Wednesday, 29 February 2012

The Post-Parent Treatment


Βασικά εν ξέρω πόση διαφορά έχουν πλέον οι γονείς που τα κανονικά γιούνιτς (aka μωρά, έτσι τα λαλεί σ' ένα αστείο του ο George Carlin, δε δαμέ για μόουρ ίνφο) αλλά σίγουρα it can't be far off μιας τζιαι το τελευταίο εξάμηνο αντιλαμβάνομαι ολοένα και πόσο παιδιάστικα και ανώριμα αρχίζουν να συμπεριφέρονται οι γονείς.

Ως γεγονός τελευταία, αγωνιούν υπερβολικά με το τι "θα κάμω με το μέλλον μου". Η αγωνία κάθε γονιού. Ειδικά στους δύσκολους τούτους τζιαιρούς που ζιούμε άι γκετ ιτ πρέπει να εν μπιγκ ντίαλ για τζίνους το ένα σου το σπουδαγμένο παιδί να εν άνεργο τζιαι να το βλέπεις να μεν δουλέφκει.

Παρ' όλα αυτά εν κωλοβαρώ ούλη μέρα όπως νομίζουν. Θα σηκωστώ κανονικά το πρωί, not too early not to late, για να αδράξω την ημέρα. Το θέμα που με 'ταλανίζει' ας το πούμε εν το προς τα πού να πορεφτώ επαγγελματικά. Εγίνηκα λίο side-tracked(=αποπροσανατολήστηκα) τζιαι δε ξέρω πλέον το what's meant for me or not. Άσε που τώρα παίζονται κι' άλλα issues at stake.

Κάποτε το μόνο που ήθελα να κάνω ήταν να κυνηγήσω μια καρίερα ακαδημαΐκή, να διδάξω θέατρο τζιαι συγκεκριμένα το Σαιξπηρικό θέατρο που εν η ειδικότητα μου. Αλλά άντα τζιαι εφκήκα στο ρίαλ λάιφ, εγίνηκα μονομιάς βιοπαλαίστρια, μιας τζιαι εκάμαν μου κατά κάποιο τρόπο έμφυτο μες τον εγκέφαλο μου ότι πρέπει να δουλέψεις για να ζήσεις, ασχέτως με το τι δουλειά έννα κάμνεις. Το κολπάκι όμως εν εδούλεψε γιατί ο μόνος καλοπληρωμένος τομέας που εμπορούσα να έβρω με τις ικανότητες τζιαι τα προσόντα μου ήταν το administration. (όσοι εν το εδοκιμάσετε σαν δουλειά, ντόουντ, εν πολλά βαρετό εάν δεν είναι το φίλντ σας τελικά).

Τζιαι έτσι το όνειρο μου να κηνυγήσω την ακαδημαΐκή πλευρά του Γουίλλιαμ έμεινε στα αζήτητα...Ενώ το Λονδίνο με εκόπιασε τζιαι έδωκε μου εμπειρία πας τα γραφειακά, με το που είπα να έρτω πίσω είπα στον εαυτό μου, οκέι θα κάμω αναπλήρωση δυνάμεων (τζιαι οικονομικών εφόδων) τζιαι θα ξαναπροσπαθήσω να κηνυγήσω μιαν ακαδημαΐκή καριέρα πας τον Σαιξπηράκο.

Τα αποτελέσματα ολίγον τι τραγικά, γιατί λάιφ γκοτ ιν δε γουέι τζιαι δεν έκαμα τζιαι ιδιαίτερα σέιβινγκς, σόου δυο χρόνια μετά την αποβίβαση μου εις την μεγαλόνησο εβρέθηκα πάλε να αναρρωθκιούμαι τι στο καλό να κάμω μες τούντην χώρα.

Το μόνο επάγγελμα που μπορεί να με συντηρήσει (κατά τα λεγόμενα του φάδερ δατ ις) εν η διδασκαλία. Μόνο που τζίνος διδασκαλία εννοωεί δευτεροβάθμια εκπαίδευση, κάτι που ποτέ δε μου άρεσε (τζιαι ούτε πρόκειται, εν το έχω μες το πετσί μου) τζιαι πλας δαμέσα ούτε καν μου αναγνωρίζουν το πτυχίο της Θεατρολογίας μου αν δεν πληρώ κάποιες που τις δικές τους προηποθέσεις aka να έχω συγκεκριμένα μαθήματα καλυμμένα της Θεατρολογίας ακόρντινγκ με τα δικά τους στάνταρντ.

 Δηλαδή, τούντο πράμα 'σε ούλη την Ευρώπη το πτυχίο σου περπατά, αλλά επειδή είμαστε πολλά κούλ δαμέσα εμείς εν το δεχούμαστε τζιαι θέλουμε να κάμεις τζιαι που πάνω άλλα μαθήματα για να το δεχτούμε' εγώ δε το καταλάβω.

Με κάτι έντονες εντάσεις τις τελευταίες μέρες για το "μέλλον" μου μες το σπίτι, εβρέθηκα να πέφτω σε μια κατάπτωση τζιαι να γινίσκουμαι all the more un-motivated for what I bloody want to do with MY bloody future. Νιώθω ότι έχουν με γωνιάσει τα πάντα τόσο πολλά που ακόμα τζιαι το χάος του Λονδίνου εν μου ακούεται τόσο κακό τωρά, αν τζιαι ξέρω ότι εν θα ήθελα να ξαναζήσω τζιαμέ.

Το πρακτικό κομμάτι της δουλειάς μου δεν το συμπαθώ δαμέσα. Εκατάντησε να εν τέλεια φάμιλι μπίζνες τζιαι τζίνα που δεν εν φάμιλι μπίζνες εν σου αποφέρουν κανέναν οικονομικό πόρο. Τζιαι είμαι σε ένα σταυροδρόμι. Εν τζίνο που νιώθεις μερικές φορές ότι θέλεις να τσιριλήσεις αλλά κανένας εν θα ακούσει τις κραυγές σου; Σαν τον κύριο πιο πάνω στην εικόνα ένα πράμα. 

Πολλά ντιπρέσσινγκ ποστ. Σταματώ. Εν θέλω τόσο αρνητισμό μες την ζωή μου τζιαι απεχθάνομαι που μου την κουβαλά ο φάδερ κάθε μέρα. Με το που συναντιούνται οι δρόμοι μας, αμέσως θα μου φωνάξει για το οτιδήποτε ανούσιο, που ποτζί το πέρνει ποδά το φέρνει πάντα θα το σύρει στα οικονομικά. Hence it is my DUTY to find a job. ANY job! Τούτο προσπαθεί να μου κάμει install μέσα μου.

Όπως λέσσιν τζιαι οι Queen...I want to break free. Γιατί ψυσhιές που 'ψάχνονται' πέφτουν μες το oblivion τζιαι το obscurity δαμέσα δα.

Τι να κάμω. Νεξτ γουίκ θα κανονίσω να πάω Λευκωσία να μου αναγνωρίσουν το πτυχίο μου. Τζιαι ότι γίνει. Que sera sera.

Memo to Self: Finish that bloody Shakespeare application! Before it's too late!!!

Σόρρυ για το νέγκατιβ ποστ. Έπρεπε να τα πω να ξελαφρώσω. Σε άλλα νέα νάου....πότε έννα έρτει η Άνοιξη; Εβαρέθηκα τα 5000μποφόρ κάθε μέρα τζιαι τα σhιονόνερα! Μπρινκγ μπακ δε σαν!  Αυτά :)

Καλό μέσο της εφτομάδας έβριουαν!



Doris Day - Que Sera Sera

Monday, 27 February 2012

Τα Μιλωμένα τζιαι τα Αμίλωτα


Πελλομασκαράες τζιαι Ριο Ντε Τζανέιρο αλά Κυπριστάν:
Όπως τζιαι κάθε χρόνο, τζιαι φέτι εγίνικεν ο γνωστός παζουρλισμός με το καρναβάλι. Μιας τζιαι κατοικώ εις τα Νότια παράλια ο παζουρλισμός ως γνωστών εν πιο μεγάλος. Αλλά φέτος οι Λεμεσhιανοί εξεπεράσαν τον εαυτό τους. Με μιαν τεράστια συμμετοχή κάπου των 10,000-12,000 καρναβαλιστών εστολίσαν την Λεμεσό με χρώματα σκουπίθκια τζιαι ήχορύπανση γιορτάζωντας το καρναβάλι σε ξέφρενους ρυθμούς. Οφ κορς επροσπαθήσαν να τιτσιροθούν όσον εμπορούσαν, να μοιάσουν τέσπα όσο πιο πολλά εμπορούσαν στο Ρίο αλλά αλί και τρισαλί μου, εμείς θα είμαστε πάντοτε ανώττεροι τους. Τζιαι για πρώτη φορά στη ζωή μου εκατάλαβα πόσα οικονομικά συμφέροντα παίζονται σε τούντο πράμα που λέμε καρναβάλι. Ας πούμε σκεφτείτε εάν ένας ράφτης μιας ομάδας χρεώνει την κάθε στολή 50ευρώ τζιαι εάν η ομάδα έσhιει περίπου στα σhίλια άτομα, όπως είσhε η ομάδα με τα στρουμφάκια, τζιαι πες πλας 5ευρώ τα έξοδα της κάθε στολής (έτσι πολλά χονδρικά μιλώντας) τζιαι πες το fee που μπορεί να πληρώνει σε τζίνον που το έδωκε τη δουλειά, έτσι ζουρά θα ποκαθαρίζει κάποιος πας τες 50,000ευρώ το μίνιμουμ. Φανταστείτε για τι λεφτά μιλούμε. Τζιαι τούτο εν μόνο για έναν ράφτη. Ας πούμε πόσα πρέπει να κοστίζει στον ίδιο τον Δήμο Λεμεσού τούντο ιβέντ; Απορώ. Τέσπα. Εμείς το αποφύγαμε σαν την λέπρα, μιας τζιαι ο κόσμος εχτός του ότι χαντακώνετε τέλεια έτσι μέρα τζιαι έσhιει μεγάλο κίνδυνο να ποδοπατηθείς, εθέλαμε σαμ κουάιετ τάιμ. Έτσι τζι' αλλιώς τη μουσική την ακούαμε τζιαι που το σπίτι μου (αν τζιαι μεινίσκω σε κάποια απόσταση που το ιβέντ, παρ'όλα αυτά ακούετουν ο πασhιαμάς πάλε) σόου εν πιστέφκω να έχασα τζιαι ιδαίτερα συμβάντα. Το μόνο κακό ήταν ότι αγωνιούσα λίο για τον the friend που θα έφεκφε το απόγευμα τζιαι θα έπηζε στην κίνηση, αλλά τελικά much ado about nothing. Μια χαρά επίασιν ούλα. Βίβα λα Μπραζίλο-Σίπριαν Κάρνιβαλ! Άτε τζιαι του χρόνου πάλε. Ώιμε...


Βίβα λα Φρανς!
Αν και ήταν το άουτσάιντερ, αν και πολλοί εκθιάζαν τζίντον Τζιόρτζ τζιαι τους 'Απογόνους' του (eat my dust Μαρίνο Νομικέ που μου εκθιάζεις την ταίνια μες το ΤιΒί Μανία, εν έπιασε μια η ταινία του αγαπημένου σου Alexander Payne), ο Τζιόρτζ παρ' όλα αυτά έμεινα με θκιο σhείλη καμένα μιας τζιαι οι Γάλλοι επίαν στα Όσκαρ, είδαν και ενικήσαν. Επιάσαν ότι είχαν να πιάσουν τζιαι αφήκαν τους ούλους σίξιλους. Προσωπικά μπορώ να πω ότι για ακόμα μια φορά οι Αμερικάνοι αποδείξαν πολύν χλιδή για το τίποτα, μιας τζιαι τούτος ο αχρείαστος ντόρος μας δείχνει ότι they spend unecessary money 'cause they can! Simple as that. Όσο για το πλαν μου to pull an all-nighter επίενε μια χαρά ως την ώρα που έβλεπα το Red Carpet που το E!Entertainment. Άντα τζι' αρκεψε η τελετή στην Νοβά τζιαι εμπήκαν οι Έλληνες σχολιαστές, εχτίτζιασα, έσυρα το κοντρόλ τζιαι επία στην θαλπωρή του κρεβατιού μου. Καλύτερα να περιμένω να το δω σε μια γλώσσα, πάρα να μεν μπορώ να ακούσω τα αστεία του Billy Crystal! 


Μια Καθαρή-Πεντακάθαρη Δευτέρα!
Μιλούμε, για πολύ καθαριότητα. Τόση καθαριότητα που βρέσhιει κατά διαστήματα ολημερίς τζιαι έτσι πάει τζιαι ο περίπατος στη φύση (ποιά;) τζιαι η βόλτα του Συσέγκιου. Εν εδέησε να μας κάμει την τιμή να φκούμε στους αγρούς ο Ήλιος σήμερα, αλλά παρ' όλα αυτά η επανάληψη της παρέλασης τζιαι τα χταποδάκια τζιαι τα καλαμάρκα πας τα κάβουρνα δίνουν τζιαι πέρνουν. Εν ξέρω για μας, αλλά το Συσέγκιο ήδη εμίλωσε. Εμείς που την άλλην περιμένουμε το φαί της Σαρακοστής, που δεν είναι πλέον τίποτε παρά μια δικαιολογία για να βάλουμε πας το τραπέζι μαλάκια τζιαι τασhιή αντί του αρνιού με το ταλατούρι που θα τρώμε στο Πασχαλινό τραπέζι. Το καλύτερο τούντης μέρας όμως εν η χουζούρα στο σπίτι, τζιαι η ηρεμία γενικά. 

Ελπίζω να κόψετε ούλοι με ωραίο τρόπο τη μούττη της Σαρακοστής! 

Happy clean Monday everyone!

Τερλίγκας - Η Γαουρίτσα 
(έτσι ένα πατροπαράδοτο για τες γιορτές)


Friday, 24 February 2012

Έσhιει Δικαιώματα, ΡΕ!!!


Το λοιπόν. Μπαρντόν εκ των προτέρων αλλά σήμερα θα ξεχέσω κόσμο τζιαι κοσμάκη. Μώλις ήρτα πίσω που τη βόλτα του Συσέγκιου τζιαι είμαι πυρ τζιαι μανία.

Για 2η φορά τούντη εφτομάδα εκάμαν μου/μας παρατήρηση κάποιες αδαής ακαλλιέργητες, αγράματες κυράτσες της γειτονιάς γιατί ισχυρίζουνται ότι τους κατουρούν τζιαι τους σhέζουν σhίλοι. Εεεε τζιαι τη μια φορά τζιαι την άλλη αντάκωσα τζιαι άρκεψα τες φωνές τζιαι τες παουρκές γιατί θεωρώ το απαράδεκτο εκ μέρους τους εφόσον το Συσέγκιο ΔΕΝ το αφήνω ούτε να κάμνει τα πισhιά της ούτε το νάμπερ ττου της μπροστά που σπίθκια.

Είμαι πολλά αυστηρή με το Συσέγκιο τζιαι εκπαίδευσα την να μεν κατούρα ούτε να σhιέζει μπροστά που τα σπίθκια τζιαι να κοντρολάρει την κύστη της όσπου να πάμε στις γειτονικές χωράφες που βρίσκουνται που κάτω που το σπίτι μας. Τζι' αν τζιαι εν εν ακόμα πολλά σωστό να κάμνει την ανάγκη της τζιαι στις χωράφες , παρ' όλα αυτά άρκεψα τζιαι είμαι τζιαι εντελώς νομοταγής με το να χρησιμοποιώ τες ειδικές σακούλες που παρέχει ο δήμος για να σωρώφκεις τις "ανάγκες" του αγαπημένου σου τετράποδου.

Αλλά εφόσον κάμνω ότι με προστάζει ο νόμος δεν δέχομαι να κάθεσαι να μου κάμνεις παρατήρηση τζιαι να μου λαλείς να "προσέχω" το σhίλο μου να μεν κατουρά τζιαι να σhέζει. Τζιαι τις θκιο φορές εγύρισα τζιαι επολοήθηκα τζιαι εβρόντηξα ότι αν δεν έχουν σhίλο να μεν μιλούν, τζι' αν δεν πιστέφκουν ότι ο δικός μου ο σhίλος με κατούρα με σhέζει τους να τους πιάσω που το σhερούι τζιαι να τες πάρω να τους δείξω που κάμνει την ανάγκη της το Συσέγκιο.

Η αλήθκεια να λέγεται εθύμωσα αφάνταστα σήμερα, σε σημείο που εφκήκα εχτός ελέγχου γιατί το να με κατηγορείς για κάτι που δε κάμνω για μένα είναι κάτι που δεν μπορώ να αποδεχτώ. Έκατσα τζιαι είπα τζιαι της μιας τζιαι της άλλης ότι αν δεν τους αρέσκει ακόμα τζιαι το γεγονός ότι ο σhίλος αναγκάζεται να πιένει στην χωράφα να κάμνει τες "ανάγκες" του, τότε δικαίωμα τους να πιάσουν τηλέφωνο το Δήμο τζιαι να ζητήσουν να γινούσιν ειδικά πάρκα για τους σhίλους. Είπα της εφόσον θέλει η ίδια να αποκαλεί τον εαυτό τη 'Ευρωπαία' (μη χε) να ξέρει να συμπεριφέρεται like one, όι μόνον να απαιτά χωρίς να ξέρει.

Εεε, μετά που τούτο ήρτα σπίτι, έπιασα ολόισhια το Δήμο τηλέφωνο τζιαι είπα τους το και το γίνεται τζιαι να μου πουν αν εν καλά που κάμνω, τζιαι λαλούν μου "κυρία μου εφόσον εσύ ακολουθάς τον νόμο, κανένας δε μπορεί να σου πει τίποτε". Καλά να μεν αρκέψω τζιαι για το πόσο πιο πολλά παραπάνω θα εμπορούσε να έκαμνε τζιαι ο Δήμος αν έθελε, αλλά τέσπα, εν εν με τον Δήμο που τα έχω σήμερα.

Πρέπει πριν φωνάξει η κάθε αγράμματη κυράτσα να ξέρει ποια εν τα δικαιώματα τζιαι οι νόμοι που ισχύουν τζιαι ύστερα να έρκουνται να μου φωνάζουν ότι τους κατουρούν τζιαι σhέζουν τους τα πεζοδρόμια τους. Απαράδεκτα πράματα. Τζιαι ντροπή μας σαν λαός (ποιός;) που λέμε ότι αγαπούμε τα ζώα. Εν αναίστητοι τζιαι ανεύθυνοι οι παραπάνω μες τούντον τόπο when it comes to animals, animal healthcare and animal rights. Οι παραπάνω βλέπουν τους σhίλους σαν λέπρα τζιαι όγκο μικροβίων ενώ εν γυρίζουν να κοιτάξουν στον καθρέφτη τζιαι να δουν ποιοι εν τα πραγματικά μικρόβια.

Ντροπή σε τούντες κυράτσες. Τζιαι θα συνεχίζω να τις ξεχέζω εφόσον τα μόνα τους επιχειρήματα είναι "εσείς που έσhετε του σhίλους να προσέχετε". Την παρατήρηση να την κάμνουν τζιαμέ που όντως πρέπει να την κάμουν. Όι σε εμένα!

Σόρρυ για το άνγκρι ποστ σήμερα, αλλά το θέμα 'ζωα' εν ένα θέμα που με απασχολεί έντοτα τζιαι εν που τα πράματα που άμαν μου πατήσει ο άλλος τον κάλλο γινίσκουμαι εγώ η σhίλα.

Ουφ, άτε, κανεί ο θυμός. Έχω τζιαι σάσματα να κάμω σήμερα. Πρέπει να λούσω το Συσέγκιο γιατί έρκεται τζιαι ο the friend σήμερα τζιαι θέλουμε να είμαστε στολισμένες.

Καλό τριήμερο έβριουαν τζιαι καλή σαρακοστή. Μπορεί να ξανακάμω ποστ τζιαι μες το γουίκ-εντ με τη μουσική που υποσχέθηκα. Till then, καλά να περνάτε τζιαι να "προσέχετε τα ζώα μας"....εν πλάσματα του Θεού τζιαι τζίνα!

Peace out!


Jack Jackson - Better Together
(να ελεφρύνει τζιαι νάκκο η ατμόσφαιρα)

Wednesday, 22 February 2012

Silence is Golden


Μπορεί η σιωπή να εν χρυσός, όπως εδιακυρήσσαν τζιαι οι 'Τέσσερις Εποχές' κάποτε (κοίτα 'Four Seasons & Frankie Valli' - 'Silence is Golden') αλλά σήμερα θα βροντήξω. Ξέρω ότι έχω τζιαι το ειδικό μπλογκ για τούντο πράμα αλλά πρέπει να το αναφέρω τζιαι δαμέ. Νιώθω ότι εν το καθήκον μου (ποιό;) να το γνωστοποιήσω τζιαι στο μέιν μπλογκ μου!

ΠΙΕΝΝΕΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΤΟ 'THE ARTIST'. Είναι by far μια που τις καλύτερες ταινίες που είδα τα τελευταία 5 χρόνια. Έχω να ενθουσιαστώ έτσι που ταινία που το καιρό που είδα τον 'Λαβύρινθο του Πάνα' το 2006. Τόσος ήταν ο ενθουσιασμός μου, που απ'τη χαρά μου ετηλεφωνούσα σε κόσμο να τους πω για την ταινία η ώρα 12 τα μεσάνυχτα. Τζιαι θα σας πρίσω πω ακριβώς τωρά γιατί ΠΡΕΠΕΙ να πάτε να το δείτε:

Η ταινία ναι είναι βωβός κινηματογράφος. Μεεεεεεεν βουράτε να φίετε σιόρ. Εν εν τζίνο που νομίζετε. Επιάσετε τα βουνά τζιαι τα όρη άντα τζι' ακούσετε ότι εν έσhιει κανονικό διάλογο η ταινία. Έσhιει μουσική τζιαι ήχους που το κάμνουν πολλά εμφάνταστο για το κοινό τζιαι εμπλουτίζουν την ατμόσφαιρα της ταινίας. Η μουσική συνάδει τέλεια με την εικόνα, κάμνωντας το πολλά εύκολο για κάποιον να την παρακολουθήσει. Άλλωτε χαρωπή τζιαι μπιτάτη, τζιαι άλλωτε τρομακτική τζιαι γκλούμι. Το μουσικό θέμα της ταινίας είναι ένα που τα κύρια σημεία που θα πρέπει να αφοσιωθείτε μιας τζιαι τούτη η ταινία είναι μια πολλά καλή ευκαιρία να καταλάβει το ευρή κοινό πόσα συναισθήματα μπορεί να προκαλέσει η μουσική τζιαι ο ήχος μιας ταινίας. Φορ εξάμπολ, δέτε τα 'Σαγόνια του Καρχαρία' (το 1ο φυσικά, τα άλλα εν για τα μπάζα, αν τζιαι το 2ο εν αρκετά καλό, αλλά ξεφεύγω, πίσω στο εξάμπολ νάου) τζιαι βάλτε τον ήχο τζιαι τη μουσική στο σάιλεντ τζιαι αν ακόμα το έβρετε τρομακτικό, τότε εμένα να μου τρυπήσετε τη μούττη μου (τη μητούλα μου που εν τίνι-τάινι τόσοδούλα) σαν τους Ζουλού τζιαι να μου περάσετε στη μέση ένα κόκκαλο ελάφαντα. Τόσο πολλά I bet my nose ότι εν θα φοηθείτε χωρίς ήχο τζιαι μουσική: γιατί εν κινηματογραφικό μυστικό ότι ο ήχος γενικά σε μια ταινία εν το ήμυσι της παραγωγής. Χωρίς τούτα εν θα αισθανθεί τζιαι πολλά το κοινό σου.

Οι μέιν ηθοποιοί εν Γάλλοι.....Oh those French, yet again! Ναι ρε, οι Γάλλοι. Τζίνοι που βρίζουν τόσο χαριτωμένα τζιαι που εχτίσαν ένα μουσείο που φκάλλεις κάλλους τζιαι διάφορες κύστες όσπου να το γυρίσεις. Οι Γάλλοι, που ζωγραφίζουν δίπλα που το Συκουάνα, ακόμα τζιαι όταν σύρνει σhιονόνερο (έτσι δείχνουν στις ταινίες οκέι; μεν μου πείτε ότι εν βλακείες που λαλούσιν) τζιαι προματάρουν ότι άμαν πάεις στο Παρίσι θα έβρεις την αγάπη αντί να σου λαλούν ότι έννα φτζαιρόσουν οι πούτζιες σου που την ακρίφκεια.  Τέσπα, γιού γκετ δε πόιντ. Οι Φρεντς. Μόνον οι θκιο πρωταγωνιστές εν γάλλοι. Το υπόλοιπο καστ εν νέιτιβ πρόντακτ της Αμερικής, σόου εγλιτώσαν τζιαι που τζίντο μπάτζετ οι παραγωγοί. Αλλά περιττό να εκθιάσω το πόσο Κ-Α-Τ-Α-Π-Λ-Η-Κ-Τ-Ι-Κ-Ο-Ι  ήταν τζιαι οι θκιο τους. Χωρίς να μιλούν, μόνο με το πρόσωπο, τη φρεσκάδα τζιαι το εμηνευτικό τους πάθος εκαταφέραν τζίνο που μπιλίβ μι νοτ μένι Αμέρικαν άκτορς θα εμπορούσαν να κάμουν έστω τζι' αν ακούετουν ο διάλογος τους. Εν απίστευτο το πόσο εκφραστικό μπορεί να εν ένας ηθοποιός στην οθόνη στις μέρες μας. Γιατί εδώκαμε τόσο φόκους πας στο θέαμα τζιαι τα βίζουαλ εφέκτς που εχάσαμε την πραγματική τζιαι αυθεντική χρήση του ανθρώπινου προσώπου μπροστά που τη κινηματογραφική κάμερα.


Jean Dujardin(aaaaaaaaaaahhhh, I'm in love) and Berenice Bejo. Θκιο ονόματα που πρέπει να εισακουστούν (κατά τη γνώμη μου) στην τελετή απονομής των φετινών Όσκαρ (για να μεν τους πα και να τους σηκώ) γιατί εν extremely talented and gifted thespians! Καθώς τζιαι το όνομα του πολυτάλαντου σκηνοθέτη τους (τζιαι άντρα της Bejo) Michel Hazanavicious, που εκάταφερε να γράψει, να σκηνοθετήσει τζιαι να βάλει εκατομμύρια κόσμο αράουντ δε γλόουμπ να μπουν σε μιαν αίθουσα την σήμερον ημέρα, 2012, τζιαι να δουν μιαν βωβή ταινία.

Για να διαψεύσω τζιαι ένα μύθο γυρώ που τη ταινία. Εν εν ιντάιαρλι βωβή (τζιαι όσοι θα την δουν θα καταλάβουν γιατί το λαλώ τούτο). Η ταινία μιλά για έναν ηθοποιόν στα λέιτ 1920ς που εν στο ζενίθ της βωβής του καριέρας όταν ξαφνικά αρχίζει το Hollywoodland να στρέφεται προς τις ταινίες με άξουαλ φωνή τζιαι διάλογο ον δε μπιγκ σκριν. Ο καημένος ο 'artist' μας, εν αποδέχεται ότι το μέλλον εν ο 'speaking' κινηματογράφος σόου αποφασίζει να παράγει τις δικές του βωβές ταινίες με αποτέλεσμα να παταλέψει. Μετά που λιο διάστημα χτυπά τζιαι το Κραχ του '29 σόου τα καράφκια του ναυαγούν τζιαι ως αποτέλεσμα ο ήρωας μας αρχίζει να αντιλαμβάνετε ότι ίσως τζιαι να πρέπει να βάλει τον εγωισμό του στο πλευρό τζιαι να αντιληφθεί ότι μια νέα εποχή έφτασε στο κατώφλι του.

Μα το Θεό σας λέω, πολλά σπάνια θα με δείτε να γελώ τζένιουενλι σε ταινία τούντες μέρες, τζιαι τούτη που την αρχή εγέλασα, εχάρηκα, έκλαψα, αγωνιούσα να δω τι θα γίνει παρακάτω. Εξύπνησε τόσα συναισθήματα μέσα μου τούτη η ταινία, που για μένα εν πραγματικό κατόρθωμα, μέσα σε 1ώρα τζιαι 36λεπτά να περάσω που τόσα συναισθηματικά στάδια. Δαμέ ταινίες με τόσο έξυπνο τζιαι σπιρτόζικο διάλογο τζιαι δεν το καταφέρνουν, τζιαι ήρτε μια βωβή ταινία να μου δώκει τόσα πολλά.

Τούτη η ταινία θα σας κάμει να στοχαστείτε, να γελάσετε τζιαι να φίετε με ένα χαμόγελο στα σhείλη. Είναι ο λόγος που έμαθα να αγαπώ το κινηματογράφο: η μαγεία, η φνατασία που προσφέρει.

Μεν διστάσετε να την δείτε επειδή εν βωβή. Μπιλίβ μι όταν σας λαλώ ότι, ξεπερνά ούλες τες άλλες που έχουν διάλογο τζιαι στο τέλος δε σας λαλούσιν τίποτε.

Κανονικό ριβιού θα κάμω τζιαι στο άλλο μπλογκ μου. Απλά εγώ, σε αντίθεση με τη ταινία, δεν εμπορούσα να μείνω βωβή. Όχι όταν πρόκειται για ποιότητα.

Υ.Γ.(1)Όσοι καταφέρετε να την δείτε, πείτε μου σχόλια.
Υ.Γ.(2)Απολογούμαι για το πρίσιμο αλλά αξίζει, μπιλίβ μι!

Aaaaaaaaaaaand.............Action!!!


'The Artist' (2011) - Ludovic Bource
(το soundtrack της ταινίας)

Tuesday, 21 February 2012

Favourite Songs - Top 5


Μιας τζιαι αρκέψαν τα μουσικά πασαρίσματα, είπα να δώκω τζιαι εγώ το παρών μου με τα πέντε αγαπημένα τραγούδια που όπουδηποτε τα ακούσω, εν τα τραγούθκια που θα με κάμουν να λιώσω τζιαι να σταματήσω για μερικά δευτερόλεπτα να τα απολαύσω.

Αντί του πέντε αγαπημένα, είπα να βάλω ένα αγαπημένο που πέντε αγαπημένα είδη μουσικής, γιατί η απόφαση μου ήταν εξαιρετικά δύσκολη.

Θα αρκέψω με ελληνική ροκ.

1. Διαφανά Κρίνα - Θα πεθάνω ένα πένθιμο του Φθινόπωρου Δείλι

-Ίσως το τραγούδι που θα με κάμει να κλάψω κάθε μα κάθε φορά που θα το ακούσω τζιαι ίσως τζιαι το μοναδικό ελληνικό που θα με κάμει να λιώσω σε βαθμό απελπισίας. Επρωτοάκουσα το σε ηλικία 18χρονών που έναν συγκάτοικο μου, and that was that. Τούντο τραγούδι για μένα εν ένα πένθιμο εμβατήριο που απλά εν μπορεί ποττέ να με αφήκει ασυγκίνητη. Οι Άρχοντες της Θλίψης, έτσι τους ονομάσαν, τζιαι όι αδίκως νομίζω.

2. Righteous Brothers - Unchained Melody

-Αν τζιαι οι πλείστοι ξέρουν την ξενέροτη ρομαντική σάιντ τούντου τραγουθκιού (επειδή εν ο ύμνος της ταινίας 'The Ghost' με τον αύμνιστο Patrick Swayze) παρ' όλα αυτά τούντο τραγούδι μιλά για την απόσταση μεταξύ δυο αγαπημένων τζιαι την λαχτάρα για αντάμωση, που όμως εν εν εφικτή. Εν το θεωρώ καθαρά σαν λαβ σονγκ τούντο συγκεκριμένο μιας τζιαι μιλά αρκετά για σεπερέισhιον. Αλλά κάθε φορά θα λιώσω άμαν το ακούσω.

3. Pink Floyd - Gunner's Dream

- Από τα λιγότερα γνωστά τραγούδια του μπαντ, το οποίο εν που ένα που τα λέιτερ άλμπουμς του μπαντ (The Final Cut, 1983) τζιαι εν καθαρά anti-war themed album, τζιαι τούντο συγκεκριμένο τραγούδι μιλά για ένα κόσμο χωρίς τυραννία τζιαι πόλεμο τζιαι το τι ονειρέφκετε ο πυροβολητής(?)/gunner.

4. Queen -Bohemian Rhapsody

- Ίσως το πιο υπεραναγνωρισμένο κομμάτι στην ιστορία του ροκ, το Bohemian Rhapsody των Queen ακόμα κρατά ένα μυστήριο προς τους στίχους του με διάφορες θεωρίες να το περιτρυγυρίζουν στο τι σημαίνει το τραγούδι στο σύνολο του. Μερικοί πιστεύουν ότι κρύβει μια μοιρολατρική αίσθηση εκ μέρους του λιντ τραγουδιστή του συγκροτήματος, Freddy Mercury, τζιαι άλλοι πιστέφκουν ότι εν απλά ασυναρτησίες που του εκατεβήκαν για να ταιρκάξει τη μουσική με τα λόγια. Όπως τζιαι να' σhιει, τούντο τραγούδι για μένα πάντα φέρνει κάτι το μυστήριο, το κρυφό, το σκοτεινά διαβολικό τζιαι μαζί κάτι πολλά λυπηρό για τον 'πρωταγωνιστή' του τραγουδιού. 'Nothing really matters, nothing really matters to me...Any way the wind blows', λέει σχεδόν ψιθυριστά στο τέλος του τραγουδιού!

5. Frank Sinatra - That's Life

- Εβασανίστηκα πολλά για να πάρω τούντη απόφαση να το ονομάσω τούτο το 5ο τραγούδι γιατί στην ακριβώς ίδια θέση ήθελα να βάλω τζιαι τούτο δαμέ. Αλλά επειδή πρέπει να είμαι ειλικρινής, αγαπώ τον Sinatra περισσότερο σόου ενίκησε τούντη στράτα, αν τζιαι ο Πουλόπουλος εν που τους παλιούς καλούς που πάντα θα με συγκινούν. Το συγκεκριμένο τραγούδι του Sinatra μιλά για τζίνους που ακόμα τζιαι μετά που μιαν αποτυχία ή ήττα, έχουν την δύναμη τζιαι το σθένος να ξανασηκωστούν πάνω. Εν αρκετά αισιόδοξο τραγούδι (αν τζιαι έσhιει κάποιες πεσσιμιστικές ατάκες προς το τέλος), αλλά παρ' όλα αυτά δείχνει σου ότι απλά έτσι εν η ζωή τζιαι απλά πρέπει να συνεχίσεις τον αγώνα της.

Κάπου δαμέ ετελειώσαν τα τοπ 5 μου αλλά επειδή θεωρώ τούντο τοπ 5 μεγάλη αδικία, μες την εφτομάδα άι πρόμις θα ξανακάμω όπως είχα κάμει μουσικό αφιέρωμα (που αρέσκει τζιαι στην Aenima που είχα κάμει παλιά, με μουσικά είδη που μου αρέσκουν τζιαι απολαμβάνω).

Μέχρι τότε, ελπίζω να είσαστε πάντα καλά τζιαι να ακούτε όμορφη μουσική!

Πι. Ες. Πάσα σε όποιον θέλει να κάμει το ίδιο!

Monday, 20 February 2012

Sex Education & Free Contraception

==

Καλημέρα συμπλόγκερς τζιαι συμπλογκέρισσες μου.

Σήμερα θέλω να θίξω και να σφίξω ένα θέμα που μπορώ να πω απασχολεί με αρκετά. Ασχολήθηκα τζιαι στο παρελθόν με τούντο συγκεκριμένο θέμα, αλλά ποτέ μου εν έκατσα να το αναφέρω στο βλογκ, γιατί ίσως εν είχα το θάρρος σας.

Αλλά μιας τζιαι εθκέβασα την προηγούμενη εφτομάδα τούτο τζιαι τούτο, είπα ότι ήρτε ο καιρός να τα χώσω λίγο μιλήσω για την σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στην μεγαλόνησο τζιαι γενικά για την δωρεάν αντισύλληψη.

Για να είμαι απολύτως ειλικρηνής δεν ξέρω τζιαι πολλά για το τι γίνετε στα σχολεία στην μεγαλόνησον την σήμερον ημέραν μιας τζιαι είμαι λίο πανάρχαια τζιαι αποφοίτησα πριν οχτώ χρόνια που το χάι σκουλ αλλά στις μέρες μου τον καιρό εκείνο για σεξουαλική διαπαιδαγώγηση μας εκάμναν στην 3η Λυκείου, δηλαδή όταν ήμασταν πλέον 17χρονών τζιαι οι παραπάνω κορούες εξέραν να λειτουργήσουν το αντρικό όργανο καλύτερα τζιαι που τα ίδια τα αγόρια. Εσυνάαν τες κορούες ΜΟΝΟΝ μες σε μιαν αίθουσα για να του μιλήσουν ιμίσh για τη σεξουαλική πράξη, παροτρύνωντας μόνον τις κοπέλες να εν προσεχτικές πας το θέμα, ενώ τα αγόρια της ηλικίας μας τζίντην μέρα εκάμναν το κατοστάρι τους (δηλαδή επέρναν τους να πάρουσιν μιαν γλύκα του πως θα ήταν ο στρατός), σάννα μου τζιαι τα μπόυς εν ήταν αναγκαία να ξέρουσιν τζιαι τζίνοι πως τζιαι τι πρέπει να προσέχουν στην σεξουαλική πράξη.

Τέσπα, όταν επία φοιτήτρια εις την μάνα Ίνγλαντ, έμεινα με το στόμα ανοιχτό όταν είδα πόσο όπεν ήταν τζικάτω στο θέμα σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στα σχολεία τζιαι το πόσο πολλά επροσπαθούσαν να βοηθήσουν στην δωρεάν αντισύλληψη. Το σκεπτικό τους τζιμέσα, σε αντίθεση με τη μεγαλόνησο είναι, "if you can beat them join them", εννοώντας αντί να τους απαγορέφκεις τζιαι να τους φοητσιάζεις ενάντια τούντου θέματος, τουλάχιστον προσπάθα να τους μιλήσεις αντικειμενικά με το τι έχουν να αντιμετωπίσουν, να προσπαθήσεις να τους δώκεις τις κατάλληλες συμβουλές πως μπορούν να προφυλαχτούν που διάφορες αρρώσκειες τζιαι ανεπιθύμειτα baby bumps, τζιαι τέπσα να είσαι ανοιτχός τζιαι συζυτήσιμος επί του θέματος 'σεξουαλική πράξη' τζιαι οτιδήπτοε συνεπάγεται μαζί με τούτο. Τζιαι εν τόσον όπεν αμπάουτ ιτ ποτζί που μώλις μπεις σε ένα ιατρικό κέντρο (ή ακόμα τζιαι στην αρχή κάθε ακαδημαΐκής χρονιάς) διούν σου δωρεάν προφυλακτιά. Σάν να σου λαλούσιν 'αν θα κάμεις σεξ, τουλάχιστον μπι σέιφ', που εν πολλά πιο σωστή στάση παρά να μεν σου πει ο άλλος τίποτε τζιαι να χάσκεις επί του θέματος.

Δαμέσααααααα...πλύρη μεσάνυχτα. Όι μόνον δεν ενημερώνουν σωστά τα κοπελούθκια, αλλά αφήνουν τα τέλεια στο έλεος τους, τζιαι μιας τζιαι ζούμε σε μια πολλά γρήγορα αναπτυσσώμενη εποχή όπου το σεξ στο διαδύκτιο τζιαι οπουδήποτε αλλού δίνει τζιαι πέρνει, τα κοπελούθκια μεινίσκουσιν ξαπόλυτα να κάμνουσιν της κκελλές τους χωρίς να ξέρουν τζιαι να είναι προετοιμασμένοι για τους κινδύνους.

Η μάδερ στο ντέι τζομπ της είναι καθηγήτρια κομμωτικής τζιαι αισθητικής σε πράιβεΐτ σχολή τζιαι δε φαντάζεστε πόσες φορές ήρτε χόουμ τζιαι είπε μου ότι συνέχεια οι μαθητές της (που έσhιει ηλικίες 14+) έρκουντε τζιαι ρωτούν την απορίες για το σεξ. Τζιαι τούτο όι μόνο που κορίτσια αλλά τζιαι που αγόρια σας παρακαλώ. Τζιαι μαζί με τη θεωρία της τρίχας τζιαι του καλλοπισμού η μάδερ συμπεριλαμβάνει σε κάθε έτος θκιο μαθήματα για να τους κάμει SexEd (Sexual Education).

Ένα που τα πρότζεκτ του Μάστερ μου ήταν να κάμουμε μια δίλεπτη ταινία. Το σενάριο που εθκιαλέξαμε ήταν όσο αφορά την δωρεάν αντισύλληψη στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η υπόθεση της ταινίας μας δείχνει μια νεαρή κοπέλα η οποία μάλλον υποπτεύετε ότι εν έγκυος τζιαι δείχνει μας την αγωνία τζιαι το frustration που περνά τζίντο ανάμιση λεπτό όσπου να μάθει αν είναι έγκυος ή όι. Το πόιντ της ταινίας είναι να μεν φτάσει ως τζιαμέ το θέμα ιν ρίαλ λάιφ. Να προωθείτε μια σωστή σεξουαλική διαπαιδαγώγηση στα σχολεία, να παρέχεται δωρεάν αντισύλληψη τζιαι συμβουλές που ειδικούς στα σχολεία έτσι ώστε οι νεανίδοι τζιαι οι νεανίδες άουτ δεαρ να μεν την πατήσουν.

Τζιαι το πόιντ είναι αφού παρέχεται τούτη η σωστή αντιμετώπιση επί του θέματος 'σεξουαλική πράξη' να είμαι ενήμερος για τις συνέπειες. Ήντα πόσες φορές άκουσα που το καιρό που ήρτα πίσω εις την μεγαλόνησο (τζιαι μόνο θκιο χρόνια έννι νάου) ότι επίε η μιά τζιαι η άλλη τζιαι εκάμασσιν έκτρωση γιατί εν εχρησιμοποιήσαν προφυλακτικό ή εν επήραν τις κατάλληλες προφυλάξεις επειδή εν ηξέραν. Πάμπολες ιστορίες. Πάμπολες εκτρώσεις. Μερικές (εν ξέρω να μιλήσω με ποσοστά σε τούντη περίπτωση) που τούτες εκτρώσεις είναι τζιαι αναγκαστικές που τους ίδιους τους γονιούς.

Δηλαδή για να καταλάβω. Πρέπει να είμαστε περήφανοι που ζούμε σε μια χώρα όπου τα παιθκιά μας εν μεγαλώνουν με τη σωστή σεξουαλική διαπαιδαγώγηση τζιαι δε ξέρουν τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν τζιαι μετά αφού φτάσει τζιαι γίνει το κακό φταίουμε τα τζιαι που πάνω τζιαι βάλουμε τα να στραφούν προς την έκτρωση;


Δε ξέρω κατά πόσο θα έβρει σύμφωνους τους πλείστους απο σας το θέμα που προσπαθώ να προωθήσω - Σεξουαλική Διαπαιδαγώγηση στα Σχολεία τζιαι Δωρεάν Αντισύλληψη - μιας τζιαι δαμέσα υπάρχει μια νοοτροπία του τύπου 'ήντα άμαν τους δώκουμε δωρεάν αντισύλληψη εν τζιαμέ που έννα αρκέψουν να τρίφκουν το πιπέρι παραπάνω' ή 'σιώπα τζιαι εν μιλούμε για έτσι θέματα' νομίζωντας ότι άμαν εν θεικτούν εν θα γίνουν θέμας τζιαι μερικούς μήνες μετά θωρούμε ήντα αποτελέσματα έχουμε όταν βλέπουμε ολοένα τζιαι περισσότερες νεαρές κοπέλες στα ιατρικά κέντρα περιμένωντας το γυρί τους για να κάμουσσιν έκτρωση το κοπελούι που δεν ηξέραν ότι εμπορούσε να έρτει.

Μιας τζιαί είπα το τζιαι στο βλογκ της Ranias ότι είμαι περισσότερο υποστηρικτής πάντα της επιλογής δηλαδή Pro-Choice τζιαι όι Pro-Life, δηλαδή υποστηρίζω το δικαίωμα του κάθενου να θκιαλέξει το τι θα κάμει άπαξ τζιαι αγκαστρώθηκε με το δικό του το μωρό τζιαι το δικό του το κορμί, παρ' όλα αυτά είμαι επίσης υποστηρικτής του ότι πρέπει να δίνονται τζιαι οι σωστές πληροφορίες τζιαι οι κατάλληλες συμβουλές για να μεν φτάνουν οι περισσότερες κοπέλες σε έτσι δίλλήματα τζιαι εν κρίμα.

Θα τελειώσω κάπου δαμέ γιατί δε ξέρω πως θα μπορούσε να αλλάξει τούτη η νοοτροπία που επικρατεί δαμέσα, ίσως endorsement of SexEd σε νεαρές ηλικίες π.χ. που τα 14+ τζιαι όι που τα 17+ γιατί εν πλέον ττού λέιτ καθώς τζιαι επίσης όι μόνο πληροφόρηση για τη σεξουαλική πράξη προς τα θηλυκά αλλά τζιαι προς τους αρσενικούς, αλλά λίο χλωμό το βλέπω σόου απλά θα πω τζιαι θα παροτρύνω τες μαμάδες με έφηβες κόρες τζιαι γιούδες να εν πιο ανοιχτοί επί του θέματος, να μιλούν στα παιθκιά τους για το σεξ, να μεν ντρέπουνται γιατί εν εν κάτι που πρέπει να κάμεις το παιδί σου to be shamed about it.

It's the most natural thing in the world, and like so many other things you gotta talk to them about it and advice them on how they can take the right precautions.

Εμεγάλωσα σε ένα πολλά σεξουαλικά φιλελεύθερο σπιτικό, με τη μάμα μου πάντα να μου μιλά για το σεξ που την ηλικία που ήμουν 12+ τζιαι σας παρακαλώ επειδή μου ελάλε για το σεξ τζιαι εξήγαν μου για τζίνο όταν ήρτε η ώρα να το κάμω τζιαι πρώτη φορά δεν εφοήθηκα, αντιμετώπισα το τζιαι επήρα τζιαι τις κατάλληλες μεθόδους προστασίας. Ήξερα πως να προστατέψω τον εαυτό μου. Τζιαι επειδή ήξερα ότι είχα τζιαι τη κατανόηση της μάδερ επί του θέματος δεν ένιωσα ποττέ την ανάγκη να το κάμω ούτε στα 14, ούτε στα 16, ούτε στα 19 αλλά ούτε τζιαι στα 22. Ήξερα ότι θα έρκετουν φυσικά τζιαι όταν θα έρκετουν θα ήμουν έτοιμη να το αντιμετωπίσω κατάλληλα.

Γι' αυτό να μιλάτε για το σεξ. Εν εν κακό. Εν κακό να το χώνεις τζιαι ύστερα να βουράς με τη γκαστρωμένη σου τη κόρη ή τη γκαστρωμένη κοπελούα του γιού σου τζιαι να γυρέφκεις το λάθος.

Pro-SexEd + Pro Free Contraception

Υ.Γ.Το βίντεο που ακολουθεί εν η ταινία μικρού μήκους που εκάμαμε τον καιρό του Μάστερ μου που προωθεί τους νέους/νέες να λαμβάνουν δωρεάν αντισύλληψη. Ελπίζω να σας αρέσει.

Καλήν εφτομάδα έβριμπόντι!


A Very Long Wait - MAFTVP 2007/08 - UNIVERSITY OF BRISTOL

Thursday, 16 February 2012

ReVeNGe


"Don't let them see your weakness. That's the first thing they'll use against you."

Τον τελευταίο χρόνο εφατσίθηκα με μιαν αμερικάνικη σειρά που μιλά για ντην εκδίκηση. Τζιαι εν ένα πολλά λεπτό θέμα η εκδίκηση γιατί πιστέφκω εν ένα προσωπικό issue όταν αποφασίζει κάποιος να εκδικείτε κάποιον άλλον.

Το τζιαιρό που είμαστε παρθκιάνταλα γιούνιτς/μικρά παιθκιά τζιαι επαίζαμε στις σχολικές αυλάες αν ένας συμμαθητής/τρια έκαμνε μας κάτι έτσι out of spite τζιαι εμείς μπορεί να του επαίζαμε μια "πλάκα" για να του δώκουμε ένα καλό μάθημα.

Αλλά η εκδίκηση εν όντως ένα καλό μάθημα να μάθει ένα παιδί;

Να σας δώκω χαΐποθέτικαλ σενάριο για να μου πείτε κατά πόσο το θέμα εκδίκηση θα έπαιρνε μπρος στη δική σας τη ζωη:

Πες είσαστε μωρό, τζιαι σκοτώνουν κάποιοι (για άγνωστους λόγους προς εσάς τότε) την οικογένεια σας τζιαι μέσα σε μια νύχτα χάνετε την γαλήνια τζιαι ειρηνική ζωή που εξέρετε μέχρι τότε....με λίγα λόγια your whole world comes crushing down...τζιαι χρόνια μετά βρίσκετε την τέλεια ευκαιρία για να εκδικηθείτε τζίνους που εβλάψαν την οικογένεια σας τζιαι να ξανακερδίσετε πίσω την ζωή που σας εκλέψαν (ναι εν πολλά φαντασιόπληκτο αλλά καμιά φορά τζιαι η τέχνη ακολουθεί βιώματα που τη κανονική ζωή so bear with me)...τι θα εκάμνετε εσείς; Θε επέρνετε εκδίκηση για ούλα τα κακά που σας εκάμασιν, θα επέρνατε το νόμο στα σhέρκα σας τζιαι θα εδιούσετε ίσως εσείς δικαιοσύνη για τζίνα που σας εκάμασιν χωρίς να νεκατώσετε αστυνομίες, δικαστήρια κλπ κλπ;

Ένα πιο απλό σενάριο. Το έτερο ήμυσι πέτε ότι σας τα φοράει (για να το πω με τακτ) τζιαι εσείς μώλις το ανακαλύφκετε, αφρίζετε, φκάλετε καπνούς που τ' αφκιά (τζιαι όι επειδή έσhετε αμυγδαλίτιδά) τζιαι γενικά τα λαμπάκια σας χτυπούν κότζινο σαν το χρώμα της παπαρούνας, τζιαι θέλετε το γαίμα σας πίσω. Μετά που τζιαιρό ίσως (αν είσαστε ήδη χωρισμένοι) δίνετε σας η κατάλληλη ευκαιρία να "εκδικηθείτε" τζίντο έτερο ήμυσι για τη πουστιάαγαποτιά που σας είσhε παίξει...Θα το εκάμνετε να επαίρνατε εκδίκηση;

Τελικά εν καλό πράμα να παίρνουμε εκδίκηση για πράματα που νομίζουμε ότι μας αδικήσαν οι άλλοι ή μήπως το μόνο που κρατά ζωντανό το να θέλεις να πιάσεις εκδίκηση που κάποιον είναι το μίσος τζιαι η έχθρα, η ζήλεια τζιαι στην τελική το μόνο που καταφέρνεις είναι να αυτοδηλητιριάζεσαι εσύ ο ίδιος;


Προσωπικά εν ήβρα τον εαυτό μου να θέλει να εκδικηθεί κάποιον σε τέθκοια σημεία που ανάφερα πιο πάνω, αλλά άμαν πικάρουμε ομολογώ το ότι πεισμώνω τζιαι προσπαθώ να διεκδικήσω τζίνο που (ακόρντινγκ με το κοινωνικό νόμο φυσικά) πιστέφκω ότι εν το πιο σωστό τζιαι δικαιωματικά είτε δικό μου.

Πιστέφκω όμως ότι στην τελική το να κρατάς τζιαι να θρέφεις εκδίκηση μέσα σου εν evil. Εν ξέρω πως να το πω στα ελληνικά, αλλά πιστέφκω εν ένα κακό που εν θα πρέπει να έσhιει ένας άνθρωπος μέσα του πολύν τζιαιρό γιατί στην τελική έννα τον καταφάει τζιαι έννα τον κάμει consumed/κυριαρχήσει σε σημείο που το μόνο που θα δημιουργήσει είναι ένα ψυχρό, κυνικό τέρας που θα έσhιει ανοσία σε οτιδήποτε ανθρώπινο τζιαι συναισθηματικά τρυφερό.

Τζιαι στην τελική εν εν τούτο που μας κάμνει να ξεχωρίζουμε που τα ζώα; Η ανθρωπότητα μας τζιαι η δύναμη να δείχνουμε ο ένας στον άλλον τρυφερότητα τζιαι συμπόνια;

Η σειρά για την οποία με επεηρέασε το πιο πάνω θέμα, μπορείτε να έβρετε μόουρ ίνφο δαμέ! Θα την κάμω ριβιού τζιαι στο άλλο μου το μπλόγκ μώλις λήξει ο πρώτος κύκλος προβολής της. Εν εξαιρετικότατη φυσικά, τζιαι εν σειρά με brains and heart, αν με πιάνετε στο τι θέλω να πω.

Ελπίζω να έσhετε ούλοι ένα καλό σαββατοκυρίακο, να προφυλαχτείτε που το κρύο γιατί πηγές the friend μου λένε ότι θα κάμει πολλά χαμηλές θερμοκρασίες τούντες μέρες, να πάτε καμιά εκδρομή με φίλους τζιαι συγγενείς πέρκι γεμώσουν τίποτε οι μπαταρίες, να μαζέψετε ούλο το κουράγιο που έσhετε για να ετοιμαστοίτε για τον Καρνάβαλο (που σίγουρα θα είναι καρνάβαλος) τζιαι πάντα να είσαστε καλά τζιαι με υγεία.

Χάππι γουίκ-εντ έβριουαν!


Ευριδίκη - Τέσσερα τζιαι Τέσσερα
(μεν με ρωτήσετε γιατί, έσhιει που τα προχτές που μου εκόλλησε τούντο σονγκ!)

Tool - H

Άλλοι τσικνώνουν τζιαι εμένα επιάσαν με οι ροκίες μου!
Μια ζωή ανάποδη.
Ώπας να πεθάνουν τα φαρμάτζια!


Tool - H

Υ.Γ. Άτε πάω να φάω σουβλάκια τζιαι λουκάνικα!!!
Υ.Γ.1 Μαααα...σάνα τζιαι εξανάβαλα το 'Η' οξά εν της ιδέας μου;

Επανάληψη: Σήμερα είναι Τσικνοπέμπτη!


And I couldn't care less aka τζιαι είχα μιαν έννοιααααααααα. Τι να σας πω. Θα τζοιμηθώ με τις κλάτσες πόψε.

Ξέρω ότι εν η εποχή των παραδώσεων, η Τσικνοπέφτη σήμερα, η μιτσιά παρέλαση την Κυριακή της Απόκρεω τζιαι την άλλη φτομάδα εν η Κυριακή της Τυρινής τζιαι η μεγάλη παρέλαση με τους μασκαράδες εις την Λεμεσό τζιαι μετά η πενταΚάθαρη Δεφτέρα αλλά τζίνο που εκατλάβα είναι ότι είναι ακόμα μια ημέρα. Ούλες εν απλές μέρες.

Όπως είπα τζιαι πέρσι, ο κυπραίος εν γνωστός του τσικνώματος τζιαι δε χρειαζούμαστε κανένα ιδιαίτερο εξκιούζ για να άψουμε τα κάρβουνα. Τζιαι ακόμα τζι' αν εν βροχερός ο τζιαιρός, εμείς το τσίκνωμα μας θα το τιμήσουμε. Ακατάγνοτα.

Τζίνο που με προβληματίζει πολλά εν το τι γίνετε εις την γειτονική μας βραχονησίδα, την Γκρέκα. Βλέπω κάθε μέρα στα νέα του τι γίνεται τζιαι λυπούμαι πολλά. Είδα δε εψές τζιαι τούντο πράμα τζιαι εμαράζωσε η καρκιά μου. Που τη μια ένιωσα περήφανη για τούτο που εγράψασιν, που την άλλη εμαράζωσα πολλά για τη κατάντια της. Θκεβάστε δαμέ τζιαι πέτε μου σχόλια. (για κάποιο λόγο εν μου ανεβάζει τις φώτο σωστά το μπλόγκερ αλλά πλίζ δείτε το, αξίζει!!!)

Ας βοηθοήσουμε τζιαι λιο τη κατάσταση. Γίνουνται συνέχεια δωρεές για τις άστεγες οικογένειες στην Ελλάδα. Κάθε τι που μπορεί να δώκει ο καθένας μας εν αρκετό.

Καλή τσικνοπέμπτη έβριουαν!


Μίκης Θεοδωράκης - Της Δικαιοσύνης Ήλιε Νοητέ

Tuesday, 14 February 2012

Let's talk about....Love!

Καλή σας μέρα Βαλεντίνοι μου τζιαι Βαλεντίνες μου. Σήμερα ούλοι έσhετε ένα ενιαίο όνομα. Μεν ακούσω τίποτε. Έτσι προστάζει η γιορτή, έτσι τζιαι θα κάμουμε.

Για ήντα πράμα θέλετε να μιλήσουμε πρώτα; Για την ιστορία του (Αγίου) Βαλεντίνου ή για τον δισχαριτωμένο γιόκα της Θεάς Αφροδίτης που παίζει τέννις με τα βέλη του;

Ας πούμε για τον (Σέιντ) Βάλενταΐν...Ιστορικά εν ξέρουμε πολλά για το ποιός εστί τούτος ο Άγιος Βαλεντίνος. Κάποιες πηγές εισηγούνται ότι μπορεί να ήταν μάρτυρας, ένας απλός ιερέας ή απλάς ένας επίσκοπος. Γουοτέβερ χι γουός, εν εγιορτάζετουν ως ο προστάτης των φατσιμένων ερωτευμένων. Τουλάχιστον όι το ιστορικό πρόσωπο. Τζιαι ακόρντινγκ με την βικιπέδια η ημέρα που εγιορτάζετουν ο Σέιντ Βάλενταΐν ο Πρεσβύτερος στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία εν στις 6 Ιουλίου ενώ ο Σέιντ Βάλενταΐν ο Επίσκοπος στις 30 Ιουλίου. Γενικά ένας αχταρμάς με τους διάφορους (Αγίους) Βαλεντίνους. Το κάθε έθνος τζιαι η κάθε γεωγραφική περιοχή γιορτάζει την ημέρα όποτε τους καπνίσει.

Το Βάλενταΐνς Ντέι που την άλλην σαν μέρα για χαρές τζιαι πανιύρκα επρωτοανακυρήχθηκε ως ημέρα εορτασμών που τον Πάπα Γελάσιους/Τζελάσιους Α' (θα σας γελάσω/τζελάσω πως προφέρται τζιαι το νέιμ του) το 496μ.Χ. αλλά τούντην διάσταση της ρομαντικής αγάπης με πουλούθκια, καρδιούλες τζιαι ένας θεός (Κρίσhνα) ξέρει τι άλλο εξελείχτηκε κάπου στα Ντάρκ Έιτζες με την ποίηση του Τσόσερ (ααααχχχ βρε Τσόσερ τι μας κάμνεις τι μας κάμνεις, έκαψες μας). Τζιαι που τζίντον καιρό, κάπου στην Αναγέννηση η γιορτή επήρε τη μορφή όπου ο χαντακωμένος Βαλεντίνος εκφράζει τον ατελείωτο έρωτα του προς την χαντακωμένη Βαλεντίνα του.

Στή Ρώμη, aka Παπικά εδάφη, ο Άγιος εν γιορτάζεται πιον με την έννοια της ρομαντικής αγάπης που το 1969 (εν εν πολλά σημαδιακή η χρονολογία;) ενώ στον υπόλοιπο δυτικό κόσμο χαντακωμένοι που διάφορα έθνη γιορτάζουν την ημέρα με λουλουδάκια (δολοφόνοι της φύσης), αρκουδάκια (εκμεταλλευτές του φτηνού ασιατικού εργατικού) τζιαι σοκολατάκια (εσείς που προωθείτε την παχυσαρκία τζιαι τα ινστιτούτα αδυνατίσματος). Γενικά με ότι γλυκό μπορεί να κατεβάσει ένα χομο-σαπισμένο μυαλό για να δείξει ο ένας τον άλλον ότι"νοιάζεται".

Ο φτερωτός κατεργάρης ον δι άδερ χάντ (ναι τζίνος της μυθολογίας που πετά πέρα δώθε με τόξα παριστάνωντας τον Ρομπέν των Δασών) κατέχει την μυθολογική θέση του Σέιντ Βάλενταΐν μιας τζιαι εν το απόλυτο σύμβολο ενός φατσιμένου ερωτευμένου ζευγαριού. (αν τον έβαλε τιμωρία ουάνς ιν έι γουάιλ η Αφροδίτη τωρά εν θα είχαμε τούντα προβλήματα σήμερα) Ο Αγαπητός Έρως που λέτε, όι μόνο έπαιζε 'run bitch run or I'll hit you with my arrows' αλλά ήταν τόσο ερασιτέχνης που τζιαι ο ίδιος έτσι την έπαθε. Τον εχτύπησε ένα που τα βελάκια του (μα γιατί εν τον εσκότωσε ακαριαία καλύετρα;) τζιαι έτσι έπεσε τζιαι τζίνος θύμα στην παγίδα του...he fell in love (μη χε).


Οφ κορς υπάρχει τζιαι το άλλο μιθολότζικαλ βέρζιον του Κιούπιντ που ερωτέφκετε την Ψυχή τζιαι κρατά την εσώκλειστη στην φωλιά σπηλιά του κάθε νύχτα, αλλά με τον όρο να μεν άψει ποττέ της τζίνη τη λάμπα (εεε να μεν καταλιούν τζιαι πετρέλαιο τα γέριμα, εν μιαν ακρίφκεια στις μέρες μας) τζιαι όταν τζίνη τον παρακούει, χαπαρκάζει τους η μάνα του μικρού φτερωτού τζιαι αρπάσει την κοκώνα Ψυχή τζιαι στέλλει την στα κάτεργα στη Σιβηρία για να αποδείξει την αγάπη που έσhιει προς τον Έρωτα στην πεθερά της. Με τα πολλά η Ψυχή αναδυκνύεται η πέρφεκτ νύφη (αλλόπως εμαΐρεφκε, εσκούππιζε, εξεσκόνιζε, επλύνισκε ούλη μέρα γι' αυτό έπιασε τζιαι το περμίσhιον της πεθεράς της) τζιαι έτσι έζησε χάπιλι (ν)έβερ άφτερ με τον Έρωτα.

Τζιαι σε αυτό το σημείο του ποστ, τζιαι αφού σας έκαμα πλήρες αναδρομή για το τι εστί Βάλενταΐνς Ντέι, ήρτε η ώρα να γράψω τζιαι εγώ τη γνώμη μου...θα το κρατήσω απλό, μεν φοάστε:

WHAT A LOAD OF CRAP!!!

Όκεΐ, είμαι η Λου(κρέζια) και μώλις τελείωσα!

Όι σίριουσλι, πιας την μιαν υπόθεση φάκκα την πας την άλλην. Εν ξέρω ποιός χαντακωμένος, παγαπότης, μπέκρης, βλάκας εκύρηξε τούντην γιορτή αλλά κατ' εμέ εν απλά ακόμα μια κοινωνική ημέρα για να μπορούν να ελένξουν το κόσμο καταναλωτικά με το να του κάμνουν πλύση εγκεφάλου ότι συγκεκριμένα τούντη μέρα πρέπει το έτερο ήμισι (ή γουοτέβερ) να σε στολίσει με υλισμό τζιαι κομπλιμέντα για να σιουρευτείς ότι έσhιεις την αγάπη του. Γιατί αν δεν σου το δείξει στις 14 Φλεβάρη, τζιαι δείξει σου το στις 13 ή στις 15 εν σημαίνει τίποτε.


Γι' αυτό, αν ο αγαπημένος/ή σας εν σας το δείξει σήμερα, ντου νοτ γουόρι. Η σημέρινή μέρα εν απλά ένα moo point που λαλούσιν τζιαι στες Αμερικές. Εν μετρά. Απλά ιτ ις γουότ δέι μέιντ ιτ του μπι.


Με λουλούθκια (βρε Σίκερ, πουντό τριαντάφυλο μου εμένα σήμερα, α; καλά τελειωστές εξετάσεις σου τζιαι θα το ξανασυζητήσουμε το θέμα) σhοκολάτες (για να ξιχάσουμε τα νιου γίαρς ρεζολούσhιονς που εβάλαμε για υγιεινή διατροφή) μπαλόνια, αρκουδάκια, ντίνερ, κάρτες, καρδιούλες, σέξυ εσώρουχα (τζιαι καπότες άμα λάχει) τζιαι πολλών άλλων ειδών δώρα που πρέπει να δείξουν το μέτρο της αγάπης μας.

Γενικά όπως είπα τζιαι πιο πάνω...what a load of crap!

Την αγάπη σας να την γιορτάζεται κάθε μέρα, με ένα χαμόγελο ή ένα φιλί ή μιαν διευκόλυνση προς τον άλλον. Όι με αρκουδάκια τζιαι σhοκολάτες.

Άτε αφού ελίντσαρα τζιαι τούντη γιορτή πάω να πιω τα φάρμακα τζιαι τα σιρόπια μου, να κάμω τες γαργάρες μου τζιαι να δω καμιά ρομαντική κομεντί γιατί επιβάλει το η μέρα.

Τσέκ άουτ τζιαι το τζιαινούρκο ιστότοπο της Λου(κρέζιας). Σήμερα θα κάμω ριβιού ταινιές σχετικά με το θιμ της μέρας.

Καλή συνέχεια έβριουαν!

Υ.Γ. Ποιός βλάκας εσκέφτηκε ότι οι αρκούδες εν σύμβολο αγάπης; Για αγκαλιές μπορεί, αν τζιαι που μακριά εν πιο κιούτ, αλλά όι τζιαι να διας αρκούδες για να δείξεις στον άλλον ότι τον αγαπάς. Έλεος πιον!


Celine Dion - Let's talk about Love

Monday, 13 February 2012

Μια μιξ πίτα σουβλάκια με σhεφταλιά!

Ναι, αμέσως εσείς. Ο νους του κυπραίου ολόισhια στο φαί σίορ. Αμέσως να βουρήσετε να δείτε το φαί. Γουέλ ττου μπαντ. Ένεσhιει κρέας σήμερα το πόστ. Τουλάχιστον όι αληθινό.

Επία στο γιατρό σήμερα το πρωί. Αφου εδιαπίστωσα με τρόμο ότι η γιάτραινα που έθελα να με δει μετά τις 11π.μ. εθώρε κόσμο, τζιαι η ώρα που επία να γραφτώ εγώ ήταν 8 παρά το πρωί, έκατσα υπομονετικά τζιαι άφριζα ούλη την ώρα που το πόνο τζιαι επερίμενα να έρτει η σειρά μου να με δούν.

Ευτυχώς η κοπέλα στις εγγραφές έβαλε με πρώτη γιατί είδε με που είχα έρτει που το χάραμα του Φούι να πάρω θέσεις έτοιμη-μπρος για να δω τη συγκεκριμένη παθολόγο. Μα ήντα καλή γιάτραινα όμως α! Όι θα έχω να το λέω. Έτσι γιατρό μες τη βραχονησίδα μας πρώτη φορά πετυγχαίνω.

Εσύστησε μου την συγκεκριμένα η μάδερ τζιαι είσhε μου πει ότι εν εξονυχυστικά καλή αλλά τόσην καλοσύνη που γιατρό πρώτη φορά αντικρύζω δαμέσα...τζιαι γιατρό του νοσοκομείου, όι κανένα πράιβεΐτ ντόκτορ.

Αφού μου έκαμε μιαν φουλ ανάλυση του τι συμβαίνει με λόου μου (καλά το ότι είμαι πελλή, σχιζοφρενής τζιαι emo εν εχρειάζουμου να πάω τζιαι σε γιατρό να μου το πει) ΕΥΧΗΘΗΚΕ μου να έχω μιαν "πολλά καλή μέρα τζιαι μακάρι να είμαι πάντα"....Ας πούμε beat that! Πως μπορείς;

Τζιαι το καλύτερο, έδωκε μου μια πολλά λεπτομερής φαρμακευτική αγωγή τζιαι εχαμογέλαν μου θέμας. Όι έτσι πλάσμα πρώτη φορά.

Μετά που το βασανιστικό σαββατοκυρίακο που είχα (no sleep, no rubbish food - only soups and so forth, no going out a lot, γενικά όπου το ριστρίξιον είχα το τζιαι αί γουίλ κοντίνιου ττου ντου σόου μιας τζιαι έβαλε με σε χάουζ κονφάινμεντ η μιςς γιάτραινα...αλλά χαλάλι της) επιτέλους ελπίζω να μπορώ να τζοιμηθώ χωρίς να πω να καταπιώ να κλείσω το στόμα μου τζιαι να κάμνω άλλα καθημερινά αυτονόητα φάνξιοε που υποτιμώ συνήθως.

Επίσης....θα ήθελα να ανακοινώσω τζιαι επίσημα την ένεραξη του ψυχαγωγικού μπλογκ που σας τα έπρησα πριν καμιά φτομάδα. Έκαμα το ίντρο εχτές πουρνό πουρνό τζιαι σήμερα θα ποστάρω ήδη τζιαι τις πρώτες 2 ταινίες για ριβιού. Να ξαναφέρω ότι θα εν στα αγγλικά σόου εν ξέρω αν θα αρέσει στη κυπριακή βλογκόσφαιρα ή κατά πόσον θα το επισκεφτούν τζιαι θα το ακολουθούν/υποστηρίξουν, αλλά με παρότρυνση φίλων τζιαι δική σας ήβρα την ελπίδα που εχρειάζουμουν για να το λανσάρω. Όσοι πιστοί προσέλθετε λοιπόν. Καρτερώ σας δαμέ!

Ονόμασα το 'Ο Παραμυθάς' aka 'Story-Teller' γιατί εσκέφτηκα ότι γενικά οι τέχνες όλες προσπαθούν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο να μας εξιστορίσουν μια μικρή ιστορία είτε αυτή τη τέχνη είναι η μουσική, η ποίηση, ο κινηματογράφος ή η ζωγραφική. (δέχομαι τζιαι εισηγήσεις για αλλαγή ονόματος του μπλογκ γιατί εν εκατέβαζε τίποτε πιο συναρπαστικό τζιαι συνάμα δυναμικό η κούτρα μου, σόου μπι μάι γκιέστ να μου εισηγηθείτε νέιμς φορ ιτ!)

Τζιαι κάτι τελευταίο που βλέπω πολλά τες τελευταίες μέρες στις ειδήσεις τζιαι άφηκε με κάπως...πως να το πω...με το στόμα ορθάνοιχτο να μπαίνουν οι μούγιες μέσα φάση: εν ληγμένα που πέρνουν στην Αθήνα τζιαι εβαλθήκαν να την κάψουν ολάκερη; Πάντως κατά πως πάσσιν, για Ελλάδα θα ακούμε σύντομα τζιαι Ελλάδα εν θα βλέπουμε. Έσhιει κάπου στα 8 χρόνια να επισκεφτώ το συγγενολόι μου στην Γκρέκα, τζιαι θα εμπορούσα άνετα να πεταχτώ αρκετές φορές, αλλά κάτι με κάμνει να διστάζω τα τελευταία θκιο χρόνια. Τζιαι βλέπωντας το τι γίνετε ποτζί, εν εν καθόλου αδικαιολόγητος ο δισταγμός μου. Ελπίζω μόνο κάποιοι υπαίτιοι να κάτσουν τζιαι να αναλογιστούν το πόσο κακό κάμνουσιν σε τούντη χώρα. Αμ δε όμως. Ενώ ο κοσμάκης θα εξακολουθεί να πείνω, τα μεγάλα κεφάλια όλο τζιαι παραπάνω θα γεμώνουν τις τζοιλιές τους με φαΐ τζιαι υλισμό. Ω Αρχαίο Πνεύμα Αθάνατο...(ναι, καλά είδαμε το τζιαι το αρχαίο πνεύμα τι καταλυτικό ρόλο έσhιει στις μέρες μας - none).

Τέσπα. Just a heads up...αύριο έσhιει λιντσάρισμα για το φτερωτό υιό της θεάς Αφροδίτης που έπιασε τα βέλη τζιαι έκαμε τα σπορ τζιαι σημαδέφκα εντελώς χαντακωμένα τον αθώο κοσμάκη, αιώνες τώρα. Σόου εν μπιλίβερς τζιαι φανατικοί καλύτερα στέι αγουέι φρομ δις μπλογκ αύριο.

Πάω να κάμω γαργάρες νάου. Ατούταλερ συν-βλόγκερς τζιαι συν-βλογκέρισσες!


Living Colour - Cult of Personality
(The friend, εσού φταίεις για τούντο σόνγκ. εκόλλησες μου το τζιαι τωρά παίζει μες την κκελλέ μου ούληντ την ώρα. όπως θα έλεγε και το Συσέγκιο....γκρρρρρρρρ!)

Friday, 10 February 2012

Να τα μας, Να τα μας...

Ξυπνώ σήμερα το πρωί με την ελπίδα ότι η αδιαθεσία που ένιωθα εχτές τη νύχτα ήταν περαστική. Αλλά πίσω έχει η αχλάδα την ουρά. Όι μόνον εν έφυε η αδιαθεσία αλλά επειδυνώθεικε.

Πρησμένες αμυγδαλές, η κκελλέ μου να με πονά σάννα τζιαι εκουπάνισε με κάποιος που πάνω με την σκούπα, τα κόκκαλα να πονούν τζιαι να τσακρούν λες τζιαι εν τα κόκκαλα μιας 89χρονης κοτζιακάρας, ο λαιμός να καίει, να μεν μπορώ να σταθώ γιατί ζαλίζουμε, να μεν μπορώ να καταπιώ γιατί κρούζει ο λαιμός τζιαι τα αφκιά μου τα οποία είναι βουλωμένα λες τζιαι εκατέβηκα τωρά που 16ωρη πτήση....γενικά απ' όλα έχει ο μπαξές.

Κάτι νευράκια τζιαι emo στιγμές εχτές την νύχτα, μιαν άλλη μια, μπιω τζιαι τα κλάματα. Γενικά αλλιώς την υπολόγιζα την Παρασκευή μου, αλλιώς μου εφκήκε.

Ο ήλιος εδέησε τζιαι εφκήκε, τζιαι μώλις εφκήκε τζίνος εκκουκουλώθηκα εγώ. Ήντα πέρφεκτ τάιμινγκ; Τζιαι το άλλο που το πάεις. Έχω τζιαι σhίλια πράματα να κάμω γιατί έρκεται ο the friend ιν τάουν τζιαι πρέπει να είμαι κονσίντεραμπλι οκέι μιας τζιαι έννα ξανακάμω ένα δεκαπενθήμερο να τον δω.

Τζιαι έτσι όπως πονούν τα κόκκαλα μου τζιαι ζαλίζεται η κκελλέ μου ήντα σίουρα έννα μπορέσω να σταθώ στο ύψος των περιστάσεων τζιαι να υποδεχτώ τζιαι τον the friend. Ούφου τζιαι ποιός έσhιει την δύναμη να βολταρίσει το Συσέγκιο τζιαι να την κάμει τζιαι μπάνιο θέμας...

Άτιμη αρρώστια. Πάντα τις πιο ακατάλληλες στιγμές έρκεσαι. Ελπίζω τα παυσίπονα, τα τσάγια τζιαι το πατροπαράδοτο τρίψιμο με τη ζιβανία να κάμει δουλειά ειδαλλιώς εν με βλέπω να ξεκρεβατώνομαι τούντο σαββατοκυρίακο.

Ελπίζω εσείς να έσhετε ένα καλό σαββατοκυρίακο χωρίς περιπέτειες τζιαι φασαρίες. Σι για ον Μάντεΐ έβριουαν.


Τοολ - Η

Thursday, 9 February 2012

The Privileged

Δε θα ήθελα ποτέ να κάμω γενικεύσεις of any kind αλλά τελευταία νιώθω κάπως under-privileged. Τζιαι τι εννοώ με τούτο.

Κοιτάζω (τζιαι ομολογουμένως συγκρίνω, αν τζιαι ίσως εν λάθος μου) τον εαυτό μου με άτομα της ηλικίας μου ή πιο μικρής ηλικίας που μένα τζιαι τα commodities (ευκολίες) some people have and they simply won't take advantage of them due to lack of fear or worse, simply ignorance and boredom.

Γενικά ξέρω ότι εν κακό να κρίνω, να συγκρίνω γιατί ποττέ εν μπορείς να ξέρεις για τις ζωές των άλλων. Απλά, τζιαι χωρίς να δώκω ιδιαίτερα παραδείγματα, βλέπω άτομα που ενώ έχουν όλη την οικονομική ευχέρια να κάμουσιν πράματα που some people would literally kill for them απλά κωλοβαρούσιν ούλη μέρα τζιαι εν κάμνουν τίποτε.

Μπορεί τζιαι εμένα να με πιάνουν στιγμές απάθειας τζιαι απόλυτης "κωμάτωσης" (να γινίσκεσε couch potato τζιαι απλά να μεν κάμνεις τίποτε το επικοδομητικό), αλλά αν μου εδιούσαν ευκαιρία τζιαι οικονομική ευχέρια να κάμω κάτι με τον εαυτό μου άι γούλντ.

Ξέρω ότι μπορεί να μιλώ εκ του ασφαλούς γιατί ακόμα τζιαι να είχα κάποια λεφτά ποττέ εν θα μπορείς να ξέρεις πως θα τα εχρησιμοποιούσες. Αλλά το να βλέπω άτομα (κυπριόπουλα nonetheless) να ξοδέφκουν κάτι υπέργκα ποσά κατα τη διάρκεια των σπουδών τους ειδικά, τζιαι μερικοί να πιάνουν το κολάι τζιαι να συνεχίζουν το ίδιο σύστημα αφού αποφοιτήσουν θέμας, εν απλά παράλογο τζιαι εξωφρενικό.

Υπάρχουν σας παρακαλώ ακόμα πρώην συμφοιτητές μου που ήταν σε πιο λέιτερ χρονιά που μένα τον καιρό που ήμουν εγώ πρώτο έτος πανεπιστημίου τζιαι τζίνοι εν ακόμα φοιτητές. Ίσως όι στο ίδιο πανεπιστήμιο, κάποιοι κάμνουν 2ο ή τζιαι 3ο πτυχίο, αλλά όσους κυπραίους ξέρω που εμείνασιν στην μάδερ Ίνγκλαντ (Λονδίνο ειδικά) ακόμα συντηρούν τους οι γονιοί τζιαι τζίνοι άλλοι που φοιτητική ζωή ή ζωή καλοπέρασης εν κάμνουν.

Και πάλι δε θέλω να συγκρίνω τον εαυτό μου με τζίνους, αλλά σκέφτομαι βρε παιδί μου: εγώ 21 χρονού ήμουν τελειωμένη με Μάστερ, όι μόνο πτυχίο, τζιαι εματακόμισα μόνη μου στο Λονδίνο, χωρίς καμιά οικονομική υποστήριξη που τους γονείς μου τζιαι άρχισα να ψάχνω για εργασία. Τζιαι άτομα 29 χρονών, εν ακόμα φοιτητές τζιαι περνούν τις μέρες τους ανέμελα, ενώ ακόμα τους ταΐζουν ακόμα οι γονείς.

Τζιαι μένα εν μέρη ακόμα συντηρούν με οι γονείς μου, μιας τζιαι μεινίσκω ακόμα μαζί τους, αλλά απλά μου είναι αδιανόητο να σκεφτώ πως άτομα στην ηλικία μου ακόμα σπουδάζουν τζιαι δεν έχουν κάμει τίποτε ακόμα, even though έχουν τζιαι την οικονομική υποστήριξη τζιαι ευχέρια τζιαι ακόμα να εν τελείως εξαρτημένοι με τον έναν ή τον άλλον τρόπο (όι μόνο στο θέμα 'παπά δώσμου λεφτά' αλλά επίσης τζιαι στο θέμα 'μάμα κάμε μου φαί' ή 'μάμα πλύνε μου, σιδέρωσμου τα ρούχα' ή ένα κάρο άλλες απαιτήσεις).

Γενικά βλέπω τόσον πολύν κόσμο στην ηλικία μου που εν τόσο πιο πολλά (οικονομικά τουλάχιστον) προνομοιούχοι που μένα είναι τζιαι απλά δεν εκμεταλλεύονται τις ευκαιρίες που έρχονται μπροστά τους. Αυτό με στεναχωρεί, γιατί όταν σκέφτομαι πως ένα άλλο άτομο στην ίδια ηλικία τζιαι φάση με τζίνους αν είσhε τούτα τα οικονομικά προνόμοια θα έκαμνε γουόντερς, κάποιοι το πέρνουν τόσο για δεδομένο που απλά δεν του διουν σημασία.

Άτε είπα πάλε το πόνο μου τζιαι ξεθύμανα. Πάω να δω τζιαι εγώ όπως τη Rania λίο Gossip Girl, να δω πως τα κακομαθημένα βουτηράκια του Upper-East Side του Μανχάταν ξοδέφκουν τις ζωές τους ποτζεί τζιαι ποδά χωρίς να τους κόφτει ότι half across the world ένα παιδί στην ηλικία τους στην Αφρική εν έσhιει, όι μόνο να φάει, αλλά σπίτι να τζοιμηθεί.

Υ.Γ. Εν ξέρω πως μου ήρτε τούντο θέμα σήμερα, απλά εν κάτι που βλέπω να γίνεται εδώ και χρόνια τζιαι σπάζουμαι πολλά να βλέπω ότι τούντο φαινόμενο όλο και αυξάνεται.


Ray Orbison - Crying

Wednesday, 8 February 2012

(pre)SPRING Cleaning

Το λοιπόν.

Δεν ξέρω το πως, το γιατί τζιαι το πόσο, αλλά άρκεψα ένα επικύνδυνο Mission Impossible:The Ghost Protocol (πως εν τζίνο με τον Τομ Κρούζ; καμία σχέση): Pre-Spring Cleaning. Ναι,εγώ το καθάρισμα μου εν το κάμνω την Άνοιξη. Κάμνω το πριν ξεσhοιμωνιάσει. Γουίαρτν, άι νόου. Αλλά επειδή για κάποιο πρωτοφανούσιμο λόγο είχα όρεξη σήμερα, επιστράτευσα την σκούπα του σπιθκιού τζιαι άρκεψα που γωνιάς.

Έχω δρόμο ακόμα. Τζιαι να φανταστείτε μόνο το δωμάτιο μου κάμνω κόμα.

Ρεζολούσhιον:
(ούνο)να κάτσω να ξεχωρίσω στις επόμενες μέρες τα ρούχα που εν μου γίνουνται/εν θέλω τζιαι επιτέλους να τα πακετάρω για κανένα τσάριτι σhοπ.
(ντος)να κάτσω να σάσω την βιβλιοθήκη νούμερο ένα τζιαι τη βιβλιοθήκη νούμερο δυο.
(τρες)να κάτσω να ξεχωρίσω τα ντιβιντίς μου (που μπιλίβ μι εν μια που τις πιο δύσκολες δουλειές τούτη γιατί εν τζιαι μια φάουσα ντίβιντις μες το ρουμ μου)
(κουάρτο)να κάτσω να ξεσκονίσω τα πάντα μες το ρουμ (από κομοδίνα, γραφεία, βιβλιοθήκες, τουαλέτες, ραφάκια κλπ)
(σινκο)να κάτσω επιτέλους να σάσω λιο τα μποξ φάιλς μου που τα πανεπιστήμια μου γιατί πλέον ξεσhιλούν οι κόλλες που μέσα.

Κάθαρίζοντας σήμερα όμως επαρατήρησα ένα πράμα. Ότι πάντα κατά τη διάρκεια ενός τεραστείων διαστάσεων κλίνινγκ, ανακαλύπτω πράγματα που το παρελθόν που είχα ξεχάσει, που εκράτησα γιατί παλιά εσημαίναν κάτι. Τζιαι ένας που τους λόγους που η εξτρατία μου 'Γενικη Καθαριότητα' προχωρά με βραδύς ρυθμούς εν επειδή αποσπούμαι τζιαι κάθουμαι τζιαι κάμνω stroll down in memory lane. Θυμούμαι το καιρό που ήμουν γυμνάσιο, λύκειο, πανεπιστήμιο τζιαι αναπολώ.

Ούφου, γι' αυτό αποφεύγω τις γενικές καθαριότητες. Κάμνουμε τζιαι θυμούμαι πολλά πράματα τζιαι εν θέλω. Άσε που για να κάμω εγώ έτσι κίνινγκ πρέπει να έχω πίντα στη διαπασών τη μουσική τζιαι πρέφεραμπλι ακούω εντελώς μέινστριμ τραούθκια (που ναι εν εν τέλεια το γούστο μου αλλά πρέπει να νιώθω χάιπερ τζιαι ον μάι φιτ την ώρα που καθαρίζω). Γι' αυτό θκιαλέω να ακούω κάτι το μπιτάτο που εν ανούσιο τζιαι εξίσου "χαρωπό".

Ερώτηση: Τα charity shops δέχουνται εσώρουχα; Η μάδερ είπε μου πως εν δέχουνται, αλλά εν καλά γμτ τζιαι εν θέλω να πεταχτούν. Απλά εν μου μπαίνουν εμένα. Πρέπει να τα αφήκω να πάσσιν στο κάλαθο;

Που τα πράματα όμως που πραγματικά μου τη σπάζουν στην γενική καθαριότητα εν η σκόνη. Σκόνη παντού βρε παιδί μου. Όπου έβρει γωνιά θα χωστεί. Σαν τις κατσαρίδες. (μπλιάααξ ήντα ήθελα τζιαι συνάφερα τες τις σιχαμερές)

Αλλά...μετά που γινίσκεζαι μαύρη τζιαι γέριμη το reward σου είναι ένα τέλειο μπανάκι, που τζιαμέ μπορείς να ξανακοιτάξεις επιτέλους τον εαυτό σου στο καθρέφτη τζιαι να πεις 'Αχχχ φιουξ, εν μοιάζω σάννα τζιαι ήρτα πίσω που την Αφρική πλέον'.

Αλλά με πικρή απογοήτευση, αντιλαμβάνομαι ότι εν εν μπαμ τζιαι κάτω η Γενική Καθαριότητα, τζιαι ότι μάλλον έννα μου φάει τουλάχιστον μιαν εφτομάδα να μπουν τα πράματα σε μιαν ικανοποιητική τάξη, τζιαι μπάι δεν η ειρωνία είναι ότι θα ξαναχρειαστούν τα παραπάνω ξανά ξεσκόνισμα, σκούπισμα, σφουγγάρισμα. Αααααααααααααααααα θα τραβώ τα μαλλιά μου, καταρμένη σκόνη, καταραμένη.

Όκει, τωρά αφού εξέσπασα τζιαι το έπαιξα τζιαι λίο Τζακ Νίκολσον στο 'Στη Φωλιά του Κούκου' πάω να ξεκουράσω λιο τα κοκκαλάκια μου γιατί έπεται τζιαι συνέχεια. Τζιαι όπως λέω πάντα...Όι βέι!!! (όι εν έχω καμιά εβραΐκή καταγωγή απλά αρέσκει μου πολλά το επιφώνημα).

Γκουντ-άφτερνουν έβριουαν!


David Gueta feat Usher - Without You
(τι; too mainstream? εν πειράζει. άι λάικ ιτ)

Tuesday, 7 February 2012

My Nerves are Broken

Είπα να ακολουθήσω τη συμβουλή της Inas τζιαι άρκεψα που λέτε να κάμνω αίτηση για δοκτορά στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κύπρου για Θεατρικές Σπουδές.

Εσπάσαν τα Νεύρα μου! Τα Νεύρα μου! ΤΑ-ΝΕΥΡΑ-ΜΟΥ!!!!!

Δεν ξέρω πόσο πιο πολλά πρέπει να το τονίσω ότι εσπάσαν τα νεύρα μου για να καταλάβετε την αγανάκτηση μου με την γραφειοκρατία τους μέσα.

Ποττέ μου δεν εκατάλαβα γιατί βρε παιδί μου τόση χαρτίλα, τόση γραφειοκρατία τζιαι θέλουν τα ούλα με το σεις και με το σας. Ναι οκέι είπαμε να είσαστε οργανωμένοι να μας έσhετε αφού θέλετε ούλους φακελωμένους τζιαι μες τα δεφτέρκα σας αλλά όι τζιαι να θέλετε να μάθετε τζιαι ήντα σάιζ βρατζί φορώ. Αντραπείτε τζιαι λιο. (λέμε τωρά)

Έσhιει θκιο μέρες ολόκληρες που μάχουμαι να σκανάρω πτυχία, διπλώματα τζιαι ένας Θεός (Κρίσhνα) ξέρει τι άλλο για να γίνει δεχτή η αίτηση μου. Τζιαι κάθουμαι τζιαι σκέφτουμε εγώ τωρά: "Hang on a second. Γιατί πρέπει να τους βουρώ εγώ που τα πισών; Εν τζίνοι που πρέπει να εν ευγνώμων που κάμνω κονσίντερ να κάμω την αίτηση για να πάω να κάμω το κορς στο Πανεπιστήμιο τους".

Τζιαι πριν με πείτε ψωνάρα, κοιτάζω τη μάτσα με ούλα τα διπλώματα μου τζιαι σκέφτουμε ότι εν πρέπει να παρακαλώ ενα Ινστιτούτο να με πιάσει όταν με έσhιει ήδη αποδεχτεί ένα άλλο ειδικά τζιαμέ που θέλω. Νοτ δε πόιντ όμως.

Το πόιντ είναι ότι εσπάσαν μου τα νεύρα μου μες τούντο Κυπριστάν με τη γραφειοκρατεία τους. Σε όποια δημόσια (και μη) υπηρεσία θα πατήσεις ή θα τολμήσεις να κάμεις, ακόμα τζιαι μια απλή αίτηση να είναι, θα σου πρήξουν τα μπιιιιπ.

Η μόνη ίσως υπηρεσία δαμέσα δα που εν νάκκο φαστ εν το Γραφείο Εξυπηρέτησης του Πολίτη. Τζιαμέ κινούνται με ρυθμούς γλίορης χελώνας. Ναι εν η τέλια αργοκίνητη χελώνα. Εν η χελώνα που πάει νάκκουρι πιο φαστ που τες άλλες τζιαι πάει με 6χλμ την ώρα αντί με 3χλμ.

Γιατί μπορεί να μου εξηγήσει κανένας υπάρχει όμως τούντο χάος; Δε μπόρεσα ποττέ να καταλάβω γιατί για να γίνει μια δουλειά σου πρέπει να περάσεις που σhίλιους θκιακόσhιους νοματέους, να σου σταμπάρει ο καθένας ξεχωριστά ούλα τα πιστοποιητικά/έγγραφα τζιαι οτιδήποτε άλλο θέλει πιστοποίηση για να πιστούσιν ότι εν αυθεντικά τζιαι μπλα μπλα μπλα. Στο εξωτερικό εν εσπατάλησα ποττέ τόση ενέργεια για μιαν αίτηση. Σάννα τζιαι κάμνω αίτηση για κανένα τοπ γκάβερνμεντ σίκρετ πράμα.

Τζιαι το άλλο που το βάλεις; Το ανεργειακό. Ποττέ μου δεν εκατάλαβα πάλε πως λειτουργεί δαμέσα. Στην μητέρα Ίνγκλαντ που ήμουν, όι μόνο επληρώναν μου εβδομαδιαία το ανεργειακό μου, αλλά έδιούσαν μου τζιαι χάουζινγκ μπένεφιτ. Ας πούμε, επαρείχαν μου γλίορα κάποια οικονομική υποστήριξη. Φαντάστου να μεν ήμουν κυπριοπούλα 25χρονών γαδάρα τζιαι να είχα το σπίτι των γονιών μου να μεινίσκω τζιαι να ήμουν καμιά ξένη κορούα τζιαι εμείνισκα άνεργη. Ως τωρά θα είχα πάει να γυρέφκω μεροκάματο στη Σούτσου ή στην Πλατεία Ηρώων (λέμε τωρά).

Γενικά ούλα πιέννουν με πολλά εξωνυχυστικά αργούυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυυς ρθυμούς μες την μεγαλόνησο. Τζιαι με υπερβολική αχρείαστη χαρτίλα, αν μη τι άλλο.

Επιστρώφω στην τεραστίων διαστάσεων κατάθεση χαρτιών μου για το δοκτορά. Ήντα όσπου να τα καταθέσω τζίνα ούλα έννα αρκέψει το κορς. Άσhο ιλε!

Μπον-αφερτνούν έβριουαν.


Η Σωτηρία της Ψυχής - Άλκιστης Πρωτοψάλτη

Monday, 6 February 2012

A little bit of this...A little bit of that...

Θέματα που με απασχολούν/ήσαν τις τελευταίες μέρες τζιαι εκάμαν με να σκεφτώ (yes I can foster the strength to do that as well sometimes; think)

EQUAL PAY
Μπορεί τούντο θέμα να με εκέντρισε τζιαι πάλε που μια ταινία (την οποία νοτ ττου γουόρι θα την κάμω ριβιού στο απ-κάμινγκ μπλογκ μου σουν) το 'Made in Dagenham', αλλά εν ενα θέμα που θα έπρεπε ίσως εμάς τις γυναίκες να μας κεντρίσει τζιαι να μας κάμει να σκεφτούμε: έχουμε καταφέρει στις μέρες μας να έχουμε ίσα δικαιώματα με τους άντρες στο εργασιακό περιβάλλον ή μήπως ακόμα τζιαι σήμερα στην Κύπρο του 2012 έχουμε ανισότητα, σεξισμό τζιαι υποβιβασμό στα διάφορα επαγγέλματα; Η ταινία μιλά για το πρώτο εργοστάσιο της Φορντ, όπου το 1968 οι γυναίκες εργάτριες θέλοντας να αναγνωριστούν οι ικανότητες τους σαν ίσες με τζίνες των αντρών, απεργήσαν, φέρνοντας έτσι την οικονομία της μάνας Ίνγκλαντ σε μια στάση μιας τζιαι η απεργία εξελείχτηκε στο τέλος σαν απεργία για ίσο μισθό μεταξύ αντρών τζιαι γυναικών. Τούτο εγίνηκε στην Αγγλία το 1968. Εμείς έχουμε 2012, τζιαι ακόμα τζιαι σήμερα πολλές φορές βλέπω να υπάρχει στο επαγγελματικό περιβάλλον τούτη η οικονομική ανισότητα μεταξύ αντρών τζιαι γυναικών. Δεν είμαι καμιά φεμινίστρια τζιαι κατά των αντρών, αλλά πολλές φορές ακόμα βλέπω μες το Κυπριστάν πως men & women are not treated in the same way when it comes to wages. Διορθώστε με αν κάμνω λάθος, τζιαι ναι θα υπάρχουν τζιαι περιπτώσεις που μια γυναίκα θα είναι πιο καλοπληρωμένη που έναν άντρα, αλλά εν λιες τούτε οι περιπτώσεις. Το μεγάλο μερίδιο των γυναικών εν πιο κακοπληρωμένες που τους άντρες. Εν εν καιρός πλέον να κάμουν κάπως shift τα πράματα;

Unrequitted Love
Ένα μέλος της οικογένειας μου έπεσσε σε βαρεά κατάθλιψη λόγω ερωτικής απογοήτευσης. Δε μιλά, δε τρώει, άρχισε το κάπνισα, εν πολλοτζοιμάται. Γενικά επήρε λιο την κατιούσα. Με ερώτησε πρόσφτατα πως θα μπορούσε να το ξεπεράσει ή τι θα μπορούσε να κάμει για να μεν πονεί τζιαι να σκέφτετε τέσπα τόσο πολλά. Εγώ απλά απάντησα ότι όταν εγώ επερνούσα κάτι παρόμοιο άρχισα το περπάτημα, άρχισα να κάμνω παρέα με διάφορα άτομα για να είμαι έξω που το σπίτι τζιαι άρχισα τζιαι το γράψιμο. Το βλογκ. Γενικά έτσι εκατάφερα λίο να το ξεπεράσω. Αλλά τούτη ήταν η δική μου διέξοδος. Ο καθένας έσhιει το δικό του τρόπο αντιμετώπισης έτσι πραμάτων. Αλλά πιστέφκω σε έτσι φάσεις είτε στη δουλειά θα το σύρει κάποιος είτε στις εξόδους. Οτιδήποτε βασικά που θα κάμνει τον άλλον να μεν σκέφτετε τζιαι να μιζερκάζει. Λυπούμαι να βλέπω τούντον άνθρωπο να εν τόσο σαντ γιατί αν τζιαι εν είμαστε πολλά κλόους, εν ήταν ποττέ άνθρωπος που θα έπεφτε σε κατάθλιψη.Ααααχχχ ο έρως, ο έρως. Νομίζω εξανάπα το, αλλά άμαν τον πιάσω τον πούστη τον φτερωτό με τα βέλη θα τον βάλω να τα φάει ένα ένα.

You've got a friend in me
ΝΑ ΤΟ ΒΛΕΠΩ ΤΖΙΑΙ ΝΑ ΜΕΝ ΤΟ ΠΙΣΤΕΦΚΩ! O the friend εγίνηκε κολλητάρια με το Συσέγκιο. Όποτε θα βίζιτ πλέον ο the friend θα πάρει το Συσέγκιο βόλτα τζιαι θα περιχαρίζουν μόνοι τους. Ναι μπορεί να μεν εν τζιαι ΤΑ crucial news αλλά για μένα είναι πρωτοφανούσιμο μιας τζιαι ως πριν κανένα δίμηνο υπήρχε μια έντονη αμοιβαία αντιπάθεια. Τωρά ξαφνικά εγινήκασιν μπεστ-μέιτς σάννα τζιαι εν o Woody τζιαι ο Buzz Lightyear που το Toy Story. Ανμπελίβαμπολ!

Αυτά για αυτή την Μάντεΐ. Ελπίζω να μεν μείνει συννεφκιασμένος ο τζιαιρός. Ήταν πολλά ωραία που είσhε ήλιο το γουίκ-εντ. Τώρα να δούμε. Καλή ευδομάδα έβριουαν!


Toy Story - You've Got a Friend in Me

Friday, 3 February 2012

Those who can't DO, Teach!!!

Not true, not true. Επιάσαν με τα πεσσιμιστικά μου...πάλε. Αρχήσαν να βαρούν τα όργανα: "έβρε δουλειά, δραστηριοποιήθου, εν δύσκολα τα πράματα, ψάξε στο τομέα σου" (ασχέτως αν εν πράκτικαλι νον-εξζίστεντ στη μεγαλόνησο), ντου σάμθινγκ!!!".

Θα το πω ευγενικά: "Γονείς, μου πρήξατε τα"....κότσια, θα' λεγα. Τι ενομίσετε; Είμαι καμιά αθυρόστομη; Ακατάγνοτα σιόρ. Εγώ ποττέ. Ένιγουεϊς.

Ανάλυσα το το θέμα. Δεν είναι ότι εν θέλω να γινώ τίτσερ. Εν απλά ότι νιώθω ακόμα τζιαι στα 25χρόνια μου πως εν έχω τίποτε απολύτως να δώκω πάρακατω. Να σας δώκω εξάμπολ. Όταν ήμουν τα Χρίσμας πίσω στη μάδερ Ίνγκλαντ τζιαι εμαχούμασταν με την ίνγκλισh φριέντ να κάμουμε μιαν εργασία για το Στανισλάβσκι τζιαι τζίντον διαολεμένο τον Στρίμπεργκ (διαφορές, οιμοιότητες στον τρόπο διδασκαλίας τζιαι μέθοντ άκτινγκ τζιαι μπλα μπλα μπλα) ακόμα τζι' αν εκάμαμε μαζί πανεπιστήμιο, τζιαι η ίνγκλισh φριέντ τζιαι εγώ το ίδιο συγχισμένες ήμασταν. Ας πούμε σκέφτουμε, αν ακόμα εγώ νιώθω ότι έχω τόσα πολλά να μάθω (τζιαι όι μόνο πας τον Στανισλάβσκι αλλά τζιαι πας τον Σαιξπηράκο τζιαι του Χίτσκοκ τζιαι τον Μπέργκμαν τζιαι τόσους άλλους) τότε πως θα κάτσω μπροστά στο 7χρονο, το 13χρονο ή το 16χρονο τζιαι θα του πω, τωρά θα σε διδάξω! Αυτή είναι η μεγάλη μου απορία τζιαι ο μεγαλύτερος δισταγμός για να διδάξω.

Κατά τα άλλα είμαι πολλά συγχησμένη για το μέλλον μου. Που τη μια σκέφτουμε να αρχήσω να πέρνω την απόφαση μου να φύω πιο δυναμικά τζιαι να μεν ακούω κανενού τζιαι να αρχήσω να διαβάζω για να φύω ως το ερχόμενο καλοκαίρι αν θέλω να πάω να κάμω το διδακτορικό μου, που την άλλη υπάρχει ένα κρυφό μου αποθυμένο που θα ήθελα να δοκιμάσω: writing.

Εν γεγονός ότι τα αγγλικά μου είναι μπάι φαρ πιο καλά που τα ελληνικά μου. Γι' αυτό άλλωστε εσπούδασα τζιαι Αγγλική Λογοτεχνία. Απλά εν η γλώσσα μου τα αγγλικά. Εν είμαι σνομπ της ελληνικής γλώσσας ή οτιδήποτε. Αν μη τι άλλο. Απλά που πάντα εκφράζουν μου με παραπάνω ευγλωτία στα αγγλικά. Ήμουν πιο άνετη να εκφραστώ στα αγγλικά. Γι' αυτό τζιαι όταν επρωτοάρχησα να γράφω το βλογκ, επιέστηκα πολλά να εκφράζουμε στην ελληνική γλώσσα. Αλλά κάμνω το για να μεν τα ξιάσω έστω τζιαι τζίντα λία που ξέρω.

Ένιγουεϊ, πίσω στο γράψιμο (όι των παπουτσιών, το άλλο). Μεν με πείτε τέλια μπιτς αλλά που πάντα μου ήμουν καλή στο να κριτικάρω. Όι τόσο να κριτικάρω κόσμο, όσο να κριτικάρω θεατρικές παραστάσεις, ιβέντς, συναυλίες, ταινίες τζιαι βιβλία (αγγλικά πρέφεραμπλι).

Εσκέφτηκα πολλές φορές να γράψω διηγήματα, αλλά δεν μου εφκήκε πολλά το πεζό. Το ποιητικό εφκήκε μου παραπάνω (όπως θα δείτε και στο άλλο μου βλογκ το Αληθινά Ψέματα) αλλά τζιαι πάλε η ποίηση εν τζιαι δια σου ριάλλια να φάεις. Σεναριακά έχω πολλές ιδέες αλλά επειδή απογοητεύτηκα την πρώτη φορά που είδα πως δουλέφκουν μες το Κυρπιστάν ο "κύκλος" των σεναριογράφων τζιαι των σκηνοθετών, επαραίτησα έι λίτολ ττου σουν. Αν τζιαι οι ιδέες για αρκετές πρωτοποριακές σειρές υπάρχουν, τζιαι να την υλοποιήσω στο χαρτί απλά σκέφτουμε ότι κανένας εν θα μου δώκει σημασία τζιαι απλά κανένας εν θα τα κάμει fund (να ανοίξει τη πούνγκα του να δώκει ριάλλια δατ ις) γιατί εν πρότζεκτ που θα λογοκριθούν τζιαι που θέλουν ένα σέρτεν ρίσκο τζιαι μπάτζετ. Σόου, αν κρίνω με το πως θκιαλέουν τις κυπριακές σειρές στις μέρες μας (βλέπε σειρές του Τσιάκκα 'Λύκε Λύκε είσαι εδώ' - όι έφκήκε για τζυνιή - Άσπρα Μπαλόνια' - εν καφέ που ήταν τζιαι εξιάσετε - 'Το Τρίτο Σημάδι' - νομίζω ότι το πρώτο εν αρκετό για να κλαίω με μαύρο δάκρυ για τούντη κακογουστιά που αποκαλούν σειρά - 'Μηδέν' - όπως λέμε και στους ηλεκτρονικούς υπολογιστες 010101010101010101? - 'Saint Γιολάντα' - σιγά μεν έννι τζιαι το Σάντα Μπάρμπαρα που το Γιάνγκ εντ δε Ρέστλες, κρυάδες) με τίποτε εν θα θκιαλέξουν μια σειρά που θέλει να δείξει ίσως το περιβάλλον τον εφήβων ή ίσως μια σειρά εποχής (τζιαι εποχής εν εννοώ τζίντες πατάτες που κάμνει συνέχεια το ΡΙΚ - βλέπε το 'Φούτπριντς ιν δε Σαντ'). Εποχής εννοώ πιο παλιάς εποχής....π.χ. Μεσσαίωνα, Αναγέννηση....τι στο καλό εγινίσκετουν στο Κυπριστάν τζίντες εποχές; Γιατί εν κάθουνται ποττέ μα ποττέ να σκεφτούν λιο δημιουργηκά.

Τέσπα, αφού απογοητεύτηκα τζιαι που την άποψη σεναρίου, είδα ότι είμαι καλή στο να γράφω κριτικές. Αλλά ποττέ μου εν το εβούρησα, εν το έψαξα, εν το ετζυνιήσα. Οι ίνγκλισh φριέντς μου το εκάμαν πόιντ άουτ τα Χρίσμας ότι γράφω πολλά καλά τζιαι ότι ίσως θα έπρεπε να το ψάξω λίο παραπάνω.

Γι' αυτό τζιαι αποφάσισα ότι ίσως θα πρέπει να αρχίσω να κάμνω ριβίου τζίνο που ξέρω καλύτερα. ΦΙΛΜΣ. Φυσικά η αδυναμία μου εν το θέατρο τζιαι τα βιβλία, αλλά 1ον) θέατρο δαμέ στο Κυπριστάν υποσχέθηκα στον εαυτό μου να μεν ξαναπατήσω γιατί το να πω ότι εν τέλεια παπαριές ανκριέτιβ τζιαι απλά το ίδιο τσούρμο ηθοποιών να παραλεύνει στη σκηνή κάθε τρίμηνο, θα είναι άντερστείτμεντ τζιαι επίσης εν μπορώ να συγκρίνω μια παραγωγή όπου ο σκηνοθέτης εν ο Νίκος Χαραλάμπους τζιαι η πρωταγωνήστρια εν η Νιόβη Χαραλάμπους. Απλά εν κάθουμαι ούτε καν να συγκρίνω έτσι θεατρικές παραστάσεις με τζίνες που ανεβάζουν στο εξωτερικό. Τζιαι 2ον) βιβλία, τα παραπάνω που ξέρω τζιαι έχω θκεβάσει εν αγγλικά σόου οι παραπάνω δαμέσα είτε εν θα ξέρουν είτε απλά εν θα τους ενδιαφέρει. So films it is then!

Είχα την πλέον διαβολική ιδέα να αρχίσω ίσως ένα 3ο μπλογκ (ναι ξέρω επαράκαμα το, αλλά το 1ο μου έτσι τζι' αλλιώς εν τα ποιήματα μου, που τούντη περίοδο απλά εν έχω έμπνευση σόου εν το ανανεώνω προς το παρών) που θα γράφω στα αγγλικά! Ναι στα αγγλικά, γιατί σάννα τζιαι επολλοάφηκα τα να σκουρκάσουν τζιαι θα γράφω για τζίνο που ξέρω καλύτερα. Ταινίες. Όι σαχλαμάρικες τζιαι έτσι. Φυσικά θα σας διω πολλές "κουλτουριάρικες" (όπως τις λεν μερικοί) απλά τζιαι μόνο γιατί εν μου αρέσκει να προτείνω κάτι που σκοπό του έσhιει να κρούσει φαιά κύτταρα, αλλά θα έσhιει μέσα κινηματογραφικές ταινίες όλων των εποχών τζιαι τηλεοπτικές σειρές (κυρίως ξένες). Όταν λέω όλων των εποχών εννοώ που την αρχή που αρκέψαν οι Λουμιέρ μπράδερς την κινηματογράφηση το 1902 τζιαι έκαμασιν την πρώτη ταινία έβερ, το 'Ταξίδι στην Σελήνη' (Le Voyage Dans La Lune).

Με τη διδασκαλία δε ξέρω αν θα νιώσω ποττέ κόνφιντεντ ινάφ να το δοκιμάσω, αλλά σίγουρα ο τομέας που θα ήθελα αϊντίαλι να διδάξω δαμέσα εν υπάρχει με τίποτε. Ας πούμε βάλμε σε μια τάξη τζιαι πε μου να διδάξω film studies τζιαι ναι τότε θα έχεις χτυπήσει το τζακποτ. Αλλά επειδή οι πιθανότητες να διδάξουν μες το Κυπριστάν Film Studies εν αρκετά slim ως τότε απλά θα κοιτάζω να στείλω κανένα Βιογραφικό σε κανένα ιδιωτικό σχολείο για work experience σαν theatre teacher τζιαι που τζιαμέ τζιαι τζι βλέπουμε.

Το κινηματογραφικό μπλογκ, δε ξέρω πόσοι απο εσάς θα το ακολουθήσετε ή θα τα καταφέρετε να το αγαπήσετε, μιας τζιαι θα είναι σε άλλη γλώσσα με ένα αρκετά εξιδεικευμένο θέμα, αλλά όταν θα το κάμω launch/δημοσίευση θα το ανακοινώσω για να μου κάμετε ποδαρικό.

Ελπίζω να έχετε όλοι ένα καλό, ξεκούραστο, ηλίολουστο σαββατοκυρίακο, μαζί με τις οικογένειες τζιαι τους φίλους σας. Σι για ον Μάντεϊ.


Le Voyage Dans La Lune (1902)

Πι.Ες. Όποιος ξέρει για καμιά δουλειά που φέρει οποιοδήπτοε resemblance με τα προσόντα τζιαι τες ικανότητες μου (ποιές) είσαστε καλοδεχούμενοι να επικοινωνήσετε τζιαι προσωπικά μαζί μου.

Thursday, 2 February 2012

I'm walking on SunShine

Χαρούμενο πόστ! Χαρούμενο πόστ!

Το σημερινό πόστ είναι αφιερωμένο στον Ήλιο. Μιας τζιαι ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ εδέησε να ανατείλει τζιαι να μείνει ένα τόπο, είπα ότι σήμερα θα μιλήσω εξλούσιβλι για τον Ήλιο.

Περιττό να αναφέρω πόσο χάππι είμαι (χωρίς να χρειαστώ να πιω κανένα χάπι). Κάποτε είχα ακούσει σε μια ραδιοφωνική εκπομπή ότι εξήντα λεπτά μόνο την ημέρα στον Ήλιο είναι αρκετά για να είσαι χαρούμενος τζιαι χαμογελαστός σαν το χαζοχαρούμενο για το υπόλοιπο της ημέρας. Βρε, ακόμα τζιαι μισή ώρα να είσαι μες τον Ήλιο, για μένα εν αρκετά για να νιώθω αισιόδοξη τζιαι απλίφτιτ.

Όπως μου είσhε πει τζιαι η Μάνα τις προάλλες, άμαν βρέσhει εν μπορείς να κάμεις τίποτε. Άμαν έσhιει ήλιο ούλα εν λαμπρά, φωτεινά. Θέλεις να φκεις έξω, να μαζέψεις λουλουδάκια (ιδέα του the friend, μεν με κοιτάζετε σάννα τζιαι εφκήκα που την Αθαλάσσα), να φάεις παγωτό, να πάεις περπάτημα, να ανοίξεις τα πορτοπαράθηρα τζιαι να αντινάξεις τα κουίλ τζιαι τες πατανίες, να φκάλεις το σhίλο έξω για περπάτημα πέντε φορές την ημέρα, να φάεις μια ωραία σαλάτα τζιαι να πιεις κάτι δροσερό.

Αχχχ πράματι, στα λια πράματα που υπερτερεί η βραχονησίδα μας που τη μάδερ Ίνγκλαντ εν η λιακάδα της. Ειδικά η χειμωνιάτικη λιακάδα εν το κάτι άλλο. Ως τον Απρίλη που υπάρχουν τούντα κρίσπι ηλιόλουστα πρωινά εν τέλεια μέλι ο τζιαιρός.

Ο ήλιος είναι σύμβολο αισιοδοξίας, χαράς και δόξας.
Το φως και η ζεστασιά του είναι πηγή ζωής και ευτυχίας.

Σόου τρού. Σόου όποιοι θα σχολάσετε πιο νωρίς που τη δουλειά κανονίστε να πάτε πάρκα τζιαι να φκείτε πόξω. Σμιλί, Μάνα, πάρτε τις κοράσες σας να παίξουν. Γρούτα μου, πιας το μαμόθρεφτο τζιαι τη δική σου κοράσα τζιαι φκάλτους να παίξουν πόξω. Σήμερα πρέπει ούλοι να απολαύσουν τον ήλιο. Ειδικά εσύ βρε Ονειρεμένη. Μιας τζιαι εν τα μπέρθ-ντέι σου, πρέπει να φκεις να μαζέψεις λουλουδάκια σαν την Οφέλια του Σαίξπηρ (νοοοοτ, τζαστ μέσσινγκ γουίθ γιου. Χάππι μπέρθ-ντέι ντάρλινγκ μου). Ιντζόι δε σαν. Ιτς έι μαστ.

Τζιαι απ'όσο μου λαλούσιν οι πηγές μου (the friend that is, μιας τζιαι ο τομέας του εν κάτι το παρεμφερές με τον τζιαιρό) θα έσhιει ήλιο για το υπόλοιπο της εφτομάδας. Γουυυυ χουυυ! Φάιναλλι να μπορώ να φορήσω το λέγκινς μου χωρίς να τουρτουρώ.

Ιντζόι δε σάνσhαϊν πίπολ!


Katrina & the Waves - I'm walking on Sunshine (ohhhh oooohhh ohhhhhh)