατς αλλιώς θα σου λέα τι θα το έκαμνα) Τζιαι προς το παρών καρτερούμε μέρα νύχτα για τον ιδιοκτήτη να φανεί.

Το νερό χωρά παντού
Θέλω να πιστέφκω ότι εν με ακολουθεί η 'κακή τύχη' αλλά μετά από 6 χρόνια πιστής "υπηρεσίας" στους φορητούς υπολογιστές έκαμα την ζημιά μου πάλε. Έσυρα νερό πας τη Σhιόνα μου aka το λάπτοπ μου όπως το φωνάζω χαΐδευτικά. Εμετέφερα κάτι ποτήρκα που τα διάφορα δωμάτια του σπιθκιού τζιαι σε ένα εν το επρόσεξα πως είσhε νερό τζιαι τσουπ! ο νυπτήρας ξεβουλώνει έπεσαν πας το κίμπορντ μερικές σταγόνες νερό. Τζιαι αμέσως η οθόνη του λαπτοπ άρχισε να αντιδρά. Αρνητικά άι μάιτ αντ. Εξαπώλησα τα ποτήρκα, τζιαι αμέσως άρχισα τα σκουπίσματα. Επέρασα ένα εφιαλτικό Σάββατο μιας τζιαι έκαμνα του γιατροσόφκια μπας τζιαι σώσω λίο τη κατάσταση. Καταρχάς ο the friend είπε μου να το κλείσω μονομιάς τζιαι να το φκάλω που τη πρίζα τζιαι ένας άλλος IT φίλος είπε μου να απλώσω ρύζι (ναι, ρύζι που τρώμε) πας το κίμπορντ για να απορροφήσει την υγρασία. Στην αρχή ενόμιζα πως με περίπεζε αλλά τελικά εδούλεψε. Άνοιξα το ξανά μετά που 24 ατέλειωτες ώρες. Τα αποτελέσματα ήταν μια αρκετά εμφανής θαμπάδα στο 1/8 της οθόνης αλλά σήμερα το πρωί εδοκίμασα να το βάλω τζιαι στον ήλιο τζιαι τελικά ευτυχώς εν φαίνεται σχεδόν τίποτε πλέον που το νερό. Τελικά τούντο νερό άμα έβρει χωρισhιά θα μπει τζιαι δε θα υπολογίσει κανέναν.

Τέλος καλό όλα καλά...
Έτσι ενόμιζα δηλαδή. Λαλούν ότι τα κακά έρκουνται ανά τριάδες. Γουέλ εν καλά που λαλούσιν. Γιατί τζίντην μισή ημέρα που έμεινα χωρίς λάπτοπ έπιασα τον παλιό μου φορητό υπολογιστή που τωρά άνηκε στη μάδερ τζιαι έκαμα μεγάλη χοντράδα. Είπα να κατεβάσω διάφορα προγράμματα...Μπιγκ μιστέικ. Ένα που τα προγράμματα ήταν τζιαι το MSN MESSENGER! Θα το ξεμπροστιάσω. Καταραμένο μσν. Μας κατέστρεψε. Έμπλεξε τις λειτουργίες του λογισμικού του κομπιούτερ τζιαι τωρά δεν ανοίει. Τζιαι η μάδερ η καημένη έμεινε χωρίς λάπτοπ. Καλά το τι τύψεις με τρώσιν εν φαντάζεστε. Γιατί επία εγώ τζιαι έκαμα τις το πίλιες μες σε μισή ημέρα. Ας πούμε technology did not love me this weekend AT ALL!!!

Παρ' όλα αυτά περπατώντας σήμερα το ηλιόλουστο πρωινό το Συσέγκιο ένιωθα πολλά χάππι τζιαι αισιόδοξη για να είμαι ειλικρινής - αν εξαιρέσουμε φυσικά την αγέλη  που μαρτούθκια που είδα [αχ βρε Πρασινάδα ήντα τα εσυνάφερνες τις προάλλες] τζιαι ενεκάτσιασα - αλλά γενικά παρόλη την τεχνολογική κακοτυχία μου θέλω να ελπίζω ότι ο Μάρτης θα εν ευγενικός (καιρικά) μαζί μας.

Αλλά είδα τζιαι το πόσο εξαρτημένη είμαι τελικά πας τον υπολογιστή τζιαι εσhοκαρίστηκα. Λες τζιαι εκόψαν μου τα πόθκια ολ οφ έι σάντεντ. Ήντα τζιαιρούς εφτάσαμε α!

Ένιχου....τέλος επαρκές ούλα ήρεμα προς το παρών.

Καλή ευδομάδα έβριμποντι!

Bruno Mars - Just the way you are 
(μα τι χαρούμενο τραγουδάκι βρε παιδί μου) :)


Friday, 2 March 2012

As time goes by...


Άφήνω τες αποκαλύψεις τζιαι περνώ σε άλλα. Εχτές μετά που αρκετό τζιαιρό έκαμα την πρώτη μου εξόρμιση να πάω για "καφέ" με τις φιλενάδες της κάζιν. Κάποτε ήμουν πιο άουτ-γκόινγκ τζιαι έφκαινα παραπάνω μαζί τους. Τούντο σhειμώνα εσωρώφτηκα μες τα πετσιά μου τζιαι λόγω οικονομικού αλλά τζιαι λόγω κρύου.

Ένιχου. Μετά που τζιαιρό ήβρα κάποιες αντιδράσεις για το πως τζιαι έπαθα το τζιαι εξεμύτισα που τη "φωλιά" μου τζιαι έκαμα το γνωστό τσίτι-τσατ με τα λέιτεστ νέα μου τζιαι τα διάφορα λέιτεστ κουτσομπολιά.

Τζίνο που μου έκαμε εντύπωση τούντη φορά όμως ήταν το κουάλιτι των συζητήσεων μας. Πως μέσα σε μια γυναικοπαρέα οι συζητήσεις ξεκινούν κάποτε τον τζιαιρό που ήμασταν Γυμνάσιο τζιαι Λύκειο για το ποιού αρέσκεις τζιαι τι θα μπει στο διαγώνισμα της Τετάρτης, μετά στο Πανεπιστήμιο συζητάς για τις πρώτες σου πνευματικές και σωματικές αναζητήσεις (σκρου τα μαθήματα, τζιαι τζίνα εν μέρος του Πανεπιστημίου αλλά εν εν χαλφ ας ιμπόρταντ όπως το να μαθαίνεις άλλα μαθήματα της ζωής που τους ανθρώπους που συναντάς) τζιαι μετά έρχονται οι συζητήσεις για τα επαγγελματικά τζιαι τους πιο σταθερούς γκόμενους τζιαι σε κάποια φάση ξεπετάγονται τζιαι οι συζητήσεις για συγκατοίκηση/αρραβώνα/γάμο τζιαι όλτιμεΐτλι για μωρά.

Τζιαι εκάθουμουν τζίνη τη στιμγή που μας το ανακοίνωνε μια φιλενάδα μας τζιαι εσκέφτουμουν αααχχ πόσο αλλάζουν τα πράματα με τα χρόνια τζιαι πότε πάμε που giggly-schoolgirls σε full-grown-moms. Πόσο γρήγορα περνά ο χρόνος τζιαι πόσα αφήνει πίσω του τζιαι τι φέρνει στη πορεία.

Δε μπορώ να πω ότι εσhοκαρίστηκα που άκουσα τα νέα για το νέο μέλος της κοριτσοπαρέας μας που ις ον δε γουέι απλά έκαμε με να αισθανθώ κάπως νοσταλγικά τζιαι να νιώσω κάπως...χχχμμμ....what's the word...adult. Λες τζιαι με τούντο γεγονός ξαφνικά εγίνηκα πολλά άνταλντ ενω ακόμα νιώθω σάννα τζιαι φκένω τωρά που το σχολείο.

Τζιαι μετά γυρίζει τζιαι εισηγείται μου η κάζιν να δοκιμάσουμε να πάμε τζιαι για καφέ στο "Library" στη Λεμεσό τζιαι γυρίζω τζιαι λαλώ της "ααα εν πάω τζιαμέ, έσhιει πολύ φοιτητόκοσμο τζιαμέ τζιαι εν μπορώ τη βαβούρα"...Τζιαι πάλε άρκεψα τζιαι εσκέφτουμουν....'Ουάου, απο πότε εγώ εν αντέχω το φοιτητόκοσμο τζιαι αποφεύγω τα στέκια της νεολαίας, κάτι πάει 'Χ' δαμέ'.

Και δες πως κυλάει ο κόσμος και η ποιότητα της ζωής αλλάζει. Αλλά εσύ ακόμα νιώθεις πολλές φορές σαν παιδί που θέλει να παίξει και να αφεθεί, και να μην χρειάζεται να "λαμβάνει" ευθύνες...απλά να κάνεις χωρίς να σκέφτεται. Πάνε τα χρόνια.

Ούλα τούτα θυμίζουν μου ένα ποίημα του Κ.Π.Καβάφη, τα "Κεριά"...αρκετά λυπηρό αλλά υπέροχο.

Μείνετε πάντα παιδιά, που ελάλεν τζιαι η Μαρία Πολυδούρου.

Μπιλόου το ποίημα του Καβάφη:

Κεριά 

Του μέλλοντος οι μέρες στέκοντ' εμπροστά μας
σα μιά σειρά κεράκια αναμένα -
χρυσά, ζεστά, και ζωηρά κεράκια.

Οι περασμένες μέρες πίσω μένουν,
μια θλιβερή γραμμή κεριών σβησμένων·
τα πιο κοντά βγάζουν καπνόν ακόμη,
κρύα κεριά, λιωμένα, και κυρτά.

Δεν θέλω να τα βλέπω· με λυπεί η μορφή των,
και με λυπεί το πρώτο φως των να θυμούμαι.
Εμπρός κυττάζω τ' αναμένα μου κεριά.

Δεν θέλω να γυρίσω να μη διω και φρίξω
τι γρήγορα που η σκοτεινή γραμμή μακραίνει,
τι γρήγορα που τα σβυστά κεριά πληθαίνουν.

 ~Κωνσταντίνος Π. Καβάφης~


Καλό Σ/Κ έβριουαν. Στέι αλάιβ! :)




Casablanca (1942) - As Time Goes By

Thursday, 1 March 2012

Τα Κλασικά


Μιας τζιαι μας έκαμε πολλά ώραίο ποδαρικό ο Μάρτης (αν τζιαι εν εν για να τον πολλο-εμπιστέφκεσε γιατί κάμνει τσαλιμάκια ο άτιμος), τζιαι μιας τζιαι προσπαθώ να αντιπαρέλθω το όλο 'τι θα κάμω με το μέλλον μου' γκρίνιασμα, σήμερα θα βάλω μερικά που τα αγαπημένα μου πράγματα (μουσική, ιστορίες, λουλούδια, φόρεματα, άρωματα κλπ) μπας τζιαι ανανεωθώ, τζιαι μαζί με εμένα τζιαι το αγαπητό μου μπλογκ, το οποίο έτσι εποχή πέρσι εξανάρχισα να του διω σημασία.

Οσιομάρτυς Λουκρεζίας
Σήμερα εν η ονομαστική μου εορτή, αλλά για λόγους ανωνημίας ας πούμε ότι εν της Οσίας Λουκρεζίας (λέμε τωρά). Η αγία Λουκρεζία "καταγόταν από την Ηλιούπολη της Συρίας και έζησε τον 2ο αιώνα μ.Χ. Πέρασε αρκετά χρόνια της ζωής της μέσα στην πορνεία και την ακολασία. Κάποια στιγμή αρρώστησε βαρειά και το γεγονός αυτό αποδείχθηκε γι’ αυτήν μεγάλη ευλογία. Προφανώς συνέβη κατά πραχώρηση Θεού, αφού έγινε η αιτία να κάνη στροφή εκατόν οδόντα μοιρών και να αλλάξη ριζικά τον τρόπο της ζωής της. Όσο διάστημα ήταν άρρωστη, όλοι οι φίλοι της την εγκατέλειψαν και το γεγονός αυτό την στενοχώρησε τόσο πολύ, που την οδήγησε στο σημείο να κόψη κάθε επαφή μαζί τους. Μετά την αποκατάσταση της υγείας της εγκαταστάθηκε σε ένα απόμερο μέρος της πόλης. Εκεί γνώρισε κάποιους ανθρώπους, τους οποίους συμπάθησε, επειδή της έκανε εντύπωση ο τρόπος της ζωής τους, το ήθος τους και η συμπεριφορά τους. Η επικοινωνία μαζί τους είχε ως απετέλεσμα το να οδηγηθή στην Εκκλησία, να κατηχηθή και να βαπτισθή. Μετά την βάπτισή της μοίρασε όλη την περιουσία της στους πτωχούς και ακολούθησε τον ασκητικό βίο. Έζησε με βαθειά μετάνοια. Καθάρισε το σκεύος της από όλες τις κηλίδες της εμπαθούς ζωής και έφθασε στον φωτισμό και την θέωση. Μάλιστα, αξιώθηκε να σφραγίση την μαρτυρία της για τον Χριστό με το αίμα του μαρτυρίου της και γι’ αυτό ονομάζεται οσιομάρτυς."(χχχχμμ γνώριμο μου ακούγεται το σενάριο-όσο αφορά τη φιλία α! όι τον έκφυλο βίο. Πτου πτου πτου, να κολλήσουμε τζιαι καμιά χλαμύδια τζιαι να βουρούμε μετά) Αυτά όσο αφορά το ποιόν του ονόματος μου (που αν εκατάλαβε τζιαι κανένας σας ποιον έννι, θα σας διαψεύσω γιατί δαμέσα άι γουίλ όλγεΐς μπι Lucrezia - λέμε τωρά)

Άσπρος Ασφόδελος
Εν που τα αγαπημένα μου λουλούθκια έβερ τζιαι θυμούμαι πρώτη φορά που είδα τούντο λουλούδι ήταν στη Σάντυμπελ (ναι το μίκι-μάους που έδειχνε μια φορά τζι' ένα τζιαιρό το Extra TV στη Λεμεσό). Παρ'όλα αυτά και κατά τη διάρκεια των χρόνων όμως ανακάλυψα ότι ο ασφόδελος είναι αυτό που λέμε εμείς Νάρκισσος-Μανουσάκι που εν κάτι σαν το daffodil αλλά εν μια σπεσίφικ ποικιλία που φυτρώνει μόνο σε συγκεκριμένα μέρη της Ευρώπης, North of England and Wales being some of them. Το scientific name του λουλουδιού είναι Narcissus pseudonarcissus (εεεε Seeker, ξέρεις το εσού τούντο λουλούδι; πιάνε σημειώσεις να μαθαίνεις τι μπουκέτο να μου φέρνεις). Τέσπα, τούτο θεωρώ ότι εν που τα πιο όμορφα, πιο serene τζιαι ελπιδοφόρα λουλούδια που υπάρχουν.

                                            



Λιτολ Μπλακ Ντρες
Που τα αγαπημένα μου γκόοινγκ άουτ άουτφιτς πάντα ήταν τα LMDs aka Little Black Dress. Εν πάντα ευκολοφόρητο, βρίσκεις το σε ότι είδος στυλ θέλεις, μπορείς να το συνδυάσεις με ότι αξεσουάρ θέλεις, εν σε περιορίζει με το αν θέλεις να βάλεις τζι' άλλα χρώματα πάνω σου τζιαι εν πάντα ιν φάσhιον! *Φότος με 2 που τα αγαπημένα μου LMDs θα έβρετε πιο πάνω.*

Ο Μύθος της Αμυγδαλίας
Όταν ήμουν μωρό (ναι επέρασα τζιαι που τζίντο στάδιο) η μάδερ πάντα έφερνε μου βιβλιά με μυθολογία. Ένα που τζίντα βιβλία ήταν 'Η Μυθολογία των Λουλουδιών'. Τζιαι μια που τις αγαπημένες μου ιστορίες ήταν 'Ο Μύθος της Αμυγδαλιάς'. Μιας τζιαι ήταν παιδικό βιβλίο εγώ ήξερα το απλοΐκό βέρζιον της ιστορίας που πάει κάπως έτσι:

"Η ιστορία της Αμυγδαλιάς:
*Αυτός ο μύθος συμβολίζει την αγνότητα της ψυχής της Αμυγδαλιάς και την αγάπη του Βοριά γι' αυτήν.*

Η Αμυγδαλιά ήταν ένα νέο, πανέμορφο, ροδαλό κορίτσι. Η μητέρα της την αγαπούσε πολύ, φοβόταν όμως τις κρύες μέρες του χειμώνα να την αφήσει να βγει έξω για να μην κρυώσει. Γι' αυτό το χειμώνα την κλείδωνε στο δωμάτιό της. Μια μέρα όμως ο Βοριάς πέρασε έξω από το παράθυρό της, την είδε και την ερωτεύτηκε. Πώς όμως θα ερωτεύονταν και αυτή το Βοριά; Τριγυρνούσε θλιμένος έξω από το παράθυρό της. Ωσπου μια νύχτα σκέφτηκε να μεταμορφωθεί σε πρίγκηπα. Ο Βοριάς παρουσιάστηκε στην Αμυγδαλιά σαν όμορφος νεαρός άντρας και της ζήτησε αμέσως να παντρευτούν. Εκείνη μόλις τον αντίκρισε τον ερωτεύτηκε και δέχτηκε την πρότασή του. Μια μέρα λοιπόν, που έλειπε η μητέρα της από το παλάτι, βγήκε έξω τρέχονταςκαι αγκάλιασε το Βοριά. Δεν άντεξε την παγωνιά και απ' το κρύο του ξεψύχησε. Από τότε ντύνεται νυφούλα και δέχεται το άγγιγμα του αγαπημένου της Βοριά κάθε χειμώνα."

Υπάρχει τζιαι το άνταλντ βέρζιον της ιστορίας φυσικά. Αλλά εν πολλά μεγάλο να το κάμω τζιαι τζίνο άναρτηση αλλά για τζίνους που τους αρέσκει η μυθολογία μπορείτε να την έβρετε την ιστορία δαμέ! Σε όποιο βέρζιον τζιαι να την θκεβάσετε όμως εξυμνεί το ίδιο πράμα τζιαι κάθε φορά που θα δω αμυγδαλιά ανθισμένη πάντα σκέφτουμαι τούντην ιστορία. Έν εν πολλά συγκινητική;

Fruits of the Forest
Είναι που τις αγαπημένες μου ποικιλίες φρούτων τζιαι μπορώ να κασhιανίσω κουπάκια με raspberries, cranberries, blackcurrants, blueberries,strawberries etc.  Που τα λια πράματα που λυπούμαι που δεν έσιει να προσφέρει η μεγαλόνησος εν τούτα τα φρούτα, μιας τζιαι θέλουν κρύο κλίμα για να καλλιεργηθούν τζιαι που τους κύριους λόγους που έτρωα περισσότερα φρούτα στο εξωτερικό παρά δαμέσα. Albeit έχουμε τη γνωστή μας ζουμερή παττίχα δαμέσα, παρ' όλα αυτά τα φρούτα του δάσους κατέχουν μια εξέχουσα θέση στη καρδιά μου. Εξού τζιαι η μανία μου να τρώω συνέχεια γιαουρτάκια με φρούτα του δάσους τζιαι να πίνω συνέχεια Ribena.

Breeze of the Sea
Όσο τζι' αν μου αρέσκει το άρωμα του βουνού, που εν απλά θεΐκό όντως, που τα αγαπημένα μου αρώματα ήταν πάντα το 'Cool Water' by Davidoff για το λόγο ότι η ευωδιά πάντα της θάλασσας αναζογωνεί με τζιαι κάμνει με να νιώθω μιαν ηρεμιά που θυμίζει καλοκαίρι, σεριάνι, ηρεμία...Εν απλά αδιαπέραστη τούτη η μυρωδιά για μένα, γι' αύτό λατρεύω επίσης τζιαι το άρωμα της καθαρής θάλασσας.

Classical
Πάντα για να γράφω το οτιδήποτε τζιαι να έχω έμπνευση πρέπει να ακούω κλασική μουσική. Εν το must have μου στο μπάλγκραουντ. Που τα αγαπημένα μου κομμάτια εν του Johann Sebastian Bach το Πρελούδιο in C Major. Νομίζω ότι τούτη η μουσική εν που τις πιο συγκινητικές μουσικές που υπάρχουν στην κλασική βιβλιοθήκη τζιαι εξαναθυμήθηκα την προχτές που είδα το 'The Iron Lady' με την Στριπ. Υπέροχη μουσική κατά τη γνώμη μου τζιαι πολλά σμούθ. Μπορείτε να το απολαύσετε μπιλόου.

Ξέρω ότι πάλε εμακρυγόρησα απλά είπα μιας τζιαι εμπήκε έτσι όμορφα η Άνοιξη να βάλω πράγματα σήμερα στο βλογκ που με κάμνουν να νιώθωεξίσου όμορφα.

Καλήν εποχή εύχομαι σε ούλους σας τζιαι πάντα με όμορφες ευωδιές!




Johann Sebastian Bach - Prelude in C Major